Dankzij Google Video, YouTube.com en vele anderen wil iedereen zijn eigen bijna ‘eightteen minutes of fame’ op het Internet. Helaas kan het allemaal nog ook! Nou ja, helaas…
The Legend of Vernon en The Legend of Vernon 2 steken op herkenbare manieren de draak met The Legend of Zelda.
Niet dat ik dat ooit zou doen natuurlijk, echt niet.
Waarom krijg ik nu van die rare blikken?

Er zijn wel meer filmpjes te vinden op internet van gamers die binnen no time een spel van begin tot eind doorspelen. Het is een sport op zich en fascinerend om naar te kijken. Maar wat de twee gasten in dit filmpje laten zien slaat echt alles. Ze racen, tegen elkaar, door Super Mario Brothers heen alsof het niets voorstelt. Ga het zien en vergeet niet af en toe adem te halen… Met dank aan Xren voor de tip!

Nadat vorige week het gerucht werd gelanceerd dat Sony de Nintendo Revolution achterna gaat met een driedimensionale besturing, speculeert een nette Duitse Xbox 360-site dat ook Microsoft een patent heeft ingediend op een soortgelijk systeem. Ditmaal zouden twee camera’s ervoor zorgen dat je bewegingen worden omgezet in de spelbesturing. Geheel ondenkbaar is het niet: Microsoft meldde al eerder dat de 360-camera kan ‘denken’ voordat de gegevens naar het apparaat worden gezonden. Het is alleen nog niet zeker of het patent überhaupt voor de 360 is bestemd. Kuch. We ontkomen er niet meer aan jongens: gamen wordt zwoegen met het zweet op je rug!

Maandagavond keek ik met toenemende verbazing naar een aflevering van ‘De Toekomst’, een documentaire-achtig programma van de VPRO. Natuurlijk wist ik dat er vele online rollenspellen gespeeld worden, die soms miljoenen spelers vanuit de hele wereld aantrekken (World of Warcraft anyone?). Maar dat er een spel bestaat waarin het mogelijk is om echte Amerikaanse dollars om te wisselen voor Linden dollars, je met deze valuta naast kleding, kapsels en gebouwen ook je eigen geslachtsdelen kunt kopen…

… dat was geheel aan mij voorbij gegaan. In het online pc-spel Second Life kan blijkbaar alles wat je niet voor mogelijk houdt. De documentaire gaat op zoek naar in hoeverre je tweede leven kan lijken op je echte leven, waar de grens tussen fictie en werkelijkheid vervaagt. Hiervoor volgen ze Patrick, die elke vrije minuut besteedt achter de pc. Zo heeft hij in zijn Second Life twee vriendinnen opgeduikeld waar hij behoorlijk intiem mee omgaat. En als je je even bedenkt dat het bedrijven van de liefde één van de meest voorkomende activiteiten in dit spel is, dan begrijp je wel hoe intiem.

Zijn vriendin vindt het geen probleem. Zij heeft haar eigen vrienden in haar eigen tweede leven. Vrienden die ze zelfs in haar echte leven bij hun thuis heeft uitgenodigd (“en dat was onwijs gezellig”). Reden genoeg voor Patrick om af te reizen naar Boston om daar zijn Second Life vriendinnen te ontmoeten.

Ik weet het niet hoor. Okee, in een online pc-spel communiceren met anderen, je eigen huis/tuin/zwembad bouwen, jezelf zo mooi of zo lelijk mogelijk maken en zelfs echte cash verdienen met het ontwerpen van landschappen en huizen voor de luie gamers die zelf geen zin hebben om wat op te bouwen, is misschien best vermakelijk. Ook als je in het echte leven niet gelukkig bent, is een vlucht naar een fictieve wereld vast geweldig. Maar als je je meer verdiept in wie het spel spelen en waarom, lijkt het toch vooral om de seks te gaan. Geef mij dan maar het echte werk.

Bekijk de aflevering zelf en trek je eigen conclusies. Of wacht op de herhaling, zaterdag 4 maart om 14:20 uur, Nederland 1.

