Ik weet niet hoe jouw vrienden en kennissen reageren als je hen de 3DS laat zien, maar bij mijn intimi zijn de open monden en kreten met de strekking “Whoa, de toekomst is hier!” niet van de lucht. Terecht natuurlijk. Ik bedoel: het is 3D! Zonder bril! Op een handheld! En dat van een bedrijf dat al tijden niet meer geassocieerd wordt met cutting edge technologie, nota bene. Indrukwekkend is het woord. Althans, dat zou het moeten zijn.
Het is een woord, echter, dat helaas niet lijkt voor te komen in het vocabulaire van het twitterende gamejournaille, dat in de dagen rond de lancering over elkaar heen buitelde om te laten weten hoe uitermate oninteressant ze deze futuristische innovatie wel niet vonden. Volwassen mannen jammerden over oog-, hoofd- en nekpijntjes en onwillekeurig moest ik denken aan de wijze woorden van mijn moeder, als ik weer eens de hele zaterdagochtend verkwanselde aan slechte cartoons op Sky Channel: “Zeg jongen, er zit ook een uit-knop op, hè!” Dat is, met betrekking tot het 3D van de 3DS, overigens ook een feit dat de kwebbelaars in kwestie niet ontgaan is. Zo bleek althans uit de vele varianten op “Ik zet die schuif gewoon op nul en gebruik het ding als DS2!” die werden getweet (dat die varianten legio waren, weerhield de bedenkers er trouwens niet van om dit nieuws te brengen als revelatie van het kaliber E=MC2).
Maar ter zake. De blasé-reactie van de semi-experts herinnerde me vooral aan een uit het hart gegrepen rant van comedian Louis CK in de talkshow van Conan O’Brien: “Everything is amazing, and nobody is happy.” Hierin richt de onvolprezen CK z’n pijlen op mensen die de schouders ophalen bij de indrukwekkende technologische innovaties, maar er als de kippen bij zijn om te klagen als het ook maar eventjes niet voor de volle 100% werkt. Hij noemt daarbij dingen als mobiele telefonie en internet in het vliegtuig; brilloze 3D-handhelds komen helaas niet ter sprake. Dat zij hem vergeven, daar dit gesprek al ruim twee jaar oud is; ik sluit niet uit dat CK heden ten dage ook de 3D-doet-au!-brigade specifiek onder vuur had genomen. Enfin, bekijk het fragment even rustig. Ik wacht hier wel even. (Jaja, ik ga het zó over Pilotwings Resort hebben.)
Nu had ik me de overdaad aan scepsis beter kunnen voorstellen, als de 3DS – zoals velen beweren – nog zat te wachten op z’n eerste killer-app. Een titel die de meerwaarde van 3D-beelden zo onomwonden bewijst dat zelfs de grootste crybaby er een migraine-aanval voor wil riskeren… zo’n titel zou nog niet bestaan. Maar in mijn optiek is die er wél: Pilotwings Resort is de naam. Want hoe langer je deze luchtige flightsim speelt, hoe meer je overtuigd raakt van het gelijk van Nintendo.
Pilotwings Resort
Ontwikkelaar: Monster Games/Nintendo
Platform: 3DS
Adviesprijs: €49,99
Als je hier die schuif op nul zet, mis je echt iets… en hoewel dat in zekere zin geldt voor álle 3DS-lanceringsgames, geldt het voor geen enkele andere in dezelfde mate als voor Pilotwings Resort. De dieptewerking zorgt er niet alleen voor dat taken als ballonnetjes laten knappen met je vliegtuigvleugel of landen op het platformpje met je hangglider net dat beetje makkelijker uit te voeren zijn… maar het is vooral ook gewoon prachtig om relaxt rond te vliegen (altijd al de voornaamste selling point van de Pilotwings-reeks), om te turen naar de horizon en te scheren langs rotswanden en palmboompjes. Het is simpelweg een spelervaring die nergens anders op eenzelfde, even meeslepende manier te krijgen is. En dat lijkt me geen onaardige definitie van de term ‘killer app’.
Menig recensent heeft Pilotwings Resort al neergesabeld als overduidelijke haastklus, en ik zal niet ontkennen dat die kritiek grotendeels gefundeerd is. Maar de even terechte als makkelijke zeurpunten verdwijnen als sneeuw voor de zon op het moment dat je het spel aan het spelen – of beter gezegd: beleven! - bent. Oké, de missies zijn te summier, de free flight modus heeft aanvankelijk een lullige tijdslimiet, en uiteindelijk is het allemaal niet veel meer dan een simpele overzetting van het Air Sports-gedeelte van Wii SpHOLY CRAP ik vlieg een FUCKING VULKAAN binnen! In FUCKING DRIE-DEE! Met m’n FUCKING JETPACK!
Ik besef dat ik hier lelijk door de mand val. Al mijn pretenties een kritische fijnproever van de betere videogame te zijn ten spijt, blijk ik net zo makkelijk te paaien door flashy gimmicks als de gemiddelde Jan Patat, en bejubel ik hier een titel die welbeschouwd qua content minder voorstelt dan menig App Store koopje. Het zij zo. Liever naïef en overenthousiast dan cynisch en beteuterd. De 3DS is amazing, en ik ben happy.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()

