FFVII was voor mij de definitieve reden om van PC games over te stappen op console. Ik had de PC versie van FFVII (’s werelds slechtste port aller tijden) gekocht en kwam niet voorbij disk 2. Omdat de game domweg bleef crashen. Via internet heb ik zelfs nog een onbekende mijn save game gemaild, en hij speelde voor mij voorbij de bug. Maar een half uur later zat ik met eenzelfde crash die onoverkomelijk was.
Uit pure frustratie (ik vond de game fantastisch) heb ik een PSX en 2e hands exemplaar van FFVII aangeschaft, die ik uiteindelijk heb uitgespeeld.

Met cheat codes.

De laatste dungeon was onoverkomelijk voor mij, en dankzij een gameshark code die me overal liet saven, was het uiteindelijk mogelijk om Sephiroth te verslaan.

Het is dus ook de enige game die ik ooit met cheat codes heb uitgespeeld.

Maar onspeelbaar? Nee.

Kostte alleen een beetje moeite…

Keep on Gaming all

Random battles zijn misschien het zwakkere punt aan FF VII maar zijn helemaal geeen probleem eens je wat verder in dat game zit. Er zijn eigenlijk maar 2-3 echt moeilijke encounters en geen van deze zijn verplicht te doen aangezien deze zich naast de hoofverhaallijn situeren.

Dit is de eerste keer dat ik ooit een slecht woord over FFVII heb gehoord en ik speel al videogames sinds atari heb ongeveer alle consoles sinds dien thuis gehad of nog steeds. Ik zeg niet dat je niet over FFVII mag klagen maar het is toch uiterst ongewoon voor iemand die veel gamed om dat te zeggen over dit spel.

Nee alles moet maar lineair zijn en als je 2 seconde naar iets moet zoeken pot er al een hint scherm op. Metroid Prime deed dat perfect, het gebruikte ook het hint systeem, maar pas als je een half uur lang aan het zoeken was. Maar FFVII is nou eenmaal ouder als Metroid Prime dus vraagt meer eigen initiatief. Jammer voor jou. Maar om de game daardoor onspeelbaar te noemen? Onspeelbaar is de game als je RANDOM BATTLES haat (heeft square dan niks geleerd van Chrono trigger?) dan is de game onspeelbaar.

Overigens, misschien heb ik een idee waarom jij, Matthijs, Final Fantasy VII onspeelbaar vindt. Mijn hypothese: als ik kijk naar het lijstje van delen in de franchise die je wel uitgespeeld hebt (ik ga er hierbij vanuit dat je van [i]III[/i] en [i]IV[/i] de Nintendo DS-remake gespeeld hebt), ben je misschien teveel verwend. Je bent alle pracht en praal die vanaf het achtste deel werden ingevoerd gewend, waardoor een treetje lager dergelijke moeilijkheden oplevert. Was [i]Final Fantasy I & II: Dawn of Souls[/i] je eerste Final Fantasy geweest en je daarna de reeks op chronologische volgorde gespeeld zou hebben, dan had je waarschijnlijk nu anders tegenover Final Fantasy VII gestaan. Maar misschien is het nooit te laat om nu ‘opnieuw’ te beginnen! ;)

Misschien moet jij x-2 proberen ren je zo doorheen :) had er 13 uur voor nodig

Ik denk dat je gewoon te verwend bent door nieuwe games en niet
meer ‘out-of-the-box’ kan denken :)

—-

Objection! Super Mario Brothers en Super Metroid zeggen nee!

Het probleem met die houterige gameplay ligt eerder in het feit dat 3d games in de kinderschoenen stonden. Als de stijl is doorontwikkeld worden de games tijdlozer. Kijk maar eens naar de goede 2d games van vroeger.

Ik heb trouwens OoT pas NA Windwaker gespeeld (via de bonusdisk) en na een uur of 2 stoorde ik me bijna niet aan de houterige besturing. Zelfde geldt voor games met een onconventionele besturing (met bekendste voorbeeld; Resident Evil).

Supergeniale games die na 15 jaar nog steeds goed zijn, blijken zeldzaam. Uiterst zeldzaam.

Wat Vincent zegt klopt overigens ook wel. We zijn nu gewend om geleid te worden zonder dat we het doorhebben. We worden nu automatisch gestuurd en dat vinden we prettig.

(FF7 heeft trouwens geen vier discs. ;) )

Je stelt dat Final Fantasy VII een slecht spel zou zijn als het in 2009 uitgebracht worden. Afgezien van technische vooruitgang moet je wel onthouden dat het zevende deel een creatie is van de ervaring die Square Enix destijds heeft opgedaan met de eerste zes delen. Bovendien moest nu het succesvolle concept van de tweedimensionale gameplay geïmplementeerd worden in de derde dimensie, waarbij wel het vertrouwelijke gevoel van de voorgaande delen bewaard moest blijven. Sommigen noemen Final Fantasy VII het “hoogtepunt” van de serie; ik noem het liever het “keerpunt”. Zo verdwijnt per VII bijvoorbeeld de standaard middeleeuwse setting (afgezien van IX) en het kenmerkend stilistische werk van Yoshitaka Amano. Daarnaast vind ik zelf dat in de moderne delen meer de nadruk gelegd wordt op een dramatische vertelling van Romantische verhalen. Maar dat valt te wijden aan de evolutie van het genre - hoofdrolspelers kunnen immers niet eeuwig de prinses redden uit handen van de gemene tovenaar! ;)

Ik ben overigens nog wel van plan Final Fantasy VII uit te gaan spelen op de PlayStation3.

Toch ging het spelen van die game toen nog prima. Heb nergens echt vastgezeten. Het enige waarvoor ik af en toe even naar gamefaqs surfte was om de zwakke punten van de eindbazen te ontdekken (zeker met die wazige magie die in RPG’s altijd gebruikt wordt, met namen die mij niks zeggen over de werking ervan ;-) ).

Vond het echt een toffe sfeer hebben. Zat mezelf al sinds de release te verwonderen over de toffe art, dus in mijn hoofd leefde de game al. Grappig dat de enige Final Fantasy die me wat betreft stijl nog aanspreekt deeltje VIII is. Die ligt al wel in mijn kast klaar om ooit een keer gespeeld te worden. De andere Final Fantasy’s boeien me echt voor geen meter. Hoe grootser de games van opzet worden (en hoe nichteriger de characters), hoe leger de games aanvoelen en des te sneller ik mijn interesse verlies.

Overigens: probeer eens FF VIII, die trok ik veel beter (op Youtube en in-game).