About
Volg Bashers
Nieuwe posts
Populaire posts
Nieuwe reacties
Eigenzinnige inzichten en meningen rond de gebeurtenissen in gameland.
Wie van plan was om Ace Attorney Investigations: Miles Edgeworth te kopen, moet zijn geld nu besteden aan een R4-kaartje. Ironisch dat deze laaghartige hardware zowel de oorzaak als de profiteur lijkt te worden van het feit dat deze game niet in Nederlandse winkels komt te liggen.
Lees de rest van ‘Brizamila houdt Miles Edgeworth achter vanwege R4, R4 lacht in vuistje’
Zojuist is Adventures in Sex City gelanceerd, een Engels spelletje dat jongeren tussen de 15 en 24 op speelse wijze seksuele voorlichting moet geven. Bezorgde bloggende moeders spreken er schande van. Maar games zijn in mijn ogen juist een uitkomst voor de ‘preutse lobby’.
Lees de rest van ‘Games zijn juist een uitkomst voor de preutse lobby’
De bloggende, twitterende en soms daadwerkelijk schrijvende gamepers mocht Xbox 360-avontuur Alan Wake gisteren in San Francisco onder handen nemen. Kotaku schreef er over en Gamespot misschien nog wel beter. Beide sites zijn positief en afgaande op de reacties die de stukken teweeg brengen lijkt Alan Wake op een jarenlang smeulend houtblok dat met een enkel zuchtje weer oplaait. De put waar gamers hun geduld uit tappen is kennelijk oneindig diep.
Ik herinner me de trailer waarin The Legend of Zelda: Phantom Hourglass werd aangekondigd nog goed. Eindelijk weer een tweedimensionale (vooruit, 2,5D) Zelda! Eentje waarin de unieke tekenfilmstijl van The Wind Waker gecombineerd werd met oudere elementen, zoals de muziek uit A Link To The Past.
Dat was in maart 2006. Inmiddels is het december 2009 en is mijn kijk op Phantom Hourglass en zijn opvolger, Spirit Tracks, enorm veranderd. Ondanks de torenhoge cijfers van de media heb ik Phantom Hourglass ervaren als een langdradig avontuur en het kostte me dan ook anderhalf jaar om het einde te bereiken. Wegens een deadline nam Spirit Tracks slechts drie dagen in beslag, maar elke dag kende voldoende ergernissen om de Nintendo DS met een vloek dicht te klappen.
Dit is een uitgebreide versie van een column die eerder verscheen in Het Financieele Dagblad.
Het is precies een week geleden. Ik twijfel of ik naar het Bashers/Xi-debat over gamejournalistiek moet gaan. Ik ben namelijk geen journalist. Een paar jaar geleden schreef ik wel voor een paar gamesites die ik leuk vond en verdiende er wat gratis games mee. Ik was een omhooggevallen schoolkrantredacteurtje, alles om geen krantenwijk te hoeven doen. Nu ben ik internetontwikkelaar en zelfstandig ondernemer, en is redactiewerk een hobby die ik mag beoefenen bij de krant. Uiteindelijk besluit ik: toch maar even kijken hoe de pro’s het doen.
Lees de rest van ‘Gezocht: ondernemende gamejournalisten, m/v’
Afgelopen woensdag vond in het Crea Theater in Amsterdam het Bashers/Xi-debat over gamejournalistiek plaats. Het concept: zet vier invloedrijke personen uit de Nederlandse gamewereld bij elkaar, geef ze een pittige stelling en kijk wat er gebeurt. Hoewel niet alle deelnemers met het mes tussen de tanden discussieerden, kwamen er duidelijk twee problemen in de gamejournalistiek naar voren: onafhankelijkheid en diepgang - of beter gezegd: het gebrek daaraan.
Lees de rest van ‘Het eerste gamejournalistiekdebat van Nederland: mag het iets diepgaander?’