Vannacht om 00.10 smste Vincent me all the way vanuit de Verenigde Staten met het volgende nieuws: Metroid Prime Hunters voor de Nintendo DS heeft 20 multiplayer maps. Jep, de jongen had ook kunnen berichten hoe zijn interview met Reggie ging, maar dit is écht belangrijk. Prime Hunters wordt dus een nadrukkelijk multiplayer gerichte game, dat blijkt ook uit een stel door DS-Gamer vertaalde interviewvragen van de officiële Nintendo site, waarin een hele groep speltypes voor het draadloze online gebeuren wordt onthuld. Tenslotte heeft Insidegamer nog een zwik lekkere screens. Ík kan niet wachten!

Hulde aan Spits-correspondent Lars van Bergen. Hij schreef niet alleen een opvallend degelijk stuk over games in een serieus medium; hij achterhaalde ook informatie waar wij al een flinke tijd op aasten. Weet je nog dat het best verkochte pc-spel van 2005 het online rollenspel World of Warcraft was? Welnu, daarvan zijn ongeveer 120.000 exemplaren over de toonbank gegaan. Dat biechtte het GfK Benelux Marketing Services op, die verder een akelig beleid voert omtrent het bekend maken van de verkoopcijfers van games.

Een rechtstreekse quote uit de Spits van GfK-medewerkster Judith Maneschijn:

Als je wilt weten hoeveel exemplaren er bijvoorbeeld van de Xbox 360 of de PlayStation 2 zijn verkocht, dan zul je deze cijfers bij ons moeten kopen. Dat wil overigens niet zeggen dat ze gepubliceerd mogen worden, want deze informatie ligt nogal gevoelig bij de fabrikanten.”

Dat is nogal in tegenstelling tot Japan, waar het blad Famitsu de wekelijkse console- en spelverkopen uitgebreid uit de doeken doet.

Gelukkig stelt het Gfk er wel wat andere weetjes tegenover. Zo zou een consoletitel vorig jaar gemiddeld 35 euro kosten, 5 euro minder dan 2004. Ook zouden de pc-verkopen van 2005 fors tegenvallen omdat pc-gamers veel van hun tijd besteedden aan World of Warcraft. Aldus werd er vorig jaar €186 miljoen omgezet tegenover €187 in 2004. Lijkt niet opzienbarend. Maar in 2004 lag de omzet maarliefst 12 procent hoger dan in 2003. Dat betekent volgens Lars van Bergen dat de rek uit de Nederlandse gamesmarkt is verdwenen. Volgens mij betekent dat een massale afwachtende houding tot de volgende generatie én een gebrek aan een nieuwe Halo, De Sims en Grand Theft Auto.

Naam? DTM/ TOCA Race Driver 2
Hoeveel? €10.-
Waarvoor? PlayStation 2 en Xbox
Waar? E-Plaza en Bart Smit
Wat is het? Een self-titled realistisch racespel waarin je aan de bak komt met auto’s in alle klassen; van Formula Ford tot Super Trucks tot de Seat Leon cup. De races worden aan elkaar gepraat middels een verhaal dat aan dat wordt wordt in hele aardige filmpjes. Tijdens je races word je begeleid en becommentarieerd door een Schot die je op je fouten wijst. Leuk?

Is het wat?
Verdomd leuk! Hoe maak ik het nog krachtiger? DTM2 of TOCA 2 (beide kan) is simpelweg het tofste racespel dat ik gespeeld heb. Nu moet ik zeggen dat ik enkel met dat kekke stuurtje van Logic 3 heb gereden, maar ook zonder zal het racegevoel geweldig zijn. Zelfs in de lompere klassen ervaar je meer gevoel van snelheid dan in heel Gran Turismo. De persoon die met het idee kwam om met Amerikaanse vrachtwagens op Nürburgring te rijden mag per direct ontslagen worden, maar verder is de grote afwisseling in klassen erg tof.

Maar let op: racen is vechten hier! Eén stuurfout leidt tot een slip en een slip knikkert je er meteen uit. DTM 2 is onverbiddelijk, maar gelukkig kan je races meteen herstarten. Wordt de goed in elkaar gezette Carreer-stand je te moeilijk? Zoek je heil in de fantastische Xbox Live-races! Lag (of: netwerkvertraging) staat domweg niet in de vocabulaire van Codemasters’ racesim. Het is onvoorstelbaar dat DTM 2 het qua verkoopcijfers zo pijnlijk moest afleggen tegen Gran Turismo 4 (PS2) en Forza Motorsport (Xbox). Keer het tij. Grijp die herkansing!

