Nintendo’s nostalgiestrategie

Opinie

Gepost door Marijn van Herpt op 15 juni 2010

Nieuwe-mediakenner. Draagt tijdens het gamen liefst alleen een handdoek.

Ik had vroeger geen Nintendo. Ik speelde liever buiten. Als ik wilde gamen, had ik aan de 486 met Prince of Persia of een stoffige Atari 2600 wel genoeg. Niet dat ik nooit op de NES of SNES heb kunnen spelen, voldoende namelijk. Mijn vroegere buurjongen en overburen hadden deze spelkastjes wel staan, dus hoewel ik de Ninty-klassiekers nooit zo intensief heb kunnen spelen als de gemiddelde fan, heb ik ze wel ooit in mijn handen gehad.

Maar ik ben geen gemiddelde fan. Sterker nog, ik ben helemaal geen fan. Ik ontken niet wat Nintendo door de consolegeneraties heen heeft betekend voor de industrie en zijn groei, maar ik word er een beetje moe van. Moe van de nostalgische fanboys wier enthousiasme tijdens een Nintendo E3-persconferentie tot orgastische hoogten wordt gebracht, gewoon omdat een in de coulissen verdwenen Nintendo-personage zijn schattige billetjes weer eens komt vertonen in de kleurrijke trailer van een (soort van) nieuwe game.

Lube en Kleenex

De lube en Kleenex moeten bij iedere aankondiging opnieuw uit de kast worden getrokken. Maar de vloer behoeft niet zozeer een dweilbeurt omdat al deze volwassen en professionele mannen en vrouwen zo benieuwd zijn naar specifieke innovaties in verhaal, gameplay en interactie. Integendeel, een paar twintig jaar oude personages alleen zijn al genoeg om het dak eraf te laten vliegen. En hier kan ik maar niet inkomen.

Ik ben namelijk wél fan van nieuwe IP’s. Nieuwe personages, nieuwe werelden, nieuwe verhalen. Omdat ik het (on)geluk heb gehad in mijn jeugd nooit te zijn geïndoctrineerd door de indringende blik van Mario en consorten, verrast het gejuich van de journo’s in de zaal en de fans op Twitter me. Een belangrijke vraag komt in me op. Waarom is Nintendo het enige bedrijf dat wordt aangemoedigd zijn franchises uit te melken?

Activision wordt uitgekotst. Nog een Call of Duty, nog een Guitar Hero, als de kassa maar blijft rinkelen. “Bobby Kotick, coño, wat doe je nou”, roept een boze menigte. Maar Reggie Films-Aime, die in zijn persconferentie overigens geen enkel nieuw IP aankondigt, krijgt applaus bij ieder welbekend gezicht dat voorbijkomt op het grote scherm.

Seks en nostalgia

Ja, ik weet het. Als het aankomt op gameplay is Nintendo vernieuwend genoeg. Wat wil je ook als dat het enige gebied is waar een studio hoeft te innoveren? Het universum, de personages, de onderliggende technologie (zoals graphics), zelfs de genres: alles is voorgekauwd. Gooi je game meteen even in 2D en je hebt vijf jaar om aan een 2D-platformer te werken. De rest wordt aangeleverd. ‘Vernieuwende gameplay’? Vast wel. Maar dat is niet wat de journafans kriebels in het kruis geeft of wat de verkoopcijfers laat exploderen. Het bekende gezicht op de voorkant van het doosje, dát verkoopt. Nostalgie. Dát verkoopt.

Super New Galaxy

Ik wil afsluiten met een puur hypothetisch vraagstuk dat luidt als volgt. Nintendo ontwikkelt in het geheim een platformgame van het kaliber Super Mario Galaxy. Men houdt zich niet in en innoveert zich helemaal kapot. De Nintendo-personages blijven echter afwezig: de game wordt gevuld met een gloednieuw universum dat nog niemand kent. Dan, ook in het geheim, wordt de game aan Microsoft verkocht. Naast de game speelbaar maken met een Xbox-controller doet het bedrijf er niets aan. Het spel wordt uitgebracht onder de Xbox-vlag. Wat gebeurt er?

A. Miljoenen mensen worden enthousiast bij het kennismaken met de nieuwe spelwereld, de game krijgt een Metacritic-gemiddelde van 98, verkoopt tientallen miljoenen stuks en Microsoft wordt bekend als ‘koning van de gameindustrie’.

B. De game scoort goed, maar raakt daarna min of meer in de vergetelheid en komt uiteindelijk in tientallen ’10 best games you never played’-lijstjes op internet.

C. De game krijgt middelmatige reviews, wordt afgestempeld als Mario-kloon en Microsoft wordt ‘koning van het schaamteloze jatwerk’.

Ik hoor de weloverwogen antwoorden graag. Dan ga ik me nu verschuilen in Tora Bora om niet gelyncht te worden.

