Recensiegames gewoon te koop



Bij een gamewinkel in Leiden zijn er, naast het inruilen van games, andere manieren om games goedkoper te krijgen. “Modern Warfare 2? Nee, die hebben we van de week verkocht. Voor veertig euro.” Het gaat hier om een recensie-exemplaar: een game die gratis is verstrekt aan een journalist, zodat deze hem kan beoordelen.

‘Die jongen met dat soort games’ komt meestal één keer per week langs. “Je moet gewoon regelmatig binnenlopen,” legt de verkoper uit. De gamewinkel wordt iedere week voorzien van promotiegames, met als doel deze met winst door te verkopen.

Trieste zaak

Een grote gele sticker met ‘not for resale’ prijkt op de voorkant van de doosjes. Deze spellen zijn duidelijk niet bedoeld voor consumenten. Vaak ontbreekt trouwens het instructieboekje. “Het gaat hier om volledige games, die goedkoper zijn geproduceerd voor promotiedoeleinden,” aldus een woordvoerder van Rockstar Games. Een exemplaar van Grand Theft Auto, Rockstar’s bekendste serie, was één van de games die wij ‘tweedehands’ konden krijgen. “O,” is hierop de reactie: “Dat is een kwalijke bedoening.”

“Het is een trieste zaak,” vindt de redactie van Power Unlimited: “Het materiaal is hier niet voor bedoeld.” De gamejournalistiek bestaat uit een kleine club mensen, daarnaast zijn er natuurlijk veel kleine websites die ook promotiemateriaal krijgen opgestuurd. Het verbaast de redactie niet dat er uit deze hoek promotiemateriaal wordt aangeboden voor de verkoop. Het is onwaarschijnlijk dat het afkomstig is uit de harde kern van de gamejournalistiek. “Als journalist schaad je hiermee alleen maar je eigen naam.”

Probleem bij gamejournalistiek

Game-onderzoeker David Nieborg benadrukt dat het probleem wat genuanceerder ligt. Dat de games verkocht worden is niet zo vreemd. Sterker nog, het is eigenlijk wel logisch. De reden dat deze games verkocht worden ligt volgens Nieborg aan het feit dat gamejournalisten vrijwel nooit betaald worden. “Het loon voor het schrijven van een review is vaak de game zelf. Verkoop van dit materiaal moet eigenlijk gezien worden als een aanvulling op hun inkomen.”

Het verkopen van promotiemateriaal is geen nieuw probleem. Op Ebay en Marktplaats worden T-shirts en goodies op grote schaal aangeboden. De Nederlandse Vereniging van Journalisten: “Het is moreel verwerpelijk dat journalisten, die uit hoofde van hun functie goederen ontvangen, deze ten gelde maken. Formeel is het zelfs zo dat, indien een journalist in loondienst is, deze goederen eigendom van de werkgever zijn.”

Ten slotte rest ons de vraag: heb jij ooit een recensie-exemplaar gekocht of verkocht en wat vind je hier van?

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Renée van der Nat.

54 reacties

  1. Vincent Leeuw · 28-1-2010 · 11.17 uur

    Gameshops krijgen zelf vaak zat deze games binnen en gooien ze dan 2h in de winkel. Ze zitten ook bij pakketbundels en ga zo maar door. Dit gebeurt al jaren en je maakt mij niet wijs dat uitgevers dat niet weten.

    Het ‘not for resale’ stickertje zegt feitelijk dat het niet als nieuw product in de winkel mag liggen en dus onderdeel van een pakket moet zijn of gratis moet worden weggegeven (richting consumenten). Wat er in het 2h-circuit mee gebeurt is daarna compleet irrelevant. Dat is gewoon tweedehands. Uitgevers willen maar al te graag natuurlijk dat dit niet zou mogen, maar die willen uberhaupt geen 2h games.

    Compleet non-issue dit. Helemaal als je je bedenkt dat sommige recensieexemplaren niet in zo’n speciale verpakking worden aangeleverd en dan ‘legaal’ de winkels binnendringen als 2h.

  2. Stefan Popa · 28-1-2010 · 11.56 uur

    100% eens met Vincent. Ook David heeft een goed punt in het artikel. Voor velen is ‘gamejournalistiek’ een hobby. Wanneer je de nieuwste Suske en Wiske game ‘moet’ recenseren, heb je een game in de kast staan die je toch nooit meer gebruikt. Wat is dan het voordeel voor de gemiddelde journalist? Verkopen die hap aan de moeder van een beginnend gamertje. Jij blij, het huismoedertje blij, haar zoon nog blijer.

  3. Ron Vorstermans · 28-1-2010 · 11.57 uur

    Ten eerste zijn dit geen reviewcopies, maar ‘promo exemplaren’. Als ik een Xbox 360-bundel koop, is er een grote kans dat datzelfde gele stickertje ook op de voorkant van mijn verpakking zit. Dit is, zoals Vincent al zegt, niets nieuws.

