De E3 volgen vanuit Nederland is leuk, maar nog leuker is snel na de E3 het kantoor van Nintendo Benelux te bezoeken om wat E3-games te testen. Maar was het de moeite waard? En wat viel er op aan de games? Een serie artikelen met Ellens hands-on ervaringen.

Soms krijg je games in handen waarvan je weinig verwacht, die toch bijzonder leuk blijken te zijn. Zo kwam ik ooit door een genereus gebaar van Nintendo in het bezit van Picross voor de DS. Typisch zo’n spel dat ik zelf nooit gekocht zou hebben, maar dat me toch wekenlang wist te boeien. Elke keer pakte in m’n DS op om één puzzeltje te spelen, om er anderhalf uur later achter te komen dat ik nog steeds bezig was. Deze nieuwe Picross sprak me dan ook aan, vooral toen ik hoorde dat het om een 3D-variant van de puzzels ging.

Picross? Pi-watte?

Voor wie het hele Picross-fenomeen niet kent: het gaat om een digitale versie van de bekende Japanse puzzel, waarbij aan de randen van een raster nummers staan. De nummers geven aan hoeveel vakjes in de bijbehorende rij of kolom ingekleurd moeten worden. Vaak is er een specifieke plek waar je eenvoudig kunt beginnen met aankruisen en afhankelijk van de moeilijkheidsgraad kun je daarna zonder al te veel hoofdbrekens danwel met zwaar gepeins de puzzel afmaken. Is dit eenmaal gelukt, dan ontstaat er een simpele afbeelding.

De Japanse puzzel staat ook in kranten, tijdschriften en puzzelboekjes, maar je merkt dat hij uitstekend geschikt is voor de DS. Je hoeft nu niet meer met gum en potlood in de weer, maar kunt eenvoudig op je scherm correcties doorvoeren. Tel daarbij op dat de puzzel je in een rustgevend maar toch uitdagende flow brengt en je snapt de aantrekkingskracht.

Werkt het in 3D?

De grote vraag is echter of zo’n puzzel ook in 3D gaat werken. Wordt het dan niet veel te ingewikkeld? Werkt de besturing wel? En heb je nog overzicht? Bij het starten van de demo viel direct op dat dit allemaal uitstekend is geregeld.

Je start de puzzel met een groot blok dat je gaandeweg moet ‘uithakken’ tot een figuur. Linksonder in het scherm staat aangegeven welke knoppen je kunt gebruiken om vakjes weg te hakken danwel juist vast te houden. Via de stylus geef je vervolgens aan welke actie je op welke vakjes wilt loslaten. Als ik het zo opschrijf klinkt het complex, maar dat is het zeker niet. Ook als je nog nooit een Japanse puzzel in het wild hebt gezien, is het direct duidelijk wat de bedoeling is.

Uitdagend, met veel puzzels

Nintendo heeft er duidelijk werk van gemaakt om het concept netjes uit te werken. Dat valt vooral op door de eenvoud van de game. De nummers zijn goed zichtbaar, via de stylus draai je het object makkelijk rond en met een klein tikje geef je aan welke vakjes je wilt verwijderen of behouden. Picross 3D lijkt in de eenvoudige levels allerminst een uitdaging en dat komt doordat het spel qua besturing prima in elkaar zit en je nog met simpele puzzels te maken hebt. Ga er echter maar vanuit dat de game naast deze eenvoudige demolevels ook puzzels met een hoge moeilijkheidsgraad zal bevatten.

Naast het oplossen van puzzels wordt het, net als bij de voorganger, mogelijk om zelf puzzels te ontwerpen, die je weer kunt delen met andere spelers. Ook komen er weer wekelijkse downloads met nieuwe puzzels. Verder wordt het mogelijk om puzzels naar een vriend te sturen bij wijze van demoversie, zonder dat die vriend de game in zijn of haar bezit heeft. Deze mogelijkheden waren helaas nog niet in de demo opgenomen, dus heb ik ze niet kunnen testen.

Of het spel echt een topper wordt, kan ik pas beoordelen wanneer ik de uiteindelijke game in handen krijg en het spel mijn vrije uurtjes wel of niet als vanzelf gaat opzuigen. Wat aan de demoversie alvast opvalt is de eenvoud van besturing, waardoor het concept van een 3D Picross uitstekend tot z’n recht komt. Ik ben dan ook bang dat m’nverslaving met de release van dit spel weer in volle hevigheid gaat losbarsten.