Meer artikelen van Marijn

Ook in Opinie

35 reacties

Harmen · 15-6-2010 · 23.37 uur

Hoewel het artikel enig hout snijdt als we naar een personage als Mario kijken, wat we bij Nintendo vaak zien is dat ze met series als Donkey Kong, Kirby en Metroid veel spaarzamer omgaan.

Anderzijds hebben we ook nog het stukje van Niels een paar weken terug waarin hij de terugloop van het aantal Mario titels per jaar aankaart.
Marijn van Herpt · 15-6-2010 · 23.48 uur

Harmen:
Op Mario na brengt Nintendo inderdaad niet vaak games uit die gebaseerd zijn rondom één personage, maar dat hoeft ook niet per se. Hun collectie van personages is immers groot genoeg om steeds een andere te kunnen kiezen. Het punt is dat het introduceren van nieuwe Nintendopersonages nog veel spaarzamer is. Het gaat dus niet zozeer om het aantal titels, maar om de absolute afkeer van het bouwen van nieuwe game-universa/personages, en nog meer nog hoe dat gedrag continu wordt aangemoedigd door de nosta-fanboys.
Niels ’t Hooft · 16-6-2010 · 0.00 uur

@Harmen: Ik vind de nieuwe Donkey Kong (afgaande op de trailer) juist een heel goed voorbeeld van wat Marijn hierboven beschrijft. Heel triest dat het ooit zo vernieuwende Retro nu zoiets maakt. De nieuwe Kirby ziet er dan wel weer erg leuk (en niet erg Kirby) uit. Met Kid Icarus weet ik het nog niet zo, maar dat is in elk geval geen reeks die je van uitmelken kunt betichten.

@Marijn: Stating the obvious denk ik, maar een nieuwe IP introduceren is veel risicovoller dan een vernieuwend spel onder een bekende vlag hangen. Daarom doet Nintendo dit, al ben ik het met Marijn eens dat het niet erg interessant is en minder aangemoedigd zou moeten worden door ‘journafans’. Ik vraag me trouwens wel af in hoeverre het Nintendo beperkt in de richting van het Xbox/Playstation-publiek. Zouden iets scherpere nieuwe franchises niet kunnen helpen dat soort gamers aan te trekken?
Joris · 16-6-2010 · 0.06 uur

Mwah, als je ziet wat Galaxy aan vernieuwing bracht, dat heb ik geen enkele andere platformgame in de afgelopen jaren zien doen.

Van de nieuwe Zelda word ik wel een beetje verdrietig. Dat lijkt alleen maar retro te worden.
Arthur Arts · 16-6-2010 · 0.10 uur

Waarom publishers als Activision e.d. worden uitgekotst na de zoveelste uitmelker lijkt me eenvoudig. De titels verschijnen te kort na elkaar en elke nieuwe aflevering brengt te weinig nieuws.

De stelling dat iedereen altijd lyrisch is over een nieuwe Nintendo titel geldt ook niet. Zou iemand net zo uit zijn dak gaan over een nieuwe Mario Party? Ik denk het niet. Dat komt omdat die serie aan hetzelfde syndroom lijdt. Er zijn teveel uitgaves in een te korte tijd uitgebracht.

Waarom mensen wel graag bijvoorbeeld een nieuwe Mario-avontuur zien, is vanwege de geschiedenis. Een Mario avontuur is meer dan zomaar een nieuw platformspel. Je bent benieuwd waar de makers nu weer mee op de proppen komen. Je verwacht dat de makers hun best hebben gedaan om werkelijk iets vernieuwends op tafel te leggen. Net zoals ze dat ook deden met Super Mario World, Super Mario 64 en Super Mario Galaxy.

De titels waar mensen echt naar uitzien, zijn titels die ook een valide reden van bestaan hebben. Nintendo heeft een nieuw idee en verpakt dat in een een gamewereld van een vertrouwd personage. Dat is anders dan puur uitmelken. Het doel is niet zozeer om “weer een nieuwe Mario titel” te maken, maar om nieuwe ideeën een medium te geven om de wereld in te sturen.

Daarmee poneer ik niet dat Nintendo nooit aan uitmelken doet, maar er is dan ook een verschil tussen een nieuw Super Mario avontuur en een nieuwe Mario Party.
Harmen · 16-6-2010 · 0.23 uur

@Marijn: Je noemt anders ook wel een ander feit van Nintendo, namelijk dat ze nu zo’n groot universum aan karakters en werelden hebben opgebouwd, dat je jezelf kan afvragen of er wel echt nog wel wat bij kan. Als ze 3 van hun oude serie’s afstoffen zoals F-Zero of Starfox bv, dan laten ze vaak nog andere reeksen staan zoals Punch-Out of Kid Icarus.
Punt hierbij is dat hun bibliotheek al zo groot is dat er van zichzelf al erg veel variatie in zit. Eerst platformen met Mario, daarna op avontuur met Link of Samus, vervolgens door de ruimte met Fox etc.

