Tijdens mijn vuurdoop in de wonderlijke wereld van de Nederlandse animeconventie liepen er talloze bezoekers - in zelfgemaakte kledij - rond om vele fotografen van mooie fotosessies te voorzien. Sommigen leefden zich compleet in hun personage in, wat nogal interessante situaties opleverde. Jezelf verbergen achter een compleet andere persoonlijkheid heeft nu en dan zijn charmes. Een uitgebreide fotoreportage mag dus eigenlijk niet ontbreken!

Lees de rest van ‘Beeld: Een betere blik op Abunai! 2011’

De wereld is (vooralsnog) niet ten onder gegaan, maar we zijn wel ruim twaalf jaar terug in de tijd. Althans, dat doet Atlus USA’s meest recente nieuwsbrief vermoeden. In een korrelig GIF-bestand dat naar Atlus Faithful-abonnees is verstuurd, wordt onder andere de strijd tussen Playstation en Nintendo 64 in kaart gebracht. Na Atlus’ teaser voor lokalisatie van de erotische horror-game Catherine in februari, zit de kans er dik in dat deze teaser naar de remake van Persona 2: Innocent Sin voor de PSP verwijst. Daarvoor zijn in ieder geval genoeg aanwijzingen verstopt in de nieuwsbrief. Zo lanceerde het origineel voor de Playstation op 24 juni 1999 in Japan (en alleen daar), terwijl er in de teaser vermeld wordt dat er ‘absoluut geen nieuwe games verschijnen’ in die week. Kun jij er nog meer vinden?

Lees de rest van ‘Atlus heet ons welkom in 1999’

Ondanks dat de erotische horror-game Catherine in haar eerste week de hardst verkopende game in Japan was, liet Atlus USA eerder deze week weten dat het momenteel geen plannen heeft om de game in het Westen uit te brengen. De teleurstelling onder de liefhebbers was groot, maar niet zo groot als de verrassing toen zij vanmorgen hun inbox bekeken. In plaats van de gebruikelijke nieuwsbrief vonden zij een knalroze vlak met daarop de ondeugende vraag ‘Do you still like us?’. Touché, Atlus. Touché.

Denk je dat het dikke keizertje levend onder de steen vandaankomt? Van een keurige webgame gemaakt in opdracht van het Utrechts Archief zou je verwachten van wel. Maar nee, Tijdtripper en de verloren schatten van Utrecht is de soort game waarin hij juist met een smak en flink wat bloedspetters geplet wordt. Het gaat om een point ‘n’ click adventure van het Utrechtse studiootje Monkeybizniz, die in een klein halfuurtje uit te spelen is. Liefhebbers van klassieke avonturenspellen moeten dit zeker even proberen. (Full disclosure: ik heb teksten geredigeerd voor deze game.)

Bij de prille historie van arcadegames denken we vaak niet verder terug dan Pong, terwijl er vóór digitale games al een rijke traditie bestond van mechanische speelkasten. (Overigens: Pong was, met zijn discrete elektronica, niet eens digitaal!) Het is makkelijk om te vergeten dat bedrijven als Sega zulke machines maakten, lang voor Golden Axe verzonnen was.

Daarom is het mooi dat het pronkstuk van Arcade, een tentoonstelling van Mediamatic in Amsterdam, zo’n mechanische Sega-kast is: Jet Rocket uit 1970. Volgens de organisatoren een “zeldzame flight simulator met authentieke geluiden en 3D landschappen”. Morgen is de opening van de expositie, die loopt tot maart volgend jaar. Er staan in totaal 30 bijzondere games.

Japanners hebben de gave om alles schattig te kunnen maken, maar dat is allang geen nieuws meer. Het aanbod van deze kawaii personages of voorwerpen kent geen grenzen in Japan. Zo vertegenwoordigt de mascotte Pi-Pokun de politie in Tokio en zorgt de dolfijn Shitte-Iruka (tevens een Japanse woordspeling) ervoor dat volwassenen alles te weten komen over aids en hiv. De meerwaarde van een overmaats augurkenkostuum is echter onduidelijk.

Lees de rest van ‘Schattige zombies, alleen in Japan’

Het ingebouwde sociale netwerk ‘Autolog’ van Need for Speed Hot Pursuit motiveert niet alleen om elkaars prestaties te verbeteren nadat iemand van je vriendenlijst een scherpe rondetijd heeft neergezet. Het biedt ook de mogelijkheid om foto’s van races en achtervolgingen te schieten en die te delen op de ‘wall’.

