Sega Megadrive-handheld: niet meer van deze tijd



Deze draagbare Megadrive heeft voor niemand wat wils, eigenlijk.

Even resumeren. Wat maakte de Pocket Dreamconsole zo geliefd bij Bashers? Dat hij klein en draagbaar was, een lage prijs had, dat het beeld haarscherp was en dat het ding minstens dertig toegankelijke spelletjes bevatte die je even onderweg kon oppikken. De Sega Megadrive-flashback van AtGames heeft precies één sterk punt van de PDC overgenomen: de lage prijs.


Niet meer van deze tijd

Het is best grappig om een 16-bit-spelcomputer uit het begin van de jaren negentig op zak te hebben. In ruil voor jouw dertig euro krijg je twintig games uit Sega’s eigen stal. Toenmalige toppers als Sonic & Knuckles, Ecco en Golden Axe staan er gewoon op. Spellen waar je destijds negentig gulden voor opzijlegde, spellen die erop gebrand waren je iets terug te geven voor je investering. Producten waar je goed voor moest gaan zitten om poging na poging zo ver mogelijk te komen.

Precies die eigenschap is nu een achilleshiel. Elk van de twintig spellen op het draagbare retromonster laat je beginnen met drie levens. Bij Alex Kidd leg je het loodje voordat je het gevoel van de vliegende trap onder de knie hebt. En zelf werd ik als grote puzzelgamefanaat op het eenvoudigste niveau al overlopen door de tweede tegenstander in Columns 3. De spellen vergen stuk voor stuk een berg doorzettingsvermogen en dat is eigenlijk niet meer van deze tijd, we zijn het domweg niet meer gewend. Na drie pogingen om een spel te leren tuur je alweer naar het startscherm van een volgend spel.

Huidige games nemen de speler mee, introduceren beetje voor beetje de belangrijke spelmechanismes of leggen voor aanvang de basis uit in een tutorial. Niets van dat alles is aanwezig op de draagbare Megadrive. En omdat de spellen een handleiding ontberen, gebeurde het zomaar dat ik in het derde level van het uiterst toffe Kid Chameleon (een stoere Mario met verschillende wapens en honderd levels) niet eens kon ontdekken hoe ik een muur op moest klimmen. Dat zou niet te lang moeten duren met de overzichtelijke layout van drie actieknoppen en een richtingstoets, maar helaas. Ik kreeg het er niet uit.

De actieknoppen en richtingstoets voelen goed aan.

Los van de verwachtingen van een nieuwerwetse speler steekt het apparaatje van AtGames ook niet bijster goed in elkaar. De gamereïncarnaties zijn regelrecht overgezet naar een scherm dat de kleine letters van weleer absoluut niet kan behappen. Vrijwel alle teksten in de menu’s en verhalende ‘tussenfilmpjes’ vallen compleet weg. Het straalt er vanaf dat de producent van deze retro-ervaring de nieuwe, jonge of onervaren speler totaal niet tegemoet wilde komen. Als je na drie uur af gaat in Altered Beast, is er geen opslagfunctie die je de hand boven het hoofd houdt. Voor elk spel geldt botweg: probeer het maar opnieuw.

Drie uitzonderingen

Slechts drie van de aanwezige spellen passen een beetje in het huidige tijdbeeld. Columns 3 en Dr. Robotnik’s Mean Bean Machine zijn Tetris-varianten waarin je gekleurde blokken bij elkaar op de grond zet om ze weg te werken en je beeld schoon te houden. Sonic Spinball is een soort flipperkast waarin je niet alleen twee flippers, maar ook het hoofdpersonage zelf bedient. Goed dat ze erop staan, ik neem aan met de mainstreamspeler in het achterhoofd. Spinball is namelijk bepaald geen wervende titel die door veel Megadrive-bezitters is ingelijst.