Het is zo dat Nintendo spaarzaam is met daadwerkelijk nieuwe werelden introduceren, maar volgens zul je dan zien dat ze met een eventueel nieuw universum vaak in hetzelfde genre zullen belanden van hun andere genre’s. Zo heeft Nintendo in essentie 3 platformer IP’s, 4 sport IP’s, 2 race IP’s, etc. Lijkt me niet echt slim als je dan op een gegeven moment alleen maar met jezelf concurreert op de markt zoals nu ongetwijfeld het geval zal zijn bij de nieuwe Donkey Kong en NSMB Wii van vorig jaar. Voor de rest moet ik me even bij Arthur aansluiten.

@Niels: Tja, dan vond ik juist Donkey Kong heel erg leuk om te zien. Fijn om te zien dat de 2D platformer weer een heropstanding lijkt te krijgen. Wat dat betreft was Kirby al helemaal geweldig om te zien.
Marijn van Herpt · 16-6-2010 · 2.32 uur

Niels: ik had ‘uitmelken van franchises’ beter kunnen formuleren als ‘uitmelken van de Nintendogeschiedenis’. Op Mario na worden er niet echt specifieke franchises uitgemolken. En inderdaad, ik denk ook dat Nintendo hiermee vooral op safe speelt. En dat is jammer, want juist Nintendo heeft op dit moment de ruimte om erop los te experimenteren en kan iedere richting in gaan die ze maar wil.

Arthur: zie hierboven. Nintendo komt inderdaad met maar een aantal specifieke vervolgen, maar ze komen één voor één voort uit de geschiedenis van Nintendo. Activision was natuurlijk maar een voorbeeld, er zijn ook nog wel uitgevers die hun series wat minder frequent updaten (maar daar niet de credits voor krijgen die Nintendo krijgt).

Dat mensen vooruitkijken naar een nieuwe Mario door de verwachtingen van eerdere games klopt natuurlijk wel, maar waarom moet aan nieuwe delen per se de naam van Mario/Pokemon/etc. gekoppeld worden? Nintendo heeft in de geschiedenis bewezen goed te zijn met platformgames, dan zouden ze júist met iets nieuws kunnen komen. In plaats daarvan spelen ze het qua IP altijd op safe, en dat wordt beloond door journalisten én publiek. Ze hadden in Kid Icarus ook een nieuw, onbekend personage kunnen zetten, dan was het qua gameplay nog precies dezelfde game geweest. Maar ze weten dat Kid Icarus inspeelt op het nostalgiegevoel van de generatie die op dit moment schrijft over games. BAM, 5 miljoen sales.

Harmen: Nintendo zou haar nieuwe IP’s uiteraard niet náást de rehashes moeten uitbrengen, dus zou ze ook niet met zichzelf concurreren. En games van 10-20 jaar geleden dingen ook niet meer mee in de mainstream-markt.

Overigens zie ik wel in dat Nintendo logische redenen heeft om constant terug te keren naar haar geschiedenis (vertrouwde personages, gevestigde werelden), maar dat is precies waar ik vraagtekens bij wil zetten. En dat het door de fanbase wordt aangemoedigd, vind ik nog veel erger.

En nu ga ik slapen. Ik hoop dat ik nog een enigzins samenhangende comment heb kunnen schrijven.
Gerthein Boersma · 16-6-2010 · 8.07 uur

Gejuich uit de zaal bij de onthulling van oude IP’s als Nintendo-only fenomeen afdoen slaat nergens op. Bij elke persconferentie die ik dit en voorgaande jaren heb bezocht, werden oude IP’s toegejuicht. Juichende journalisten (sic) is in algemene zin natuurlijk wel een fenomeen dat kritisch mag worden bejegend, dat buiten kijf.

‘Nieuw IP’ is trouwens sowieso een vrij rekbaar begrip. Ik denk niet dat Nintendo erg rijk wordt van het maken van games voor Kid Icarus-fans. Als je denkt dat die specifieke merknaam op zichzelf al goed is voor vijf miljoen aan sales, ben je niet goed snik. Wat dat betreft is deze franchise in zekere zin ‘zo goed als nieuw’, zeker qua marktwaarde.

Naast hun buitengewoon brede ‘reservebank’ aan IP’s, waar Harmen terecht op wijst, heeft Nintendo in de laatste vijf jaar toch heel wat nieuwe IP’s gelanceerd. Misschien dat dit je is ontgaan omdat deze vooral gericht zijn op de casual doelgroep?

Het hypothetische voorbeeld is ook een wenkbrauwfronser van jewelste. Stel, Nintendo maakt een 3D-platformer die op briljante wijze voortborduurt op de bestaande spelmechanieken van de Mario-games. Het past perfect in de franchise, dus wanneer het gemarket wordt als nieuwe Mario weet de consument exact waar hij/zij aan toe is. En het spel is zo goed dat het alleen maar meer waarde zal toevoegen aan één van Nintendo’s belangrijkste intellectuele eigendommen. En als Nintendo er nu voor kiest om deze titel niet als Mario-game te verkopen, dan moeten we dit zien als een soortement heldendaad, in plaats van als de ronduit achterlijke zakelijke beslissing die het klip en klaar is?

