Rubriek: Column

Onze columnisten laten van zich horen met opvallende onderwerpen en invalshoeken.

Zingen in de Bastionkerk



In Bastion is het je doel om de wereld te herstellen na een verwoestende gebeurtenis, de Calamity. Dit doe je bij de Bastion. Het is een soort machine die ‘cores’ nodig heeft om de wereld te herstellen, maar de verteller van het spel laat je als speler ook weten dat het een plek is waar de bewoners van het land Cealondia vroeger naar toe gingen in moeilijke tijden. Een soort kerk dus.

Als speler moet je die kerk herbouwen, samen met de goden die aanbeden worden in Cealondia. Er zijn tien goden waar de speler via beeldjes naar toe kan bidden. De twist in Bastion is echter dat je dan geen goddelijke hulp van boven krijgt, zoals een superaanval of een healingboost, maar dat het je enkel moeilijker gemaakt wordt.

Lees de rest van ‘Zingen in de Bastionkerk’

3 reacties

Het belang van coherent narratief in computerspellen



Robert August de Meijer op woensdag. Beeld: Paul Veer.

Een tijdje terug vroeg ik mij af waarom ik toch zo’n last heb van incoherente verhalen in computerspellen. Ik concludeerde dat ik het vervelend vind als het verhaal van een spel zegt dat ik iets zou kunnen doen, maar dat in de praktijk niet kan omdat het spel niet zodanig geprogrammeerd is (waarom kan ik die etterbak Mido niet een klap geven met mijn zwaard?). Logisch dat ik dit storend vind; het is een inperking van hoe ik mij kan uitdrukken als speler. Maar er is een andere vorm van incoherentie die mij stoort: als mijn personage te veel kan.

Het is gek, maar juist het tegenovergestelde van wat ik net omschreef leidt indirect tot hetzelfde gevoel: ik ben mijn personage niet, ik ben een stom spelletje aan het spelen!

Lees de rest van ‘Het belang van coherent narratief in computerspellen’

Reageer

De ongemakkelijke waarheid over Linux, Apple, Android en Zynga



Harry Hol op dinsdag.
Beeld: Paul Veer.

Mijn vorige column leidde bij sommige lezers wellicht tot het misverstand dat ik een hekel heb aan Linux. Dat is zeker niet het geval, ik waardeer Linux net zoals ik gist waardeer. Het ziet er misschien wel vies uit maar professionals (en sommige hobbyisten) kunnen er iets nuttigs mee.

De fanatiekste lezers springen onmiddellijk in de bres voor hun favoriete operating system, net zoals bepaalde enthousiaste Android-gebruikers dat doen als het gaat om smartphones. En, ach gossie, daar moet je niet neerbuigend over doen, ze hebben plezier. Maar ondertussen delen deze Android/Linux-evangelisten een misverstand met de klassieke hardcore gamer. Ze verwarren ‘complex’ met ‘beter’.

Lees de rest van ‘De ongemakkelijke waarheid over Linux, Apple, Android en Zynga’

24 reacties

Tricky



Vincent Leeuw op maandag. Beeld: Paul Veer.

Een trick te veel. In die ene splitseconde streep ik mentaal mijn behaalde score door en maak ik mij op voor de teleurstelling. Inderdaad ik kom praktisch op mijn rug neer… en ‘land’ de trick waarna mijn combometer overslaat in een volle “TRICKY!” en ik vrolijk door mag boarden.

“Wait, what the fuck just happened?”

De demo van de nieuwe SSX - die in de komende jaren waarschijnlijk bekend zal staan als SSX ’12 - blijkt vergevingsgezind te zijn. Zwaar vergevingsgezind. Of je nu Skrillex heet of niet, alles wat je ‘dropt’ in die game moet blijkbaar vet zijn. Zolang je maar niet op je hoofd terecht komt keurt de game bijna alles goed, zo lijkt het. En zelfs als je crasht, merk je dat niet want dan board je alweer verder. Stilstaan ‘dropt’ niks en is alles behalve vet.