Die virtuele muur kun je behalve in het spel ook opsnorren op de website van de game en binnenkort verschijnt er zelfs een iPhone/iPod/iPad-applicatie waarop het mogelijk is. Daar wachten gebruikers van het Rllmukforum niet op. Die troeven elkaar nu al af met de mooiste zelfgeschoten platen. Deze tien tekenen de chaos en, het mag geschreven worden, sensatie, van de nieuwste Need for Speed op zo’n best.

Lees de rest van ‘Het spektakel van Need for Speed in tien gebruikersscreenshots’

Je kunt ze om zeep helpen met vuurballen of boven water verpulveren onder je voeten. Maar je zou bovenstaande pukupuku, in het Westen bekend als Cheep-Cheep, natuurlijk ook kunnen fileren om er verschillende soorten sushi van te maken. Ga dan meteen na hoeveel hompen vlees een in stukken gehakte Bowser of Ganondorf zou opleveren. Deze gedachtes hielden illustrator Jude Buffum bezig, met verscheidene onthoofde gamepersonages als gevolg. Meer prenten waarin bekende gezichten op de meest opmerkelijke manier worden afgebeeld zijn te vinden op zijn Flickr-account.

Bovenstaande games zijn Infinity Blade - de eerste Epic-game voor iOS (dus iPhone, iPod Touch en iPad), een zwaardvecht-RPG gemaakt door het team achter Xbox-exploratieplatformer Shadow Complex - en Superbrothers: Swords & Sworcery EP (de titel is minder fraai) - een sfeervol avonturenspel van Capybara, de studio achter puzzelaar Critter Crunch. Volg de links voor meer info/screens over/van brute zwaardvechters en toverachtige werelden.

De beelden verschijnen net op het moment dat ik begon te concluderen dat iOS-games gedoemd zijn tot kleine maar fijne producties, dus de Cut the Ropes van deze wereld. Niet omdat grootschalige games technisch niet mogelijk zijn, maar omdat het gemiddeld naar ‘casual’ neigende publiek van telefoons, en de lage gangbare prijzen die daaruit voortkomen, nu eenmaal de budgetten sturen. Hopelijk zorgen de schaal en visuele kwaliteit van deze twee spellen voor hits (en goede games) - en meer moois in de toekomst.

Wat zien we hier? Tja, een monster dat bestaat uit een achterwerk met ogen op de billen en een tong uit de anus, dat met zijn voeten probeert om het pad van de hoofdrolspeler met ramshoorns te belemmeren. Het is een van de eerste screenshots van Catherine. Een game waar ik, geloof het of niet, al een tijdje naar uitkijk. Dit is namelijk de eerste HD-titel van het team dat eerder verantwoordelijk was voor parels als Persona 4.

Vincent, de 32-jarige hoofdrolspeler, heeft een affaire met Katherine (met een K). Al jarenlang beste vrienden, maar nu blijkt zij ineens zwanger te zijn. Desondanks belandt Vincent in bed met Catherine (met een C), een goedgevormde blondine die vanuit het niets opduikt. Vanaf dat moment wordt hij ‘s nachts geteisterd door extravagante nachtmerries, zoals hierboven. Confrontaties met bizarre wezens en erotische scènes volgen elkaar op. Gezien eerdere werken van het team is het een veelbelovend project, al schept de trailer vol schapen met stropdassen weinig verheldering.

Waar de meeste bedrijven op zoek zijn naar een rondborstig fotomodel, of wereldberoemde sporter, om hun nieuwe product aan de man te brengen, heeft Nintendo deze keer gekozen voor Ayako Imoto. Deze 24-jarige actrice is ingeschakeld ter promotie van Egokoro Kyoushitsu DS, waarvan in Europa de DSiware-delen zijn verschenen als Art Academy. Op het eerste gezicht misschien een merkwaardige keuze, maar als je de bijbehorende commercial op Youtube bekijkt, zie je waarom Nintendo juist voor deze opvallende actrice gekozen heeft. Merkwaardig? Eerder briljant.

Voor leken ziet bovenstaande er misschien uit als een dertien in een dozijn Japanse tekenfilm, maar animefijnproevers weten wel beter. Dit is Ni no Kuni, een joint production van twee giganten in hun vakgebied. Enerzijds gameontwikkelaar Level-5, hier vooral bekend door de Professor Layton-puzzelgames, en anderzijds animatiestudio Ghibli, dat in 2003 met Spirited Away als eerste Japanse animatiefilm een prestigieuze Oscar in de wacht sleepte. De titel is al ruim anderhalf jaar geleden aangekondigd voor de Nintendo DS, maar vorige week maakte Level-5 bekend ook aan een Playstation 3-versie te werken, waarvan op Youtube de eerste trailer te zien is.

