Het is een onweerstaanbaar idee: met talloze andere spelers tegelijk rondlopen in een fictieve wereld en daar avonturen beleven. Dit subgenre is wereldwijd een miljardenbusiness, met World of Warcraft als grootste hit. Biowares The Old Republic hoopt een dergelijk succes te behalen door ons te transporteren naar het universum van Star Wars, maar dan duizenden jaren vóór de gebeurtenissen uit de films. Alle bekende elementen (Jedi-ridders, lichtzwaarden, robots en ruimteschepen) zijn ook in dit tijdperk aanwezig.

Biowares vernieuwing in het genre is dat computergestuurde personages volledig ingesproken stemmen hebben. In plaats van een lap tekst die steeds uitlegt wat de volgende opdracht is, krijg je deze informatie tijdens interactieve gesprekken. De speler kan uit een aantal antwoorden kiezen en zo zijn eigen verhaal beïnvloeden. Andere spelers kunnen desgevraagd aan deze gesprekken meedoen, zodat een gedeelde ervaring ontstaat.

Voor een deel van het spel is samenwerking onontkoombaar: wie de sterkste tegenstanders in gevechten wil verslaan heeft hier hulp bij nodig. In een aantal gevallen volstaat de aan jou toegewezen computergestuurde assistent, die jou net als Han Solo’s Chewbacca altijd terzijde staat. De verstrengeling van verhaal en samenspel is nog niet naadloos maar werkt goed genoeg, zodat je bereid bent de haarscheurtjes in de illusie door de vingers te zien.

Haarscheurtjes bestaan er in de vorm van bijvoorbeeld andere spelers die met identieke ‘companions’ rondlopen. Of het feit dat jouw persoonlijke verhaal geen echte invloed op de spelwereld als geheel heeft; alleen jouw persoonlijke ervaring verandert, niet die van je medespelers. Ook zijn niet alle planeten even fantasievol ontworpen. De hoofdstad van de Republic, Coruscant, is bijvoorbeeld haast niet van ‘rovershol’ Nar Shadaa te onderscheiden.

Als laatste zouden sommigen het gebrek aan vrijheid als gemis kunnen zien. De ervaring in The Old Republic is strak geregisseerd en volledig in handen van Bioware, niet in die van de spelers, wat enigzins ironisch is gezien de vele keuzes die de speler mag maken. Want hoewel de keuze van de speler wel degelijk veel invloed heeft op de persoonlijke verhaallijn, is er geen creatieve eigen inbreng mogelijk, die het universum in onverwachte nieuwe richtingen kan duwen.

Toch is het daarom zeker geen slecht spel. The Old Republic is behalve een erg meeslepende game ook de beste Star Wars-ervaring in jaren, en beduidend beter dan George Lucas’ eigen ‘prequeltrilogie’.

Deze recensie verscheen eerder in nrc.next.