Rotterdams Vertigo Games pioniert met Adam’s Venture



Goede trailers kunnen een blijvende indruk achterlaten. Dat ze ook een melig publiek stil kunnen krijgen, bleek op Gamelab 3 (een evenement georganiseerd door Blammo, bekend van Gamekings). De ‘costumizable’ hengels en het bedorven visvoer in de game Big Catch werkten op de lachspieren van menig bezoeker. Geheel onterecht overigens, want de presentatie van WhiteBear Studios’ Micha van der Meer was zeker de moeite waard.

De atmosfeer die Tristan Lambert vervolgens trof was dus niet ideaal. Het feit dat zijn studio Vertigo Games een christelijke game aan het onwikkelen is, maakte het er niet makkelijker op. Toch waren de beelden van Vertigo Games’ Adam’s Venture indrukwekkend. In sfeervolle grottenstelsels zagen we een avonturier verkenningswerk verrichten en puzzels oplossen. Verbazing tekende de gezichten in de zaal.

Mijn interesse was gewekt. Ik besloot contact op te nemen met Vertigo Games en enkele dagen later zat ik in een typische gamestudio (“We spelen in de pauze een potje Bomberman”) aan de thee met Tristan, mede-oprichter van Vertigo. Ontspannen vertelt hij over de ontstaansgeschiedenis van Adam’s Venture, een avonturenspel geïnspireerd door christelijke verhalen en bedoeld voor christelijke gamers. “Coded Illusions, de studio waaruit Vertigo Games is ontstaan, heeft aan de game Nomos gewerkt. Nomos zat op 80% voltooiing, en we wilden kijken wat nou de leuke levels waren om eruit te halen en om te bouwen tot een hardcore adventuregame pur sang. Er zaten grottenlevels in die tijdens alle testen als meest positief ervaren werden, door de sfeer. Daar wilden we iets mee doen. Richard (Stitselaar, creative director) en ik zijn altijd heel geïnteresseerd geweest in geschiedenis, daarom was 1920 als setting snel gevonden.”

Roerige voorgeschiedenis

Vertigo Games is voortgekomen uit Coded Illusions. Dit bedrijf heeft jaren gewerkt aan de game Haven (later Nomos), maar dit spel is nooit voltooid. Halverwege 2008 heeft oprichter Richard Stitselaar noodgedwongen het faillissement aan moeten vragen van zijn bedrijf, omdat de belangrijkste investeerder slachtoffer werd van de crisis op de Amerikaanse huizenmarkt. Gelukkig hebben ze een deal kunnen sluiten, waardoor alle content van Coded Illusions verkocht werd en Adam’s Venture driekwart jaar later het levenslicht zag. De ambitie om Nomos, een futuristisch avonturenspel, met het nieuwe bedrijf af te maken is er nog steeds. De release van de volgende delen van Adam’s Venture heeft nu echter even voorrang.

Nomos was ook een christelijke game, maar Coded Illusions wilde er een beetje te veel mee. Lambert: “Het probleem van Nomos was een beetje dat het een actiongame was, én een adventuregame. Daarnaast was het voor christenen en voor niet-christenen. Bij de marketingmensen liep het telkens stuk, omdat ze niet wisten hoe het in de markt gezet moest worden.” Vertigo Games heeft vervolgens besloten om een echte avonturengame te maken en zich meer op een niche te richten, in dit geval enkel christelijke gamers. Dit betekent geenszins dat het voor anderen niet boeiend is, vult Tristan snel aan: “Het is volgens mij wel een game geworden die interessant is voor zowel christenen als niet-christenen. Het is niet evangeliserend en er wordt niets door je strot geragd.”

Thema’s, Indiana Jones en een anti-held

Een hele geruststelling: jehova’s die licht, warmte en rafelige boekjes komen brengen zijn er al genoeg. Gedurende het gesprek wordt duidelijk dat er een enthousiaste ontwikkelaar tegenover mij zit, geen man op een heilige missie. De christelijke insteek wordt onder andere gepresenteerd door bepaalde thema’s in de game: “In Adam’s Venture 1 gaat het vooral over de verloren tuinen van Eden. Naast dat thema zitten er ook de meer universele thema’s in zoals het opkomen voor elkaar en het overwinnen van angst.”

