‘Medal of Honor gaat niet ver genoeg’



Eerder deze week riep de Britse minister van Defensie, Liam Fox, op tot een boycot van de nieuwe Medal of Honor. Fox noemde het spel ‘schokkend en walgelijk’. Reden: je kunt in de multiplayerversie van die game, die in oktober verschijnt, een Talibaanstrijder spelen. “Britse kinderen verliezen hun vader; vrouwen hun echtgenoot in Afghanistan”, citeert de NOS. Gamewetenschapper (en Bashers-redactiechef) David Nieborg is niet onder de indruk: hij vindt juist dat Medal of Honor niet ver genóég gaat.

Joost: Wat vind je van de oproep van minister Fox?
David: “Ik denk dat politici heel terughoudend moeten zijn met oproepen tot het verbieden of boycotten van cultuurproducties. Die minister Fox mag Medal of Honor best smakeloos vinden, maar dan moet hij wel consequent zijn. Vindt hij de Oscar-winnende film ‘The Hurt Locker’ ook smakeloos? Of ‘Inglourious Basterds’? Als hij denkt dat voor games andere normen en waarden gelden, moet hij dat wel heel goed uit kunnen leggen. Dat wordt een interessant gesprek.”

“Toch zou het gezond zijn om een inhoudelijk debat met gamers, critici en de gamesindustrie zelf te kunnen voeren over de rol en betekenis van games als Medal of Honor. Als je ervoor kiest om Talibaanstrijders in de multiplayermodus te stoppen, dan weet je wat de gevolgen kunnen zijn. Je moet het dan niet aan anderen, zoals wetenschappers of critici, overlaten om dat te duiden. EA zou wel iets meer context mogen geven. De makers zouden mogen uitleggen waarom ze deze keuzes hebben gemaakt.”

Gaat Medal of Honor niet te ver door spelers Talibaanstrijders te laten spelen?
“Nee. Sterker nog, ik vind het spel eigenlijk niet ver genoeg gaan. Veel oorlogsgames bieden niet meer dan simpel ‘rennen en knallen’. Terwijl juíst games zoveel mogelijkheden bieden om emoties over te brengen op een manier die bij andere media lastiger is: denk aan verlies, schuldgevoel, wraak, woede, twijfel… Dat heb je heel weinig bij oorlogsgames.”

“Het beruchte ‘No Russian’-level in Call of Duty: Modern Warfare 2 was een uitzondering. Ik vond dat een hele bijzondere ervaring. Technisch niet ingewikkeld, maar wel iets waar we het al maanden over hebben. En dat is ook de kracht van games: je ervaringen delen en daar op reflecteren. ‘Schiet jij wel op burgers, of niet?’”

Dat is jouw mening, maar wat denk je dat een soldaat in Afghanistan hiervan vindt?
“Heel veel soldaten (Nederlandse, Engelse, Amerikaanse) spelen in hun vrije tijd schietspellen. Ik kan me niet voorstellen dat ze hierover vallen.”

Wat is dat toch, met politici die zich met de inhoud van games bemoeien?
“Uiteindelijk zijn dat groeistuipen die bij het volwassen worden van het medium horen. Daarom is het ook belangrijk dat wij gamers het er over hebben, en niet door alleen maar politici voor gek uit te maken. We zouden ook moeten uitleggen waarom we games spelen en wat ze voor ons betekenen.”

“Je kunt je ook afvragen of er grenzen zijn waarvan je zegt: daar hoef ik als gamer  niet overheen. Ik blijf me toch wat ongemakkelijk voelen bij de Call of Duty-levels waarin je vanuit een vliegtuig op kleine lichtgevende lichamen schiet. En je kunt je ook afvragen of sommige games niet te weinig context bieden, te opportunistisch zijn. Maar dat betekent niet dat je meteen games zou moeten verbieden.”

Krijgen mensen met dit soort nieuws niet een verkeerd beeld van games? Al die ophef, mensen die oproepen tot boycots…
“Het versterkt het bestaande beeld over games: als doelloos vermaak. Daar zijn gamers zelf ook schuldig aan, vind ik. Het is niet zo dat ik dagelijks uren moet vrijmaken om kritische analyses over de maatschappelijke relevantie van games als Medal of Honor te lezen. Ik blijf me afvragen: waarom vinden veel gamers realistische oorlogsgames zo leuk? En de lastigste vraag: hoe leg ik mijn oma uit dat ik het leuk vind om virtueel oorlogje te spelen? Zij heeft de oorlog meegemaakt; zij snapt dat niet.”