    De Nederlandse Vereniging van Journalisten: “Het is moreel verwerpelijk dat journalisten, die uit hoofde van hun functie goederen ontvangen, deze ten gelde maken. Formeel is het zelfs zo dat, indien een journalist in loondienst is, deze goederen eigendom van de werkgever zijn.”

    tja, dat antwoord had je kunnen verwachten van NVJ. Die beseffen sowieso niet dat de lijn tussen journalist en uitgever veel korter is in de gamejournalistiek. Die laatste opmerking toont dat overigens ook aan. Dat is niet de doorgaanse gang van zaken in onze tak, namelijk.

  4. Robert Hoogendoorn · 28-1-2010 · 12.04 uur

    Persoonlijk vind ik dit wel een kwalijke zaak. Al is dat meer een onderbuikgevoel dan dat ik er echt een duidelijke motivatie of onderbouwing voor heb. “It’s just WRONG!”, om een zeker tekenfilmpersonage te quoten.

    Bij mij om de hoek zit een Game Mania, ik zal daar binnenkort ook eens een keertje kijken. Op eBay vind je de promo-exemplaren ook bij de vleet.

    Ik ben overigens teveel een verzamelaar om games weg te doen. Dat blijkt een irritante eigenschap te zijn op het moment dat je gaat verhuizen. Heb recent overigens wel Assassin’s Creed II voor de PS3 als promo-exemplaar gekocht op eBay. Had mijn eigen versie per ongeluk gesloopt tijdens de verhuizing… Krak zei de disc.

  5. Sander Holsgens · 28-1-2010 · 12.07 uur

    Ik denk dat David de essentie van het probleem blootlegt. Er zijn maar weinig online media die hun freelancers daadwerkelijk betalen. Dit rechtvaardigt de verkoop van recensie-exemplaren misschien niet, maar geeft wel een vrij logische verklaring.

    Toevallig heb ik het hier afgelopen dinsdag nog over gehad met Joe van Burik en Luke van Velthoven.

  6. Rogier Kahlmann · 28-1-2010 · 12.16 uur

    Ik doe het niet en verbied iedereen bij DGS ten strengste het te doen. Niet zozeer omdat ik het verkeerd vind, maar omdat ik paranoie aangelegd ben en bang ben dat een uitgever er achter kan komen en de exemplaren stopzet.

    Als je kijkt naar de voor uitgevers gunstige ruil die gemaakt wordt, zelfs bij kleinde sites (een goedkoop geproduceerd spel tegenover online verslaggeving) vind ik niet dat uitgevers hier een enorm punt van moeten maken. Tenzij mensen spellen voor release doorverkopen tegen woekerprijzen uiteraard. That’s just wrong.

  7. Vlad Micu · 28-1-2010 · 12.17 uur

    @Sander
    Verrek, je bent me voor :P. Dit artikel had zich inderdaad wat meer kunnen richten op de huidige staat van hoe game journalisten voor 99,9% van de tijd worden ‘betaald’ in promo copies. Ik kan me herinneren dat in een vroeg verleden ook een klein dik rakkertje genaamd Vlad juist door deze methode zich erg aangetrokken voelde tot het schrijven over games!

    We hebben in Nederland hier nog geen wetten voor, terwijl onze vrolijke vrienden in de VS alle meuk die ze van uitgevers ontvangen gewoon bij de belastingdienst moeten aangeven:

    Policy on Review Assets and Promotional Materials (Software, Hardware and Merchandise)
    Staff members are permitted to request and receive software and hardware on behalf of Joystiq for the purpose of previewing, reviewing or publishing other editorial content for the Joystiq network. Software may not remain in the permanent collections of staff members and must be returned to the provider or used as all or a portion of a prize (i.e., “Joyswag”) for a contest, giveaway or reader meetup associated with Joystiq. (Note: Downloaded software or software not compatible with retail hardware or not designed for retail may remain in the personal possession of staff, if it cannot be returned or repurposed as Joyswag; or it may be retained by Joystiq for company use.)”

    (bron: http://www.joystiq.com/editorial-ethics-policies/#gifts)

    Maar goed. Zulke regelingen zouden ook in een keer de Nederlandse gamepers bijna compleet de nek omdraaien en onze game marketing matties zonder werk laten. Mag dat?

  8. David Nieborg · 28-1-2010 · 12.33 uur

    Voor de volledigheid. Ik begrijp het, maar heb het zelf nog nooit gedaan. Deels omdat zoals Robert het zegt, het raar aanvoelt, net zoals dat je geen verjaardagskadoos op marktplaats zet (tenminste, zou ik niet zo snel doen :). Maar deels ook omdat ik denk dat het juist goed is om als gamejournalist een collectie/bibliotheek te hebben om op terug te vallen (als deel 2 uitkomt). Veelzeggend eigenlijk dus over de kortzichtigheid van deze “journalist”.

  9. Vlad Micu · 28-1-2010 · 12.36 uur

    @David
    Of hij krijgt op de redactie altijd de slechte B-games om te reviewen.