Misschien kan Disney eens ophouden met dat eeuwige geleun op Mickey Mouse. Is toch te makkelijk scoren, zo langzamerhand?
Shan · 16-6-2010 · 10.21 uur

Vanuit mijn persoonlijke visie denk ik dat Nintendo het niet alleen safe speelt, maar ook slimme strategische move heeft gemaakt. Met de komst van de Wii en de karige aanbod voor hardcore Nintendo fans zijn veel fans “afgestapt” van Nintendo. De Wii verdwijnt in de kast onder een volle laag stof.

Met deze persconferentie en door juist al die oude oldskool games een nieuw leven in te blazen (verbazingwekkende titels als Kirby, Donkey Kong en Goldeneye 007) trekken zij de hardcore Nintendo fans terug. Hartstikke slim, het zal ook een nieuwe beleving worden voor de mensen die al een Wii hebben, maar deze spellen niet kennen (geloof mij de hardcore Nintendo fans gaan een buzz voor ze bouwen om andere mensen te werven)

De kracht die Nintendo in de jaren heeft opgebouwd, daar kan niemand tegenop, zie het als uitmelken, het doet er niet toe! HET WERKT!

Om nog antwoord te geven op je hypothetische vraagstuk: ik denk dat het antwoord tussen antwoord B en C inzit. Laten we eerlijk zijn XBOX liefhebbers zitten niet te wachten op Mario look a like spellen. De doelgroep van XBOX is een totaal andere doelgroep dan Nintendo heeft. Ik denk dat XBOX daarom ook moeite heeft met de Japanse markt te veroveren en vooral zijn succes moet hebben in de Westerse samenleving. Japanners houden van gekke dingen, wij als Westerse mensen in het algemeen zijn daar te nuchter voor. Zij gaan voor het realistische en Nintendo is daar gewoon geen geschikte developer voor
Marijn van Herpt · 16-6-2010 · 11.06 uur

Gerthein: De mascotte- en identiteitsloze IP’s hebben het inderdaad het best gedaan, dan komen de Mariogames. http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_best-selling_video_games#Wii

Laten we Wii Sports daar even uit halen, omdat die gewoon bij de console kwam. Ook de Wii Fits, omdat die (in mijn ogen) technisch gezien niet gefocussed zijn op gaming en gamers, maar op fitnesscoaching. Dan houden we nog zes gevestigde Marionamen over tegen één ‘nieuw’ IP, Wii Play, die over een jaar niet meer te onderscheiden is van de troep op de Move en Kinect. Dit lijstje bevestigt alleen maar méér dat Nintendo het qua content altijd op safe speelt.

Volgens mij heb je het punt van mijn (niet zo heel serieus bedoelde) hypothetische situatie niet helemaal goed opgepikt. Natúúrlijk brengt Nintendo haar eigen games uit voor haar eigen platform, maar het ging er hier om dat een game van het kaliber Mario op andere platformen echt niet zo goed zou scoren, zelfs als de game zelf wel up to par is. De naam Mario komt eerst.

Grappig trouwens dat je Disney aanhaalt om Nintendo te verdedigen. Ik krijg het idee dat je precies in de ‘enabler’-fanbase past die Nintendo in staat stelt om steeds maar uit oude bronnen te putten. Inderdaad, Disney valt ook te makkelijk terug op Mickey. Maar wil je echt het aantal Disney-universums en personages dat er jaarlijks bijkomt vergelijken met die van Nintendo? Ik denk dat die vergelijking niet opgaat.

Shan: Er komen meer dan genoeg valide redenen voorbij voor Nintendo om terug te vallen op haar 20 jaar oude bibliotheek, maar mijn kernvraag is nog niet helemaal beantwoord. Waarom is Nintendo de enige ontwikkelaar/uitgever die zich niet hoeft te verantwoorden voor het constante terugvallen op haar geschiedenis, terwijl iedere andere uitgever hier bij voorbaat al voor wordt afgebrand?
Shan · 16-6-2010 · 11.35 uur

@ Marijn: ik ben het er niet compleet mee eens dat Nintendo de enige ontwikkelaar/uitgever is die zich niet hoeft te verantwoorden voor het constante terugvallen op haar geschiedenis. Wat dacht je van Square Enix met haar Final Fantasy reeks, dit is ook een terugkomende concept keer op keer en niemand valt ze er op aan. Iedereen is elke keer weer blij als er een nieuwe Final Fantasy aankomt, ook al is het een remake van … Daarnaast ben ik ook niet van mening dat Nintendo niet wordt afgebrand op het terugvallen van haar geschiedenis. Dit hebben mensen opgemerkt,gezegd en geschreven.(Vooral het uitmelken van de mario characters in verschillende concepten)

Het verschil dit keer is dat de tijdlijn veel groter is tussen het oud en nieuw! En dat kun je simpelweg van de meeste ontwikkelaars niet zeggen (dit heeft iemand anders overigens ook al aangekaart)
Wormpaul · 16-6-2010 · 11.49 uur

Is PIKMIN dan echt de laatste unieke IP (character) die Nintendo heeft gemaakt?