Luister ook het NOS-interview met David Nieborg over dit onderwerp

11 reacties

  1. Stefan Keerssemeeckers · 26-8-2010 · 12.46 uur

    Ach, in feite schieten we al langer de Taliban dood in games. Ze heten alleen ‘OpFor’, of ‘the terrorists’. Niet dat de vijanden zich als ‘terroristen’ gedragen (eigenlijk is het net een normaal leger).

    Ik vond aanvankelijk ‘Six Days in Fallujah’ ook nogal wrang, maar sinds ik weet dat dat niet zozeer een shooter is, maar eerder ‘survival-horror’ (mijns inziens een veel treffender genre om de ‘war on terror’ in beeld te brengen) ben ik toch erg benieuwd naar die titel.

    Oorlog laat zich moeilijk in ‘game mechanics’ vatten, een schiettent als Modern Warfare heeft er in ieder geval niets mee te maken, ondanks dat de game er wel ‘realistisch’ uitziet.

  2. David Nieborg · 26-8-2010 · 13.44 uur

    Er is wat verwarring over de vorm van dit artikel (op de Twitters). Als in “wie laat zich nou interviewen door zijn eigen website”? Joost en ik wilden allebei iets met dit onderwerp doen en toen kwamen we op deze vorm uit. Joost had een aantal vragen over dit onderwerp en heeft die dus aan mij voorgelegd. Ik heb geen inspraak gehad op zijn vragen, en Joost heeft mijn ellenlange antwoorden leesbaarder gemaakt. Dus in plaats van dat ik zelf een verhaal ging tikken, leek ons dit een goede (tussen)vorm. Als is het maar om de leesbaarheid :). Maar het komt dus wat raar over. Volgende keer tik ik (of Joost) het stuk weer gewoon zelf.

    Ik hoop wel heel erg dat er inhoudelijke reacties komen (dat is wel de bedoeling van dit stuk) en dat die niet teveel over de vorm (dat het een interview is) gaan, dat zou zonde zijn.

  3. Erwie · 26-8-2010 · 16.49 uur

    Dat je in de multiplayer toevallig als iets kunt spelen dat de Taliban heet, maakt MoH in mijn ogen niet veel maatschappelijk relevanter. Had je in singleplayer de taliban kunnen spelen en daarmee begrip of op z’n minst inzicht kunnen krijgen in hun motieven en werkwijzen, dan wordt het pas interessant. Je krijgt dan als speler tevens de impact van je eigen acties te zien op de naamloze vijanden die je net neergemaaid hebt. Maar ik denk dat het medium games daar nog lang niet aan toe is, sterker nog: zelfs films die het perspectief van ‘de vijand’ kiezen zijn er maar nauwelijks.

  4. Stefan Keerssemeeckers · 26-8-2010 · 17.15 uur

    @ Erwie

    Nou, de meeste shooters lijken tegenwoordig nog in een soort ‘koude oorlog’-thematiek vast te zitten. Ik vond een stuk in MW2, het stukje waarin je op een jeep door nauwe straatjes in Afghanistan rijdt, wel indrukwekkend omdat toen eventjes onduidelijk was of de mensen die naar je staan te kijken vriendelijk zijn of niet. Dat duurde helaas maar 30 seconden, want toen braken er plotseling gevechten uit die niet zouden misstaan in de laatste Rambo-film.

    Dat soort shooters zijn, als je er bij stilstaat, gewoon ontzettend dom. Dat is op zich niet erg, iedereen houdt denk ik wel van dom knallen op zijn tijd, maar aan de aan de andere kant is oorlog natuurlijk wel een serieuze bezigheid (die niets te maken heeft met het shooter-genre).

    Ik las laatst ergens dat er in Irak gemiddeld één ‘terrorist’ gedood werd voor elke 200.000 kogels die er door het Amerikaanse leger werden afgevuurd.

  5. Jasper Driessens · 27-8-2010 · 13.17 uur

    Dubbele spatie tussen ‘gamer’ en ‘niet’ in alinea 8.

  6. Stefan Keerssemeeckers · 27-8-2010 · 14.19 uur

    @ Jasper

    Dat is alinea 7. Een intro telt niet als paragraaf.

  7. Rainier Jaarsma · 27-8-2010 · 18.22 uur

    Ik weet niet of het zo chique is.

    Ten eerste staan wij er ver van af, en kunnen we dus makkelijk praten. Ik zit momenteel in Amerika, waar ik al met tal van veteranen, maar ook met jongens van een jaar of 25 heb gesproken over hun ervaringen in Irak en Afghanistan. Daaruit blijkt wel dat ook in 2010 oorlog nog altijd een extreem diepe ervaring op de mensen die er direct bij betrokken zijn achterlaat.

