Spelregel #3: Neem games serieus, jezelf niet



Gerthein Boersma en Rogier Kahlmann maken om beurten je vrijdag onveilig met hun columns.

btw wats ur fav ep of buffy the vampire slayer?

Spelregel #3: De volgende zaken staan op volgorde, van ‘graag serieus nemen’ tot ‘graag niet te serieus nemen’: A) Het medium games. B) Discussie over het medium games. C) Discussie over discussie over het medium games. D) Jezelf.

Bashers ziet zichzelf graag als een site met een missie. Deel van die missie is het verhogen van het niveau waarop er in ons taalgebied over games gepraat wordt. We zullen je zo snel mogelijk laten weten hoe het daarmee gaat, zodra we zijn uitgepraat over de mensen die over games praten. En dát gesprek kunnen we gaan afronden zodra we uitgepraat zijn over de mensen die praten over de mensen die praten over games.

Er wordt Bashers vaak een arrogant soort navelstaarderigheid verweten, maar feit is dat het overgrote merendeel van de artikelen op deze site gaat over games: gamereleases en gametrailers, gamebedrijven als EA, game-evenementen als de Global Game Jam, et cetera. Een relatief klein deel gaat over gamejournalistiek… maar uitgerekend die stukken trekken de meeste aandacht en reacties. En wat voor reacties. Iedereen die al een paar jaar over spelletjes schrijft, grijpt elke introspectieve scheet die op Bashers gelaten wordt aan om zijn (bijna nooit: haar) plasje te doen over de state of the gamebiz-union. En dan vooral: de rol van deze site en haar schrijvers in dat geheel. “Past dit bij Bashers?” “Is dit de rol van Bashers?” “Is dit niet Bashers onwaardig?” Meta is het nieuwe meta.

Ook badinerende zinnetjes die een mens welbeschouwd alleen uit de mond van z’n bezorgde moeder zou mogen horen (“Maar je hebt zoveel talént, jongen!”) zijn niet van de lucht - vooral aan het adres van collega Kahl. Toch een beetje alsof Hans Kazan wat goedbedoelde goocheltips geeft aan David Blaine. Op een gegeven moment gaat een mens zowaar verlangen naar reacties van het kaliber “First post!”, “Too long; didn’t read” en “Nice site how about free viagra texas holdem online casinos”. Je kunt ons moeilijk verwijten te zeer bezig te zijn met het staren naar de navel van de gamejournalistiek, als je tegelijkertijd constant naar datzelfde kuiltje in ónze buik zit te koekeloeren.

Met dank aan xkcd.

We hebben het er zelf naar gemaakt. We wilden games serieus nemen en zijn dus begonnen die serieus te bespreken. Vervolgens gingen we serieus spreken over de gamejournalistiek en toen ging die gamejournalistiek serieus spreken over dat gesprek. En in die oorverdovende echoput zitten we nu kennelijk zo vast, dat elkaar vliegen afvangen (desnoods over spel- en grammaticafoutjes) meer voor de hand ligt dan reageren op een video over de Global Game Jam waar duidelijk een hoop tijd in is gaan zitten.

De oplossing is dan ook: neem games serieus, maar de hele biz eromheen niet. Die biz lijkt me namelijk bij uitstek iets waar, wanneer van een afstandje bekeken, vooral hartelijk om gelachen kan worden (en ja: bijdragen op dat vlak passen prima bij Bashers!). Nog belangrijker dan dat: laten we onszélf niet te serieus te nemen. Games serieus nemen is een nastrevenswaardig doel… maar laten we wel wezen: we zijn nu ook weer niet bezig met het genezen van kanker of het oplossen van het wereldvoedselprobleem.

Mijn gewaardeerde collega David Nieborg legt momenteel de laatste hand aan een proefschrift over (een aspect van) de videogamebusiness. Ik ben oprecht blij dat hij op die manier bijdraagt aan een serieuzere behandeling van het medium. En ik ben nog blijer dat ik dat proefschrift zelf niet hoef te lezen. Sterker, ik sluit niet uit dat Davids meesterwerk, ongetwijfeld een product van jarenlange gedegen research, in z’n geheel door minder mensen geconsumeerd wordt dan dit blogje, dat tot stand kwam onder het motto “Look ma, no backspace”.

Dit bedoel ik allerminst lullig richting David, ik spreek slechts uit ervaring. Zelf ben ik in 2005 cum laude afgestudeerd in de filmwetenschap; mijn scriptie ging over het postmodernistische gehalte van narratieve wendingen in Hollywoodfilms rond de millenniumwisseling. Laten we zeggen dat dit onderwerp zelden ter sprake komt op momenten dat een boothbabe me uitlegt met welke knop ik Mario laat springen. Ik ben al blij als ik het af en toe in een column kan namedroppen (u had toch hopelijk niet over de woorden ‘cum laude’ heen gelezen? Dat betekent ‘met lof’). Voor mijn zelfontplooiing was het een nuttige exercitie, maar de mensheid is er natuurlijk geen stap verder mee geholpen.

