Otaku Tamashii – De heilige grond van Akihabara



Tokio, zondagmiddag. Op de stoep voor een groot warenhuis zitten en staan honderden mannen en vrouwen met het hoofd voorovergebogen. Vanaf een afstandje lijkt het alsof er uit een religieus geschrift gelezen wordt. Kom je dichterbij dan valt de stilte op. Te midden van wolkenkrabbers en winkelend publiek kan je hier een speld horen vallen.

De groep mensen voor het immense Yodobashi-Akiba gebouw is allesbehalve aan het bidden. Ze turen geconcentreerd naar hun Nintendo 3DS en spelen juist hier het rollenspel Dragon Quest Monsters: Terry’s Wonderland 3D tegen elkaar omdat er een speciaal netwerk opgezet is. De groep is opvallend divers. Op typisch Aziatische wijze gehurkt, zitten jongens en mannen, stelletjes, moeders en zelfs een soldaat, opa en een verdwaalde zakenman. Ik kan me niet voorstellen dit in Nederland ooit ergens te zullen zien.

Ik ben dan ook in Akihabara, de hippe technologiewijk van Tokio. Dit is heilige grond voor alles wat met gadgets, games en manga te maken heeft. Het mekka voor ‘otaku’ (nerds) zoals ik. Als atheïst heb ik nimmer religieuze ervaringen, tot deze zondag in Tokio. Er zijn maar weinig plekken op aarde waar de identiteit van gamer en gadgetfreak zo openlijk gevierd wordt.

Eigenlijk is Akihabara ‘s werelds grootste technologietempel. Waar ter wereld vind je nog games uit de jaren tachtig in nieuwstaat? Japanners zijn verdraaid zuinig op hun games en dus zijn er kasten en kasten met ‘Old Soft’. Games voor de Famicom (1983) of de Super NES (1990) liggen hier open en bloot. En ze zijn te koop. Zo sta ik opeens met Super Mario All-Stars (1993) in mijn handen, in originele verpakking. Prijs? 1950 Yen, 20 euro. Ik vervloek de vijand van elke reizende gadgetliefhebber; mijn koffer mag van KLM maar 23 kilo wegen.

Dan maar elders op zoek naar verlichting. In de vele arcadehallen worden records gevestigd die veel weghebben van goddelijke interventie. Een meisje van eind twintig leeft zich uit op de Dance Dance Revolution-arcadekast. Ze danst op de hoogste moeilijkheidsgraad en mist precies twee van de honderden noten die in vijf minuten op het scherm naar beneden vallen. Ze wordt beloond met een diepe collectieve buiging van het publiek. Ze heeft de ware ‘otaku tamashii’, de ‘geek spirit’. Een spirit die nergens ter wereld sterker is dan in Akihabara Electronic Town.

Next Level verschijnt iedere vrijdag in nrc.next.

4 reacties

  1. Dorsos · 8-7-2012 · 1.20 uur

    Herkenbaar, ik heb zelfs nog een foto gemaakt van die mensen die voor Yodobashi zaten te gamen toen ik daar op city trip was. Nu weet ik wat ze spelen. Only in Japan!

  2. Roy Swiers · 12-7-2012 · 10.33 uur

    Boekt ticket…

  3. Mike · 13-7-2012 · 9.35 uur

    “Zo sta ik opeens met Super Mario All-Stars (1993) in mijn handen, in originele verpakking. Prijs? 1950 Yen, 20 euro. Ik vervloek de vijand van elke reizende gadgetliefhebber; mijn koffer mag van KLM maar 23 kilo wegen”

    Handbagage my friend, Handbagage my friend!

  4. Ruud · 13-7-2012 · 16.57 uur

    Leuke tekst!

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>