De beelden op de Xbox zijn ge-wel-dig

Maar die op de PS2 kunnen er ook heel goed mee door

Dit is het sufste stuk van the Mother of all Tracks. Wát een circuit!

Volgens onze concullega’s van Gamert is het hartstikke waar: het laatst overgebleven geheim van de Nintendo Revolution is een helm die je op je hoofd zet. Terwijl de bron Nintendo ON het zelf duidelijk neerzet als gerucht. Maargoed, het idee van de helm is dat je loopt in een spel als je daadwerkelijk zelf loopt. Het zou kunnen. Nintendo hintte al eerder naar een bril voor een intensievere speelervaring, maar een helm op je hoofd zetten lijkt me wel erg extreem. Dat zou gamen meteen weer in een aftands, donker hoekje zetten. Letterlijk, want bij mij gaan de gordijnen geheid dicht. Om nog te zwijgen over de reactie van je (potentiële) vriendin. Nee kop op, zo debiel zullen de heren en dames Nintendo niet zijn.

EA is al jaren de zondebok van de gamesindustrie omdat ze elk jaar praktisch hetzelfde spel uitgeven, maar Ubisoft kan er ook wat van. Na een jaarlijkse Splinter Cell en nú al een nieuwe variant op Far Cry Instincts voor de Xbox en Xbox 360, voel ik me nu gespamt door Rainbow Six: Critical Hour. Het heeft nog steeds die achterhaalde beelden van het toffe Rainbow Six 3, het mindere Black Arrow en de grote teleurstelling die Rainbow Six Lockdown was. En het nieuwste deel bevat nota bene missies uit de vorige delen! Moet je kijken hoe Ubisoft dat verkoopt. ‘Met nog betere graphics’ mijn aars. Mij niet gezien.

De mede-oprichter van Bungie Studios Alex Seropian, ex-Warner Bros. voorzitter Jim Banister en de oprichter van Oddworld Inhabitants (Lorne Lanning) steken de koppen bij elkaar om het redelijk ambitieuze X Quest op te zetten. X Quest wordt een realitysoap op de Amerikaanse zender Fox waarin twee teams van elk zeven man een tijd lang opgesloten zitten in een simulator. Daarin spelen zij een gelijknamige mmorpg die voor de PlayStation 3 en Xbox 360 zal uitkomen… en dus ook speelbaar zal zijn voor iedereen thuis. Waar het succes vandaan moet komen? Simpel! Gamers kunnen met de gasten op televisie communiceren via het spel! Elke gamer ligt dus meteen een televisie-carrière in het verschiet. Klinkt aardig. Nu nog iets aan die vreselijke naam doen.

Pak er eens een willkeurig Nintendo product bij. Of het nu een cartridge, een stylus, of een console is, er staat een letter-cijfer combinatie op. Mijn Game Boy Micro is bijvoorbeeld OXY-001, een GBA cartridge AGB-002 en de ontvanger van mijn Wavebird is DOL-005.
De Nintendo Hard Number pagina, heeft al deze codes in kaart gebracht inclusief mogelijke betekenissen voor de lettercodes. Zo hebben alle Gamecube onderdelen de code DOL, een afkorting van de Project Dolphin projectnaam voor het apparaat. Maar er zijn veel opmerkelijkere vindingen.

Wat dacht je bijvoorbeeld van HVC-031?

Een 3D LCD-headset voor de NES 8-bit? Ongelooflijk… Maar hij bestaat wel degelijk. Zet het hele idee achter de hoax van Nintendo ON een beetje voor schut en het ding staat nog te koop op eBay ook!

Een andere vondst is de nieuwe DS Lite code: USG, maar niemand weet nog waar deze project-code vandaan komt of waar hij voor staat. Ultimate Screen Game misschien? Ook grappig om de volgorde van cijfers te zien, aangezien het in zekere zin weergeeft in welk onderdeel het eerst werd ontwikkeld.