Tale of Tales, de Belgische ontwikkelaars van Fatale, heeft ballen. Was hun vorige spel The Path een hervertelling van Roodkapje (de oorspronkelijke versie, niet de kindvriendelijke Grimm-variant), hier baseren ze zich op het bijbelse verhaal van Salomé. Of eigenlijk, de theatertekst “Salome” van Oscar Wilde (de release van Fatale viel samen met de 78ste verjaardag van de eerste voorstelling). Interesse wekken voor een eeuwenoud verhaal is Tale of Tales intussen al gelukt, maar wat doet Fatale nog meer?
Apple kwam tijdens de laatste persconferentie met een schijnbaar indrukwekkend statistiekje: er zijn rond de 20.000 games verkrijgbaar bij de App Store, tegen ruim 3500 voor de DS en nog geen 1000 voor de PSP. De vrije markt heeft gezegevierd met een ongekend groot en divers aanbod. Toch?
Gamers met een iPhone zagen hiervan echter de ironie in: de overweldigende hoeveelheid games in de App Store is juist een zwakte van het platform. Voor de consument is de App Store erg ondoorzichtig, voor de ontwikkelaar geldt dat zijn game direct verdwijnt in een zee van goedkope applicaties. En goedkope zooi is het zeker; tussen die 20.000 games zit er geen één die, kwalitatief gezien, in de buurt komt van het beste wat de PSP ons biedt.
De iPhone is niet wat Apple wil dat het is. Er wordt gepretendeerd dat de iPhone een volwaardig gamesplatform is met complexe spellen. De realiteit is echter dat matige, lowbudgetapplicaties de grote successen boeken. Adobe heeft aangekondigd dat de volgende versie van Flash CS5 direct iPhone-applicaties kan exporteren. Hierdoor zal de situatie er niet beter op worden.
Lees de rest van ‘Flash CS5 exporteert voor iPhone: nóg meer rommel in de App Store’
Elke woensdag bespreekt Ellen de Lange-Ros een nieuwe iPhone-game. Deze week kun je lekker casual klappen uitdelen.
Blades of Fury is een vechtgame in de klassieke zin van het woord: veel vechten, lekkere combo’s en volop dynamiek. Het spel biedt twee manieren van besturing. Je kunt kiezen voor moves door slepende bewegingen op het scherm te maken, maar je kunt ook virtuele knoppen instellen die je slechts hoeft aan te tikken. Tijdens gevechten kun je luisteren naar de hak-en-kreungeluiden die een game in dit genre kenmerken, maar luister je liever naar rustgevende composities van Mozart uit je eigen afspeellijsten tijdens het afslachten van tegenstanders, dan kan dat ook. De gevechten zijn kort en je kunt de lengte naar eigen wens aanpassen. Zo leent Blades zich uitstekend voor een snel potje knokken in een schoolpauze of het openbaar vervoer, en wie wil dat nou niet? Heb je een vriend die de game ook speelt, dan kun je via Bluetooth of Wi-Fi rake klappen uitwisselen.
Het klinkt als een Suske en Wiske-stripboek: Het Geval Gunk. Een Belgische reviewer klapt uit de school en zet een interne e-mail online waaruit duidelijk naar voren komt wat mensen die enigszins bekend zijn met gamejournalistiek al jaren weten. Namelijk dat de machtsverhouding tussen uitgevers en gamepers nogal ongelijk is.
Uitgevers en pr-bureaus zijn in staat om directe invloed uit te oefenen op de scores van games en zijn niet te beroerd dit ook daadwerkelijk te doen. Er wordt regelmatig gebeld naar redacties: “Waarom heeft game X een 7 in plaats van een 8?” Gamewebsites, op hun beurt, vaak bij monde van de afdeling sales (medewerkers die advertenties verkopen), blijken deze druk in sommige gevallen niet aan te kunnen en vragen reviewers scores op te hogen, bij te stellen of informatie weg te laten.