Is dat erg? Nee. Maar het kan geen kwaad om het te beseffen. Als ik een soortgelijk besef heel af en toe kan laten doorsijpelen bij de gemiddelde spelletjeskrabbelaar… kijk, dán is mijn verblijf op deze aardkloot niet voor niets geweest.

18 reacties

  1. Roland van Hek · 11-2-2011 · 20.06 uur

    “Wat een belachelijk kutstukje dit! Ik vind het Bashers onwaardig en een schrijnend voorbeeld van hoe ver Bashers is afgegleden. Ik kan jullie nu echt niet serieus meer nemen, hoor! Dat deed ik al niet, maar nu al HELEMAAL niet meer.”

    Voor alle jankerige hondenvoelers zonder inspiratie: voel u vrij om bovenstaand stukje te CTRL-C/CTRL-V’en. Dat scheelt u typwerk en hoofdpijn.

  2. Marijn · 11-2-2011 · 20.12 uur

    Bedankt voor deze reality check, Gerthein. Wat ik zonde vind van de ellenlange discussies onder de artikelen over gamejournalistiek is dat je daar een berg mensen vindt wier gezamenlijke passie zogenaamd games zijn, maar juist die games worden vaak compleet uit het zicht verloren.

    Maar om dan nu een stuk te schrijven dat gaat over de gamejournalistiek die het heeft over gamejournalistiek die het serieus over games wil hebben.. We need to go deeper.

  3. Arthur Geraerts · 11-2-2011 · 20.18 uur

    Ja, maar… Uhm… Ik ben het een keer met iets eens… Heel eng dit.

  4. Jurjen · 11-2-2011 · 20.24 uur

    Volgens mij past het wel bij gamers, om dingen serieus te nemen die uiteindelijk nergens om gaan. Ik geniet daarvan.

  5. Jesse Zuurmond · 11-2-2011 · 21.31 uur

    Het is volgens mij wel een moeilijke balans tussen het medium serieus nemen en jezelf niet. Als ik het op mezelf betrek: ik probeer leuke stukjes te schrijven waaruit blijkt dat er meer uit games valt te halen dan PR-bericht X, maar tegelijkertijd merk ik de laatste tijd dat ik moe word van de terugkerende discussies over gamejournalistiek.

    Waarmee ik volgens mij hetzelfde heb gezegd als Marijn :P

  6. Jos Bouman · 12-2-2011 · 12.34 uur

    Wat een belachelijk kutstukje dit! Ik vind het Bashers onwaardig en een schrijnend voorbeeld van hoe ver Bashers is afgegleden. Ik kan jullie nu echt niet serieus meer nemen, hoor! Dat deed ik al niet, maar nu al HELEMAAL niet meer.

  7. Harry Hol · 12-2-2011 · 13.30 uur

    Mooie afsluiting van het debat over het debat over gamejournalistiek op Bashers. Fijn dat dit de laatste was. Zullen we het nu weer over spelletjes hebben?

  8. David Nieborg · 12-2-2011 · 14.05 uur

    Ja eensch (natuurlijk). Als het debat (lees wel: niet het debat over het debat…) over gamejournalistiek maar niet stopt. Kritisch zijn op gamejournalistiek is even belangrijk als het ‘over spelletjes hebben’, en het is niet zo dat het debat over gamejournalistiek helemaal nergens toe geleid heeft!

    Overigens, Gert Hein, vat het allesbehalve lullig op. Als meer dan een paar honderd mensen mijn proefschrift lezen ben ik al heel blij. De waarde van een proefschrift zit hem gelukkig niet in het aantal lezers, maar wie het oppakt. Als mijn collega’s het weer gebruiken in hun onderzoek dan heb ik alle academische achievements unlocked die er zijn. De andere waarde van mijn proefschrift zit hem in de meer leesbare versie, de handelseditie. Die moet natuurlijk wel iedereen lezen (en kopen ;).

    Blijf het lastig vinden hoor, jezelf wel/niet serieus nemen. Ik vind het ook vaak een hele makkelijke uitweg voor luie (of soms minder slimme) journalisten en gamers. In plaats van de discussie aan te gaan en soms moeilijke vragen (ook aan jezelf) willen stellen is het een beetje een dooddoenner om te zeggen “ach ja, ik ben ook maar een grappenmakker ROFLlolhahaha!!11!one”. De easy way out.