Zo is de DS wrist-strap pas op nummer 9 te vinden, terwijl deze samen met Super Mario 64 DS moest bewijzen wat er allemaal kon meer met de DS. Nu het zo op een rijtje staat, klinkt het dus alsof de wrist-strap een last-minute poging was om het geheel te promoten.

En wat is NTR-007? Een nog onbekende DS uitbreiding? Het zou maar zo het RAM Pak kunnen zijn wat onlangs met de Opera browser werd aangekondigd. Al zou dat betekenen dat Nintendo dit onderdeel dus al langere tijd achter de hand houdt. Zou niet bepaald de eerste keer zijn.

Wat weet jij nog allemaal te ontdekken in de lijst? Laat het hieronder weten.

Kenta Cho is geweldig. Deze Japanner maakt niet alleen geweldige schietspelletjes, hij zet ze ook nog eens Internet. Gratis. En voor niks. Inderdaad, geweldig. Zo ook zijn nieuwste project µ-cade (oftewel Mu-cade). In dit spel moet je zoveel mogelijk punten scoren door binnen het speelveld te blijven. Probleem is dat je steeds groter groeit, al kan je je staart gebruiken om jezelf vast te houden. Laat je staart los om even super-schoten te krijgen in geval van nood.
Vergeet ook niet Cho’s andere games zoals rRootage, Torus Trooper en het belachelijk verslavende Wok.

Mooi hoor, die granaatinslagen van BLACK. Vooruit dan, de vonkjes die overal vanaf vliegen mogen er ook zijn. Maar als ik eenmaal aan flarden geschoten word, pak ik het niet nog eens op. Ik word er zowat depressief van. Het is één en al grijs wat de klok slaat, alsof we al nog niet genoeg duistere games hadden. UK Resistance verzette zich er in oktober vorig jaar al tegen met de ‘blue sky in games campaign’. Nu geef ik zelf een paar ideeën welke sfeertjes het ook wel leuk zouden doen in spellen mét zogenaamd realisme.

Ooit een (al dan niet virtuele) berg afgedaald terwijl de zon zo fel scheen dat ie op de sneeuw weerkaatste? Als je dat mengt met een helder blauwe lucht, laat de natuur zich echt wel van haar beste kant zien. Toch maakt geen enkel spel er gebruik van. Call of Duty 2 opende met een aaneenschakeling van besneeuwde omgevingen, maar er kwam geen grijntje zon bij kijken. Dat is jammer, want het had het spel ongetwijfeld een broodnodig onderscheidend tintje gegeven. Far Cry bewees al eens dat mooie natuur en heftige actie prima samengaan zonder een nadrukkelijk gevoel van surrealisme op te wekken.

En waarom hebben shooters nooit parken? De makers van Killzone zagen al in dat zo’n aangelegd natuurgebied zich uitstekend leent voor toffe actie, maar die gooiden het over een grauwe boeg met hier en daar wat roze bloesem aan de bomen. Het kan natuurlijk ook zonniger. En kijk eens wat voor een geweldige tegenstelling die blauwe en grijze lucht naast elkaar zijn. Waarom komt geen enkele gamesontwerper op dit idee?

Jepperdepep, Nederland in volle glorie op deze foto van deze website. Dit is dat heerlijke boerse sfeertje wat je tegenkomt in Drenthe, Limburg maar ook in de duurdere delen van de randstad. Molentje, zelf gemaakte bootjes en kleine (komt ie) ‘pittoreske’ dorpjes. Lovely. Misschien was het in De Kameleon niet al te spectaculair, maar ik heb wel trek in een bootjesachtervolging en gedonder in een hooischuur.

Tot zover mijn ingevingen. Wat zijn sferen die jij graag in een game ziet? Denk daar het weekend maar eens over na. Maar vergeet niet: reacties met linkjes zijn in dit geval meer dan toegestaan!

Ik ken het al een tijdje, maar jij misschien nog niet: Tanguy Ukulele Orchestra. Oftewel een Fransman, een ukulele, videogamemuziek en vervolgens flink mengen op blenderstand 11. Na een minuut of 44640 heb je dan rare muzikale hoogstandjes zoals deze remix van de Zelda-tune of deze geweldige interpretatie van Metal Gear Solid 3’s Snake Eater tune. Voor de echte freaks ook verkrijgbaar in o.a. Phoenix Wright- en Katamari-smaken.