Of heb ik dan iets over `t hoofd gezien uit de N stal?
Thymon AW · 16-6-2010 · 12.09 uur

@ Wormpaul: Nintendogs? …..
Marijn van Herpt · 16-6-2010 · 12.14 uur

Shan: Toen Squenix op de E3 van vorig jaar (geloof ik) FFXIII, Versus XIII en XIV aankondigde, kreeg ze toch behoorlijk de wind van voren uit de journalistiek én de community.

Daarnaast maken ze voor de Final Fantasy’s juist wél iedere keer een compleet nieuwe spelwereld, nieuwe personages en nieuwe mechanieken (op de overlappingen zoals Chocobo’s, airships en Cid na, die voor FF natuurlijk dezelfde waarde hebben als de herkenbaarheid van Yoshi in Mariogames). In het geval van Final Fantasy is dus vrijwel alleen de naam hetzelfde. En ja, dat reken ik ze ook aan. Markttechnisch gezien is het slim, maar de ‘IP-risicowaarde’ is erg zwak.
Harmen · 16-6-2010 · 12.15 uur

@Marijn: Dat je Wii Sports gelijk afserveert is niet geheel eerlijk. Kijkende naar de verkoop van die game in Japan(waar de game NIET inbegrepen was) kunnen we stellen de dat game nog steeds minstens zo veel als de Mario titels had verkocht. Wii Sports verkocht in Japan 3,5 miljoen exemplaren waardoor het 4 jaar lang de best verkochte Wii game was en waarbij het zich kwalificeert als een game waar zelfs Final Fantasy nog een puntje aan kan zuigen qua verkoop.

Wii Fit wegzetten is ook niet geheel eerlijk, juist omdat Nintendo die titel met een opzet lijkt te hebben gemaakt om mensen naar gaming toe te trekken. Daarbij: moet fitness coaching automatisch buiten het stramien van gaming worden gezet? Hoe zit het dan met concepten als The Sims, Sim City e.a.? Ook niet echt games die daadwerkelijk over gaming en gamers gaan maar vaak zelfs niks meer zijn dan simulatie games.

Daarbij hebben we ook nog eens de succesvolle reeksen op de DS. Waar we het hebben over iets van 2 echt succesvolle Mario titels in de vorm van Mario Kart en NSMB DS en voor de rest hits zoals Brain Training, Nintendogs en Animal Crossing Wild World.

Nogmaals, het punt begrijp ik. Maar hoe je een paar van de nieuwe IP’s wegzet in hun succes of niet noemt vind ik niet helemaal zuiver. Zeker niet omdat Nintendo aardig goed heeft lopen experimenteren op de DS qua nieuwe IP’s.
Marijn van Herpt · 16-6-2010 · 12.17 uur

Excuses, mijn tijdsbesef is zwaar in de war. De nieuwe FF’s werden blijkbaar al in 2006 aangekondigd.
Shan · 16-6-2010 · 12.30 uur

Marijn: je hebt gelijk qua uitmelken van ip’s, bij FF is dit inderdaad niet het geval geweest

Toch wordt Nintendo wel degelijk afgebrand op hun nostalgiestrategie, dat blijkt o.a uit jouwn artikel ;) In ieder geval heb je een interessant discussie weten te starten
Marijn van Herpt · 16-6-2010 · 12.39 uur

Harmen: Goed, dan tellen we in de top 10 gewoon alle producten mee. Dan is het nog steeds 6 keer Mario tegen 4 keer non-mascotte.

Ik moet zeggen dat veel van die andere IP’s naar mijn mening weinig ziel en identiteit hebben - uitzonderingen daargelaten, ik wil best toegeven dat Nintendo wel een aantal nieuwe dingen heeft uitgebracht. Maar de ene Brain Training of Fitnesstrainer is moeilijk van de andere te onderscheiden. Met andere woorden, als Nintendo geen bestaand universum gebruikt, plakt ze er liever helemáál geen personages of wereld aan vast. Of eigenlijk, de klinische, simpele presentatie van de Wii is dan het universum, en daar hebben ze geen copyright op. Die is naar mijn mening ook niet bijster origineel.

Aan de ene kant vind ik het mooi dat Nintendo de enige is met een duidelijke legacy. Master Chief heeft Mario’s status nog niet bereikt en Sony lijkt er ook niet echt voor te gaan. Misschien als ze over 20 jaar een nieuwe Uncharted, Jak & Daxter en Ratchet & Clank uitbrengen.

