Harry Hol speelt al MMO’s sinds de dagen van de tekst-MUDs. In de rubriek Ding! bericht hij wekelijks uit de wondere wereld van ‘s werelds massaalste gamegenre.

Dus je overweegt een MMO te spelen? Gefeliciteerd. Je staat op het punt om je daarmee in het meest nerdy, hardcore sub-gebied van computergames te begeven. En laat die woorden je niet afschrikken: je wist diep van binnen eigenlijk ook wel dat je een geek was. Jouw eerste MMO is daarmee je definitieve ‘coming out party’, en laat mij je gids zijn in deze fascinerende wereld. Ik leg in dit artikel de meest voorkomende termen uit, en geef je een aantal tips waarmee je eerste uren in de game van jouw keuze plezieriger worden.

MMO staat voor Massive Multiplayer Online. Het zijn dus spellen waarmee je met een heleboel mensen tegelijk in dezelfde wereld bent, en daar avonturen beleeft. De meeste van deze games hebben een aantal gemeenschappelijke kenmerken. Je start een personage, en kiest welke ‘rol’ deze gaat spelen. Ik kom zo uitgebreid op die rollen terug. Vervolgens betreed je de spelwereld waar je allerhande opdrachten uitvoert (Quests). De meeste van deze quests bestaan uit het doden van een assortiment monsters. Voor het doden van monsters en het voltooien van quests verdien je ‘ervaringspunten’. Als je er daar voldoende van hebt verdiend, gaat je personage een rang omhoog (je stijgt in ‘level’). Ieder level word je sterker, krijg je meer vaardigheden en verdien je betere uitrusting om nog sterkere monsters te verslaan en moeilijkere quests te doen. Ja, dit lijkt op spellen als Dragon Age, Oblivion en Final Fantasy. Maar dan met heel veel mensen tegelijk, die ook nog eens samen kunnen werken. Geloof me, dit is een heel verslavend genre…

Ik ga er voor het gemak van uit dat je al koos welke titel je wilt gaan spelen. Laat me raden: World of Warcraft, hè? Ik wist het wel. Maar geloof me, er zijn nog veel meer games in dit genre die de moeite, en het geld, waard zijn. Lord of the Rings Online is een droom voor iedere fan van Hobbits en Elfen. Fallen Earth is een post-apocalyptisch spel in de traditie van Fallout. En Runes of Magic is een regelrechte World of Warcraft-kloon, die heel leuk is als je geen maandelijks abonnementsgeld wilt uitgeven.

1) Kosten

Dat brengt me op les 1: Een MMO kost geld. Behalve de aanschafprijs ben je abonnementsgeld kwijt. Ga uit van tussen de tien en vijftien euro per maand. Gratis spellen (ook wel bekend onder de naam Free to Play of F2P) hebben geen vaste maandelijkse kosten, maar hebben wel ‘item shops’. Dit betekent dat je hier dingen kan kopen die je spelervaring verbeteren. Die dingen kosten echte euro’s. In Runes of Magic (ROM) kun je bijvoorbeeld een paard aanschaffen waarmee je sneller door de wereld reist. Of toverdrankjes waarmee je sneller ervaringspunten verdient. Hoewel al die dingen goedkoop zijn (een of twee euro per stuk), kunnen deze kosten aantikken als je niet oplet. Voordeel van F2P blijft dat je zelf bepaalt hoeveel je uitgeeft.

2) Installatie

Nee, ik ga je niet vertellen hoe je het spel moet installeren. Waar ik je wel voor wil waarschuwen is dat je daar echt een dagje voor uit moet trekken. Een MMO is namelijk een nogal apart beestje. Het is letterlijk een game die nooit ‘af’ is. Dat betekent dat de makers regelmatig nieuwe onderdelen toevoegen, die je na de installatie stuk voor stuk moet downloaden. Dit heet ‘patchen’ en kan een frustrerend lange en vervelende bezigheid zijn. Denk dus niet dat je op dezelfde dag dat je je splinternieuwe Lord of The Rings Online-spel hebt aangeschaft ook kunt spelen. Overigens komen er langzaam maar zeker ook spellen uit die een veel vriendelijker installatieproces kennen. De Amerikaanse versie van Dungeons & Dragons Online (DDO) installeert zichzelf eerst gedeeltelijk, zodat je al kunt beginnen met spelen. De rest van de game wordt op de achtergrond binnengehaald, zodat je niet een hele dag duimen zit te draaien. Ook Freerealms, een browser-based MMO, werkt zo. Dit zijn helaas nog de uitzonderingen. De Europese versie van DDO is trouwens nog een ouderwets ‘patchbeest’.