Lees de rest van ‘Tricky’

7 reacties

Hoe groot is die van jou?



Stefan Popa op zondag.
Beeld: Paul Veer.

Ik verdoe mijn tijd met het bouwen van verdiepingen. Zo voelt het ook – en dat heb ik vrijwel nooit als ik games speel. Maar telkens weer word ik misselijk van mijn duim die een hele trits winkels opnieuw bevoorraadt. Jubelend laat ik een nieuwe verdieping bouwen. Nummertje vijftig. Maar mijn jubelstemming verdwijnt als ik het zoveelste poppetje in een lift naar boven stuur, terwijl ik potdomme deadlines te halen heb.

En toch blijf ik het doen. Alsof mijn leven samenhangt met het wel en wee van de populatie in mijn mobiele telefoon. Er is niets mooiers dan de smak geld die ik elke morgen aan huur en omzet ontvang. Dat geluidje: kassa. De één behoeft zijn snuifje coke, ik smacht naar het geluid van rinkelend Tiny Tower-geld. Dit spelletje is groots in het losweken van mannelijke oerkrachten.

Lees de rest van ‘Hoe groot is die van jou?’

6 reacties

Ik speel niet met meisjes



Gillian de Nooijer op zaterdag. Beeld: Paul Veer.

Sommige mannen houden er van om een vrouw te besturen. Om ze precies te vertellen wat ze moeten doen. Hoe ze zich moeten gedragen. Met wie ze mogen praten. En wat ze iedere dag voor kleding aan mogen trekken. Vul maar in. Sommige mannen doen dat ook in games.

In spellen waar je je eigen personage mag samenstellen, kiezen veel mannen er voor om met een vrouw te spelen. Iets dat ik me eerlijk gezegd niet zo goed kan voorstellen, want ik ben geen vrouw (ja, Gillian is gewoon een mannennaam). Ik game altijd als mezelf, dus tenzij ik ineens een stel borsten kweek, zou ik me niet goed kunnen binden met een vrouwelijk karakter. Ook met andere uitspattingen heb ik wat moeite. Een blik achter de schermen van mijn avatars…

Lees de rest van ‘Ik speel niet met meisjes’

19 reacties

De messias van Amalur



Voortaan op donderdag een column van Erwin Vogelaar, omdat Maarten Brands druk is met andere dingen.

De afzichtelijke titel kon mij niet afschrikken om de demo van Kingdoms of Amalur: Reckoning te proberen. Het lijkt een prima RPG te zijn geworden, maar ik wilde de lange demo niet eens uitspelen en heb al helemaal geen zin om met de volledige game aan de slag te gaan.

Dat komt natuurlijk omdat ik net Skyrim heb gehad. Niet alleen omdat je weer zo’n enorme wereld in moet trekken, quests moet doen en je personage in level moet laten stijgen, maar omdat je weer een soort ‘Dovahkiin’ bent, de messias waar de burgers van Amalur zo lang op hebben gewacht. De game is er nauwelijks subtiel over en begint zelfs met je opstanding uit de dood. Jij bent degene met speciale krachten, die elke keer als je ze gebruikt reacties kan verwachten als “it is really you!”, “the prophecies are true!” en “I was an adventurer like you, but…”

Lees de rest van ‘De messias van Amalur’

8 reacties

Fast Forward For Fun



Robert August de Meijer op woensdag. Beeld: Paul Veer.

Recent is er nogal wat haat ontstaan tegen Jennifer Hepler, een schrijfster van Bioware-spellen. Mocht dit aan je voorbij zijn gegaan, hier is een goede samenvatting. Hier kan je het interview vinden waar men het steeds over heeft. En wat vind ik er zelf van?

