Multiplayer wordt steeds lucratiever



Ik zal direct open kaart spelen: ik ben gek op singleplayergames. Natuurlijk hou ik wel van een potje League of Legends op zijn tijd en ben ik - zoals ongeveer de rest van mijn generatie - helemaal verslingerd geweest aan Counter-Strike.  Er gaat voor mij echter niets boven helemaal opgaan in een game en dat ervaar ik alleen door singleplayer. Zodra een ander zich in dezelfde wereld bevindt is voor mij de illusie gebroken.

Je kan je voorstellen dat ik daarom niet sta te springen als ik hoor dat Mass Effect 3 een multiplayermode krijgt, of als de game director van Diablo III zegt dat mensen het spel niet goed spelen als ze dat alleen doen.

Helaas verschuift de focus van de gamesindustrie steeds meer naar multiplayer. Wat is er precies gebeurd? Om dat te begrijpen kijken we even terug naar het begin.

In den beginne…

Het echte begin van grootschalige multiplayer was Quake. Toen deze ‘First Person Shooter’ van Id Software in 1996 uitkwam, ontketende dat een ware revolutie in de gameswereld. Het was de eerste 3D-shooter die je op een fatsoenlijke manier via internet kon spelen. Vóór het uitbrengen van Quake werd de markt gedomineerd door singleplayergames en spellen die je lokaal met elkaar kon spelen. Quake creëerde een fonkelnieuw segment in de markt: die van de multiplayergames. Pas nadat deze FPS verscheen, werd multiplayer op grote schaal echt populair.

Sinds de verschijning van Quake is er veel veranderd. Games zijn niet langer gebonden aan een singleplayer-component. Denk aan Counter-Strike dat je uitsluitend tegen anderen kan spelen, of MMO’s zoals World of Warcraft die enkel bestaan bij de gratie van multiplayer. Er is natuurlijk niets mis met deze games. Maar het maken van multiplayer wordt voor ontwikkelaars en uitgevers langzaamaan steeds lucratiever ten opzichte van games die primair gericht zijn op singleplayer. De lijst met bestverkopende games van 2010 staat vol met games die vooral gericht zijn op multiplayer zoals Call of Duty: Black Ops, Fifa 11 en Battlefield: Bad Company 2. Voor 2011 zullen Modern Warfare 3 en Battlefield 3 wel bovenaan staan.

Toch ben ik niet de enige die in je eentje spelen waardeert: een overzicht op Metacritic uit 2010 laat een veel gelijkmatiger verdeling in waardering zien tussen single- en multiplayer. Er is dus een duidelijk verschil tussen financiële en kritische waardering, en dit heeft gevolgen voor het budget dat uiteindelijk naar de ontwikkeling van singleplayergames gaat.

Gemakkelijk en goedkoop

Hoe komt het dat het voor grote studio’s steeds aantrekkelijker wordt om multiplayergames te maken? Allereerst heeft dat te maken met de kosten die verbonden zijn aan het ontwikkelen van een spel. Het is gemakkelijker om een vermakelijke multiplayergame te maken dan een goede singleplayer, omdat veel van het spelplezier door de spelers zelf gegenereerd wordt. Bovendien is het programmeren van geloofwaardige tegenstanders één van de moeilijkste aspecten van gamedesign en dat is bij multiplayer overbodig.

Daarnaast kunnen de levels van multiplayergames telkens opnieuw gespeeld worden, de spelers zorgen er grotendeels zelf voor dat de spelervaring telkens vernieuwd wordt. Een singleplayerlevel wordt door de gemiddelde gamer geen duizenden keren opnieuw gespeeld; de ontwikkelaar moet dus zelf zorgen voor een gevarieerd aanbod in levels en spelervaringen.

Een andere reden dat multiplayer financieel zo aantrekkelijk is geworden heeft te maken met de afzetmarkt. De doelgroep voor de meeste games bestaat uit jonge, volwassen mannen. Deze groep is van nature competitief ingesteld en multiplayergames bieden een uitstekend platform voor competitie. Daar komt bij dat ze beschikken over een hoog vrij te besteden inkomen, erg lucratief voor ontwikkelaars dus.