Veel Bashers-lezers zullen het via-via al gehoord hebben: het Belgische gameblad Gunk stuurde 11 februari een van zijn reviewers een boze e-mail. (Omdat de mails nu in de openbaarheid zijn en overal te lezen zijn plaatsen wij ze hier ook, e-mail 1, 2, 3). In deze e-mail krijgt de reviewer een forse tik op de vingers. Wat is het geval? Het spel F.E.A.R. 2 krijgt een 7 (een 69/100 om precies te zijn). Dit is tegen het zere been van het pr-bureau dat Warner Bros. Interactive (uitgever van F.E.A.R. 2) in België vertegenwoordigt. Het pr-bureau heeft een dure reclamecampagne in samenwerking met Gunk opgezet. Kosten: 10.000 euro. En voor wat hoort wat.
Lees de rest van ‘Het Geval Gunk, met reactie van Gunk zelf’
Het is moeilijk om te schrijven over een aankondiging van Peter Molyneux. Op weg naar de persconferentie van Microsoft tijdens de Gamescom besprak ik nog met Niels dat ik het wel had gehad met de beste man. Hardop dromen over wat games zouden moeten zijn kan ik ook, daar hoef je geen hoofd van Lionhead (en hoge pief bij Microsoft) voor te zijn. Molyneux heeft een studio vol talent tot zijn beschikking, maar zijn beloftes zelden waar kunnen maken.
Toch is het hem weer gelukt. Na zijn presentatie, waarin hij Fable 3 aankondigde, was ik enthousiast. Hoe onmogelijk zijn ideeën ook te implementeren zijn, Fable 3 zit weer tjokvol interessante en spannende concepten. Hier zijn er drie.
Lees de rest van ‘Drie belachelijk toffe ideeën uit Fable 3’
Soms vraag ik me af waarom een game in hemelsnaam bestaat. Hoe verzin je het bijvoorbeeld om een computergame te maken waarin je een film naspeelt in omgevingen die bestaan uit Lego-blokken? Maar goed, Lego Star Wars doet het lang niet slecht, dus blijkbaar is het mixen van verschillende concepten en merken geen ongelukkige zet. Toch kwam de vraag opnieuw bij me op toen ik hoorde van een nieuwe productie in hetzelfde genre: waarom in hemelsnaam een Lego-variant van Rock Band?
Tijdens de persdemonstratie die ik twee weken geleden in Keulen mocht bijwonen, verdween m’n scepsis als sneeuw voor de zon. Ik was al geïmponeerd door de prachtige instrumenten bij de ingang van de stand in het businessdeel van Warner Bros. Geweldig om een levensgrote Rock Band-set na te bouwen met Lego-blokken! Het kind van acht in mij werd weer helemaal wakker.
Producer Phill Ring wist dat enthousiasme verder aan te wakkeren toen hij een demo van de game gaf. Natuurlijk wilde hij graag alle opties laten zien om de game te customizen, maar in al die menu’s was ik helemaal niet geïnteresseerd. Wel vond ik het idee achter de game heel boeiend en daar praatte ik graag met hem over door: Lego Rock Band moet aantrekkelijk worden vanwege een aantal ingrediënten die bewust bij elkaar zijn gebracht.
Ik heb vorige week op de Gamescom veel games gezien, van bijna alle uitgevers. Ik ben zwaar onder de indruk van de line-up van Sony, positief verrast door de games van 2K Games (Mafia 2 en Borderlands) maar als je me vraagt waar ik het meeste lol heb gehad, waar ik simpelweg het meest heb genoten, dan is het toch weer Nintendo dat bovenaan mijn lijstje eindigt.
Lees de rest van ‘Gamescom 2009: Nintendo stal op zijn eigen manier de show’
Tijdens de Gamescom vorige week maakte Sony bekend dat er dit najaar kleine downloadgames beschikbaar komen voor de PSP, de zogenaamde Mini’s. Deze games zijn maximaal 100 MB groot, waardoor ze snel en eenvoudig te downloaden zijn en de ontwikkeling niet al te complex hoeft te zijn. De prijs wordt toepasselijk: 1-5 euro.
