About
Volg Bashers
Nieuwe posts
Populaire posts
Nieuwe reacties
Harry Hol speelt al MMO’s sinds de dagen van de tekst-MUDs. In de rubriek Ding! bericht hij wekelijks uit de wondere wereld van ‘s werelds massaalste gamegenre.
Het is mijn beurt. Ik sta een beetje nerveus op. “Ik ben Harry Hol en ik ben WoW-verslaafd’
“Hallo Harry”, zegt de groep zonder veel enthousiasme.
Ik slik zenuwachtig. Het grote woord moet er toch uit. “Ik… speel weer…”
Er gaat een siddering door de groep. Iemand slaakt een kreet van afgrijzen. “Nee Harry! Nee toch! Niet midden in het reviewseizoen?”, vraagt de groepstherapeut.
Ik knik verslagen. “Ja. Het is ook heel erg deze keer. Ik dacht, ach een keertje inloggen kan toch geen kwaad? Even een Priest maken en gewoon een beetje spelen. Om te ontspannen.”
Naast mij zit een jongen die onrustig op zijn stoel heen en weer schuift.
“Ik begon gewoon… en voor ik het wist was ik level 20…”
“En dan wordt een Priest echt leuk”, fluistert de jongen naast me. Ik zie het verlangen in zijn ogen.
“Ja! En ik begon goud te verdienen! Bakken goud, door herbs te verkopen in het Auction House! En als Priest word ik steeds uitgenodigd voor instances… Ik heb al een paar ‘blue items’ gewonnen… En… en…” Ik barst in snikken uit.
“En nou kun je niets anders meer spelen?”, vult een meisje aan. Ze heeft een zenuwtrek in haar gezicht. Haar handen lijken een toetsenbord en muis te zoeken, haar vingers gekromd alsof ze op de letters W, A, S en D liggen.
“Ik heb zelfs Uncharted 2 nog niet gedaan! En de singleplayercampagne van MW2 houdt mijn aandacht niet vast… Het lijkt wel…”
“Of wat je daarin doet niet echt is?”, vraagt een enorm dikke vijftiger met een vlekkerig Blizzcon shirt.
“Precies! Alles wat ik in single player spellen doe, lijkt nutteloos. Niemand die het ziet… Niemand die jaloers kan kijken naar mijn nieuwe uitrusting… Niemand die het hoort als ik Ding! roep… En ik zeg dat zo graag: Ding!”
“Gz!” roepen een paar aanwezigen automatisch. De therapeut kijkt hen boos aan. Ze slaan schuldbewust hun ogen neer.
“Ik heb zelfs een kwartier lang voor de deur van de bank in Orgrimmar gezeten… Gewoon om te kijken naar alle spelers die daar rondhangen…”
“Maar je was zo ver gekomen,” zegt de therapeut. “Je was zelfs met LOTRO gestopt…”
Ik voel dat ik rood word. “Erm… Nee…”, geef ik toe. “Ik heb wel LOTRO gespeeld… Om de ergste drang te verdrijven… Als een soort methadon… En EVE. Ik heb ingelogd in EVE…”
“Maar je het nu toch spijt? Je weet dat wat je deed fout was…”
“Spijt? Ik ben level 26 en ben bijna toe aan Scarlet Monastery! Ik heb drie mounts en 346 goud! Ik heb cooking bijna op Master niveau! Spijt? SPIJT? Ik heb de TIJD VAN MIJN LEVEN! Ik ga nooit stoppen! NOOIT! NOOIT MEER STOPPEN!”
“Sjaak…” zegt de therapeut tegen de enorme verpleger die tot dan toe onopvallend in de hoek stond.
“Ik ga door tot 80! Dan heroics! En raids! RAIDS! HA HA HA HAAAAAAHAAAAAA!”
Sjaak drukt de injectienaald in mijn arm. Voor het zwart voor mijn ogen wordt roep ik “DING! DING! DING!”
“Gz, GRTZ, GRATZ!” krijst de supportgroep in koor.