Er zijn ook andere (niet-christelijke) inspiratiebronnen te vinden in de populaire cultuur, zoals Indiana Jones en Uncharted. “Uncharted is een enorm voorbeeld voor ons. De manier waarop Naughty Dog verhaal en gameplay verweeft, is echt fantastisch. Ook Indiana Jones is zeker een inspiratie, dat waren de films die ik keek toen ik klein was. Op een gegeven moment zaten Richard en ik midden in de nacht op kantoor en beseften we dat we onze eigen Indiana Jones-game hadden gemaakt, hoe cool is dat?”

“Op een gegeven moment zaten we midden in de nacht op kantoor en beseften we dat we onze eigen Indiana Jones-game hadden gemaakt.”

Ook al vormt de lassodragende Indy een inspiratiebron, protagonist Adam is geen stereotiepe held. “Adam is een beetje het klunzige broertje van Indy. Hij neemt zichzelf nog een stuk minder serieus dan Jones en dat koppelt hij aan een soort sarcastisch bravoure. Zo schreeuwt hij: “My name is Adam en danger trembles when it hears my name”, maar dit gelooft hij zelf ook niet.” Wat dat betreft lijkt Adam meer met Nathan Drake – “I did NOT see that“– gemeen te hebben.

Uniek promotieproces

Afgezien van de bijzondere insteek van de game, was ik tevens benieuwd naar meer informatie over de promotie van Adam’s Venture. Opvallend is bijvoorbeeld dat er vrijwel geen gamepers is ingeschakeld. Lambert legt uit waarom hiervoor gekozen is: “De keuze tweeledig. In eerste instantie zijn wij er vanuit gegaan dat we onze doelgroep beter bereiken door op de EO-jongerendag en christelijke festivals te staan en in de EO-gids en dat soort bladen te adverteren. Je merkt het ook aan de reacties op Gamelab: om de hardcore gamers te overtuigen, moet je toch met wat sterkere argumenten komen.” Op de vraag of geweld één van die argumenten is, knikt de ontwikkelaar instemmend.

“Het tweede punt is dat onze markt vooral in Noord-Amerika ligt, dat gaat het verschil voor ons maken met deze game. Ons marketingbudget wordt die kant opgeschoven.” Ook in de Verenigde Staten gaat Vertigo Games vooral de doelgroep direct opzoeken, bijvoorbeeld door in kerken te promoten. Lambert erkent dat het een risico is, maar ziet in de christelijke muziekmarkt in Amerika een teken van hoop. “De christelijke muziekmarkt is qua omvang ongeveer hetzelfde als de reguliere muziek, terwijl deze hier marginaal is. Dat de christelijke muziek zich zo profileert in Amerika, is daar de normaalste zaak van de wereld. Qua games is dat niet zo maar, gezien de precedent van de muziek, dat kan nog komen. Ik denk dat overigens niet alleen, dat denkt bijvoorbeeld ook PricewaterhouseCoopers. Maar iemand moet gaan pionieren daar, kijken of het klopt”.

Dat het met de ambitie wel in orde zit, blijkt ook uit het feit dat Vertigo Games een grote reis door Amerika aan het plannen is, om verscheidene fondsen aan te spreken, mensen te ontmoeten en te voelen hoe de markt daar in de praktijk werkt. Zoals Lambert zelf ook aangaf, lijkt Adam’s Venture op een belangrijk punt te staan. Met de goede ontvangst van deel een is bewezen dat de potentie er is, nu is het aan deel twee en drie om hierop te kapitaliseren.