Deze cartoon van een anonieme kunstenaar vond ik op Boingboing, waar hij mij even verwonderd deed kijken. Kim Jong Il, de Geliefde Leider van Noord-Korea, lijkt zijn nucleaire oorlog te zijn begonnen en kiest daarvoor… Pikachu?

Weinig berichten zeg je? Dat is de prijs die ons E3-team betaalde door dagelijks non-stop van meeting tot meeting te schuifelen, elke dag af te sluiten met een feestje, in de vroege ochtend het WK te kijken en toch te proberen zoveel mogelijk slaap te krijgen. Het heeft echter ook zijn voordelen, die late verslaggeving! Zo hebben we geen tijd verspild aan het tikken van verhaaltjes in de perskamer van het LA Convention Center, kan Jon zijn foto’s rustig sorteren en hebben we niet hetzelfde verhaal verteld dat je overal al kon lezen. De E3 is afgelopen, maar onze verslaggeving is nu pas begonnen!

Tijdens de persconferentie van Ubisoft heb ik mijn nieuwe toekomstige hobby ontdekt: Battletag. Betekent deze gadget het einde van de lokale Laserquest-tent? Tijdens de presentatie leek het er in ieder geval op dat producer Gael Sydoux en zijn team een stap dichter zijn gekomen bij het bouwen van een ‘real-life shooter’. Battletag lijkt te werken met pc-software en gebruikt wellicht Wi-Fi, maar helaas is er door Ubisoft nog amper informatie over verstrekt. Sydoux beloofde in elk geval de mogelijkheid om zelf content te creëren en te delen. Aan het einde van het jaar weten we meer. Enkele details: maximaal 4 tegen 4 spelers wordt ondersteund en de verpakking bestaat uit twee guns, vier stuks munitie en twee vesten. (Fotografie: Jonathan Racasa.)

De vloeren van de E3 zijn geopend, duizenden gamejournalisten zijn massaal over precies dezelfde zaken aan het schrijven en voor ons is er dus weer de uitdaging om een unieke, creatieve en vooral aanvullende blik te werpen op de informatie waarmee we de komende dagen vanuit LA worden gebombardeerd. Dit keer sta ik gelukkig niet alleen voor, want collega’s Jesse en Gerthein zijn dit jaar ook aanwezig om te zorgen dat er elke ochtend een mooie collectie aan nieuwtjes, beelden en impressies vanaf de E3-vloer klaarstaat. Onze bekende Bashers-vriend en fotograaf Jonathan is ook weer van de partij om onze verslaggeving van beeld te voorzien. And. Here. We. Go!

Je kijkt naar Journey, de nieuwe game van Flower-maker Thatgamecompany. Rustig bewegen door fraaie landschappen is nog steeds wat de klok slaat, maar dit keer lijkt er meer ruimte te zijn voor narratief: “Awakening in an unknown world, the player walks, glides, and flies through a vast and awe-inspiring landscape, while discovering the history of an ancient, mysterious civilization along the way.” Ook heeft het spel een onlinecomponent. Meer info en beeld van Journey op Neogaf.

Facebook-gamekoning Zynga en winkelketen 7-Eleven werken samen, dat is tot daar aan toe. Maar dat de prachtige billboards van Los Angeles naast aankomende films en series nu ook door Farmville worden bedekt was wel een akelige constatering.

Dit is Bulletstorm, zo’n beetje de enige nieuwe IP die tijdens de presentatie van Electronic Arts voorbij kwam. Over het gebrek aan nieuwe titels (en het contrast op dat punt met Ubisoft) morgen meer in een uitgebreider verslag. Tot mijn verbazing was ik aangenaam verrast door de presentatie van deze melige over-de-top shooter. Zoals op het screenshot te zien is, kun je los gaan met speciale krachten, en vijanden als weerloze poppen overal heen slingeren. Doel is om zo creatief (lees: bruut) mogelijk te moorden, en dankzij bizarre wapens, een traptechniek waar Ronaldo jaloers op mag zijn en de nodige zelfspot lijkt dat geen straf te worden.

Almelo bulkte vorig weekend van de cosplayers, waaronder een boel gamepersonages. De reden: Animecon 2010. Bastiaan Vroegop was erbij en maakte foto’s. Zoals bovenstaand kiekje. Vroegop: “Animecon was gevuld met de grootste extremen die je binnen de geek culture kunt vinden. Denk aan kerels die vrouwelijke personages cosplayden, een vaste kliek fighting game-elite die de gameroom bezethield, aziaten die 100% wisten te scoren op de lastigste Dance Dance Revolution-nummers en een stel fanatieke LARPers. Erg tof om tussen te lopen, al was het beduidend rustiger dan voorgaande jaren.”