Rubriek: Next Level

De Next Level-column verschijnt wekelijks in NRC Next.

Je twee hersenhelften in een onmogelijke knoop



Puzzlejuice is a game that will punch your brain in the face,” zo luidt de slogan van dit recent verschenen iOS-puzzelspel.

Lees de rest van ‘Je twee hersenhelften in een onmogelijke knoop’

3 reacties

De virtuele wereld is echt, wen er maar aan



Twee weken geleden besloot de Hoge Raad dat het stelen van virtuele objecten in games strafbaar is. Dat zat er natuurlijk dik in.

Lees de rest van ‘De virtuele wereld is echt, wen er maar aan’

10 reacties

Youtube voor games



Elke minuut wordt op Youtube 48 uur aan videomateriaal geüpload. Voor wie opgegroeid is met die onhandige VHS-videobanden is het soms moeilijk te bevatten hoe simpel het is om videomateriaal te delen. Toegegeven, een groot deel van de online clips heeft de diepgang van een droge sloot. Maar tussen die uren aan troep zitten ook grappige, diepzinnige en interessante producties.

Lees de rest van ‘Youtube voor games’

4 reacties

8-bit is sexy



Vrijdagavond 13 januari was ik in de Ekko in Utrecht. Op het podium stond een kerel met een Game Boy in zijn handen en een big smile op zijn gezicht enorm uit zijn dak te gaan. Hij drukte de knoppen in, en er klonken harde beats, maar ook iets anders: geluiden die me terughaalden naar mijn jeugd, naar de games waarmee ik opgroeide.

Lees de rest van ‘8-bit is sexy’

3 reacties

Blank, man en soldaat



De hoofdpersonages in schietspellen zijn overwegend blank, man en hebben een militaire achtergrond. Dat is de conclusie van Australische game-onderzoeker Michael Hitchens. Hij onderzocht de singleplayer-gedeeltes van maar liefst 566 verschillende games uit het genre.

Lees de rest van ‘Blank, man en soldaat’

10 reacties

De game mechanics van tijdreizen



Jonathan Blow, maker van het puzzelspel Braid, stelt dat wat gamedesigners doen uiteindelijk neerkomt op systemen bouwen. Zelf weten ze ook niet precies wat er voortkomt uit de spelregels die ze ontwerpen, zegt Blow. Dus “verkennen ze de mogelijkheden van hun systeem op wiskundige wijze”. Vervolgens “presenteren ze hun bevindingen aan de spelers”. Als je speelt, ontdek je dezelfde “nuggets of truth” die de maker ontdekte tijdens de ontwikkeling.

Hieraan moest ik denken toen ik laatst 22-11-63 las, de nieuwe Stephen King waarin hoofdpersoon Jake Epping door de tijd reist om te voorkomen dat president Kennedy wordt doodgeschoten.

Lees de rest van ‘De game mechanics van tijdreizen’

5 reacties

C# spreekt iedereen



In september viel Peak Games op toen het 11,5 miljoen dollar ophaalde in een investeringsronde. Het bedrijf maakt kleine Facebook-spelletjes à la poker en Farmville – tot daar geen verrassing, social games zijn nog steeds erg hot bij geldschieters. Wel opvallend is dat Peak gevestigd is in Turkije, nou niet bepaald gameland nummer één.

Lees de rest van ‘C# spreekt iedereen’

5 reacties

Puberale Oscarshow



De Spike Video Game Awards (VGA’s) worden beschouwd als de Oscars van de game-industrie. De Amerikaanse tv-zender Spike zond de show vorige week live uit en media over de hele wereld berichtten over de winnaars. Maar als de VGA’s de game-equivalent zijn van de Oscars, dan zegt dat nogal wat over de game-industrie.

Lees de rest van ‘Puberale Oscarshow’

9 reacties

Een schitterende mislukking



In voorbereiding op een bijdrage aan Freemote (festival rond ‘elektronische kunst en cocreatie’, afgelopen week in Utrecht), stoeide ik laatst weer eens met een Virtual Boy. En besefte ik eens te meer dat dit een van de schitterendste mislukkingen uit de gamegeschiedenis is.

Lees de rest van ‘Een schitterende mislukking’

8 reacties

Occupy Azeroth



Wereldwijd bezet de Occupy-beweging plekken die symbool staan voor de uitwassen van het kapitalisme en neo-liberalisme. Van Wall Street in New York tot het Beursplein hier in Amsterdam. Opmerkelijk genoeg is één plek niet bezet. Er staan nog geen tenten in Azeroth, de wereld van World of Warcraft. Waarom wordt daar eigenlijk niet betoogd? Als er één maatschappij is die volledig marktgedreven is, dan is het wel World of Warcraft.

Lees de rest van ‘Occupy Azeroth’

8 reacties

Er zijn er gewoon té veel



Soms ben ik stiekem een beetje jaloers op filmcritici. Elke donderdag gaat een handvol films in première die ze ieder met een uurtje of twee kunnen kijken. Ze zakken onderuit, gooien de beentjes omhoog, grabbelen wat popcorn en laten de rolprent over zich heen komen.

Wat hebben wij gamecritici het dan zwaar! Games zijn veel langer dan films, en je moet actief aan de slag met al die knoppen en pookjes. Tijdens het spelen kun je niet eens je notitieblok vasthouden. Zelf speel ik meestal ‘s avonds, dus ik kom thuis na een lange dag, eigenlijk al moe, ik leg de kinderen op bed – en dan moet ik ook nog eens de wereld redden. Waar haalt een mens de kracht vandaan?

