About
Volg Bashers
Nieuwe posts
Populaire posts
Nieuwe reacties
De E3 volgen vanuit Nederland is leuk, maar nog leuker is snel na de E3 het kantoor van Nintendo Benelux te bezoeken om wat E3-games te testen. Maar was het de moeite waard? En wat viel er op aan de games? Een serie artikelen met Ellens hands-on ervaringen.
De allereerste game die ik bij Nintendo wilde spelen, waarvoor ik eerlijk gezegd speciaal was gekomen, is de nieuwe Zelda voor de Nintendo DS. The Legend of Zelda: Spirit Tracks lijkt sterk op zijn voorganger, Phantom Hourglass, die ik helemaal heb uitgespeeld en die een van m’n allermooiste games op de DS is. Ik wist vrijwel zeker dat ook deze Zelda bij mij in de smaak zou vallen… maar ik werd verrast.
Grove pixelplaatjes
Vrijwel alles in Spirit Tracks herkende ik van de vorige versie. Maar waar dit me bij de nieuwe Professor Layton een prettig gevoel gaf, bleef dat gevoel hier vreemd genoeg achterwege. Het begon al bij de beelden: die oogden vertrouwd, maar zagen er ook wat ouderwets uit.
Ik ben geen hardcore gamer die zweert bij HD-beelden, sterker nog: ik speel vooral op handhelds met kleine schermen. En toch is mijn waardering van de graphics van Zelda veranderd. Ik vond de beelden erg pixelachtig en grof, bijvoorbeeld in het demogevecht met een eindbaas zag alles er blokkerig uit. Misschien door al de iPhone-games die er gewoon beter uitzien?
Eenvoudige puzzels
Maar goed, bij Zelda gaat het natuurlijk om de gameplay en de puzzels. Maar zelfs die vond ik tegenvallen in deze demo. Natuurlijk speelde ik slechts enkele levels en waren er in die levels best een aantal aardige dingen verwerkt. Toch voelde het allemaal wel erg eenvoudig aan. Er was weinig vernuft nodig om er doorheen te komen en het was wel heel duidelijk welke ‘verrassingen’ ieder level voor me in petto had.
Grappig is dat je nu kunt samenspelen met een Phantom om een level door te spelen, maar dit vroeg vooralsnog weinig denkwerk. Het was vrijwel direct duidelijk wat ik moest doen, waarna ik vlot door het level navigeerde.
Saaie treinreis
Helemaal nieuw is dat je je niet langer met een boot verplaatst, alles gaat nu per trein. Het level met de trein speelde echter kinderlijk eenvoudig. Ik weet het zeker: dit vindt mijn nichtje van vier nog simpel om te doen.
Bij het navigeren hoefde ik me vrijwel geen zorgen te maken over de snelheid van mijn trein. Wel zag ik af en toe dieren op de rails lopen, maar door bruut tikken op het scherm schakelde ik deze zo uit. Tot slot werd ik aangevallen door een wat heftiger wezentje, maar ook dat gevecht was eenvoudig op te lossen.
Matige demo of matig spel?
Al met al heb ik aan het spelen van de drie onderdelen van deze Zelda-demo niets dan een kater overgehouden. Ik vind het spel er matig uitzien, de puzzels zijn te simpel en het reizen met de trein is niet spannend of avontuurlijk. Als de uiteindelijke game het niveau van de demo niet ontstijgt, dan wordt dit een grote tegenvaller.
Dus rest me niets dan m’n roze bril op te zetten: Nintendo heeft vast expres een instapdemo gemaakt en het spel is straks wél weer van de kwaliteit die we van het bedrijf kennen. Want een matige Zelda, dat zou Nintendo niet doen. Toch?