Met het concept van de Mini’s sluit Sony aan bij Apple en Nintendo, die al eerder een winkel voor downloadgames op hun handhelds introduceerden. De vraag is dus of de Mini’s van Sony echt iets gaan toevoegen. Ik kreeg in Keulen de kans om tien van de eerste games onder handen te nemen en heb met een ontwikkelaar gesproken over het ontwikkelen van een Mini. Op basis van die ervaringen ben ik behoorlijk enthousiast geworden over het concept.
Lees de rest van ‘Gamescom 2009: die Mini’s van Sony kunnen nog groot worden’
In open werelden hebben ontwikkelaars tot nu toe nauwelijks geprobeerd om de speler op natuurlijke wijze door de wereld teleiden. Zelfs Rockstar, dat met Grand Theft Auto IV ambitieuze doelen stelde, heeft het altijd gehouden bij opzichtige waypoint markers. De lead designer van Mafia 2, Jarek Kolar, beschreef de aanpak van “andere games” donderdag tijdens mijn Gamescom-presentatie van de game als “een grote kaart met een paar gloeiende iconen erop”. En hij doet er iets aan.
Lees de rest van ‘Mafia 2 duwt de speler in de goede richting’
Tijdens de persconferentie gisteren kondigde Sony eindelijk de kleinere PlayStation 3 aan, samen met een prijsverlaging en een nieuwe marketingcampagne. Veel mensen slaakten een zucht van verlichting: eindelijk. Sony doet na jaren kwakkelen wat gedaan moet worden. Het werd tijd. Ik zelf heb in de podcast Sony ook fel bekritiseerd vanwege zijn late ingrijpen en ben niet verrast door de aankondigingen, maar ben toch zeer positief weggelopen bij de conferentie.
Lees de rest van ‘Eindelijk is het cirkeltje rond voor Sony’
Vooraf aan de Sony-persconferentie fluistert een Belgische Sony-medewerker me al in dat de geruchten kloppen. Hij mompelt zelfs wat over hoe lang het heeft geduurd en hoe breed uitgemeten het inmiddels is in de pers. En als de show eenmaal begonnen is, sms’t Menno Schellekens, die helaas niet op de gastenlijst staat en dus buiten staat te wachten, dat er een spandoek wordt onthuld: “The New PS3”. Binnen bouwt Sony rustig toe naar de onthulling die buiten al zwart op wit staat.
Lees de rest van ‘De nieuwe PS3: op zoveel niveaus geen verrassing dat het weer bijzonder werd’
De eerste helft van 2009 is voorbijgevlogen. Dus dat we na een druk voorjaar de komkommertijd ingingen was niet zo erg. Voordat de Gamescom in Keulen het najaar officieus aftrapt nog even een overzicht van wat volgens mij de belangrijkste games van het eerste halfjaar waren. Van Red Faction Guerrilla tot Street Fighter IV en van Flower tot Henry Hatsworth.
Afgelopen week kreeg ik de mogelijkheid om de PSP Go alvast te bekijken voor Bright. Nieuwe observatie nu ik er uitgebreid mee heb kunnen spelen: ik geloof niet dat ik blij word van lang games spelen met dit analoge stickje, aangezien mijn duim steeds een beetje klem komt te zitten tussen de stick en de rand eromheen. Verder een mooi apparaatje hoor, waarvan ik me wel nog steeds afvraag waarom Sony vasthoudt aan vijf jaar oude techniek. Lees mijn eerste indruk en bekijk m’n videoblogje bij Bright.
Moderne topproducties zijn groots op alle fronten. Ingewikkelde engines, bombastische soundtracks, verhalen van professionele schrijvers, voice acting van bekende acteurs, tig verschillende levels, honderd verschillende spelstanden: je snapt wat ik bedoel.
Infamous heeft dat alles niet. En heeft het ook niet nodig. Het spel is gebouwd op verouderde technologie, het oogt saai en je doet het hele spel lang hetzelfde. Maar wat je doet, je verplaatsen door de omgeving, is leuk. Leuker dan alle elementen van zo’n topproductie bij elkaar.
Lees de rest van ‘Infamous is een elektrisch geladen Sly Raccoon’
© 2006-2012 Bashers.nl