    Laat ik het zo zeggen, op de academische congressen waar ik de laatste jaren geweest ben heb ik collega’s echt nog NOOIT horen zeggen in een discussie dat ze zichzelf niet serieus nemen. Zelfde geldt voor discussies in kwaliteitskranten in de politiek.

  9. Ruud · 12-2-2011 · 14.30 uur

    Als je naar een hoger niveau wilt zal je juist jezelf serieus moeten nemen, anderen gaan dat namelijk niet automatisch doen. Probleem is dat men eerst geheel moet afbreken alvorens men weer kan opbouwen en dat doet pijn. Dat is een lange en zware weg.

  10. Gerthein Boersma · 12-2-2011 · 14.50 uur

    @Harry Hol (Schon Mal Den Wagen): Het was op zich wel een mooi statement geweest als hieronder “0 reacties” had geprijkt (‘t is immers niet alsof dat nooit gebeurd is op deze site ;)). Maar dat is het equivalent van een potje Prisoner’s dilemma met een paar honderd spelers. ;)

    @David: Klopt, context is natuurlijk belangrijk. Congressen en NRC-stukken zijn tot daaraan toe (die bijdragen kun je ook nog wel beschouwen als het serieus nemen van het medium zélf). Maar voor self-important reaguurders* op mijn kakkelollige Wie-heb-ik-aan-de-lijnnnn?-brouwsels mag de zelfspot-knop van mij wel een tikje hoger worden gedraaid.

    En ja, het is deels een vorm van schuilen. Eén van de weinige puntjes van kritiek die ik heb op Jon Stewart (who is, for all intents and purposes, my Jesus) is precies dat: Als hij zich bezondigt aan dezelfde goedkope insinuaties waar hij Fox News van beticht, heeft hij nogal eens de neiging te roepen: “Ja maar mijn show komt op COMEDY Central, na een programma waarin muppets crank calls maken. JULLIE heten een nieuwskanaal te zijn!”. Terwijl The Daily Show stiekem (en mijns inziens ook terecht) wel degelijk een bepaalde journalistieke pretentie heeft. Maar goed, als die man zich er al schuldig aan maakt, dan hoeft een paljas op een volgens sommigen slecht bezochte spelletjessite zich daar ook niet voor te schamen. Verrek, doe ik het weer! ;)

    *Als ik zie hoeveel mensen op Bashers het laakbare ‘huilie-huilie’ gebruiken, mag ik deze in mijn ogen veel leukere Geen Stijl-term er ook best ingooien. :)

  11. Harry Hol · 12-2-2011 · 15.44 uur

    Ah. De Derrick referentie. Fijn. Weer eentje die bij Google op gaat duiken.

    Ik vind het gewoon een beetje vermoeiend om hier stukjes met een toontje te lezen met al dan niet verkapte sneren naar collega’s.

  12. Gerthein Boersma · 13-2-2011 · 2.34 uur

    @Harry Hol: Voorzichtig aan! Elke keer dat je je eigen naam googlet, vermoordt God een pandabeer.

  13. Harry Hol · 13-2-2011 · 13.59 uur

    @Gerthein De panda is niet voor niets een bedreigde diersoort.

  14. alper · 13-2-2011 · 15.15 uur

    Ik vind het plaatsvervangend gênant dat je je eigen gebrek aan ambitie over andere mensen wilt uitsmeren.

    (Wéér zo’n meta-opmerking, maar je maakt het er zelf naar.)

  15. Gerthein Boersma · 13-2-2011 · 18.04 uur

    @Alper: de kern van mijn suggestie - dat af en toe een paar passen achteruit stappen om iets met wat meer kritische distantie te bekijken eigenlijk nooit kwaad kan - is zeker niet ‘mutually exclusive’ met ambitie. Al besef ik dat mijn verwoede pogingen om het luchtig te houden misschien anders impliceren (spoiler: ik heb stiekem wel degelijk af en toe backspace gebruikt. omfgMeta!!1!).

  16. Roland van Hek · 13-2-2011 · 19.27 uur

    Ik heb absoluut niet het idee dat Gerthein iets over mij uit probeert te smeren.

  17. bas · 14-2-2011 · 20.11 uur

    Wacht maar tot Bashers eens een keer geld wil gaan verdienen, dan zullen we eens kijken hoe snel iedereen zich hier serieus neemt :)

  18. David Nieborg · 14-2-2011 · 20.44 uur

    @ bas Op zich een logisch opmerking en goed dat die gemaakt wordt. Want dan kan ik meteen aangeven dat we best geld willen verdienen. Maar dan weer niet door sponsoring van de game industrie. En nee, dat maakt het er niet makkelijker op :).

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>