  10. Welkers · 28-1-2010 · 12.39 uur

    Is inderdaad niet erg netjes als promo-exemplaren aan gameshops verkocht worden en deze de exemplaren vervolgens weer aan consumenten verkoopt. Maar het uitsluiten is vrijwel onmogelijk.

    Uitgevers gebruiken met regelmaat hun promo-exemplaren ook voor prijsvragen. Dus op deze manier komen er een hoop promotionele games in het ‘consumenten’-circuit terecht.

    Hoewel het niet helemaal de bedoeling is, zie ik er verder ook weinig kwaad in.

  11. Lucas Seuren · 28-1-2010 · 13.00 uur

    Ik vind dit toch wel een vrij sneue zaak. Ik zag laatst ook een exemplaar liggen bij de Nedgame en dan vraag ik me toch af hoe zo’n game daar terecht komt (ik weet maar van één persoon in Groningen die bij een gamessite werkt, maar om op basis daarvan beschuldigingen te uiten gaat wat ver, zeker aangezien prijsvragen nog wel eens promocopies bevatten). Ze zijn niet alleen niet bedoelt voor doorverkoop, het is gewoon asociaal dat je gratis materiaal krijgt en vervolgens er nog een slaatje uit probeert te slaan ook. Bij consumenten die een prijsvraag winnen snap ik het ook niet. Als je de game niet wilt, doe niet mee aan de prijsvraag en geef anderen een kans. Ga er geen geld aan verdienen. Zelfs games waar niet mooi promo-copy op staat, maar die ik van uitgevers krijg, ga ik niet op eBay of zo neerzetten. Ik krijg iets en als ik er klaar mee ben mag iemand anders het gratis hebben. (Mijn broertje stelt altijd wel prijs op een gratis game op zijn tijd)

    Hetzelfde geldt voor mensen die dan de goodies die ze krijgen maar op eBay of zo zetten. Waarom moet dat nou? Als je promo-materiaal niet leuk vindt, geef het aan je vrienden, collega’s of de lezers van je site of magazine. Iedere journalist krijgt jaarlijks dozen vol t-shirts, waarom zou je daar geld op gaan verdienen. Het is ondankbaar tegenover de uitgever en asociaal tegenover de consument. Net als met de games is het misbruik maken van je positie.

  12. Rogier Kahlmann · 28-1-2010 · 13.18 uur

    Ondanks je harde taal spring je in mijn ogen onverantwoord om met je promo-matriaal als je het wel weggeeft aan collega’s. Zo belanden die spellen alsnog in de doorverkoopmarkt. Ik hou er aan vast, en als ik spellen krijg die ik nooit meer speel dan flikker ik ze weg. Zelfs als ik mijn nichtje van drie blij had kunnen maken met Hello Kitty op de DS. Maar dat is weer de sadist in mij. Anyways, ik vind dat gamesites de reviewcopy’s altijd in eigen beheer moeten houden.

  13. Niels ’t Hooft · 28-1-2010 · 13.28 uur

    Ik ben een paar jaar geleden gestopt met het verzamelen van games, omdat ik uit ervaring weet dat ik voor alle interessante nieuwe games die uitkomen al te weinig tijd heb, laat staan voor oude games. Maar als je constant recensie-exemplaren ontvangt, valt het nog niet mee om opeenstapeling te voorkomen. Met een paar maanden ligt mijn kast toch gewoon weer vol.

    Daarom is mijn beleid als volgt: spellen waarmee ik ben uitgespeeld, of waar ik toch niet aan toe ben gekomen, probeer ik eerst aan een van de andere Bashers-schrijvers door te geven, en als dat niet lukt aan familieleden en vrienden. Lukt dat vervolgens ook niet, dan breng ik de games naar de gameshop hier in de straat.

    Maar ik verkoop de games uitdrukkelijk niet: ik ruil ze voor andere games die ik niet heb gekregen van publishers. Zo is het een handige manier om het gedoe van aanvragen te omzeilen, die ook de publishers moeite en geld bespaart. Ben ik met die geruilde games vervolgens klaar, dan begint het liedje opnieuw.

    Overigens is het nooit in me opgekomen om dit soort promocopies (met de gele band bij Xbox; bij Playstation zitten ze in een kleine jewelcase) naar de winkel te brengen. Zou niet verwachten dat men die accepteert. Van dit soort games gooi ik de hoesjes weg en stop ik de losse schijfjes in een verzamelmap. Neemt een stuk minder ruimte in beslag.

    Helemaal politiek correct is mijn methode niet, maar ik vind het een heel praktische middenweg die mijn werk gemakkelijker maakt. Het alternatief zou zijn terugsturen (gedoe en extra kosten) of weggooien (zonde).

  14. Joris · 28-1-2010 · 13.44 uur

    @ Lucas. Ik ‘ken’ meerdere mensen in Groningen die voor een gamessite schrijven. Dus beschuldigingen uiten lijkt me idd niet zo heel handig.

