About
Volg Bashers
Nieuwe posts
Populaire posts
Nieuwe reacties
Schiet me niet af, maar Spore is in één woord teleurstellend. Ja, het concept is uniek en de schaal is gigantisch. Maar, nee, daarmee heb je nog geen leuk spel. Dat ondervond ik in levende lijve op een Spore-evenement in Brussel. Opvallend was al hoe de twee pc’s die de game draaiden zelden bezet waren. Alsof op voorhand al werd gefluisterd: “Eigenlijk is dit spelletje een beetje overhyped.” Maar goed, dat gaf mij mooi de tijd om wat uitgebreider te spelen. Wat twee belangrijke kritiekpunten opleverde: onduidelijkheid en constante herhaling.
Waarom?
Op zo’n persbijeenkomst word je natuurlijk op een willekeurig punt in het spel gedropt. Maar als ervaren speler – zo mag ik mezelf best noemen, vind ik – weet ik na een paar minuten meestal toch wel wat ik moet doen. Niet bij Spore. Ik liep maar onbenullig rond met een creature. Wat eten, wat zingen, wat vechten. Maar waarom eigenlijk en met welk doel? Moeilijk te zeggen. Deze acties schijnen te bepalen of mijn creature een herbi-, omni- of carnivoor wordt, maar ik merkte niets van een progressie. Ik waande me eerder iemand die door de stad loopt en niet weet waarnaar hij of zij op zoek is.
Misschien heb ik het mis. De gebruikelijke tutorials waren natuurlijk al achter de rug, die had ik dus gemist. Maar de hulpfunctie die je gedurende het spel kunt oproepen is in ieder geval onduidelijk opgebouwd, waarbij je een tekst met de omvang van een Harry Potter-boek moet doorworstelen. Nee, toegankelijk voor de ‘casual gamer’ is Spore niet. Gelukkig krijgt de winkelversie van het spel in ieder geval ook Nederlandse teksten.
Repetitief
Na een hele poos spelen, merkte ik toevallig op dat ik een omnivoor was geworden. Waarschijnlijk omdat ik zonder het te weten zowel planten zat te eten als vriendelijke beestjes aanviel (misschien dan toch niet zo’n ervaren speler?). Maar een halfuur later zat ik wel nog steeds hetzelfde te doen. Alleen kon ik nu grotere beestjes opeten en van hogere bomen vruchten plukken. De hele cyclus herhaalde zich weer, tot ik weer wat beter werd en verder kon. Voldoening gaf dit mij niet.
Dan maar even de laatste fase van het spel proberen. Hoewel in deze fase de hele ruimte voor je open ligt, geldt hetzelfde verhaal. Je bouwt een kolonie, probeert die goed te laten draaien tot je materiaal hebt om je ruimteschip verder te laten vliegen, en herhaalt de hele riedel een planeet verder. En weer opnieuw, en wéér opnieuw. Tot je het hele universum tot je beschikking hebt. Hoera?
Kantlijn
Natuurlijk moet ik voorzichtig zijn met mijn oordeel. Zoals gezegd, heb ik het spel niet in z’n geheel kunnen spelen. Op de Games Convention speelde ik vorig jaar de eerste en tweede fases van het spel, op dit evenement de derde en laatste fases. Ik heb het spel vast veel te oppervlakkig (en met te weinig kennis) gespeeld. Maar pas ik zo niet perfect in de ‘casual’ groep die Spore wil aanspreken?
Spore is origineel en er zijn veel leuke community-mogelijkheid (Sporepedia, de online-functie, is echt héél tof) maar de uitwerking die ik tot nu toe heb gezien is aan de zwakke kant, flauw zelfs. Op 4 september ligt het spel in de winkels en dan zullen we zien of de rest van de pers – en de spelers – het met mij eens is. Zelf ga ik de game voorlopig in ieder geval niet kopen.