Lees de rest van ‘Er zijn er gewoon té veel’

12 reacties

Ich bin ein gamer



Regelmatig vraag ik het aan een volle zaal: “Wie is hier gamer?” Of het nu studenten zijn, medewerkers of directieleden, de reactie is altijd hetzelfde. Aarzelend gaan er dan een paar handen de lucht in. Vraag je wie Wordfeud speelt, Cityville of wie Angry Birds geprobeerd heeft, dan gaan er veel meer handen de lucht in. Maar gamer, nee zeg.

Als je af gaat op gebruikscijfers hoef je de vraag of de gemiddelde Nederlander gamer is eigenlijk niet meer te stellen. Op een zeer klein percentage na spelen alle kinderen. En dan lopen de cijfers langzaam af met een dip rond de groep mannen van in de vijftig. Maar collectief spelen meer Nederlanders wel dan niet, en dan ook nog eens een paar uur per week.

Lees de rest van ‘Ich bin ein gamer’

19 reacties

Autorijden is net gamen



Wij mensen zien slecht het grote plaatje. We zijn egoïstisch en raken snel verveeld; persoonlijke impulsen wegen zwaarder dan het algemeen belang. Kijk maar naar ons rijgedrag. We wisselen van strook terwijl we daarmee de verkeersdoorstroom hinderen en remmen veel te hard. In plaats van langzaam door te rijden in de file, schipperen we tussen stilstand en af en toe een dot gas.

Lees de rest van ‘Autorijden is net gamen’

7 reacties

Serious games om artsen lastige bevallingen te leren



Normaal is het een kwestie die wetenschappers bezighoudt. De klassieke definitievraag: wat maakt games nu games?

Een game is een systeem met spelregels, heeft een doel en spelers hechten waarde aan de uitkomst. Om maar drie elementen te noemen. Er zijn tientallen boeken en honderden academische papers geschreven over deze zoektocht naar een eenduidige omschrijving.

Lees de rest van ‘Serious games om artsen lastige bevallingen te leren’

1 reactie

Waar is mijn Death Star?



In mijn broekzak zit een computer die nog maar kort geleden niet eens in mijn huiskamer had gepast. Continu, draadloos, komen er van over de hele wereld berichten binnen. Op mijn Kindle, lichter dan Het gouden ei van Tim Krabbé, passen 1400 boeken. En Siri, de stemassistent van de iPhone 4S, reageert zelfs als je haar vraagt of ze de “pod bay doors” wil openen – denk HAL 9000 uit 2001: A Space Odyssey. We leven verdorie in de toekomst!

Toch zijn er ook mensen teleurgesteld. Tijdens Playful, een charmante conferentie over spel en innovatie die onlangs in Londen werd gehouden, liet organisator Toby Barnes een dia zien met daarop de destructieve kunstmaan uit Star Wars. “Waar is mijn Death Star?” wilde hij weten.

Lees de rest van ‘Waar is mijn Death Star?’

4 reacties

Updatemoeheid



Updatemoeheid: Het zou de naam kunnen zijn van een nieuwe aandoening voor de aan technologie verslaafde westerling. Vorige week vond Apple het nodig om er maar weer eens een hele serie updates uit te gooien. Alle gadgets gingen direct aan het digitale infuus om voorzien te worden van nieuwe software. Je moet wel want anders zit je met beveiligingsgaten, niet werkende applicaties en een knagend schuldgevoel.

Lees de rest van ‘Updatemoeheid’

13 reacties

De echte kunst ervaar je als je zelf speelt



Vorige week was er in het Stedelijk Museum te Amsterdam een avond over kunst en games, Load It! Mooi initiatief, jammer alleen dat de avond begon met een langdradig debat over de vraag of games wel thuishoren in musea. Terwijl de conclusie voor de hand ligt: natuurlijk. Als je maar de juiste games selecteert. Games die zowel in uiterlijk als gameplay vernieuwend, prikkelend en mooi zijn.

Lees de rest van ‘De echte kunst ervaar je als je zelf speelt’

4 reacties

Wordfeud: begin er niet aan



Het leek zo’n onschuldige vraag. “Zullen we een potje Wordfeud spelen?”. Ik had nee kunnen zeggen. Ik had gewoon een normaal leven kunnen leiden net als iedere andere Nederlander. Mopperen over de NS, het weer en die rare gedoogconstructie. Maar nee, het mocht niet zo zijn. Ook ik zei, “Ja, da’s toch Scrabble maar dan via je mobiel?”

Ik had beter moeten weten. Ik ben het volwassen deel van mijn leven bezig met het snappen, bediscussiëren en vooral spelen van spellen. Online en offline. Op bord of op het scherm. En dus had ik kunnen weten wat er van komt als je een potje Scrabble speelt. Via de telefoon.

Lees de rest van ‘Wordfeud: begin er niet aan’

3 reacties

Paul, ga een game maken



Paul Verhoeven weet natuurlijk geen bal van nieuwe media. Toch kondigde hij vorige week met veel bombarie een gecrowdsourcete film aan, waarvoor het publiek onder andere scenario’s mag schrijven en scènes mag schieten.

Lees de rest van ‘Paul, ga een game maken’

2 reacties

Het speelse tijdperk




Foto door Zuraida Buter.

De wereld heeft meer Eric Zimmermans nodig. Afgelopen donderdag opende deze Amerikaanse gamedesigner, wetenschapper, kunstenaar en schrijver de Hilversumse conferentie Think Design Play. Honderden gamegeleerden, ontwerpers en andere geïnteresseerden van over de hele wereld praatten elkaar daar bij over games en ‘playfulness’ - speelsheid.

Lees de rest van ‘Het speelse tijdperk’

Reageer