Dat hoef ik niet te schrijven: dat staat hier al. Waar ik het over wil hebben, is haar briljante idee voor een doorspoelknop om gevechten over te slaan in computerspellen. Ineens vraag ik mijzelf af waarom wij dat niet twintig jaar eerder standaard hebben gemaakt. Je kunt gelukkig meestal door dialogen en filmpjes skippen, dus waarom niet de rest?

Lees de rest van ‘Fast Forward For Fun’

6 reacties

De Linux-aberratie



Harry Hol op dinsdag.
Beeld: Paul Veer.

De tweede helft van februari heeft altijd twee nogal slechte invloeden op me. In de eerste plaats word ik *altijd* verkouden rond Carnaval. In de tweede plaats wil ik in deze periode *altijd* ergens Linux op installeren.

Ik weet niet welke van de twee problemen het ergste is. Ja, het is ontzettend lastig om me niet goed op mijn werk te kunnen concenteren; om veel minder te kunnen schrijven en geen zin te hebben in een goed boek of leuke game. Maar aan de andere kant is verkouden zijn ook geen pretje.

Mijn relatie met Linux gaat ver terug. De eerste keer dat ik met dit OS in aanraking kwam was in 1996, vlak nadat ik een internetabonnement bij Planet Internet had afgesloten. Deze twee gebeurtenissen hadden niets met elkaar te maken, want ik ontdekte Linux niet op internet, maar in de boekwinkel op de hoek. Daar stond SUSE Linux, in een doos met handleiding. Ik kocht het en installeerde het op de tweede partitie van mijn P100 met 8MB Ram.

Zelden heb ik zo veel gevloekt.

Lees de rest van ‘De Linux-aberratie’

13 reacties

Vitaal



Vincent Leeuw op maandag. Beeld: Paul Veer.

Een uitnodiging via een vriend zorgde er voor dat ik op Valentijnsdag mijn avond doorbracht op de lancering van een nieuwe handheld gameconsole: de PS Vita. De aankleding was prima. Van Vlaamse meisjes met blauwe tinten tot Vlaamse frieten met smurfblauwe mayo; alles in de nieuwe Playstation-kleuren. Ook de PSV’s zelf waren aanwezig, speelbaar en, niet te vergeten, mijn bankrekening was ietwat bang voorbereid op de grote klap. Er zou namelijk een aanbieding zijn waardoor je de Vita goedkoper kon aanschaffen.

SCE Europe had diezelfde ochtend nog een bericht de deur uit gedaan over hoe de PS Vita gericht was op de doelgroep van “20-jarige PS3-bezitters”. Aan deze kant van de Noordzee sprak men over kinderen en de zogenaamde ’early adopters’ met een verwachte groei naar vrijwel alle overige doelgroepen daarna. Opereerden de twee takken onafhankelijk van elkaar?

Lees de rest van ‘Vitaal’

5 reacties

Vita boxing video



Rogier dit keer op zondag.

De Playstation Vita is nog niet uit, maar een aantal gamejournalisten (waaronder ik) hebben hem al. En zoals goede, nieuwsgierige schrijvers betaamt laten wij eerst het belangrijkste zien: hoe wij hem voor jullie uit de doos halen. Dit opdat we de eerste willen zijn die onze hongerige kijkers de gebruiksaanwijzing en kabeltjes kunnen tonen. Daar mag Bashers niet in achterblijven.

9 reacties

Terug in de tijd



Stefan Popa op zondag.
Beeld: Paul Veer.

Wat zijn wij fanatieke gamers toch een rare groep. Er is een hoop wat ons bindt: warrige haren, soepele vingers, een goede smaak en een onverstaanbaar, bijna sektarisch, jargon. En wij houden van alles. Een filmfanaticus vindt ‘spelletjes’ maar stom en een literator wil er niets van weten, maar gamers zijn gek op films en (fantasy-)boeken. En comics.