Maar ik word zo moe van de constante aanprijzing van Nintendo om haar innovativiteit en originaliteit. Innovatief, dat best, nu uiteraard met het aanboren van een gigantische casual markt. Maar origineel? Dat al lang niet meer.

Shan: Ik ben allang blij dat er een gewone discussie gevoerd kan worden, ik was bang dat de molotovcocktails vandaag al door het raam zouden komen :P
Niels ’t Hooft · 16-6-2010 · 12.52 uur

Het lijkt vooral alsof Nintendo sinds het Gamecube tijdperk alle pogingen tot iets scherpere (semi)nieuwe IP heeft opgegeven. Toen kwam men met dingen als Eternal Darkness, Geist, Metroid Prime en ook Pikmin. Zelfs Zelda is zijn scherpere randje inmiddels kwijt.
Ellen · 16-6-2010 · 13.13 uur

Ben het zo met je oneens! Ik vind juist dat Nintendo een aantal supertoffe games heeft uitgebracht die onterecht veel te weinig aandacht hebben gekregen. Als een ‘Freshly picked Tingle in Roosy’s Rupeeland’ niet door Nintendo, maar voor de Xbox was uitgebracht, had het veel meer aandacht gekregen dan op de DS. Het is een hilarische game met lekkere humor, een bijzondere art-style en een uitdagende gameplay die helemaal in balans is. Kortom: een topgame, maar vrijwel onbekend.
Hetzelfde geldt voor de Mario & Luigi RPG’s. Ook dat is een topgame die wellicht op de Xbox veel groter was geworden. Dit zijn twee topgames van Nintendo die waarschijnlijk meer aandacht hadden gekregen op een andere console.

Vind de start van je artikel wel grappig, maar ook daar ben ik het mee oneens, uit eigen ervaring. Ik neig niet naar retro (speelde m’n eerste Nintendo game pas in 2007!), maar ben wel laaiend enthousiast over hun games. Dat komt met name door de geweldige balans en uitdaging in gameplay en heeft dus niets met retro-sentimenten te maken. De games van Nintendo zijn gewoon top.
Thymon AW · 16-6-2010 · 13.52 uur

Ellen: maar na zoveel jaren Nintendo-gamen, willen we dan nog altijd hetzelfde spel spelen in een nieuw jasje?
Niet iedere game is voor eeuwige en/of veelvuldige herhaling vatbaar. Daarnaast moet het nieuwe werk met een Mario of Kid Icarus sticker erop ook in orde zijn…
Van die games met herkenbare franchises spreekt 80% me niet direct aan. Uiteindelijk wil ik platformgames en puzzelspellen spelen. Het lijkt erop dat ik Mario Sports mix en vele games voor de 3DS die gisteren onthuld zijn laat liggen.
Er zijn gewoon dingen die Nintendo goed doet (zoals Super Mario Galaxy 2) maar ook gewoon … “niet goed”. Dat kan gewoon verschillen per persoonlijke smaak. Zo laat ik Kirby liggen maar pak DKC Returns wel op.
Shan · 16-6-2010 · 14.09 uur

@ Marijn: als ik wist waar je woonde dan waren ze al door het raam gekomen, nee geintje! vind het heel interessant om te horen hoe andere mensen hierover denken

@ Ellen: spellen die je noemt zijn zeker de moeite waard om te spelen, maar ik twijfel of ze meer aandacht hadden gekregen op een andere console, de algemene XBOX en PS liefhebbers richten zich toch meer op de “realistische” spellen dan “getekende” spellen.

@ Thymon AW: ik ben zeker al 20 jaar bekend met Nintendo en speel alle spellen elke keer met liefde, ook al zijn ze in een nieuw jasje geplaatst. Wellicht is het toch de kracht van Nintendo, de nostalgiestrategie, ze hebben mij er in ieder geval ervan weten te overtuigen na de persconferentie!
Harmen · 16-6-2010 · 16.02 uur

@Niels: Had dan gelijk gezegd dat we second parties meerekende.
Qua ‘scherpere’ titels kan ik dan in ieder geval spul als Another Code, Professor Layton, The Last Story e.a. noemen.
Niels ’t Hooft · 16-6-2010 · 16.23 uur

@Harmen: First party of second party maakt geen bal uit in dit geval, Nintendo kiest aan de hand van de heersende strategie welke games wel of niet doorontwikkeld worden, intern of door derden (‘tweeden’). Overigens is Layton geen goed voorbeeld, dat is oorspronkelijk een third party game die alleen in de VS en Europa door Nintendo wordt uitgebracht.

