Rubriek: Reportage
Paper Cakes: Hollandse studentengame in de spotlights op de GDC
Een beknopte versie van dit artikel staat vandaag ook in nrc.next.

Ze zitten er tevreden bij in de bibliotheek van Hotel Metropolis aan Mason Street. Bas Teunisse, Lex van den Berg en Machiel van Hooren studeren gamedesign aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, maar hun afstudeerprojecten zijn deze week ver weg.
De heren zijn in San Francisco omdat een eerder project van ze donderdag mogelijk in de prijzen valt. Hun puzzelgame Paper Cakes is een finalist in de IGF Student Competition. “Eigenlijk hebben we al gewonnen”, zegt Bas Teunisse. De tien finalisten zijn gekozen uit 190 inzendingen. En ze zijn nu hier.
Lees de rest van ‘Paper Cakes: Hollandse studentengame in de spotlights op de GDC’
Mijn Global Game Jam-postmortem: The Making of What the FAQL?

Terwijl Niels geïnspireerd raakte door Ste Currans keynotevideo rende ik rond in een oude wijnkelder in Amsterdam. Het bedrijf waar ik voor werk, W!Games, had een uitje georganiseerd - lasergamen. Na afloop gingen we nog even aan het bier met de rest van onze collega’s. En daarna snel op weg naar de Global Game Jam.
In de auto (we hadden een Bob) belden we de organisatie van de Jam, om erachter te komen wat het thema was. Het bleek ‘misleiding’ te zijn. Terwijl we bij het goede adres (doch, in de verkeerde stad) verbaasd naar de ingang van een bejaardentehuis keken, besloten we dat we een multiplayer-only game wilden maken met een Wie is de Mol-achtige insteek. De opdracht om een ‘monkey’, ‘donkey’ of ‘key’ in de game te verwerken veegden we subiet van tafel. We vonden het maar een rare eis. We hadden het plan om een vreemde multiplayergame te maken waar de ‘funfactor’ het belangrijkste onderdeel was, dus het kon ons ook maar weinig schelen.
Lees de rest van ‘Mijn Global Game Jam-postmortem: The Making of What the FAQL?’
Mijn Global Game Jam-postmortem: The Making of So It Floats

Er is niets magisch aan games maken. Dat vermoedde ik al, maar toch. Ik speel ze nu twintig jaar en schrijf er de helft van die tijd over. Altijd ben ik mateloos gefascineerd geweest door de digitale werelden waar je figuurtjes doorheen kunt loodsen. Door de mogelijkheid om binnen dat kader emoties als verrassing en blijdschap op te roepen. Verhalen te vertellen.
Maar ik heb me ook altijd afgevraagd hoe games tot stand komen. Zelfs na ettelijke interviews met gamemakers heb ik het nooit écht begrepen. Iemand verzint een concept, dat snap ik nog. Vervolgens gaan programmeurs en tekenaars het concept realiseren. Maar hoe gaat dat dan in zijn werk? Hoog tijd om mee te doen aan de Global Game Jam. Hoe kun je beter ontdekken hoe games worden gemaakt dan door er zelf één te maken?
Lees de rest van ‘Mijn Global Game Jam-postmortem: The Making of So It Floats’


