Maak het Maar! The Games Factory is uitgekleed nog steeds lekker



In deze serie bespreekt Martijn van Best software waarmee je zelf games kan maken. Eerder besprak hij Game Maker en de Klokhuis Game Studio. Lees ook het introductieartikel, Leve de democratisering van de gameproductie.


Na het imposante, maar moeilijk onder de knie te krijgen Game Maker en de vrolijke, maar beperkte speeltuin van Klokhuis Game Studio is het deze keer tijd voor The Games Factory. De makers van deze software, het van oorsprong Franse Clickteam, gooiden in de jaren negentig al hoge ogen met Klik & Play, één van de eerste toepassingen waarmee je met behulp van een grafische gebruikersinterface zelf computergames kon maken.

Ze hebben in de tussentijd niet stil gezeten. Hun pakket Multimedia Fusion maakt 2D-spelcreatie behoorlijk eenvoudig, hoewel ook hier de universele regel geldt dat meer moeite doen een mooier resultaat oplevert. Enkele indie-titels die met MMF zijn gemaakt zijn Knytt Stories en The Spirit Engine. Voor deze bespreking focus ik me echter op The Games Factory, een uitgeklede versie van Multimedia Fusion 2 die speciaal voor beginners is gemaakt.

Toegankelijk

Multimedia Fusion 2 (MMF2) is overigens weer een ‘light’-versie van Multimedia Fusion 2 Developer. Dat ik The Games Factory (TGF) bespreek en niet MMF2 komt vanwege de toegankelijkheid. Dit is tenslotte een serie die ‘gewone’ consumenten moet enthousiasmeren voor het zelf maken van games. Heb je de smaak door TGF eenmaal te pakken, dan kun je eenvoudig upgraden naar MMF2. Die heeft meer mogelijkheden maar de basics zijn hetzelfde. Zelfs de tutorial voor het maken van je eerste game zijn in TGF en MMF2 nagenoeg gelijk. Wil je zien hoe de verschillende pakketten van Clickteam zich onderling verhouden, kijk dan hier.

Omdat je in The Games Factory net als bij grote broer Multimedia Fusion ook andere dingen dan games kunt maken (zoals presentaties of animaties), heet een project in TGF een ‘application’. Dit is je feitelijke game. Iedere applicatie bestaat uit een storyboard met frames. Dat zijn de levels, waarvan je er natuurlijk meerdere achter elkaar kunt plakken. Het frame kun je langer maken als je wilt, zodat je level scrollt. In de library kun je objecten vinden om in je game te stoppen.

Er zijn verscheidene libraries beschikbaar en hoewel je er standaard al enkele in TGF vindt, is het ook mogelijk zelf libraries toe te voegen. Dat is waarschijnlijk het meest arbeidsintensief, maar beginners kunnen prima uit de voeten met wat al aanwezig is. De uitgebreide tutorial leert je om een Breakout-achtige game te maken. Daarin komen muisbesturing, het gedrag van een stuiterend object en simpele oorzaak-gevolgscenario’s aan de orde.

Intuïtief

The Games Factory en Game Maker zijn enigszins vergelijkbaar van opzet, maar verschillen behoorlijk qua uitvoering. Wat mij meteen opviel is dat TGF veel intuïtiever is dan Game Maker. In Game Maker zijn sprites en objects twee verschillende dingen en moet je aan een object altijd eerst een plaatje hangen, ook als zowel het object en de sprite al in de library staan. In TGF is een object (in ieder geval in de library) meteen voorzien van een sprite. Onder het kopje properties kun je vervolgens met het object aan de slag.

Je bepaalt of het object bijvoorbeeld meteen vanaf het begin zichtbaar is, of het transparant is, wat de grootte en positie op het scherm is en hoe het moet bewegen (in een cirkel of ellips, in een van tevoren gedefinieerd pad, als een ‘Space Invader’, etc.). Verder stel je de besturingsmodus van je character in (muis, controller, toetsenbord) en het type control: raceauto, platform-spelfiguur of andere mogelijkheden.

Net als in Game Maker bepaal je condities en acties voor alle objecten in je game. Het zal wel aan mij liggen, maar hoe dat in TGF gebeurt, voelt vele malen plezieriger. In TGF is duidelijker welke actie tot welk resultaat leidt. Misschien komt dat omdat events (spelgebeurtenissen) zijn gescheiden van properties (de eigenschappen van objecten). In Game Maker stel je deze allebei in hetzelfde menu in.