De reden? Ze vinden zijn spelletje Marc Ecko’s Getting It Up: Contents Under Pressure niet zo leuk (he, verdorie typ ik het weer fout). Voor het geval dat je Atari’s laatste hoop hebt gemist, in het spel zitten graffiti, vechten, parkour, kleding en een soundtrack van een of andere Diddy gast gemixt. Maar hoe hip en hop het ook allemaal moet zijn, niemand heeft er vooralsnog echt warm voor kunnen lopen. En dat gaat Marc niet in de koude kleren zitten.

In een interview met de gratis krant Metro (New York editie) laat hij weten dat mensen het spel automatisch met GTA San Andreas vergelijken omdat er een donker iemand op de hoes staat (dat was me eerlijk gezegd nog nooit opgevallen). En ja wie kan zo’n vergelijking nou winnen? Gamers zouden in het algemeen ook al iets tegen de urban-stijl hebben.

Nou ben ik zelf inderdaad verre van gecharmeerd van urban, maar als je even nagaat welke andere ‘urban’ games (ok, die laatste misschien niet) de vlam brandend hebben moeten houden voor arme Marc, dan kan ik me voorstellen dat niet veel mensen hoop koesteren voor Getting It Up. (Doh!)

Het tweede ‘probleem’ volgens Ecko, is dat het spel geschikt moest zijn voor een harddisk-loze PlayStation 2. In andere woorden: de technische limieten waren erg groot en hoe verder je in de levenscyclus van een spelcomputer komt hoe groter die problemen worden, aldus Marc.

Da’s raar… Ik zou toch zweren dat naarmate de levenscyclus van een console vordert er technisch veel betere games worden gemaakt in plaats van veel slechtere. Kan aan mij liggen, hoor.

“Uiteindelijk beslist de consument,” perst meneer Ecko er nog enigzins tegensputterend uit. Gezien de afwezige hype rond de game gaat dat een vrij snelle beslissing worden. Zal Atari blij mee zijn, al schijnt het dat Atari t-shirts vrij goed verkopen.
Ideetje Marc?

De Chinese kant van het web begint steeds meer invloed te krijgen op vrijwel alles. Zo ook deze webgame: New Metal Slug, gemaakt door ene GOQO.
Het is inderdaad een Chinese Metal Slug-kloon met alles erop en eraan, maar dan in Flash.
Even voor de snelle doorklikkers: lopen met WASD, schieten en springen met JKL. Een lekker spelletje dat niet ontzettend veel onderdoet voor het origineel. En nu niet de hele vrijdag doorspelen!

Een aap in een bal verschijnt op het onderste scherm. Hij draait zijn hartvormige kont naar mij toe, begint er mee te schudden en roept vervolgens “Touch me!” Jawel, Nagoshi’s “It’s called Super Monkey Ball and you control it with a banana” apenroller is er nu ook voor de DS. Sans banaan uiteraard. Al zou je dat wel nog kunnen proberen. Het besturen van je aap-in-bal gaat namelijk via het touchscreen, waarbij de positie van aanraking bepaald hoe ver het speelveld kantelt waar je aap over heenrolt.

Dat levert resultaten op waar ik wat mee kan! De besturing van Super Monkey Ball Touch & Roll is nagenoeg gelijk aan die van de GameCube. Geweldig! De levels zijn per tien verpakt in tien thema’s en bevatten compleet nieuwe levels en gouwe ouwe van beide eerdere Monkey Ball games. Dat zou je als minpunt kunnen zien uiteraard. Maar de besturing werkt zo lekker dat het me geen aap kan schelen.

Het doel is nog steeds hetzelfde: rol je aap zo snel en vakkundig mogelijk door de goal-poort aan het eind van het level.

Het enige wat ik me nog afvraag is hoever de levels doorgaan in uitdaging. Expert level 7 is voor menig Super Monkey Ball speler nog steeds een nachtmerrie en zulke levels ben ik in de DS versie nog niet tegengekomen.

Wat wel een grondige teleurstelling is, is dat Monkey Target afwezig is bij de mini-games. Al krijgen we daar wel een verslavende variant van het aloude Air Hockey voor terug.