    @ David. Een collectie om op terug te vallen is natuurlijk leuk, maar als recensenten vaak niet eens de tijd nemen om een game volledig uit te spelen, lijkt me dit voorwerk een utopie.

  15. Jan M · 28-1-2010 · 14.27 uur

    Ik zou me dood schamen om die met geel gekleurde dingetjes proberen te verkopen. Ik geef zo’n oude games wel dikwijls weg aan vrienden of familie. Wat moet ik met een spel dat ik nooit ga spelen. Ik vraag er wel heel duidelijk bij ze in geen geval door te verkopen.
    Wat de goodies betreft: ik vraag er niet om om ze te krijgen, ik heb er een bloedhekel aan. Die gaan allemaal naar het buurjongetje.

  16. Stefan Keerssemeeckers · 28-1-2010 · 14.32 uur

    @ Ron

    Dat is meer een kwestie van ‘beroepseer’, daar gaat die passage van de NVJ over. Je verkoopt als journalist niks wat je gekregen hebt, klaar.

  17. Rogier Kahlmann · 28-1-2010 · 15.12 uur

    @stefan

    En dan is het bruggetje met het eeuwige gamejournalistiek-debat weer makkelijk gemaakt. Hebben we het hier wel over journalisten? Of over kids die graag duizend woorden schrijven als ze het spelletje ervoor mogen houden. Praten over beroepseer maakt het allemaal wel erg gewichtig.

  18. Stefan Keerssemeeckers · 28-1-2010 · 15.29 uur

    @ Rogier

    Een eigenaar van een site zou zijn reviewers op het hart moeten drukken dit niet te doen, zoals je zelf ook doet. Of je het nu uit ‘eigenbelang’ doet of vanwege een journalistieke mentaliteit komt min of meer op hetzelfde neer.

    Ik snap wel dat mensen het doen, zoals David al betoogde, maar dat maakt het nog niet koosjer.

  19. Rogier Kahlmann · 28-1-2010 · 15.46 uur

    Helemaal waar hoor. Maar ik ben ook benieuwd hoe ernstig dit is voor uitgevers en PR-bureau’s is, en of ze er sancties op zouden leggen. In het licht gehouden van de echte 2e hands verkoop, torrentsites, R4 kaartjes, etc, zaken die echt op de omzet inhakken. Dat ene recensieexemplaar heeft in ieder geval voor internet-exposure gezorgd. Daarmee heeft het zijn (beperkte) kosten allang terugverdiend.

  20. Menno Schellekens · 28-1-2010 · 16.08 uur

    Ik heb recensiegames waar ik zelf mee klaar was wel eens op Marktplaats gezet en daar schaam ik me totaal niet voor. David zegt het perfect: dit was gewoon mijn loon voor de uren dat ik het spel recenseerde. Klaar. Ik ben eerlijk geweest in mijn recensie, mijn kast stond vol, ik vond het spel niet leuk, ik kon er iemand heel blij mee maken en ik heb er geld aan verdiend. Allemaal redenen om het te doen.

    Zoals Vincent zegt: een non-issue. Toen je zei dat je een journalistieke scoop had dacht ik aan een tweede Gunk-gate Thom, dit had ik je ook wel kunnen vertellen.

  21. Lucas Seuren · 28-1-2010 · 16.29 uur

    Los van of het eerlijk is deze gang van zaken vind ik het wel frappant dat winkeliers ze moeiteloos aannemen en doorverkopen. Er staat duidelijk op dat ze daar niet voor bedoeld zijn. Daarbij ontbreken ook gewoon zaken als een boekje.

    @Rogier: Maar wat is het nut van games weggooien? Als een andere redacteur hem wil spelen is dat toch prima? Hij blijft immers binnen de redactie. Mijn banden met mijn collega’s voor de baan waar ik betaald wordt zijn niet zo goed dat ik ze gelijk games overhandig.

  22. Ruud · 28-1-2010 · 16.40 uur

    Ik gaf mijn games altijd weg, verkopen komt echter steeds vaker voor. Ik zie het zelfs op de grotere sites constant in de exchange-topics naar voren komen.

  23. Thom Stokkel · 28-1-2010 · 16.58 uur

    @Menno Iets een non-issue noemen omdat jij het al wist is natuurlijk onzin, je begrijpt zelf ook wel dat het geen algemene kennis is. (het ‘dat wist ik allang’-argument voegt bovendien niks toe).

    Er is tot nu toe nog niets over het onderwerp geschreven. Uit andere comments blijkt dat sommige mensen het wel een kwalijke zaak vinden en andere niet (wat ik tot nu toe zie: professionals zeggen nee, amateurs zeggen logisch - interessant). Ik heb gebeld met uitgevers en andere journalisten, die waren niet allemaal op de hoogte van deze praktijken. Wat ik de laatste jaren wel heb gezien is dat uitgevers bijna geen ‘normale’ exemplaren meer opsturen en duidelijk maken dat de reviewcodes niet voor verkoop bestemd zijn. (ik denk dat ze er dus wel van op de hoogte zijn en het er blijkbaar niet mee eens zijn).

