Van Home loop je momenteel beter weg.
Jawel, ik ben een van de (on)gelukkigen die van Sony toegang heeft gekregen tot de PlayStation Home-bèta. Eigenlijk was ik best enthousiast toen ik de mail kreeg, want sinds dag één van de aankondiging van PlayStation’s online wereld was ik laaiend enthousiast. Zelfs toen er wat minder positieve berichten binnenkwamen, bleef ik optimistisch. Na een sessie van ongeveer anderhalf uur zijn mijn emoties echter compleet omgeslagen. Home is te ingewikkeld, te traag, te leeg, te saai en waarschijnlijk ook nog eens te duur.
Het moet ergens in 2007 geweest zijn toen Phil Harisson het met volle trots aankondigde. Home zou, kort door de bocht, een virtuele wereld worden waarin PlayStation-eigenaars konden communiceren en interactief zijn met elkaar. Vooral het maken van je eigen ruimte, waarin je je vrienden kon uitnodigen, zorgde voor luid applaus. Maar dat open doekje blijkt nu onterecht.
Het downloaden en installeren van Home (slechts 77 MB) ging lekker snel, hoewel later bleek dat je er iets meer dan 3 GB van je harde schijf voor moet reserveren. Maar goed, met 60 GB heb je toch wat plaats over en ik was dan ook al snel bezig met het maken van mijn alter ego.
Volwassen robots
Zoals je waarschijnlijk al gezien hebt in de filmpjes van Home, zijn de personages in de wereld een stuk realistischer, menselijker en volwassener dan de avatars van Xbox of de Mii’s van de Wii. Dat vind ik persoonlijk een stuk interessanter. Daartegenover staat wel dat de personages (tot nu toe) erg weinig persoonlijkheid uitstralen. Misschien ligt het aan de beperkte mogelijkheden bij het maken van je personage: vijf kledingstukken, drie paar schoenen en een tiental haarsnitten zijn simpelweg te weinig.
Het grootste kritiekpunt echter is het overbrengen van je personage naar de wereld. Bij het besturen van jezelf gaat het helemaal mis. Je hoeft maar even rond te lopen om te merken dat je met een soort ‘human robot’ aan de wandel bent. De dansjes (waaronder, jawel, de robot), het wuiven en nog tientallen andere nutteloze acties die je je personage kan laten uitvoeren, verhelpen dit probleem niet.
Ook de interactie tussen je personage en de objecten die in de wereld zijn geplaatst zijn ondermaats. Sta je achter een stoel en druk je op kruisje om te gaan zitten, dan zit hij per direct netjes in de stoel. In plaats van, zoals in de Sims, rond de stoel te lopen en netjes een zitbeweging te maken. Mocht de suspension of disbelief dus nog niet doorbroken zijn, de kans is klein, dan is dat nu zeker het geval.
Home en sociaal zijn
Na het opstaan (wat een sensatie alweer) was het tijd om mijn appartement te verlaten en de andere delen van Home te gaan bespeuren. Opvallend: iedere ruimte die je in Home bezoekt moet eerst (eenmalig weliswaar) gedownload worden. De tactiek vind ik prima, want aan het begin een gigantisch bestand downloaden zou minder leuk zijn.
Toch ben ik hier als Belg niet erg blij mee. Wij zitten immers nog met een downloadlimiet en Home zou er zomaar voor kunnen zorgen dat je zonder het weet snel aan die limiet zit. Stoere Vlamingen, u bent bij deze gewaarschuwd!
De publieke locaties zien er verder best oké uit, maar zijn eigenlijk opvallend klein. Ze staan wel allemaal in verband met elkaar. Zo zie je op het ‘dorpsplein’ de cinema of de bowlingbaan en kun je er dus zo ook naartoe gaan. Dit zou de flow er in moeten houden, maar de lange laadtijden bij het binnengaan van een locatie zorgen voor het omgekeerde effect.
Home draait om sociaal contact, toch? Ook hier slaat Sony de bal mis. Het uiterlijk van de andere personages wordt namelijk niet gedownload en je ziet dus enkel doorzichtige modepoppen door de wereld lopen. Hier en daar zie je wel eens een volledig gedetailleerd personage, maar waarom hij/zij wel zichtbaar is en de anderen niet, is me nog steeds niet duidelijk.
Eén ding staat vast: het sociaal contact wordt nu niet bemoedigd maar ontmoedigd. Verder heb je zeker en vast een toetsenbord (of zo’n controllertoetsenbord) nodig om ietwat deftig te kunnen communiceren. Er is ook nog de Bluetooth-headset, maar die heb ik niet en naar mijn gevoel zijn er nog velen met mij.
Michael Pachter trekt de conclusie
Kijk, het is heel makkelijk om alle slechte dingen van Home aan de schandpaal te nagelen. Er zijn nog vele punten waar kritiek op valt te leveren (de cinemazaal is bijvoorbeeld eigenlijk een trage internetbrowser voor videos met een grafisch jasje). Ik ben in ieder geval teleurgesteld. Home is gewoon niet wat ik had gehoopt dat het zou zijn. Ja, het is een bèta en er zal vast nog wat verbeteren, maar de kern van de zaak is zo ondermaats, dat ik heel hard twijfel of het uiteindelijk product zal slagen.
Ik moet het gewoon eens zijn met wat Michael Pachter zei over Home in de laatste Bonus Round van GameTrailers. Hij vat mijn ervaring met Home perfect samen: “It looks good, but I can’t figure out why I want to be there.” Met andere woorden, Sony heeft nog veel werk voor de boeg. Nu begrijp ik waarom Home meermaals is uitgesteld: Home kan nog veel te weinig bieden en wat het biedt kan eenvoudiger en sneller gedaan worden via de Xross Media Bar. Ik verwacht Home dus zeker niet voor 2009, wie weet zelfs 2010.