En de graphics… Ik weet niet welke trucendoos is opengetrokken, maar ik heb drie dimensies nog nooit zo solide gezien op m’n DS. Wie heeft de magie van strakke textures vrijgespeeld bij Sega?

De vriend van m’n collega zijn achterneef zijn broer werkt toevallig bij Nintendo of Europe en heeft laten ontglippen dat de Japanse DS import culthit Osu! Tatakae! Ouendan! wel eens op weg zou kunnen zijn naar het Oude Continent. Een precieze datum is er nog niet, maar ik ben best bereid te wachten op een leesbare versie. Voor mensen die het spel (nog) niet kennen: je neemt de leiding over een groep professionele cheerleaders om mensen naar de overwinning te juichen, tijdens hun alledaagse problemen. Dat alles op de maat van aanstekelijk foute Japanse popmuziek.

Altijd vreemd als er ineens artikelen verdwijnen. Gisteren gebeurde dit bij Eurogamer. Uit een uitgelekte marketing-memo maakte ze op dat er halverwege dit jaar Gran Turismo 4 Online Edition uitkomt en dat God of War II nog voor de PlayStation 2 ontwikkeld wordt en ergens begin 2007 uit moet komen.
Wonder boven wonder verdwenen een paar uur later deze nogal exclusieve news-bites. Waarom? Het blijkt dat Sony erachter zit.

“The information that previously appeared here has been removed under the threat of legal action from Sony Computer Entertainment Europe.”

Dat is wat er op de nieuwslinks is overgebleven. Da’s natuurlijk niet zo’n slimme zet van Sony. Want doordat ze er zo fel op reageren moet er dus wel daadwerkelijk iets waar van zijn. Het is in ieder geval totaal anders dan het gebruikelijke ‘no comment’.

De info zelf is niet misselijk trouwens. Gran Torismo 4 Online Edition zal online speelbaar zijn via de netwerk adapter met maximaal zes spelers tegelijk en er zal een wereldranglijst zijn om rondetijden te uploaden. Verder zal het spel 700 wagenmodellen beschikbaar hebben en kan je via de headset ook online met elkaar babbelen. Om het geheel ook voor offline-mensen aantrekkelijker te maken is de eenspeler-stand ook uitgebreid. Verwacht het spel in het tweede kwartaal.

God of War II komt in februari 2007 op de Amerikaanse markt uit volgens het document (een Europese versie is nog niet bekend). Je speelt weer met Kratos en je gaat onder andere Icarus z’n vleugels eraf rukken (met behulp van niet bepaald zachtzinnige omkoopmethodes waarschijnlijk) om er zelf mee te kunnen zweven. Wil je echt vliegen dan zal een pegasus je kunnen helpen.

Natuurlijk spreekt het voor zich dat dit voorlopig allemaal ‘geruchten’ zijn. Mocht Sony overigens ook andere sites gaan aanklagen dan hebben we altijd nog onze DS bij de hand voor het betere advocatenwerk.

Mr. Monkey Ball, Toshihiro Nagoshi, is naast het spelen met apen in ballen en het leegdrinken van menig whiskeyfles, ook bezig met nieuwe games. In Japan kwam vorig jaar zijn Shenmue/GTA crossover Ryu Ga Gotoku uit. Letterlijk vertaald “Zoals een Draak”. Het spel deed het redelijk en aangezien het Westen van geweld houdt, brengt Sega de game nu ook naar Europa als Yakuza. Ik vraag me alleen af hoe erg het spel gecensureerd zal zijn.

Het spel is namelijk niet zo half-tekenfilmachtig in uiterlijk als GTA en weet ook wel dat honkbalknuppels voor flink veel blauwe plekken zorgen. Daarnaast is het spel niet bepaald vies van vrouwlijk schoon en ehr.. ‘massage studios’.

Juist.

Ze zeggen overigens dat Nagoshi samen met zijn whiskeyfles ‘onderzoek’ heeft gedaan naar de in Yakuza aanwezige onderwerpen. *steekt tong uit en trekt linker ooglid naar beneden*
Yakuza zal in de zomer van 2006 beschikbaar zijn in Europa.