    Ik vond het persoonlijk een opvallend geval en was ook nog niet tegengekomen dat collegarecensenten hun reviewmateriaal verkopen. Door dit artikel zie je dat er meerdere opinies zijn en dat vind ik weldegelijk relevant, geenzins een non-issue.

    @Vlad Het is een nieuwtje geen opiniestuk. Ben benieuwd naar jouw invalshoek, schrijf daar een stukje over?

  24. Rogier Kahlmann · 28-1-2010 · 16.59 uur

    @lucas

    o, die collega’s. Nee, als het binnen de site blijft is het prima.

    Maar Menno, op marktplaatst zetten zou ik nooit doen. Je zou je banden met uitgevers erdoor op het spel kunnen zetten.

  25. Erwie · 28-1-2010 · 18.08 uur

    Ik bewaar vrijwel alle reviewgames omdat je nooit weet of ze nog eens van pas komen, bijvoorbeeld als er eens footage nodig is van een oud spel of om te kijken hoe het vorige deel ook alweer was. Het doorverkopen, zeker aan gameshops, vind ik lame. Ik heb hooguit eens wat weggegeven, maar nooit geld gevangen voor reviewexemplaren. Ook niet, zoals vaak bij DS-games, gewoon retailcopies zijn.

    Ik vind het verder niet zo’n ramp als vrijwillige journalisten het wel doen omdat dat hun loon is. Het is erger dat een gameshop dit accepteert en gewoon doorverkoopt. Bij de journalistieke code gaat het onafhankelijkheid, maar ik denk niet dat dat bij het doorverkopen van games echt een rol speelt. Je gaat een spel echt niet positiever recenseren omdat je er geld voor vangt. Juist de spellen die je niet wil doorverkopen, krijgen waarschijnlijk de beste cijfers.

  26. Thymon AW · 28-1-2010 · 18.22 uur

    Promo copies en demo’s…

    Nou er zijn natuurlijk ook winkelbedienden die weleens dingen doen met promo materiaal: de demo-schijfjes van Gamecube-pods zelf houden of verkopen. Ik ken zelfs iemand die bij de leverancier van de winkelier dingen kan bestellen en er zelf handel mee drijft (zo heeft hij in de Dreamcast tijden zeer laag weten in te kopen en hoog weten te verkopen). Dit is vanuit het AO/IC vakgebied een doodzonden.
    Ik denk dat dit niet eens zo’n issue is in de journalistiek, vooral als het “heitje voor een karweitje” betreft voor sites die voor de rest niets opleveren. Ook zijn er games waar gamers enorm veel (vrije?) tijd in steken.
    Ik had overigens wel eens een verhaal gehoord uit Amerika dat een medewerker een versie van Super Mario Galaxy mee naar huis heeft genomen waar zo’n tijdslot op zat, maar dat hij op gewone retail Wii’s gewoon zonder tijdslimiet het hele spel kon spelen, weken voor de release (foutje bedankt, zal Nintendo wel gedacht hebben).
    Overigens: het los verkopen van promotiemateriaal in de winkel (bv uit de set zoals Vincent noemt), daar ken ik geen wet op eigenlijk. Ik zou eerlijk gezegd niet weten in hoeverre het vanuit de winkelier “not done” is.

  27. David Nieborg · 28-1-2010 · 18.23 uur

    @ Joris - Heb je gelijk in, maar ik ben stiekem wel een beetje een utopist.

    Uiteindelijk zegt het (willen) doorverkopen wederom iets over de status van gamejournalistiek. Temeer omdat het bij ‘traditionele’ journalistiek (zoals die NVJ quote zo mooi aangeeft), echt not done is.

  28. bas · 28-1-2010 · 19.04 uur

    Er wordt hier even klakkeloos vanuit gegaan dat deze ‘not for resale’-spellen puur en alleen naar ‘journalisten’ worden uitgestuurd. Mijn gameshop (lees: waar ik vaak kwam) kreeg ze vollop voor in de demo-console voor de toonbank. Puur promotie materiaal, net als posters en andere reclame. Je kon je daarvoor inschrijven en kopen (ze kwamen niet op de plank terecht).
    Sommige uitgevers zijn trouwens heel makkelijk met dat materiaal, heb ik daar geleerd. Met een simpel mailtje naar de juiste persoon krijg je er zo 1 opgestuurd (als je je weg een beetje kent).

    Als het artikel hierboven echt een probleem zou beschrijven zou een uitgever hier makkelijk iets aan kunnen doen volgens mij: inhoud op cdr kopieren (mits beveiliging niet wegvalt), of serienummers meepersen, je hebt een vlek dan zo getraceerd. of wacht: een non-disclosure agreement!

    Maar kom: de uitgevers worden alleen maar beter van promotiemateriaal. Je hoeft je echt niet schuldig te voelen door zoiets te verkopen. Dat zijn spelden in enorme hooibergen.