Wel jammer dat het trio zo tergend lastig is, naar hedendaagse maatstaven. Mean Bean Machine noch Columns biedt ontspannen tijdverdrijf. Het is volle kracht vooruit, koppie erbij en tegenstander na tegenstander in hoog tempo aan gort slaan. Ecco, dat is misschien wel wat voor een breed publiek. Maar verder hebben moeders, meisjes en jongens van de nieuwe stempel niks te zoeken bij AtGames’ aanbieding.

Leuk, die bijgeleverde tv-aansluiting. Maar hij werkt niet vlekkeloos.

De doelgroep die overblijft zal in zijn handen wrijven voor de bijgeleverde kabels waarmee het beeld van de spelcomputer op de televisie kan worden gezet. Die opzet maakt alles leesbaar en geeft nog best een warm Megadrive-gevoel. Maar het verhoogt ook de honger om Sonic & Knuckles en Golden Axe weer eens ouderwets met zijn tweeën te spelen – en dat kan niet. Daarbij zorgt het kabeltje ook nog voor storingen. Zo nam de AtGames op sommige momenten het geluid van de televisie over en ruiste het beeld. Een compilatiedisk op de PlayStation 2 is beslist een beter alternatief.

Pluspunten

  • Bouwkwaliteit: robuust, ontbeert kraakjes en kan tegen een stootje.
  • Kid Chameleon is na al die jaren nog steeds een pareltje.
  • Ecco blijkt na al die jaren nog voor een breed publiek geschikt.

Minpunten

  • Spellen onleesbaar op het kleine scherm.
  • Gebrek aan toegankelijke games.
  • Geen opslagfunctie terwijl spellen die meer dan eens behoeven.
  • Beeld en geluid van tv-aansluiting storen.
  • Werkt alleen op 1,5-volt-batterijen.

5 reacties

  1. Stone · 29-10-2008 · 15.50 uur

    het dat ik nog gewoon een mega drive heb, anders had ik dit zeker gekocht. oke het 1”5 inch (gok ik) scherm had wel iets groter gemogen. maar voor de rest klinkt het goed. nu nog een kabeltje waardoor je er twee aan elkaar koppelt voor een potje muli co-op. (hopelijk in het vervolg.

  2. Bart Breij · 29-10-2008 · 15.57 uur

    Dat bedoel ik: mensen die de niet-mainstream doelgroep vormen hebben waarschijnlijk nog een Megadrive staan en zoniet, dan kunnen ze beter een compilatiedisc voor de PlayStation 2 kopen.

  3. Joe · 29-10-2008 · 16.26 uur

    Ergens kan ik je vrij negatieve beoordeling wel begrijpen, maar als niet-mainstream gamer (en wel die-hard Sega-fan) ben ik best wel tevreden met het apparaatje. Mede door het hoge gadget-gehalte, al speel ik 16-bit games het liefste buiten de deur. Op zich kan ik altijd alles wel prima lezen van het schermpje, en wat opslag betreft: het mooie is juist dat je dat ‘vroegah’ ook niet had (voor de fans dan, dat wel).

    De batterijen zijn echter wel zeker een nadeel, al heb ik dan weer geen enkel probeem met de kabels gehad (then again: ik gebruik ze amper). Ook scheelt het dat ik deze handheld voor 20 euro kon kopen (openingsactie van Intertoys), want 40 euro zou ik ‘m toch weer niet waard vinden.

  4. Anja · 21-10-2009 · 0.37 uur

    Niet voor vrouwen????
    Ben moeder en al vanaf het begin sega fan.
    Met zo’n 60 spellen meerdere 8 en een 16 bits in huis!

  5. jordy ritzen · 20-9-2011 · 18.13 uur

    Ik heb een vraag ik heb het franse model van de sega mega drive 2 maar ik krijg hem niet aan ik weet niet hoe dat inmekaar zit met al die oude kabels als iemand hem wil kopen moeten jullie een email sturen dan praten we verder

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>