3) Een personage maken

Dit is voor beginners meestal een intimiderende keuze. Uiterlijk, rol (class), naam… Voor ik verder ga wil ik even wat dieper ingaan op de naam van je personage. Denk hier goed over na. Want hoe grappig je misschien denkt dat het is om jouw ‘warrior’ de naam ‘Captain Dickhead’ te geven (als het spel dit al toestaat): je zit hier aan vast. Uur na uur, week na week, misschien zelfs jaar na jaar staar je naar de achterkant van jouw personage waarboven die naam zweeft. Een naam die jij zelf hebt gekozen. En die anderen ook zien. Waar ze je mee aanspreken in de game… Kies dus zorgvuldig!

De class die je kiest, bepaalt jouw ervaring in een MMO. Zie het als de ‘functie’ die jouw personage in een groep heeft. Iedere class heeft eigen specialismen en zwakheden. Een gebalanceerde groep met verschillende classes ondervangt elkaars zwakheden. Classes ‘dwingen’ dus tot samenspel.

Om je voor de keuze van de class een eind op weg te helpen zal ik je uitleggen wat voor verschillende rollen er zijn, en wat je daar ongeveer van kan verwachten:

“Tank”: Nee dit heeft niets met rupsbanden te maken. Een tank is een class die heel veel aanvallen kan weerstaan. Voor je denkt dat dit makkelijk is: een tank brengt over het algemeen weinig schade toe aan de tegenstander. De rol van de tank is om de aandacht (“Agro” in MMO-termen, afkorting van “Agression”) van een monster vast te houden, zodat je medespelers hem veilig kunnen doodmaken zonder aangevallen te worden.

“Healer”: Een healer (genezer) houdt medespelers in leven. Een healer heeft een arsenaal genezende spreuken die ‘hit points’ teruggeven. Een healer kan ook ‘dode’ spelers weer tot leven wekken. Ze kunnen zelf ook wel wat schade aanrichten, maar dragen doorgaans weinig beschermende wapenrusting. Een healer komt pas echt tot zijn recht in een groep. Een healer is, net zoals een tank, dan ook altijd welkom in een groep. Je zult nooit verlegen zitten om uitnodigingen. Daar staat tegenover dat je snel de ‘schuld’ krijgt als een gevecht slecht verloopt. Een dikke huid is daarom aan te bevelen.

“DPS”: Dit staat voor Damage Per Second (schade per seconde). Dit wil zeggen dat een DPS-personage vooral goed is in het beschadigen van de vijand, maar zichzelf niet zo goed kan verdedigen. Terwijl de tank de agro vasthoudt, ben jij dan degene die het monster daadwerkelijk uitschakelt. Maar als je te veel schade aanricht, zal het monster zijn agro op jou richten, waarna je snel sterft. DPS vraagt dus enige zelfbeheersing en tactisch inzicht. Een DPS-personage is meestal goed solo te spelen.

“Buffer”: Hoewel ik de naam om de een of andere reden altijd wat ranzig vind klinken (zal aan mij liggen) is de rol van een buffer heel braaf: hij maakt zijn medepersonages sterker door middel van ‘buffs’. Dit zijn spreuken of vaardigheden die bijvoorbeeld iemand meer hit points geven, of hem meer schade laten toebrengen. Een buffer is ook pas echt leuk als hij in een groep speelt.

“Rogue”: Oftewel ‘schurk’. Een rogue kan sluipen en zich daarmee onzichtbaar maken voor de tegenstanders. Een rogue heeft ook vaak een heel arsenaal aan trucs om tegenstanders zwakker te maken (“debuffen”) en in de rug aan te vallen voor extra schade. Een Rogue is heel goed solo te spelen en, afhankelijk van het spel, ook welkom in groepen.

Hoe kun je nu weten wat je echt leuk vindt? Daar kom je maar op een manier achter: proberen. De meeste games laten je meerdere personages maken, dus als je een magiër niet leuk vindt, kun je altijd nog later een ridder starten. Bedenk wel dat je de verschillen tussen de classes pas gaat merken als je een aantal levels hebt behaald (meestal een stuk of tien) en je de specialistische vaardigheden verwerft.

4) Je eerste stappen

Je staat in de spelwereld. Een beetje MMO zal je nu door middel van pop-ups leren hoe je verder moet. Ik ga je daar dus niet mee vervelen. Wel ga je ik de meest belangrijke tip geven die je in een MMO kan gebruiken:

Wees aardig.

Je speelt namelijk met echte mensen. En jouw gedrag bepaalt hoe veel plezier zij hebben en of ze met je willen samenwerken. Als je alleen aan jezelf denkt, anderen lastigvalt, om goud bedelt, schuttingtaal gebruikt en ander eikelig gedrag vertoont, duurt het niet lang voor anderen jou hoe dan ook met ‘dickhead’ aan zullen spreken. Hoe je jezelf ook hebt genoemd.