Trilogie

Adam’s Venture wordt een trilogie. Het eerste deel is al een tijdje op de markt en heeft overwegend positieve reacties gekregen. Vooral de feeërieke stijl viel in de smaak. Kritiek was er ook: zo zou de speelduur aan de korte kant zijn (helemaal voor doorgewinterde spelers) en de gameplay wat eentonig. Het kleine kijkje achter de schermen bij deel twee, liet zien dat Vertigo de kritiek serieus neemt. De ontwikkelaar belooft een speelduur van tien uur, meer open omgevingen en betere geïntegreerde puzzels. Het ruime, zonnige veld buiten Jeruzalem dat ik zag maakt nieuwsgierig naar het eindresultaat.

Guitar Praise; de kwaliteit van christelijke games

Titels als Super Noah’s Ark 3D, Dance Praise en Guitar Praise sieren over het algemeen de cover van christelijke games. De tenenkrommende titels suggereren een niet al te beste kwaliteit. Dit is met name Richard Stetselaar opgevallen. Lambert: “Richard is afkomstig van Guerrilla en werkte aan de Killzones van deze wereld. Hij wilde aan dat soort producten blijven werken, maar zo’n bedrijf was er niet voor de christelijke markt. Daar ligt ook de ontstaansgeschiedenis van Adam’s Venture. Ook al hebben we niet de middelen van Guerrilla, we willen wèl zo’n product neerzetten. Dat we daar dan af en toe steekjes bij laten vallen, is bijna onvermijdelijk. Maar we streven er wel naar.” Een Triple A-game dus, en naar mijn weten de eerste christelijke game die dit predicaat probeert te verdienen.

Zou het kunnen zijn dat de gebrekkige kwaliteit voortvloeit uit de gespannen relatie tussen games en de kerk? Ik vraag aan Lambert hoe hij een toekomstige relatie tussen games en de kerk ziet: “Ik denk dat het altijd een lastig verhaal gaat blijven. Het geldt eigenlijk voor heel veel nieuwe vormen van welke media dan ook: ze staan op gespannen voet met de wereldreligies. Ik denk dat het pas verandert op het moment dat er mensen zijn opgegroeid met dat medium. Als je iets gewend bent, is de acceptatie ook groter.”

Het is opvallend dat christelijke games al vele jaren meedraaien, sinds 1982 om precies te zijn. Dit betekent dat er al genoeg mensen mee opgegroeid zijn. Toch is er van een doorbraak, of zelfs een significante stijging in niveau geen sprake is. Hoe is dit te verklaren? “Ik denk dat het met de manier waarop wij dingen aanpakken te maken heeft. Het klassieke publishingmodel is niet ingesteld op religieuze games. Dat zie je ook aan het soort games dat in de winkel ligt; er is maar weinig verscheidenheid. Er is een aantal categorieën, en elke nieuwe game past binnen een genre. Je kan het genre hooguit opnieuw uitvinden, maar het blijft dezelfde insteek. Als je bij een uitgever komt en zegt dat je een game maakt voor christenen, dan kunnen ze in de verkoopcijfers nergens terugvinden hoeveel dat oplevert. Als je dan ook nog eens zegt dat je een Triple A-game wilt maken voor christenen, met het bijbehorende budget, dan zeggen de meeste publishers dat het risico veel te groot is. Weinig uitgevers durven die stap te nemen.”

Zere plek

Volgens mij legt Lambert hier de vinger op een zere plek van de gameindustrie. Door vastgeroeste modellen, strategiën en logge uitgevers is er weinig ruimte voor innovatie. Deze trend is al jaren duidelijk, maar de keuzes die Vertigo Games maakt bij het ontwikkelen en promoten van Adam’s Venture maken eens te meer duidelijk dat de huidige modus operandi niet meer toereikend is.

Zeker, voor het leveren van de Call of Duty’s en Uncharteds van deze wereld zijn traditionele ontwikkelaars, vakbladen en uitgevers nog steeds geschikt, en de behoefte hieraan zal – terecht – alleen maar groeien. Maar het is tevens goed om te zien dat onafhankelijke ontwikkelaars capabeler worden en hun eigen methodiek hanteren, nieuwe paden bewandelen en met steeds meer succes een alternatief bieden naast Modern Warfare 2. Ook Vertigo Games uit Rotterdam verricht wat dat betreft belangrijk pionierswerk, en verdient het alleen daarom al om in het zonnetje te worden gezet.