Hebben stripboeken de meeste invloed hebben gehad op de wereld van de games? Misschien wel. Maar deze bewering ga ik niet onderbouwen. Vreet ‘m op of spuug ‘m uit. Eén gameserie combineerde al het mooie van films, comics en pizza in één magnum opus: Teenage Mutant Ninja Turtles.

Lees de rest van ‘Terug in de tijd’

7 reacties

Het laatste seizoen van Call of Duty?



Gillian de Nooijer op zaterdag. Beeld: Paul Veer.

Assassin’s Creed 3 komt dit jaar nog uit, zo kondigde Ubisoft afgelopen week trots aan. Een paar dagen later lekte dat we in de herfst wederom een Call of Duty: Black Ops mogen verwachten. Twee populaire franchises die het equivalent zijn geworden van een televisieserie voor de gamesindustrie.

Ieder jaar een nieuw seizoen en miljoenen mensen die braaf naar het volgende deel uitkijken. Hoewel de omgevingen goedkoper zijn om aan te passen dan in een televisieproductie, kan een fan ieder jaar exact dezelfde gameplay verwachten. De historische klimserie en de coole oorlog. Mensen kijken ook naar een tv-show als House M.D. omdat ze ieder jaar een kinderachtige, chagrijnige Hugh Laurie kunnen verwachten.

Lees de rest van ‘Het laatste seizoen van Call of Duty?’

18 reacties

Moeten de regels van een spel overeenkomen met het verhaal?



Robert August de Meijer op woensdag. Beeld: Paul Veer.

Hoewel ik in deze column schrijf hoe ik persoonlijk denk over verhalen spelen in computerspellen, vraag ik mij af hoezeer het eigenlijk aan mij ligt dat het spelen van verhalen mij zo vaak tegenvalt vanwege een gebrek aan samenhang. Er zijn in spellen heel vaak verschillen tussen wat het verhaal zegt, wat het personage kan doen, en wat ik daadwerkelijk kan als speler.

Jesper Juul schrijft (in Half-Real) dat ervaren computerspelspelers daar overheen kunnen kijken, maar ik merk dat ik mij in de loop der jaren juist steeds meer ga ergeren aan het gebrek aan coherentie tussen het getoonde verhaal en het gespeelde verhaal. Hoe komt dat?

Lees de rest van ‘Moeten de regels van een spel overeenkomen met het verhaal?’

11 reacties

Goede game-journalistiek is volslagen onbelangrijk



Harry Hol op dinsdag.
Beeld: Paul Veer.

Het maakt niet uit jongens. We maken ons druk om niks. Het is totaal niet relevant om ons best te doen om ‘journalistiek’ te werken als het om games gaat. Want de lezer zit toch helemaal niet te wachten op betrouwbare objectieve informatie? Die wil toch eigenlijk het liefst ongefilterd van de ontwikkelaars horen hoe goed het spel is?

Wat dat betreft is schrijven over games hetzelfde als schrijven over films, boeken of voetbal. Noem mij een gezaghebbende publicatie als het gaat om boeken? Films? Voetbal? Die bestaan niet. Net zo min als gamers geïnteresseerd zijn in betrouwbare informatie, hebben voetbalfans echt geen boodschap aan tijdschriften of tv-programma’s waar de makers - op basis van hun ervaring en deskundigheid - onafhankelijk hun analyses geven.

Lees de rest van ‘Goede game-journalistiek is volslagen onbelangrijk’

36 reacties

360



Stefan Popa op zondag.
Beeld: Paul Veer.

De dood van mijn Playstation betekent een wederopstanding voor mijn Xbox 360. Ik was altijd al gek op dat ding van Microsoft, sinds het jouwXbox360 Magazine-tijdperk, maar op de een of ander manier had ik vaker een Dual Shock in mijn handen dan het equivalent voor de Xbox. Ik weet nog steeds niet waarom. Wat ik wel weet, is dat mijn voorkeur driehonderdzestig graden is gedraaid.