    Het gevoel van een elitair moraal bekruipt me wel een beetje. Wie houdt wie nou eigenlijk voor de gek?

  29. sven · 28-1-2010 · 20.41 uur

    Ik heb in het verleden een aantal keer een prijsvraag gewonnen bij de PU. Daar zat ook wel eens een promotieversie van een game bij die ze dan weggaven. Niks mis mij in mijn ogen.

    Ook als ik zo’n versie voordeliger via marktplaats kan aanschaffen lijkt mij dat niet zo’n probleem. M.a.w. daar merk ik als gamer niks van.

    Ik vind het wel verwerpelijk dat gamejournalisten deze “gratis” gekregen promoversies zelf vervolgens moedwillig gaan verkopen onder de noemer van ‘meer inkomsten’. Beetje sneu.

    Maar even terugkomend op het artikel. Oke het is sneu, maar het lijkt me niet iets waar de gameindustrie aan ten onder gaat.

    Hoeveel mensen zijn er wel niet die wel eens iets van hun werk meenemen naar huis en wat ze vervolgens prive gebruiken?

  30. sven · 28-1-2010 · 20.45 uur

    @ Thom:

    je zegt: “Ik heb gebeld met uitgevers en andere journalisten, die waren niet allemaal op de hoogte van deze praktijken.”

    Het spijt me om dit te zeggen: maar die uitgevers en journalisten zijn dan óf heeeel erg naief, óf komen net om de hoek kijken. Kom op zeg, dat kun je toch zelf wel verzinnen als uitgever of journalist?

    Of overschat ik deze groep?

  31. Thom Stokkel · 28-1-2010 · 20.53 uur

    @sven ik had er nog wat achter gezet tussen haakjes ^^: “ik denk dat ze er dus wel van op de hoogte zijn en het er blijkbaar niet mee eens zijn”

  32. sven · 28-1-2010 · 21.06 uur

    @ Thom: Las het ja, sorry , iets te snel met mijn comment. Excuus.

    Is het niet onderzoekwaardig om na te gaan vanwaar deze houding van deze publishers en journalisten? Beetje struisvogelpolitiek op deze manier niet? Ik ben het er niet mee eens dus doe of het probleem er niet is.

    Of zie ik dat verkeerd?

  33. Niels v R · 28-1-2010 · 21.39 uur

    Ik zag ze toevallig ook liggen in precies dezelfde winkel in Leiden. Ik vind het zelf niet echt netjes, maar eigenlijk niet verrassend. Het was wel voor het eerst dat ik een Xbox 360 promo in het wild tegen kwam. Maar die dingen zijn in principe niet zo moeilijk te krijgen. Ik ontvang zelden review exemplaren en toch heb ik een hele stapel van die dingen in de kast staan. Als je een beetje de juiste personen kent die promo’s weggeven bij het leven (omdat ze er al zo veel hebben of omdat ze je gewoon aardig vinden ;) ) dan is het niet zo raar om ze in de winkel tegen te komen.

    Met muziek promo’s is het trouwens veel erger. Die dingen zijn ook nog een stuk makkelijker te krijgen. Ik heb hele tweedehands cd’s winkels vol zien staan met promo’s. Zelfs aparte kasten met die dingen. En ja, ook daar staat vaak not for resale op.

  34. Jeroen Bos · 28-1-2010 · 22.51 uur

    Jongens, jongens, wat maken we ons weer druk.

    Zolang je het, zoals Niels ook al aangaf, op die wijze doet (games 4 games), zie ik het probleem niet. Sterker nog, ik vind het een vorm van professionalisme om door het inruilen/doorverkopen van ‘meukgames’ nieuwe games te bemachtigen die je (om wat voor reden dan ook) gemist hebt.

    Het gaat er als gamejournalist toch om dat je zoveel mogelijk ervaringen hebt opgedaan, waaruit je kunt putten bij het beoordelen van nieuwe games? Nou, als ik het enkel moet doen met de games die de uitgevers bereid zijn me te verstrekken, zou mijn referentiekader erg beperkt zijn. Het inruilen van games heeft het me de afgelopen jaren mogelijk gemaakt om andere games te verkrijgen, die hier niet uitkwamen (import) of door een kleine distributeur werden verspreid, die het zich (begrijpelijkerwijs) niet veroorloven kan om jan-en-alleman van recensie-exemplaren te voorzien.

  35. Ludens Incognito · 28-1-2010 · 23.37 uur

    Ik vind persoonlijk dat er hier wel erg lakoniek over deze zaak wordt gedaan. Volgens mij zit deze winkel fout en zou hiervoor zelfs wettelijk aangepakt kunnen worden. De reden is dat er geen rechten over die game zijn betaald. Daarom staat die boodschap er ook op ( not for resale. Dit is vergelijkbaar met het doorverkopen van dvd-roms met bijvoorbeeld gedownloade software (waarover ook geen rechten zijn betaald).

