Spelletjes spelen in het donker



Stefan Popa op zondag.
Beeld: Paul Veer.

In mijn tijd hadden we geen backlight, jongens en meisjes. We speelden geen spelletjes in bed. Donker was donker. Zelfs het nachtlampje hielp niet om de donkergroene held van de lichtgroene vijanden te onderscheiden. Mijn moeder maakte de nachtlamp zelf, van hout. Door de koplampen van een geschilderd autootje scheen licht. Het was jammer dat er geen groot licht op de auto zat, dan had ik heel misschien wat meer op het schermpje kunnen onderscheiden. Maar helaas. Mijn Game Boy lag onbeheerd naast mijn bed. Samen wachtten we tot de dag intrad.

Totdat mijn vriendje een ongelofelijk lelijk ding liet zien. ‘Vet cool’, zal ik wel gepiept kunnen hebben toen hij mij de loep in handen drukte. Je klikte het stukje plastic op de bovenkant van je Game Boy en door het glas leek je scherm wel tweemaal groter. ‘Wat een uitvinding’, zou ik eraan toegevoegd hebben met een hoog stemmetje. ‘Wacht maar’, zei hij. Hij duwde een schakelaartje om en er was licht. Ik gooide de gordijnen dicht en we speelden een spel dat ik alweer vergeten ben. De game interesseerde me niet: het licht dat op het scherm scheen des te meer. Vrijwel meteen heb ik mijn spaarpot kapot gesmeten om er ook één te kopen. Een gele, want dat vond ik wel mooi staan bij mijn blauwe Game Boy.

Kiloknaller

Na jaren speelplezier borg ik een bolstaande tas voor Game Boy-accessoires op in een doos op zolder. Ik kreeg een nieuwe met kleurenscherm. In die speciale tas met heel veel vakjes, kon ik lang niet alles kwijt. Na mijn loeplicht, kwamen er nog veel externe stukken plastic bij. Zo had ik een accu, (dan hoefden mijn ouders niet constant nieuwe batterijen voor me te kopen) en externe grijze speakers gekocht. Waarom weet ik eigenlijk niet. Dan kon de bliep extra hard, misschien. Maar het zag er ‘vet hip’ uit, zo onderaan mijn blauwe vriend geplakt.

Gamen werd een soort sport. Met al die zooi aan en op mijn Game Boy, werd het apparaat wel dubbel zo zwaar. Ik klikte een camera in de spelcassetteingang en koppelde er een bijbehorende printer aan, zodat ik gekke foto’s kon bewerken en printen. Als ik alle zooi in mijn tas stopte, incluis een bescheiden stapel spelletjes en een koppelkabel om Pokémon uit te wisselen met klasgenoten, sleepte de boel bijna over de grond. Tegenwoordig moet je daar niet mee aankomen, kinders, maar ik was trots op mijn volle tas. En blij bovendien.

Sul

Het is maar goed dat ik de Handy Boy (een pizza voor de persoon die het spel herkent aan de hand van de bliepjes) toen niet kende. Het is een waardeloze accessoire die meer weg heeft van een Transformer dan van een handige toevoeging aan je gameleven. Maar de tijden waren toen anders.

Al lijkt Nintendo dat niet helemaal door te hebben. Een maand of wat geleden was ik bij hen in Nieuwegein (namens Gunk) om de nieuwe Kid Icarus te testen. Of ik ook even wilde spelen met het wanstaltige en meest lelijke stukje hardware sinds de Handy Boy: de Circle Pad Pro. Ik twijfelde. Zou ik me weer een kleine jongen voelen of gewoon een sul? ‘Ik ben rechts’, antwoordde ik, dus ik had de extra analoge stick niet nodig.
De grootste sul is in ieder geval Nintendo. Een apparaat met backlight, twee camera’s en een accu, verdient geen afgrijselijke kolder. Het is 2012, mijn stem is laag en ik speel andere spellen in bed.

3 reacties

  1. Bas Grolleman · 1-4-2012 · 14.56 uur

    Bij de eerste toontjes dacht ik aan Metal Gear of zoiets, maar direct daarna was het geheel duidelijk. Pizza met Anjovis en een paar nun-chucks erbij graag. :)

  2. Jasper Driessens · 1-4-2012 · 15.47 uur

    Ja, toch dus! Ik ben trots op mezelf, ik had die game namelijk niet eens. Paar keer gespeeld bij vrienden dan denk ik.

  3. Sjoerd · 2-4-2012 · 3.03 uur

    Eén van de toppers op de Gameboy, die mocht zeker niet ontbreken in je collectie in die tijd. Uiteraard een best pittig spel, maar dat was toen nog zo. Pizza time ! ;)

    Overigens heb ik altijd zo’n Gameboy camera + printer willen hebben, maar het mocht helaas niet baten.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>