Tot slot is het definiërende aspect van multiplayer gaming dat het een sociale bezigheid is. Iemand die multiplayer speelt heeft er direct voordeel bij als één van zijn vrienden hetzelfde spel gaat spelen, want dat is leuker dan alleen met onbekenden spelen. Zo ontstaat er een sneeuwbaleffect waarbij iedereen hetzelfde spel gaat spelen.

Goed nieuws

Gelukkig is er niet alleen maar slecht nieuws voor kluizenaars zoals ik. Er worden nog steeds hoogstaande singleplayergames gemaakt, zelfs door grote studio’s. Dit jaar waren dat bijvoorbeeld L.A. Noire en Deus Ex: Human Revolution. Ook het vorige week verschenen Batman: Arkham City en Elder Scrolls V: Skyrim (verschijnt op 11 november) zien er veelbelovend uit. En vooral kleine, onafhankelijke ontwikkelaars die het gevecht met de grote studio’s om de beste multiplayergame toch niet aankunnen, maken nog volop gedenkwaardige spellen die je het beste in je uppie kan spelen. Maar solo-avonturen kunnen alleen gemaakt blijven worden als ze verkopen. En alle marketingbudgetten ten spijt: het blijvende succes van singleplayergames hangt uiteindelijk niet af van de bobo’s bij EA of Activision, het ligt in onze eigen handen.

10 reacties

  1. Rick · 27-10-2011 · 16.19 uur

    Ik vind multiplayer games alleen leuk met iemand naast me op de bank, of online met/tegen een bekende (maar dan wel met Skype/Ventrilo aan, voor sociale element).

    Maar eigenlijk ben ik sinds het einde van mijn World of Warcraft fase een beetje multiplayer moe. Dat competetieve hoeft van mij niet meer zo. Laat mij maar lekker in m’n eigen tempo, op het gemakkie, de boel verkennen en spelen. De afgelopen twee jaar speel ik dan ook alleen nog maar single player games (op enkele bier/game-avonden na).

    Misschien word ik gewoon oud. Kan ik het niet meer winnen van kereltjes die half zo oud zijn als ik, maar dubbel zoveel kunnen oefenen (tenminste, ik maak mezelf graag wijs dat dat de reden is dat ik niet kan winnen).

  2. Xireon · 28-10-2011 · 11.17 uur

    Ik moet zeggen dat ik multiplayer games wel vermakelijk vind over het algemeen, maar het gebeurd ook ERG vaak dat je bijv een co-op game speelt en de speler waarmee je speelt (onbekend) gewoon door het level heen Sjeesd.

    dit soort dingen vind ik erg vervelend of van die spelers die de complete immersion van een game verknallen door dingen te doen die niet moeten gebeuren

    In WoW merkte ik dat erg vaak (lag vast aan de realm) maar daar had je ook van die spelers die niet met het spel bezig waren maar gewoon alleen maar met dingen die de immersion breken van zo’n spel (vast onbedoeld)

    dus soms vind ik een multiplayer game wel leuk maar vaak word de immersion voor mij gebroken door andere gamers.

  3. Gillian de Nooijer · 28-10-2011 · 14.30 uur

    Ik denk wel dat je een beetje over iets heen stapt. Je deelt de spellen nu vooral in in singleplayer en multiplayer. Maar Call of Duty is bijv. 50% singleplayer, 50% multiplayer. Om een van beide kanten te kiezen is niet fair tegenover de massieve investering die de andere helft is. Net als Bad Company, Assassins Creed, etc.

  4. Mitch · 28-10-2011 · 16.41 uur

    Fuck you, het begon bij Mario Kart.