Het eerste deel van Adam’s Venture is beschikbaar als digitale download.

19 reacties

  1. Stefan Keerssemeeckers · 22-2-2010 · 15.29 uur

    Ik vind het wel opvallend. Als dit een game is die niet evangeliseert en ‘niks door je strot ramt’, waarom wordt het dan gepitcht als ‘een game voor christenen’? Als het een game is voor christenen en niet-christenen, waarom dan toch proberen om die game op christenen te marketen?

    Klinkt alsof je het jezelf dan alleen maar lastig maakt.

  2. Rowan · 22-2-2010 · 15.35 uur

    @Stefan

    Tijdens Gamelab werd als argument aangevoerd dat veel Christen ‘bang’ zijn voor videogames en daardoor een game waarop met grote letters ‘Christelijk’ staat sneller zullen aanschaffen.

    Op z’n minst een bijzondere strategie, maar ik denk inderdaad ook dat ze zichzelf hiermee alleen maar in de voet schieten. Je bereikt waarschijnlijk een veel groter publiek door niet-christenen niet uit te sluiten.

    Of zou er echt zo’n grote markt zijn voor kwalitatief goede ‘christengames’?

  3. Rogier Kahlmann · 22-2-2010 · 15.50 uur

    Ik vind hun logo niet respectvol naar Hindoestanen.

  4. Stefan Keerssemeeckers · 22-2-2010 · 15.54 uur

    @ rogier
    De foto lijkt in ieder geval al op de cover van een christelijk rockalbum.

    http://deusexeverriculum.files.wordpress.com/2008/07/sp709_christian_rock_hardalbum_cover1.jpg

  5. Rogier Kahlmann · 22-2-2010 · 16.07 uur

    Ik was daar ook op Gamelab 3. Ik stelde hem vanuit de zaal de vraag hoe hij als atheist of agnost (Tristan zelf gelooft niet) kon leven met zichzelf. Dat christenen dit soort dingen maken vind ik al vervelend, maar als zelfs “onze jongens” christelijke games gaan maken..then all is lost.

  6. Stefan Keerssemeeckers · 22-2-2010 · 16.21 uur

    @ Rogier

    Ik wil me niet in het mijnenveld van een discussie over godsdienst begeven. Als die game voor christenen en niet-christenen is, dan is hij toch voor iedereen? Indiana Jones zoekt ook naar de Ark des Verbonds, maar is Raiders of the Lost Ark daarmee een christelijke film?

    Aan de ene kant is de tendens van het artikel: we krijgen weinig kansen omdat we een christelijke game maken. Aan de andere kant is de game eigenlijk voor iedereen.

    Is het dan geen kwestie van: We hebben geen budget om een game te maken die kan concurreren met ‘grote’ titels, dus we proberen een doelgroep te vinden die eigenlijk niks van games af weet in de hoop dat die het dan maar koopt?

  7. Rogier Kahlmann · 22-2-2010 · 16.31 uur

    Adam’s Venture, trouwens weer zo’n Alan-Wakeiaanse woordspeling (Adventure), drukt het christelijk geloof er veel dikker op dan Indiana Jones. De subtitel van dit spel zegt al genoeg: ‘Standing out among the christian crowd’.

  8. Friese Gamer · 22-2-2010 · 16.37 uur

    Blij dat iemand zijn nek uitsteekt vanuit de Nederlandse game industrie. Conflicten zoals oorlogen in de wereld mogen uitmolken worden zonder weinig commentaar, maar het christelijk gedachtengoed als gameplay element levert direct feedback op.

  9. Stefan Keerssemeeckers · 22-2-2010 · 16.46 uur

    @ Rogier

    Ik geloof ook niet dat de mensen die Che Guevara T-shirts verkopen per se een revolutionaire inslag hebben :P

  10. Jerry Vermanen · 22-2-2010 · 16.50 uur

    Is het zo erg om een christelijke doelgroep te hebben? Volgens mij zijn er genoeg andere wereldbeschouwingen die zich in dezelfde mate opdringen als het christelijk geloof. Atheïsten kunnen er namelijk ook wat van.