    De winkel dient hier dus zijn verantwoordelijkheid te nemen en dit soort exemplaren gewoon niet aan te kopen, doen ze dat toch dan zouden publishers een dergelijke zaak kunnen boycotten. Dat journalisten de games aanbieden is in mijn ogen niet vreemd. Ze zijn tenslotte (mag ik hopen) eerlijk verkregen. Hoewel het je natuurlijk zou sieren als je iets dat je gratis hebt gekregen, ook gratis zou doorgeven.

  36. Luke van Velthoven · 29-1-2010 · 0.47 uur

    Poe. Dit ga ik niet allemaal lezen meer. Ik ben het in ieder geval met Menno en Niels eens. Promoschijfjes heb ik wel eens doorgeruild of ze worden gebruikt voor een prijsvraag. Daar zie ik geen probleem in. Dat winkels ze doorverkopen is een ander verhaal, niet zo netjes naar mijn mening. Het verbaast me ook een beetje, want het lijkt mij niet toegestaan (lees die lelijke band maar).

  37. sven · 29-1-2010 · 8.47 uur

    Zou DLC hier geen uitkomst voor kunnen bieden? Alle publishers een kanaal uitsluitend benaderbaar met de juiste rechten of op uitnodiging om de data binnen te halen zodat het spel op het platform getest/gereviewd/gespeeld kan worden? Valt er ook niks meer door te geven.

  38. Niels v R · 29-1-2010 · 18.34 uur

    Niet toegestaan? Je moet niet alles geloven hoor wat ze op een product plakken. Het is gewoon toegestaan om promo’s door te verkopen. Er is geen wet die dat verbied.

  39. Luke van Velthoven · 30-1-2010 · 1.56 uur

    Dan houd ik het bij mijn eerste opmerking wat dat betreft. Ik vind het persoonlijk niet zo netjes, maar als er geen wet voor is, heb je gelijk waarschijnlijk.

  40. Enrico F · 30-1-2010 · 12.56 uur

    Even een reactie op het stuk, ik kan me namelijk herrineren dan Jan Meyroos van PU met een behoorlijke lading promo’s en prototype-roms op koniginnedag stond te verkopen in Amsterdam enkele jaren geleden, dus de reactie van PU vind ik wat dubbel. Daarnaast vind ik het ook echt humor dat er gedacht word dat de Promo’s niet door de game-journalisten de consumenten-markt opgeslingerd worden. Dit is namelijk wel zo. Ik koop zelf geregeld dit soort versies (en zelfs press-releases) op marktplaats en ebay, en vraag ook vaak uit nieuwschierigheid waar deze vandaan komen aan de verkoper. Het grootste gedeelte van dit soort games komt van mensen uit de journalistiek. Ook de gedachte dat de meeste game-journalisten de game als “vergoeding” krijgen en er niet voor betaald krijgen is wel erg simpel. Als je zelf nieuwe media / journalistiek studeert, word je daar toch wel geleerd dat er genoeg van deze mensen zelfs per woord betaald krijgen?

    Verder nog een klein puntje Thom, je spreekt in je reactie over “review-codes” Ik denk dat de gameshops “reviewcodes” moeilijk kunnen slijten zonder de bijbehorende “Debug”360/ps3. Deze draaien niet eens op een normale console. Alleen de promo en review copies werken op een normale console. Een reviewcode is dus totaal wat anders dan een promo.

  41. Piccolo · 30-1-2010 · 15.26 uur

    Vlak de vertegenwoordigers zelf ook niet uit. Jaren geleden zag de vertegenwoordiger van Konami mij de winkel (waar ik werkte) uit lopen met MGS2. Op zijn advies bracht ik het terug en kreeg er één uit zijn kofferbak. Ik ben hem nog dankbaar en die vier vrienden van mij die erbij waren ook. A non-issue matter.
    Hij zei zoiets van:” Hoe meer mensen het spelen, hoe meer ik er verkoop, 5 x 4 vrienden zijn 20 verkochte games”

  42. Thom Stokkel · 30-1-2010 · 16.02 uur

    @ Enrico F:

    “Ook de gedachte dat de meeste game-journalisten de game als “vergoeding” krijgen en er niet voor betaald krijgen is wel erg simpel.”

    Je bent wel erg naïef. Meeste gamesites betalen hun schrijvers niet. Is niet simpel gedacht dat is een feit. Ik geloof dat je nog in de jaren ‘90 leeft als je denkt dat mensen gewoon per woord betaald krijgen, dat is steeds meer een utopie En ja, er zijn mensen die wel betaald krijgen maar dat zijn er lang niet genoeg, althans dat vind ik. Overigens ben ik niet degene die zegt dat de games een vergoeding zijn, dat zegt David. Ik ben het er wel helemaal mee eens overigens.

    “Een reviewcode is dus totaal wat anders dan een promo.”

