Harry Hol speelt al MMO’s sinds de dagen van de tekst-MUDs. In de rubriek Ding! bericht hij wekelijks uit de wondere wereld van ‘s werelds massaalste gamegenre.

Voor een gamejournalist is het recenseren van een ‘normaal’ spel redelijk overzichtelijk; het is vergelijkbaar met het beoordelen van een film of boek. De ervaring is in principe eindig (wat betreft het verhaal) en een afgerond geheel, wat betreft de inhoud die op de disc staat. Een MMO is een heel ander soort beest: in principe oneindig en permanent in ontwikkeling. Dan is er natuurlijk nog de menselijke factor: hoe is de sfeer van de community? Hoe kun je daar nu in Miyamoto’s naam een gegrond oordeel over vellen?

Lees de rest van ‘Hoe recenseer je een MMO?’

Harry Hol speelt al MMO’s sinds de dagen van de tekst-MUDs. In de rubriek Ding! bericht hij wekelijks uit de wondere wereld van ‘s werelds massaalste gamegenre.

Het sneeuwt buiten. Mijn werkkamer is enkel verlicht door het scherm van mijn pc Deze toont de gele tunnels van de kerker Gnomeregan in World of Warcraft. En ik ontdek dat mijn kaken niet sterk genoeg zijn om mijn toetsenbord in tweeën te bijten. Mijn vriendin klopt op de deur om te vragen of het wel goed gaat. Ze doet open, kijkt me in de ogen, en sluit de deur wijselijk zonder iets te zeggen. Het is op dat moment dat ik besef dat mijn Bashers-terugblik op 2009 een tikkie anders zal zijn dan bij anderen. Hierbij de 5 vormen van gedrag die ik niet meer wil tegenkomen in mijn virtuele werelden.

Lees de rest van ‘5 dingen uit de MMO-cultuur die écht in 2009 moeten blijven’

Harry Hol speelt al MMO’s sinds de dagen van de tekst-MUDs. In de rubriek Ding! bericht hij wekelijks uit de wondere wereld van ‘s werelds massaalste gamegenre.

Het is mijn beurt. Ik sta een beetje nerveus op. “Ik ben Harry Hol en ik ben WoW-verslaafd’
“Hallo Harry”, zegt de groep zonder veel enthousiasme.
Ik slik zenuwachtig. Het grote woord moet er toch uit. “Ik… speel weer…”
Er gaat een siddering door de groep. Iemand slaakt een kreet van afgrijzen. “Nee Harry! Nee toch! Niet midden in het reviewseizoen?”, vraagt de groepstherapeut.

Lees de rest van ‘Toegeven dat je een probleem hebt’

Harry Hol speelt al MMO’s sinds de dagen van de tekst-MUDs. In de rubriek Ding! bericht hij wekelijks uit de wondere wereld van ‘s werelds massaalste gamegenre.

Het leek zo eenvoudig. Dit is de week van Kerstmis, dus zou deze column gaan over kerststress in MMO’s. Maar dan moet er niet een beta key voor Star Trek Online in mijn mailbox vallen. Wat mij betreft kwam kerst dit jaar echt vroeg…

Lees de rest van ‘To boldy go where no one has gone before: een eerste indruk van Star Trek Online’

Harry Hol speelt al MMO’s sinds de dagen van de tekst-MUDs. In de rubriek Ding! bericht hij wekelijks uit de wondere wereld van ‘s werelds massaalste gamegenre.

Ik zal het maar bekennen: ik lees zelden de tekst als ik een quest krijg. Iedere keer neem ik het me voor: om nu eens wèl uit te vinden wáárom ik tien orcs/ratten/mutanten moet doden, maar het lukt me niet… Al die questteksten halen mij namelijk volledig uit de spelwereld. Ontwerpers doen het namelijk (bijna) allemaal, helemaal fout als het gaat om verhalen vertellen in MMO’s.

Lees de rest van ‘Alleen jij, [jouw naam hier], kan ons redden!’

Harry Hol speelt al MMO’s sinds de dagen van de tekst-MUDs. In de rubriek Ding! bericht hij wekelijks uit de wondere wereld van ‘s werelds massaalste gamegenre.

Het is 2008. Ik sta voor de poort van Moria. En hoewel ik sta te popelen om dat immense onderaardse rijk te betreden, kan ik dat niet. Want eerst moet ik een stel dwergen hun lunch brengen. De grootse uitbreiding van mijn favoriete MMO, Lord of the Rings Online. De ultieme dungeon. En ik moet eerst Midden-aarde doorkruisen als een derderangs koerier. Maar ik vergeef ontwikkelaar Turbine deze ‘jeugdzonde’. Een dergelijke ontwerpfout maken ze vast niet nog eens.

Lees de rest van ‘Echt? Weer tien orcs?’

Harry Hol speelt al MMO’s sinds de dagen van de tekst-MUDs. In de rubriek Ding! bericht hij wekelijks uit de wondere wereld van ‘s werelds massaalste gamegenre.

Wie wel eens forums leest, heeft ongetwijfeld discussies gezien over wat een MMO nu eigenlijk is. Voor de meeste gamers is dat “iets zoals World of Warcraft”, met een grote spelwereld waar spelers invloed op hebben, en die blijft bestaan als je zelf niet speelt.

Het valt mij op dat de meest hardcore spelers het genre definiëren door op te noemen welke games er niet bij horen. Zo zouden Guild Wars, Diablo en Call of Duty: Modern Warfare 2 absoluut geen MMO’s zijn. De wereld van Diablo en Call of Duty bestaat toch immers alleen als spelers een dungeon of level ingaan? Alleen je personage (eigenschappen, uitrusting) blijven tussen de sessies door bewaard. En in Guild Wars zijn er wel steden waar gamers elkaar ontmoeten, maar als ze samen op avontuur gaan doen ze dat in een instance: een level waarin je niet per ongeluk andere spelers tegenkomt, maar die alleen voor jouw groepje is gecreëerd.

Lees de rest van ‘De betekenis van de term MMO moet worden herzien’