Je brein kan maar zoveel informatie per minuut verwerken. Het resultaat daarvan is dat er tijdens een evenement als de E3 altijd een handvol spellen is waar iedereen het over heeft. Project Natal, Metroid: Other M, Scribblenauts. Dit zijn de winnaars van E3 2009. Het nadeel van dit systeem is dat er altijd minstens zoveel spellen onder de voet worden gelopen, terwijl ze eigenlijk meer aandacht verdienen. De afgelopen weken is het stof neergedaald en heb ik vier spellen gevonden die ik alsnog in de schijnwerpers wil zetten.

Het kunstige Muramasa: The Demon Blade

In een wereld van toenemende hoeveelheden RAM, open werelden en hoge resoluties is Muramasa een verademing. Het is op de Wii, dus in ouderwetse standard definition, en alles is volledig met de hand getekend door de Japanse kunstenaars van Vanillaware. Die studio maakte eerder Odin Sphere voor de PlayStation 2, dat om dezelfde reden opviel. Elke omgeving en elk personage is een kunstwerkje op zich. Combineer dat met in 2D op zijn Japans hakken en je hebt volgens mij een heerlijk tussendoortje voor een spelcomputer die zoiets goed kan gebruiken.

Just Cause 2, een dynamische actiefilm

De eerste Just Cause maakte een paar jaar geleden furore. Het concept moest je bijna wel aanspreken: een gigantische open wereld in de vorm van een stel tropische eilanden waarin je vrijelijk de meest belachelijke stunts kon doen. Een over the top actiefilm gegoten in de mal van Grand Theft Auto. Het verhaal liep echter af met een sisser: de game zat gewoon niet strak genoeg in elkaar. Ik benaderde het vervolg dan ook met enige scepsis, om vervolgens volledig weggeblazen te worden door de bovenstaande video. Ja, het is nog steeds Just Cause, maar dit keer lijken alle elementen eindelijk goed bij elkaar te komen. Beloftes mogen er dan zijn om gebroken te worden, vervolgen zijn er om ze alsnog waar te maken.

Blaas het circuit op in Split/Second

Black Rock Studios maakte vorig jaar Pure, een ATV-racespel met veel modder en halsbrekende toeren. Maar ondanks dat ik het al tig keer eerder had gezien, verraste Pure mij. Het spel was namelijk erg leuk. De ontwikkelaar lijkt nu écht zijn eigen ding te doen met Split/Second. Alweer een spel over auto’s en snel rijden, maar wel een waarin je de baan waarop je racet helemaal mag opblazen. Bestuurders kunnen bij wijze van power-up nu hele gebouwen naar beneden laten komen om hun tegenstanders dwars te zitten. Dit gaat gepaard met wat volgens sommigen de mooiste explosies in videogames ooit zijn. Het meest bemoedigende is niet eens dat het er nu al zo goed uitziet, maar dat Black Rock tot begin 2010 heeft om eraan te werken.

Red Steel 2 is mijn favoriete Wii-spel deze E3

Mario’s kunstjes ken ik nu wel en Metroid: Other M is nog lang niet klaar. En dus was het Red Steel 2 dat het hart van de Wii-speler in mij stal. Zwaardvechten is iets wat ik al jaren met mijn Wii-afstandsbediening wil doen, maar tot nu toe sloegen ontwikkelaars de plank mis. Red Steel 2 lijkt echter aan alle kanten te kloppen: een nieuwe visuele stijl om de beperkingen van de Wii te camoufleren, de focus op het zwaard en de Wii MotionPlus die je bewegingen echt 1-op-1 over gaat zetten op het scherm. Eigenlijk is de naam Red Steel het enige dat is overgebleven van het matige eerste deel.