@Thymon: Mal jong, DKC Returns ziet eruit als een rehash van een mooie, oppervlakkige game (die op een of andere manier veel te hoog wordt gewaardeerd door de Nintendo-generatie na mij), terwijl Kirby Epic Yarn een verrassend fraaie en verfrissende update van een versleten formule lijkt te worden. En jij kiest de eerste?
Thymon AW · 16-6-2010 · 16.40 uur

@ Niels:
Dat bedoel ik nou met “smaken verschillen”. Maar om ook even inhoudelijk te beargumenteren: Ik prik door het nieuwe visuele stijltje van Kirby heen en zie daar een platformer die in mijn ogen te simpel en gimicky is. Ik zie een Donkey Kong Country die vroeger lekker pittig was, lekker snel actievol is (van de snelle actie schrok ik zelfs een beetje) maar gewoon weer lekkere 2D platformactie is, net zoals New Super Mario Bros. een frisse en goede injectie heeft gehad voor de 21e eeuw.

Minachting vanwege het feit dat “het oh zo geweldige Retro” ineens “een uitmelk 2D-game” zou maken, lees ik tussen de regels in jouw reactie op DKC Returns. Ik snap die uitlating niet helemaal. Waarom zou de game minder goed zijn? Waarom zou het project te min zijn voor Retro?
Maar nogmaals: smaken verschillen! Gevoelens ook!
Gerthein Boersma · 16-6-2010 · 17.02 uur

Marijn, ik snap nog steeds niet tegen wie je precies aan het schaduwboksen bent: Nintendo, die kiest voor een strategie die z’n consumenten het best bedient en hen het meeste rendement oplevert, of het journaille dat Nintendo niet aanpakt op het feit dat het bedrijf er een fatsoenlijke bedrijfsvoering op nahoudt.

Als het ‘Wii x’ IP volgens jou niet meetelt en niet wezenlijk beter is dan de soep aan kloons die het heeft voortgebracht… then I honestly don’t know what to tell you.

Overigens verschillen we verder niet eens zo heel erg van mening hoor. Ook ik zou het op prijs stellen als Nintendo weer eens met een nieuw hardcore IP op de proppen zou komen, al ben ik kennelijk wat minder streng (ik vind Kirby Epic Yarn bijvoorbeeld vernieuwender dan het gros van de games dat ik hier zie). Ik ben wel opgehouden met het jaar in jaar uit hierover jammeren, though. Wat dat betreft is Nintendo niet de enige die wel wat nieuw materiaal kan gebruiken…
Niels ’t Hooft · 16-6-2010 · 17.54 uur

@Thymon: Retro was ooit de ambitieuze studio die op gewaagde wijze invulling gaf aan ‘Metroid in 3D’. Nu maken ze wat lijkt op (misschien valt het mee) een simpele 3D-upgrade van een spel dat om te beginnen al niet zo veel voorstelde. Hoe kun je daar niet de tragiek van inzien?
Thymon AW · 16-6-2010 · 18.17 uur

@Niels: Ja Niels, en hoe kun je van Kirby niet de tragiek inzien?
Is Kirby ook niet gewoon een simpele upgrade van een spel dat om te beginnen al niet zo veel meer voorstelt? Ik vind de actie van Kirby er gewoon niet van afspatten en Kirby gewoon knullig. Alles wat ik van Kirby heb aangeraakt na Kirby’s Dreamland en Kirby’s Adventure vond ik nogal simpel.
Ik vind opvallend dat je de originele Donkey Kong Country serie niet veel voor vindt stellen. Moet ik het een derde keer zeggen? Smaken v……….!
Thymon AW · 16-6-2010 · 18.26 uur

Overigens wat echt tragiek is: F-Zero en Star Fox waarvan de productie in de Gamecube tijd is uitbesteed aan verschillende partijen om er vervolgens jarenlang nauwelijks meer iets over te horen….
Niels ’t Hooft · 16-6-2010 · 19.21 uur

Jij ziet kennelijk tragiek in creaties, abstracte begrippen als ‘franchises’, maar volgens mij vind je het veel makkelijker bij mensen en groepen mensen (zoals bedrijven). Ik besef dat de oprichters al lang weg zijn bij Retro, maar toch. Ooit was het een enorme belofte met mensen afkomstig van alle belangrijke Amerikaanse studio’s die nu voor Nintendo Grootsche Dingen gingen maken. En tegenwoordig is het een schaduwbedrijf waarvan we niet eens gezichten kennen, dat de assets van Jungle Beat mag gebruiken om een platformer van 16 jaar geleden in 3D na te maken.
Thymon AW · 16-6-2010 · 20.13 uur

Ik zie waar je heen wilt. Ik bekeek het niet op die manier. Wat er zich allemaal af speelt in die bedrijven daar weet ik het fijne niet van. Het is misschien niet leuk voor die groep mensen (waarvan ik uit je post begrijp dat iig de oprichters weg zijn) dat ze niet alle ambities waar hebben kunnen maken.

Ik ben meer van het hier en nu. Ik keek meer naar de productcatalogus van Nintendo. Ik zie een leuke game verschijnen welke bij mij in de smaak valt, punt.
Over de oude fabriek waar DKC vandaan kwam wordt ook in tragisch daglicht gezet (de personeelsklachten over Rare een aantal jaar terug). Ik weet niet wat ik van alles moet vinden als het om die verhalen over het reilen en zeilen binnen Rare en Retro moet vinden. Ik heb slecht een klein aantal kleine verhalen over het bedrijf in Austin gehoord.