    Wat een gezwets, je weet wat ik bedoel daar gaat ‘t om. Reviewexemplaren (wat ik dus bedoelde…) zijn over het algemeen gewoon af te spelen op een console. En als het om reviewcodes van pcgames gaat, die ik meestal recenseer, zijn ze altijd op een gewoon apparaat af te spelen.

  43. Enrico F · 30-1-2010 · 17.26 uur

    Gezwets? Wees zelf dan wat duidelijker… Jij heb het over Review-codes, niet ik. En PC games nemen gameshops niet in, ivm de CD keys die eenmalig te gebruiken zijn. Ben laatst 4 gameshops afgeweest en geen van hen nam de PC games in met deze reden. Dus de PC reviewcodes waar jij over spreekt zullen daar ook niet liggen.

    Tis weer mooi geweest voor vandaag, ik ga even lekker zo’n promotje spelen (die ik voor een zeer scherpe prijs heb opgepikt)op mijn 360. Fijn weekend allemaal!

  44. Bart de Boer · 30-1-2010 · 23.09 uur

    Hmm het verkopen van een recensieding vind ik abject. Je kunt het zien als loon? Een game zelf al kost een €60 dat is in mijn ogen ook het loon dat je krijgt voor het werk wat je verzet. Niet altijd veel, maar niemand heeft toch verteld dat je met journalistiek miljonair werd?

  45. Menno Schellekens · 30-1-2010 · 23.31 uur

    @ Bart: Ik weet niet of jij wel eens een slechts spel hebt moeten recenseren, maar ik kan je vertellen dat dat in geen enkel opzicht een beloning op zich is. Slechte spellen spelen is vervelend.

  46. bas · 31-1-2010 · 9.59 uur

    haha Menno, succes dan met je eerste baan straks!

  47. Lucas Seuren · 31-1-2010 · 19.21 uur

    @Menno er zijn slechte games die gewoon een ervaring op zich zijn, maar zelden is het leuk om ze te spelen. Ze compleet de grond in boren geeft nog wel een zekere voldoening moet ik zeggen. Beetje de Wilders-stijl in de strijd gooien, dat wil zeggen, metaforen bij het leven en de een nog absurder dan de ander

  48. Han · 1-2-2010 · 13.39 uur

    Nog een goede rede om digitale distributie keihard te gaan pushen. Het lijkt mij een logische stap om bij recensie-exemplaren te beginnen.

  49. Stefan Keerssemeeckers · 1-2-2010 · 13.41 uur

    @ Han

    Aan digitale distributie kleven weer andere nadelen, vooral voor de consument.

  50. Ludens Incognito · 1-2-2010 · 22.42 uur

    @Niels v R.

    Games zijn volgens het Auteursrecht licenties en geen producten. De wet is niet eenduidig over het doorverkopen van licenties. Reden waarom er ook rechtzaken over worden gevoerd. In het meerdendeel zijn die in het voordeel van de verkopende partij beslist maar helemaal vanzelfsprekend is dat dus niet. Als de uitgever bevoorbeeld via een brief expliciet aangeeft dat de promo alleen voor recentie doeleinden is bedoeld, zou een rechter kunnen oordelen dat de licentie in bruikleen is gegeven voor dat specifieke doel. In dat geval is doorverkoop niet toegestaan, of op z’n minst discutabel…

    Maar de praktijk zal wel uitwijzen dat geen enkele uitgever dat doet. :)

  51. Robert Hoogendoorn · 2-2-2010 · 12.47 uur

    Nog even iets anders, wat mij plotseling te binnen schiet. Deze promo-exemplaren worden ook te pas en te onpas ingezet bij prijsvragen. Als jij als gelukkige prijswinnaar een dergelijke game ontvangt, waarom zou je die dan niet op marktplaats mogen plaatsen?

    Als journalist is het een utopische ‘not done’, een gentlemen’s agreement. Maar voor een doorsnee consument die avond een prijsvraag wint, is het wel raar als hij de game niet mag doorverkopen. Of niet?

  52. Rogier Kahlmann · 2-2-2010 · 13.09 uur

    Wij hebben zelden prijsvragen, maar die enkele keer waren het gewoon retail-versies. Dat sites hun reviewcopy’s als prijsvragen wegdoen, dat kan. Maar ik weet niet af dat wel de bedoeling is.

  53. Jeroen Bos · 2-2-2010 · 18.04 uur

    @Rogier
    Nee, dat bedoelt Robert niet. Bij sommige prijsvragen leveren uitgevers/distributeurs de games uit met de gele band (Xbox 360) of in een jewelcase (PS3) en niet als retailversie met instructieboekje. Ik vind dat nogal cheap, maar dat terzijde.

    Ik blijf het verder nog steeds een non-issue vinden. Gentlemen’s agreement… kom op, Robert.

  54. Lucas Seuren · 2-2-2010 · 18.16 uur

    @Robert als je games die je wint doorverkoopt, waarom dan meedoen aan de prijsvraag? er zijn loterijen genoeg waar je geld kunt winnen.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>