    Maar neem nu een game als Bioshock. Daar zit ook een boodschap in. Niet de christelijke, maar wel een visie op de wereld waar je het mee eens of oneens kunt zijn. Nu weet ik niet gelijk het juiste woord voor de wereldbeschouwing in Bioshock, maar alles in die game staat in dienst voor die boodschap.

    De frictie ontstaat bij de kwaliteit van christelijke games. Vaak zijn het low-budget producties. Dat zo’n boodschap dan vrij matig wordt verteld, zorgt voor irritatie en weerstand. Maar een veelgeprezen televisieserie als Lost heeft bijvoorbeeld ook enorm veel christelijke thema’s. Hoor je daar iemand over? Ik niet.

  11. Rogier Kahlmann · 22-2-2010 · 16.59 uur

    Ik moet Adam’s Venture eerst spelen om erachter te komen hoe christelijk het is. Of er stichtelijke moralen in zitten, of dat het gewoon een les bijbelgeschiedenis is. Op het eerste gezicht lijkt het niet zo verwerpelijk als Left Behind: Eternal Forces. Maar goed, ik ga downloaden.

  12. Robert Gaal · 22-2-2010 · 18.44 uur

    Dit soort reacties is misschien niet gebruikelijk op Bashers, maar wat een heersend artikel is dit. Hulde.

  13. David Nieborg · 22-2-2010 · 19.42 uur

    Zo, dat is even interessant! Ik sluit me bij Robert aan :), heerschen doet die dope shit (zeg ik het goed zo?). (Kan het niet laten: En maar volhouden dat achtergrondartikelen saai, zuur of nutteloos zouden zijn.)

    Ben het eens met Jerry en Friese Gamer; ik zie niet in waarom een game als deze verwerpelijk zou zijn? Ik ben niet de doelgroep, maar ik kan me er totaal niet aan storen als er mensen zijn die bepaalde wereldbeschouwingen door middel van games voor het voetlicht willen brengen. Sterker nog, persoonlijk vind ik de militaristische, neo-conservatieve ideologie die in Modern Warfare 2 zit heel wat problematischer dan de waarschijnlijk meer gematigde Christelijke denkbeelden die in dit spel zullen zitten (fyi, heb het niet gespeeld).

    En, als het lukt om met deze vaderlandse productie een markt open te breken, heb ik daar echt diepe respect voor.

  14. ErikJ · 22-2-2010 · 20.30 uur

    Op de website van Vertigo Games staat het volgende;

    We believe in upholding high quality and moral standards, and our games should reflect this. With this statement we stand for socially responsible entertainment.

    Verantwoordelijke games dus, om een alternatief te bieden voor games met Mature content. Ik ben geen gelovige, maar kan me best in dergelijke insteek vinden. Ik denk dat er namelijk best veel mensen (zowel jong als oud) zijn die afgeschrikt worden door gewelddadige spellen. Daar zijn natuurlijk al spellen voor, bijvoorbeeld casual games zoals Zuma of het aloude point-and-click genre. Maar er is best ruimte voor meer ontwikkeling zodat er ook wat stevigere spellen voor deze doelgroep komt. Zolang de christelijke boodschap op een ingetogen manier verwerkt is en er niet bovenop ligt zie ik het ook niet als ‘christengame’.

    Heb trouwens ooit op een christelijke site (misschien wel EO.nl?) eens een gamerubriek gezien waarin Shadow of the Colossus en Zelda beschreven werden. Vond het in eerste instantie raar dat er christenen waren die gamen (eerste reactie; die zijn toch ‘bang’ voor dit soort media?), maar eigenlijk is het natuurlijk belachelijk om te denken dat alle christenen enge mensen zijn zoals de Paus ;-).

