Normale jongen door Wario en Game Boy



Vanaf vandaag lees je elke zondag op Bashers een column van Stefan Popa.

Wario en Game Boy: mijn redding

Als kind snurkte ik niet. Ik snorkelde. Elke morgen ontwaakte ik in een oceaan van urine. Ik was een vaste slaper. Ik was een kluis. En mijn blaas was klein. Ik bezat niet veel kleding, op pyjama’s na. Ik sliep het liefst in mijn Super Mario Bros. 3-broekje. Het was een pijnlijke situatie voor mijn pyjamabroeken, voor mijn wassende moeder en bovenal voor mijzelf. Ik durf er nu pas onomwonden over te spreken schrijven.

Superplasser

Het deed pijn. Psychisch. Ik werd aan vele tests onderworpen. Als kleine jongen wilde ik – net als elke kleine jongen – een superheld worden. In Superman, met zijn torso van staal, vond ik mijn idool. Ondanks het kleine rode slipje dat niets verbergen zou. Helaas maakte ik alleen aanspraak op de titel Superplasser. Ik weerstond geavanceerde (biologische) bedplaspillen, intensieve blaastrainingen, oma’s gebeden, een halfuur voor het slapengaan boeddhistisch urineren en wekkers die bij aanstormend vocht oorverdovend aansloegen. De oranje zwembandjes tel ik niet mee – die dienden tegen het verzuipen en hielpen niet tegen het bedplassen. Uiteindelijk bleek maar één ding te helpen.

De Game Boy. Als ik mijn blaas in bedwang wist te houden, mocht ik van mijn ouders een Game Boy en één spelletje uitzoeken. Binnen twee maanden draaide ik de kraan dicht. Dat is ongelofelijk snel, zeker voor een notoir veelplasser. Een prestatie. Het lek was gedicht, door een simpel maar o-zo-magisch vooruitzicht: een draagbare Nintendo. Gunpei Yokoi vond meer uit dan een spelletjesmachine op batterijen. Het was een geneesmiddel. Een mirakel.

Super Mario Land 3: Wario Land

Ik kreeg een blauwe Game Boy. Ik liet hem aan iedereen zien, maar ik vertelde niemand hoe ik eraan kwam. Ik bleef een kluis. Zonder game kon ik er niets mee, dus toogden we als gezin naar Almere (maar dat mocht de pret niet drukken) om Super Mario Land te scoren. Deel één en twee waren nergens te vinden. Alleen het derde deel was verkrijgbaar, Super Mario Land 3: Wario Land. Een dikke, onbeschofte, gele Mario-variant had de hoofdrol. Wario. Ik hield meteen van hem. We werden onafscheidelijke vrienden. Mijn kinderincontinentie was voorbij. Ik plaste alleen nog op het Mario-broekje om Wario te eren.

Vorige week trof ik Wario Land: The Shake Dimension in de aanbieding. Ik herinnerde me onze geschiedenis; hoe hij er indirect voor zorgde dat ik bij vriendjes durfde te logeren en dat ik een bemind vriendinnetje zou krijgen. Lieve Heer en Gunpei Yokoi, wat houd ik toch van de Game Boy en van mijn Wario. Echte liefde. Ik word er soms wakker van. Nat.

5 reacties

  1. Robert August de Meijer · 18-9-2011 · 18.37 uur

    Wat stoer van je om dit te delen!

  2. Claire Donkersloot · 18-9-2011 · 19.08 uur

    Ja, respect :). Ik mis de tijd van de Game Boy met het gele scherm, ik speelde ook vaak Gargoyle’s Quest - een afschuwelijk spel maar omdat dat voor lange tijd de enige game was die ik had bleef ik het maar spelen.

  3. Robert Hoogendoorn · 19-9-2011 · 9.53 uur

    Respect, maar ik moest er ook wel een beetje om lachen. Duizenden euro’s voor doktoren en medicijnen, uiteindelijk blijkt 300 gulden voldoende te zijn. :) Heb laatst nog even op mijn Gameboy gespeeld: Turtles. YEAH!

  4. Stefan Popa · 19-9-2011 · 12.01 uur

    Lachen is goed, dat is ook het doel van deze zondagse column. En de Turtles: briljant. Welk deel?

    Bedankt voor jullie respectbetuigingen!

  5. Rogier Kahlmann · 19-9-2011 · 12.12 uur

    Ik was daar ook laat mee. Volgens mij zei ik eerder tegen mijn ouders dat zinnelijkheid een onnatuurlijk bijverschijnsel is van de maatschappij waarin ze mij probeerde te dwingen, dan dat ik op het potje ging.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>