Altijd spannend, zo’n E3. Met nieuwe games om ons zoet te houden en nieuwe technologieën die de markt moeten verrijken. Morgen houdt Nintendo een persconferentie waar men een nieuwe draagbare spelcomputer onthult. Het apparaat moet 3D-beelden tonen, zonder dat de speler een speciale bril op hoeft. Om iets meer inzicht te krijgen in wat Nintendo precies gaat onthullen, bij deze een uitleg over de technologie achter de ‘Nintendo 3DS’.

Maar eerst een paar opmerkingen. De benaming die ik in dit artikel voor de nieuwe draagbare spelcomputer hanteer, namelijk ‘Nintendo 3DS’, is de werktitel van het apparaat. Nintendo onthult de definitieve naam dinsdag. Daarnaast is dit artikel geschreven vanuit de logische redenatie dat Sharp de hofleverancier is van de schermpjes voor de Nintendo 3DS, aangezien het bedrijf een lange geschiedenis heeft met Nintendo.

Al een lange tijd in ontwikkeling

Sharp is al sinds 1992 bezig met het ontwikkelen van LCD-schermen die 3D-afbeeldingen kunnen tonen. In eerste instantie waren de schermen te duur voor consumenten, maar na jaren van ontwikkeling werd het eerste scherm in 2002 in een mobiele telefoon gestopt. Natuurlijk was dit schermpje niet identiek aan datgene wat we wellicht in de Nintendo 3DS mogen verwachten, maar het vertoont sterke technologische overeenkomsten. Het scherm waar Sharp en Hitachi al tijden aan werken, is een zogenaamde ‘parallax barrier liquid crystal display (LCD)’.

Kort gezegd: een parallax barrier LCD maakt het mogelijk om een driedimensionale afbeelding te bekijken zonder dat daar een bril voor nodig is. De beperking van deze technologie zit ‘m in het feit dat je het beeld enkel vanuit een bepaalde hoek optimaal kunt zien. Zodoende is een parallax barrier LCD wellicht geschikter voor draagbare apparaten dan voor televisies. Sluit de komst van deze technologie naar tv’s echter niet uit, al laat dat nog wel een tijdje op zich wachten.

Een simpele kijk op de werking van parallax barrier LCD

Hoe werkt de parallex barrier LCD

De parallax barrier-technologie ontleent zijn principes aan de wijze waarop wij mensen kijken naar objecten. Onze ogen registreren elk een beeldje dat lichtjes van elkaar verschilt. Dankzij dat verschil is het mogelijk om diepte in te zien en in te schatten. Sluit je ogen maar eens, open vervolgens één oog en probeer de vingertoppen van je beide wijsvingers tegen elkaar aan te drukken. Een lastige opgave, omdat je gevoel van diepte verstoord is door het gemis van één oog. Nu wordt dit in de Nintendo 3DS niet gedaan met gehele plaatjes, maar met losse pixels. Elk van deze pixels wordt, door het glas, uitgezonden naar één oog. Wanneer de speler op de ideale afstand zit van het scherm, wordt een 3D-afbeelding waargenomen.

Eerder werd al bekendgemaakt dat het mogelijk wordt om de 3D-optie van de Nintendo 3DS uit te schakelen. Hierdoor is het mogelijk om de 3DS backwards compatible te maken met de oude Nintendo DS. Al die pareltjes die je ooit voor de Nintendo DS gekocht hebt, kan je gewoon blijven spelen. Daarnaast kunnen teksten bijvoorbeeld beter gelezen worden. Dit versterkt de geruchten dat Nintendo Apple en de iPhone en iPad nauwkeurig in de gaten houdt.

Wat biedt de Nintendo 3DS nog meer?

Officieel is er nog niets bekend. Maar omdat de Nintendo 3DS games voor de Nintendo DS kan afspelen, moet de 3DS in ieder geval de dubbele resolutie hebben van de normale DS. Die laatste heeft een resolutie van 256 x 192 pixels, en wanneer de parallax barrier is uitgeschakeld, ziet de spelers slechts de helft van de pixels. Een minimum van 512 x 384 pixels is dus een logische gedachte. Diverse ontwikkelaars zouden gesteld hebben dat de proccessorkracht van de Nintendo 3DS in de buurt komt van een Xbox 360.

Berichten uit Japan stellen dat de Nintendo 3DS wellicht een trilfunctie krijgt, en dat de nieuwe draagbare spelcomputer een acceleratiemeter krijgt, die identiek is aan die in de Wii-afstandsbediening. Dit is allemaal koffiedik kijken, al is de kans wel enorm groot dat Sharp de komende jaren ontzettend veel parallax barrier LCD-schermen moet gaan produceren.

Dit artikel verscheen eerder in een iets andere vorm op mijn blog.