  15. Jesse Zuurmond · 23-2-2010 · 0.45 uur

    @ Stefan

    De keuze om christenen als doelgroep te kiezen en niet-christenen (in eerste instantie) niet, lijkt ook een marketingstrategie te zijn. Nomos konden ze nergens kwijt omdat Vertigo daar van alles mee wilde en iedereen wilde bereiken. Nu kunnen ze het in een hokje plaatsen, waardoor het makkelijker te promoten is. Dus het heeft ook met budget te maken, lijkt me.

    @ Rogier

    ‘Dat christenen dit soort dingen maken vind ik al vervelend, maar als zelfs “onze jongens” christelijke games gaan maken..then all is lost.’

    Ik hoop dat je dit zelf ook een beetje kort door de bocht vindt. Wat voor ‘soort dingen’? Adam’s Venture is een avonturenspel zonder geweld, waarin de puzzels en het verhaal verwijzing en inspiratie halen uit christelijk nalatenschap.

    Ik zie daar met de beste wil van de wereld geen all is lost-wereldbeeld in.

    Ik ben het eens met Jerry en David. Een deel van het probleem is - zoals ik aan het eind van interview opmerk - dat de kwaliteit over het algemeen laag is en er inderdaad wat twijfelachtige games met een dikke boodschap tussen zitten.

    Maar juist gezien die voorgeschiedenis is het bijzonder dat een Rotterdams bedrijfje een familiegame zonder geweld maakt, geïnspireerd door een erfgoed waar al heel wat culturele hoogtepunten (natuurlijk: ook dieptepunten) uit voortgekomen zijn. En dat alles met een hoge productiewaarde.

  16. Rogier Kahlmann · 23-2-2010 · 9.59 uur

    Je schrijft in je artikel dat er tegenover je geen man zit op een christelijke missie. Dat is niet verwonderlijk, omdat Tristan de enige in het hele team is die niet gelooft.

    Soms droom ik dat atheïsten en agnosten samenkomen in grote, hoge gebouwen en zichzelf een hiërarchie opleggen en elke week, liefst zondag, samenkomen om te bespreken hoe ze hun gedachtegoed het snelst verspreiden. Maar als die droom dan echt helder wordt, en de paradox onhoudbaar, dan schrik ik weer wakker. Dat dat niet kan, daarmee heb ik leren leven. Maar dit verontrust me. Tristan gelooft niet. Hij gelooft alleen in de afzetmarkt die ze aanboren, niet in God. Dat wij dat kunnen stemt me treurig. Ik ben alleen maar teleurgesteld in mijn eigen soort.

  17. Erwin Vogelaar · 23-2-2010 · 10.52 uur

    Zeker in de EO-hoek, de doelgroep die ze met deze games willen aanspreken, zijn het volgens mij vooral ouders die niet weten wat ze hun kinderen kunnen laten spelen. Helemaal niet zo gek gezien de type games die je nu doorgaans in de winkel ziet liggen.

    Als zo’n ontwikkelaar games maakt die vanuit een christelijk oogpunt geschikt zijn om te spelen en ook nog eens erg leuk zijn als game op zich, dan kan ik dat alleen maar toejuichen. Of het nou uit een marketingstandpunt is of niet.

    @Stefan Keerssemeeckers

    Ze zeggen juist dat ze Nomos voor christenen en niet-christenen hebben gemaakt, maar dat ze met deze games zich echt op de christelijke markt willen richten.

    @Jesse

    Tof dat je aandacht aan zo’n kleine niche ontwikkelaar geeft en leuk artikel!

  18. Stefan Keerssemeeckers · 23-2-2010 · 13.51 uur

    @ Jesse

    Oh, was nog even vergeten te zeggen dat het een tof, interessant artikel is. Ben ook niet tegen christelijke spellen ofzo, maar vond de redenatie nogal… opvallend.

  19. Rogier Kahlmann · 8-3-2010 · 11.16 uur

    Ik hou mij aan mijn woord: http://dgs-online.nl/nl/pc/pc/review/adam__s_venture

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>