Ik wilde meer inspelen op de producten die het resultaat zijn, niet zozeer dat een bedrijf ineens “totaal andere” projecten krijgt. Jammer dat een gewaagd bedrijf dat het verdient niet zijn ambities waar kan maken. Dat er zo tussendoor blindweg een franchise uitgewerkt moet worden of een franchise aan een game gekoppeld moet worden, tjah.
Harmen · 16-6-2010 · 20.17 uur

@Niels: Oké Layton vervalt. Maar dan blijven games als Another Code, Disaster Day of Crisis en The Last Story toch nog staan? Sterker nog, als we Metroid Pirme meetellen, waarom dan ook niet Punch-Out!! voor de Wii? Aan dat universum moest ook weer nieuwe invulling worden gegeven door het Canadese Next Level Games dat daarmee geweldig werk afleverde.

Zeker ook als je kijkt naar het eerder genoemde Last Story lijkt Nintendo zich goed te focussen op derde partijen voor nieuwe IP’s.
Marijn van Herpt · 17-6-2010 · 13.19 uur

Gerthein: blijkbaar kiest Nintendo niet voor de strategie die zijn doelgroep het best bedient, als je zelf ook al aangeeft dat je eigenlijk wel weer een nieuw hardcore IP zou willen zien. Maar dat is misschien muggenzifterij van mijn kant.

Mijn probleem met de journafans (en nu wil ik een term coinen ook!) is dat ze alle gezonde scepsis lijken te verliezen bij iedere aankondiging van Nintendo. In mijn ogen omdat Nintendo perfect weet in te spelen op hun (nostalgische) liefde voor games van 20 jaar geleden. Jep, dat is perfecte bedrijfsvoering, ze weten precies waar ze op dit moment moeten komen. Tuurlijk worden ze daar door diezelfde journafans niet op aangesproken.

Over de ‘Wii X’ franchise: ik heb niet gezegd dat de funfactor en feeling in de sloot van sports- en minigameklonen kwalitatief gezien gelijk staan die van de originele games. Maar als het aankomt op de sfeer, presentatie en bijv. de keuze van sporten in een Wii Sports, dan zijn de aseksuele (en, sorry, lelijke) Mii’s en hun steriele omgeving nogal ongeïnspireerd. Bovendien is het stijltje van die games niet ‘eigen’ aan Nintendo zoals een bakstenen blokje met een vraagteken erop dat wel is.

Long story short: Nintendo kan over 20 jaar moeilijk terugvallen op haar ‘Wii X’-franchise van nu, omdat dat dat als IP veel minder identiteit heeft. Daarom is het in mijn ogen geen bijzonder sterk IP.
Gerthein Boersma · 17-6-2010 · 17.11 uur

Journafans is niet echt een goede portmanteau, vind je wel? Idealiter komt er minimaal één letter overeen tussen ‘list’ en ‘fan’. Journaliefhebber? Ook niet zo heel goed.

Ik snap je weerstand tegen deze groepering overigens prima, maar ik link (loool) dit niet per sé aan Nintendo. They’re Everywhere! ;) Dat het effect bij Nintari wat sterker is komt simpelweg doordat ze wat langer meedraaien.

We zullen vooralsnog moeten ‘agree to disagree’ wat betreft het Wii-IP. Over 20 jaar praten we daar verder over. ;-)

Wat je eerste punt betreft: ik heb de hoop allang opgegeven dat goede smaak (ook wel gedefinieerd als mijn smaak ;)) ooit veel raakvlakken zal vertonen met die van de massa. Ze blijven immers ook die Transformers-films maken.

Ten slotte blijf ik het toch een tikkeltje kniesorig vinden om uitgerekend Nintendo aan te spreken op een gebrek aan creativiteit, terwijl ze op deze E3 grossieren in innovatieve game- (en hardware-)concepten. Dit terwijl de concurrentie, naast de gebruikelijke shooters, racers en GTA-alikes, dit jaar vooral op de proppen komt met kopieën van… Nintendo-games.
Marijn van Herpt · 17-6-2010 · 17.59 uur

Inderdaad, Nintendo was erg sterk in vernieuwing qua hardware (3DS) en gameplay (Kirby trailer), maar tegelijkertijd volgens mij de enige gigant die met geen enkel nieuw IP kwam. Ik neem aan dat we het erover eens zijn dat er een onderscheid is tussen innovatitiveit en originaliteit.

Dus waarom Nintendo? Omdat het de concurrentie al jaren wordt aangerekend weinig origineel te zijn, en na deze conferentie was Nintendo een keer aan de beurt. Dat pleit de rest natuurlijk niet vrij.

Of Nintendo hun Wii-wereldje over wil (/kan/zou moeten) dragen naar nieuwe generaties is inderdaad een andere discussie die we maar op een ander moment moeten beslechten :)

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>