Rubriek: Column

Onze columnisten laten van zich horen met opvallende onderwerpen en invalshoeken.

Gamecolumn #4: The Twilight Zone



Herman Dijkstra woont in Utrecht, is getrouwd en heeft twee katten. Maar hij houdt niet van katten en zijn vrouw niet van gamen. Maandelijks lees je hoe Herman zijn hobby combineert met de beslommeringen van alledag. Games gaan voor het meisje, toch Herman?

Jack Krauser

Bij de koffieautomaat op mijn werk sta ik met enkele collega’s te praten. Wat ik ga doen vanavond? Ik vertel dat ik de survival-horrorgame Resident Evil 5 ga kopen. De vooroordelen van mijn collega’s zijn niet voor de poes. Gamen is zonde van de tijd! Er valt toch niks achter een spelcomputer te beleven? Gamen laat ik aan mijn kinderen over. Ik weet mijn avond wel beter besteden. Het spelen van een videogame is saai en nutteloos! Laat ze maar kletsen. Ik heb me voorgenomen om me vanavond weer eens ouderwets op een game te storten.

Uit mijn werk ga ik direct naar de gamewinkel. Ik woon midden in Utrecht. Voorbij de Albert Heijn en de bloemist maar nog voor de seksshop. Het is bar slecht weer en het lijkt wel nacht. De winkels zijn verborgen achter een gordijn van regen. Donderslagen klinken en bliksems dansen door de lucht. Thuisgekomen moeten mijn ogen wennen aan het donker. Een bliksemschicht verlicht spookachtig de ruimte. Gedurende deze seconde zie ik alleen mijn PlayStation. Angstig kijk ik naar buiten. Een tweede bliksem verlicht de hemel. Er staat in gotische letters geschreven: “Jij moet eerst Resident Evil 4 uitspelen”. Deze boodschap nestelt zich als een dwangneurose. Ik moet doen wat ik veel eerder had moeten doen, Resident Evil 4 uitspelen voordat ik aan deel 5 begin!

Lees de rest van ‘Gamecolumn #4: The Twilight Zone’

11 reacties

Gamecolumn #3: The King of Kong



Deze column stond ook al het vierde nummer van de Nederlandse GamesTM #4, die verscheen in juli 2008. Gezien de actualiteit plaatsen we hem opnieuw.

column_king_of_kong_569x300

Lang geleden speelde ik Nintendo’s Donkey Kong. Loodgieter Mario heette nog Jumpman en was timmerman van beroep. Van grote arcadehallen had ik nog nooit gehoord, ik speelde in het plaatselijke jeugdhonk. De gemeente was bang dat wij anders hangjongeren zouden worden en had een Donkey Kong-arcadekast gekocht. Deze werd onder begeleiding van groot applaus ons jeugdhonk binnen gereden. Ik speelde de kast helemaal kaal en zal nooit vergeten dat een buurjongen mijn hoogste score wist te verbreken. Ik gebruikte elk kwartje binnen mijn bereik om weer bovenaan te komen.

Tegenwoordig zijn videogames en competitie nog steeds nauw met elkaar verbonden. Een beetje spel heeft online leaderboards en de Achievements op de Xbox 360 zijn uitgegroeid tot een ware cult. Volgens geruchten gaat Sony nog deze zomer een vergelijkbaar product introduceren: het Trophy-systeem. Zelfs het Guiness Book of Records ziet het gat in de markt. Deze specialisten in het registeren van bijzondere menselijke prestaties maakten dit jaar voor het eerst een losstaande Gamer’s Edition. Ik bestelde hem gelijk!

Lees de rest van ‘Gamecolumn #3: The King of Kong’

1 reactie

Gamecolumn #2: zweetvoeten



Toen GamesTM stopte verloor deze gamecolumnist zijn podium. Tot nu. Herman Dijkstra woont in Utrecht, is getrouwd en heeft twee katten. Maar hij houdt niet van katten en zijn vrouw niet van gamen. Maandelijks lees je hoe Herman zijn hobby combineert met de beslommeringen van alledag. Games gaan voor het meisje, toch Herman?

Bank

Graag zit ik samen met mijn vrouw op de bedbank in de gameroom. Dit is een groot, tweepersoons, rechthoekig blok met een rugleuning en kussens. Mijn vrouw houdt niet van gamen. Ze houdt wel van Goede Tijden Slechte Tijden, X-Factor en films kijken. Daar kun je een gameroom natuurlijk ook voor gebruiken.

De gameroom bevindt zich in de serre van ons huis. Dit is niet altijd zo geweest. Mijn vrouw woonde hier al voordat ik bij haar introk, en voor een eigen gameroom heb ik stevig moeten onderhandelen. Mijn verhuizing was vergelijkbaar met een aflevering van het Net5-programma SamenWonen. In dit programma geeft presentator Erik van der Hoff, die als Robberto Jacketti een hit scoorde met I Save The Day, het salomonsoordeel over de meubels van de deelnemende koppels. “Deze gaat wel mee en… deze gaat niet mee!” roept hij met wilde gebaren in de camera. Het enige verschil met mijn situatie was dat niet Robberto Jacketti, maar mijn vrouw met wilde gebaren oordeelde over mijn inboedel.

Lees de rest van ‘Gamecolumn #2: zweetvoeten’

10 reacties

Gamecolumn #1: de binnenhuisarchitect



Toen GamesTM stopte verloor deze gamecolumnist zijn podium. Tot nu. Herman Dijkstra woont in Utrecht, is getrouwd en heeft twee katten. Maar hij houdt niet van katten en zijn vrouw niet van gamen. Maandelijks lees je hoe Herman zijn hobby combineert met de beslommeringen van alledag. Games gaan voor het meisje, toch Herman?

Expedit

Met de lente komt ook de traditie van de voorjaarschoonmaak. Bij mijn vrouw vertaalt zich dit niet in schoonmaken, maar in het volledig herzien van onze inrichting. De ene keer de woonkamer, de andere keer de slaapkamer. Ik zet altijd eerst mijn hakken in het zand. Meubels verschuiven of vervangen is niet mijn hobby. Maar elke keer weet ze me met haar charmes over te halen. Elke keer moet ik eerlijk toegeven: “Dit hadden we veel eerder moeten doen”.

Dit voorjaar heeft mijn lieve binnenhuisarchitect het op de gameroom voorzien. Op een doorsnee zaterdagochtend, tijdens het ontbijt, is mijn gameheiligdom niet meer Jan des Bouvrie. Een vergeeld ladenblok met daarnaast enkele opeengestapelde kubussen zijn de laatste overblijfselen van mijn vrijgezellenbestaan. Hierin huizen mijn tijdschriften, games, consoles en een warboel aan snoeren. Een praktische invulling met een vleugje nostalgie, die een man als ik al gauw tevreden maakt.

Lees de rest van ‘Gamecolumn #1: de binnenhuisarchitect’

10 reacties