  5. Jordy Keupink · 28-10-2011 · 17.03 uur

    Gillian, ik denk dat je een vergissing maakt als je Call of Duty 50% singleplayer noemt. Ik denk dat 99% van de speeltijd in die game toch echt naar de multiplayer gaat. De hele franchise is voor singleplayer ook niet zo interessant, vrijwel alles is gescript en de gevechten zijn erg voorspelbaar en repetitief. Ik weet niet hoe het met de financiële verhouding zit tussen beide onderdelen, maar het probleem is simpelweg dat ontwikkeling van de ene modus ten koste gaat van het budget van de ander. Dat zie je ook in multiplayer-centered games zoals CoD, de campaign is in een wip over. Elke gamedesigner kan je vertellen dat een game eigenlijk nooit af is, er zijn altijd nieuwe features toe te voegen en aanpassingen te maken. De resources zijn altijd beperkt. Een zinloze campaign (CoD, Battlefield) of een matige multiplayer (Dead Space 2 en ik vermoed dus ook Mass Effect 3 straks) is gewoon zonde van het budget van de gamemodus die wél de moeite waard is.

    Mitch: dat was lokale multiplayer, waarbij Pong volgens mij toch nog iets eerder verscheen. Ik heb het over grootschalige multiplayer, en daar was Quake toch echt het eerste bij.

  6. Gillian de Nooijer · 28-10-2011 · 17.33 uur

    Sorry Jordy, maar ik ben een van die mensen die de single-player van Call of Duty heel erg goed vind. Ik kan er hele artikelen aan wijden, het heeft een uitstekend verhaal als je oplet. :-)
    En de verdeling is toch echt 50-50. Niet alleen realistisch gezien (Black Ops heb je niet in 5 minuten uitgespeeld), maar ook bij de ontwikkeling worden twee teams gebruikt. Iets dat je bijvoorbeeld ook bij StarCraft ziet. Twee teams, full-time dedicated aan hun eigen modus.

  7. Jordy Keupink · 28-10-2011 · 17.48 uur

    Ik zeg ook niet dat de combinatie nooit goed kan gaan, alleen de trend dat games die helemaal geen multiplayer nodig hebben toch zo’n modus krijgen, daar ben ik op tegen. Die ontwikkeling van zo’n modus kost toch geld, ook al wordt het door een ander team gedaan? Dat geld had ook naar de singleplayer kunnen gaan, om hem nog vetter te maken.

    Oh en je mag van CoD vinden wat je wil natuurlijk, maar ik was er na deeltje 4 wel klaar mee. En zeg nou zelf, zou jij het spel nog kopen voor 60 euro als alleen de singleplayer er was?

  8. Gillian de Nooijer · 30-10-2011 · 13.11 uur

    Ja. Daarom koop ik ook ieder jaar Assassins Creed. Episodic Gaming 2.0 :-)

  9. Jaap Olsthoorn · 30-10-2011 · 13.35 uur

    Ik denk dat de schrijven hier over een heel belangrijk punt heen kijkt. Multiplayer is namelijk een goede manier om spellen uit de “used game” sales te houden. Multiplayer kost over het algemeen een stuk meer tijd dan het uitspelen van een singleplayer campaign, en als 1/3e van de spelers daardoor het spel niet doorverkopen via gamestop of gamemania, dan is het het waard geweest. Dit is ook een van de hoofdzakelijke redenen om DLC uit te brengen voor bijv Rockstar:

    http://www.industrygamers.com/news/rockstar-dlc-intended-to-combat-used-game-sales/

  10. Arjen de Jong · 31-10-2011 · 11.40 uur

    Een andere reden om meer met multiplayer te werken voor makers is dat veel gamers opgevoed worden tot systeem denkers door de hoeveelheid games die ze spelen, en dus ongenadelijk goed worden in het doorgronden en misbruiken van AI. Nu kan je die AI beter maken, maar op een zeker punt is dat ontzettend moeilijk en arbeidsintensief. Hoe goed ook, AI blijft artificial, en dus met trucjes te misbruiken. De acties van andere spelers zijn altijd anders en nooit 100% te voorspellen.

    Een tweede ding is dat veel gamers graag het gevoel willen hebben dingen te bereiken, doelen te halen, en dat werkt beter als andere mensen kunnen zien dat je die doelen haalt, omdat de speler hier dan onbewust waarde aan toedicht. Dat is waarom achievements werken, dat is waarop MMO’s primair gebouwt zijn.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>