Zelfpromotie

Ook vereist Game Maker iets meer wiskundig inzicht. Zo moet je in GM zelf instellen dat de bijtelling van je score ‘relatief’ is ten opzichte van je vorige score, omdat je anders iedere keer dat je een punt scoort de teller reset. TGF laat je simpelweg kiezen voor set score of add score en daarmee is de kous af. De tutorial waarmee je in TGF je eerste game maakt, is ook veel informeler en enthousiasmerender geschreven. Soms klinkt het een beetje pathetisch (“You will see the ball magically bounce on the objects!”) en ze zijn bij Clickteam niet wars van zelfpromotie, maar het helpt wel om de moed erin te houden.

Als je hebt bepaald dat je avatar met de muis wordt bestuurd, is het doodsimpel om de plek af te bakenen waarbinnen je figuur kan bewegen: gewoon een kader trekken. Dit is veel makkelijker dan in Game Maker, waar je cijfermatig binnen een assenstelsel de bewegingsvrijheid moet afbakenen. Met behulp van het object Player 1 (of 2 of 3) stel je gameplay-elementen in als de hoeveelheid levens, de score en de controls. Met het storyboard-object bepaal je de flow van de game, zoals de win- en verliescondities. Ook een timer stel je in via het storyboard-object. Het titelscherm en een eventuele hi-scorelijst gelden als frames, dus die kun je gewoon respectievelijk vóór en ná je andere frames plaatsen.

Leercurve

Het is van belang te melden dat je complexere opties voor de kiezen krijgt op het moment dat je meer uit je programma wilt halen. Dan ga je aan de slag met het instellen van waarden, strings en loops. Daarmee bepaal je het gedrag van energiebalkjes, koppel je beschrijvingen aan objecten binnen het spel, zorg je ervoor dat spelers schakelaars kunnen activeren of de-activeren en creëer je visuele effecten. Werk voor gevorderden dat je als beginner makkelijk terzijde kunt schuiven.

Kortom, het grote verschil met Game Maker is dat de leercurve gewoon wat minder steil is. Misschien is dit een kwestie van smaak, het is zeker niet mijn bedoeling The Games Factory te promoten ten koste van Game Maker. Maar de vergelijking is snel gemaakt en TGF komt dan uit de verf als gebruiksvriendelijker.

Zowel TGF als MMF2 zijn betaalde software. Via de website van Clickteam zijn de producten te downloaden. Ook extra’s vind je hier, zoals software waarmee je games als Flash-bestand kunt opslaan en embedden op een website. Een installer creator behoort eveneens tot de uitbreidingen, zodat je als designer zeggenschap hebt over hoe de installatieprocedure voor jouw game in z’n werk gaat en hoe die er uitziet. Voor deze bespreking heb ik gebruik gemaakt van de demo van TGF, die dezelfde mogelijkheden heeft als de volledige versie, behalve de mogelijkheid je spel te exporteren als zelfstandig bestand. Geen demo van mijn Breakout-spelletje dus.

2 reacties

  1. Erwie · 9-12-2010 · 12.51 uur

    Tof dat de Clickteam-producten nu ook aan bod komen. Ik heb hier vroeger veel mee gewerkt en de mogelijkheden zijn veel uitgebreider dan je op het eerste gezicht zou denken. Er waren zelfs mensen die hele eigen platform-besturingen inbouwden op basis van bouncing-ball-objecten en met behulp van onzichtbare objecten de visuele omgeving en de spelomgeving los wisten te koppelen, wat uiteindelijk wel nodig was om de allerbeste games te maken. Als je op dat niveau zit is de loskoppeling van object en sprite van de GameMaker logischer.

    Ook het maken van meerdere levels volgens eenzelfde principe was niet ideaal, omdat je veranderingen in spelmechaniek in al je frames moest doorvoeren. Weet niet of dat inmiddels al is aangepast. Maar juist dat je meteen aan de slag kunt en resultaat boekt is de kracht van deze software. Ik heb ooit geprobeerd een point-and-click leveleditor voor een game te bouwen met TGF, maar die faalde toch behoorlijk destijds :P

  2. Maikel de Bakker · 9-12-2010 · 19.22 uur

    Pfff thanks Martijn nu moet ik er ook maar eens naar kijken. Tof om je ook op Bashers tezien.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>