    Ten tweede spreken we hier over een conflict dat nog ‘in wording’ is; het kent nog geen narratief, de verhalen zijn nog niet geschreven, het is nog niet ‘af’, we zitten er nog midden in. Dan is het altijd tricky om het te ‘renderen’ in een game of film, helemaal wanneer ‘vermaak’ het primaire doel is. The Hurt Locker kende maatschappelijke relevantie, en kreeg mede daardoor genoeg (maar te veel in mijn ogen) Oscar nominaties. Medal of Honor, en dan vooral de multiplayer modus van MoH, kent geen tot amper maatschappelijke relevantie; het is puur dom vermaak. Dat maakt de vraag of het niet moreel verwerpelijk is dat persoon A in huis A als Talibanstrijder virtueel Amerikanen neerpaft terwijl in huis B net een memorial gaande is voor een omgekomen helicopterpiloot extreem relevant.

    Die vraag wordt in dit artikel, mijns inziens, te makkelijk genegeerd. De argumenten die worden aangehaald leidden uiteindelijk tot een soort postmoderne vorm van Nietzscheaanse normloosheid; ‘tegenover wie moet de auteur zich nog verwoorden als alles in het kader van de creatieve vrijheid valt?’ Grenzen bepalen de vrijheid die de auteur heeft, en de vraag of dit geval binnen of buiten die vrijheid valt is veel te relevant om het af te doen als een generatieconflict tussen politici en ‘de jeugd’.

    Don’t get me wrong; ik zeg niet dat men een verbod op dit soort gameplayelementen moet worden doorgevoerd, ik zeg alleen dat een ethische discussie over het vermakelijk uitbeelden van een conflict-in-wording dat duizenden mensen over de wereld in hun hart raakt niet iets is waar te makkelijk aan voorbij moet worden gegaan.

    Bottom line: Ik vind het onverstandig, en daarnaast, net als bij CoD MW2, vooral een marketingstunt over de rug van een verschrikkelijk, menselijk, zeker niet virtueel, conflict. Ik laat me echter ook graag verrassen; komt EA met een game die een Afghaanse jongen laat opgroeien in een land dat verscheurd is door de Taliban en zodanig enige relevantie geeft aan haar werk, dan ben ik de eerste om zo’n game te kopen. De industrie is echter nog veel te onvolwassen om die wens tot vervulling te kunnen brengen, en blijft maar volharden in doelloos en hersenloos vermaak. Dat is jammer.

  8. Stone · 28-8-2010 · 1.16 uur

    @reinier. ver weg? ik heb een vriend die al 2 keer in afgaan en een keer in irak is geweest. dus kom bij mijn niet aan met ver weg. dit was.is niet de enig vriend in de oorlog. mijn hart stond elke keer stil bij een dode of bermbom in het nieuwes. dus ik denk dat ik een klein beetje weet hoe ”onze stijdmacht” zich voelt met deze games. they don’t give a shit! dit zijn jongens die stom genoeg zijn om in dienst te gaan en bij te tekenen in oorlogstijd. en zelf zij weten dat dit een game is waar iemand gewenst of ongewenst de taliban moet spellen. ps ik weet ook wel dat met deze reactie mijn eigen vriende eeen soort van af val. maar liever dat dan dat ik de us propaganda volg. tuurlijk jullie zijn niet de agressor. ook al hebben jullie “preciesie bommen al een tienvoud van de 3000 dode geklamed”

  9. Stone · 28-8-2010 · 1.20 uur

    sorry voor de speelfoute maar dat ligt aan de ps3briowser

  10. Jasper Driessens · 29-8-2010 · 17.48 uur

    @Stefan: paragraaf :P?

  11. seodoth · 19-10-2010 · 5.39 uur

    Ik wil allereerst aanhalen wat Ernie eerst zei: het spel heeft een singleplayer en een multiplayer. De singleplayer speel je offline, een soort gescript verhaal tegen computer gestuurde tegenstanders. In deze modus zie je alleen het van de kant van de westerners, niet van de talibaan. Als ze je juist de mogelijkheid gaven om een aangrijpende en goede missies kon spelen in de huid van de talibaan, zou het pas de aandacht mogen verdienen die het nu al krijgt. Talibaan valt enkel te spelen in de multiplayer, tegen andere mensen online. 0.00% verhaal, achtergrond of inleving. Multiplayer is de meest gespeelde vorm van het spel. Het gaat alleen maar om het mikken, het schieten, de reflexen, de tactische beslissingen en voornamelijk beter zijn dan je tegenstanders: winnen. Of de tegenpartij Talibaan of Belgen heten maakt voor de gamers in de multiplayer niks uit. Het is enkel een skin met een naam van de tegenpartij die jij es lekker gaat roflstompen.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>