Paranoia in een doosje



In de rubriek Developer schrijven gamemakers over wat ze inspireert in hun werk.

The Resistance

“Ík ben niet de verrader, hij is het juist”, schreeuw ik naar mijn medespeler die deze ronde onze teamleider is. “Als je hem voor je team kiest gaan we zeker verliezen. Het is de laatste. Hij gaat hem vast saboteren.” De beschuldigde kijkt me schaapachtig aan. De teamleider wil er niks van weten. Maar ik ben er heilig van overtuigd dat deze speler de spion is die de regering in ons midden heeft geplant.

We zitten met een handvol spelers rond een tafel in één van de gamestudio’s in de Dutch Game Garden. Het is vrijdagavond. We spelen The Resistance, wij zijn het verzet.

“Die eerdere missie die gesaboteerd werd. Daar was ik samen met hem het team. Ik weet zeker dat hij de spion is. Want ik weet zeker dat ik die missie niet gesaboteerd heb.” Ik kijk de rest van mijn spelers smekend aan. Het is toch duidelijk dat ik onschuldig ben, een hardwerkend trouw lid van het verzet tegen de regering? Het kon niet anders dan dat deze persoon een spion was. De beschuldigde zegt niks, ik graaf mijn eigen graf.

We hebben nu net zoveel missies geslaagd afgerond als dat er gesaboteerd zijn door spionnen van de regering. Als we deze laatste missie verliezen, is het gedaan met ons.

De teamleider kijkt me argwanend aan. “Je wil veel te graag in dit team. Volgens mij ben jij gewoon de spion.” Ik denk zowat dat ik gek word, zo frustrerend is het. Hoe meer ik probeer hem te overtuigen van mijn gelijk, hoe meer hij geneigd is me buiten het team te houden.

De leider stelt het team voor de laatste missie voor. Ik ben niet geselecteerd, de speler waarvan ik weet dat hij spion is wel. Ik zie met lede ogen aan hoe ook dit potje weer verloren wordt door het verzet.

Samen ten onder gaan

Het zijn dit soort ervaringen, deze sociale dynamiek, die The Resistance een waanzinnig goed gezelschapsspel maken. Het is paranoia in een doosje. Net als het welbekende Weerwolven van Wakkerdam is The Resistance een psychologisch spelletje. Maar The Resistance werkt net wat anders, waardoor ik het vele malen beter vindt. Ten eerste zit iedereen tot het einde in het spel. Dat is een stuk plezieriger dan er vroeg uit liggen zoals bij Weerwolven en dan als toeschouwer aan de zijlijn zien hoe de rest plezier heeft. Daarnaast zorgen de twee fases waar iedere ronde uit bestaat ervoor dat je op een soort Mastermind-achtige manier verdachte spelers uit kan sluiten.

Het spel is zelfs te zien als metafoor voor hoe overheden verwarring kunnen aanwenden om een volk tam te houden. Wil je als verzet winnen, dan moet je medespelers in vertrouwen nemen. Maar de wetenschap dat iedere speler een potentiële spion is, maakt juist dát nu zo moeilijk. Menig potje eindigt dus op tragische wijze met een overwinning door de spionnen op het verzet, dat door argwaan verdeeld raakte.

Spellen als The Resistance en Weerwolven lijken niet veel om het lijf te hebben. Er zit nauwelijks “inhoud” in. Geen animaties, geen teksten, geen ingelegd verhaal, geen geluid… Het is geen fraai bordspel met zorgvuldig vormgegeven componenten. Okee, er zijn wat aardige illustraties op kaartjes. En ja, er ontvouwt zich iedere sessie een soort van verhaal. Maar dat is niet het punt. Daar gaat het niet om. De sociale dynamiek, de psychologische labyrinten die het spel opwerpt zijn haar ware rijkdom. En je kunt er maximaal van genieten want er zit geen franje in de weg. Op die manier biedt The Resistance een venster op hoe we samen leven, samen werken, en uiteindelijk, tegen onze beste bedoelingen in, samen ten onder gaan.

5 reacties

  1. Arjen de Jong · 29-3-2012 · 16.47 uur

    Leuk artikel. Nu wil ik Resistance echt nog een keer spelen.

  2. Ronald van der Woude · 29-3-2012 · 17.14 uur

    Ja, dit wil ik wel een keer spelen. Waar kun je het vandaan halen? (A)

  3. Kars Alfrink · 2-4-2012 · 16.25 uur

    Arjen: heb je al die sessies op de studio gemist dan? Schaam je. Ronald: bij de betere spelwinkel zou je moeten slagen. Mijn vaste leverancier is Subcultures in Utrecht (ja een schaamteloze plug).

  4. Frank Wattimena · 2-4-2012 · 16.42 uur

    Ronald: Ik heb Resistance via http://www.TheGameFreak.nl gekocht, aangezien ik hem in Amsterdam niet 1-2-3 kon vinden.

    Kars: Speel je ook Die Kutschfahrt zur Teufelsburg?

  5. Kars Alfrink · 11-6-2012 · 17.12 uur

    Nooit gespeeld, Frank. Ziet er goed uit.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>