Zo heb ik eindelijk – wees boos noch teleurgesteld, ik had het druk met tijdverslindende potjes virtueel voetbal – de aftiteling van Mass Effect bestudeerd. Bestudeerd, inderdaad, omdat ik zodanig onder de indruk was van het avontuur, dat ik iedere werkmier wilde bekijken. Uit respect. Waarom heb ik deze game zo tergend lang links laten liggen?

Lees de rest van ‘360’

4 reacties

Gamedevelopers, ga lekker jammen



Gillian de Nooijer op zaterdag. Beeld: Paul Veer.

Het nieuws werd afgelopen week gedomineerd door één onderwerp. Een spel waarin men een lange, heroïsche tocht moet afleggen door een winters landschap. Waar men luidkeels vloekend strijdt tegen de natuur, aangemoedigd door Noorderlingen. Ik heb het natuurlijk over de Elfstedentocht. Maar dat boeit niemand hier.

Gelukkig was er nog een equivalent te vinden in de gamejournaals, genaamd Skyrim. Bethesda bracht namelijk de Creation Kit uit, waardoor geïnteresseerden wat makkelijker mods kunnen bouwen. Met deze release kwamen ook enkele promotiefilmpjes uit, waarvan ik er een wil uitlichten.

Lees de rest van ‘Gamedevelopers, ga lekker jammen’

10 reacties

Bashers zoekt mensen die voor Jan Lul nieuws maken



Rogier op vrijdag.

Toen ik de oproep van Gamekings zag, waarin ze nieuwsschrijvers zoeken die op vrijwillige basis aan hun site willen werken, dacht ik: “Dat is nou een superidee!”

38 reacties

Personages met een afwijking; Omschrijf Tragedie: Verhalen in Spellen deel 6b



Robert August de Meijer op woensdag. Beeld: Paul Veer.

Vorig week had ik het over onbetrouwbare vertellers als hoofdpersonages in spellen, omdat die deels de paradoxen van het Stanley Complex konden oplossen. Als een personage een verknipt beeld heeft van de realiteit, dan is het logisch dat de regels van een spel ook verknipt zijn.

Ik ondervond dat personages niet per se onbetrouwbaar hoefden te zijn om op dergelijke manieren vreemde beperkingen in spellen te rechtvaardigen. Deze keer heb ik het over spellen met afwijkingen die mogen, want het personage dat je speelt zorgt namelijk voor die afwijking.

Lees de rest van ‘Personages met een afwijking; Omschrijf Tragedie: Verhalen in Spellen deel 6b’

2 reacties

Nostalgische Traagheid: Grote gameseries krijgen geen eerlijke beoordeling



Harry Hol op dinsdag.
Beeld: Paul Veer.

Final Fantasy XIII was eigenlijk een grote teleurstelling voor me. De gelikte graphics en het snelle vechtsysteem konden niet verhullen dat het spel eigenlijk een lange wandeling door een smalle gang was. Toch was ik in mijn recensie enthousiast. En ik was de enige niet. Als ik even naar Metacritic kijk, zie ik dat 1Up het spel een 91 gaf. Games Radar een perfecte 100 en IGN een 89. Het gemiddelde staat nu op 83.

Ook ben ik niet de enige die Final Fantasy XIII bij nader inzien een mager spel vond, getuige de manier waarop sites nu XIII-2 recenseren. Want wat blijkt: alle recensies die ik over dit vervolg lees, zeggen dat ‘2’ een beter spel is, maar scoren deze lager. 1Up geeft een 75, IGN een 80 en Games Radar een 90. Ook komen al deze recensies (en anderen) even terug op XIII en vermelden wat er allemaal mis was: lineair, te lange ‘tutorial’, geen vrijheid om te verkennen…

Lees de rest van ‘Nostalgische Traagheid: Grote gameseries krijgen geen eerlijke beoordeling’

26 reacties