Toen gratis games nog leuk waren



Stefan Popa op zondag.
Beeld: Paul Veer.

Ik mis de wildgroei van gamewebsites. Vroeger, toen ik nog dit luisterde en dat keek, hadden wij van DS-Gamer vijf directe concurrenten die enkel en alleen over de Nintendo DS berichtten. Daarnaast was er een overvloed aan Nintendo-websites die ons liever zagen gaan dan komen. Maar daar maakten we ons niet druk om. Niet heel erg tenminste. We tikten IGN en Gamespot over en schreven artikelen die we recensies noemden. We hadden lol.

Op MSN maakten we de concurrentie belachelijk in groepsgesprekken. Aantijgingen lekten steevast uit, waarna ik gebroken banden probeerde te lijmen. Zo nu en dan werden we gehackt. Daar zouden we de volgende ochtend wel naar kijken, want het was bedtijd geweest. Uiteindelijk bleven we een week offline. Ons gezelschap bleef echter nog wel Engelse berichten vertalen, alleen dan in een Word-bestandje. Zodra we online waren knalden we alles op het internet. En zo werden we langzaamaan de heersers die we ons waanden.

Limegroen

Het was een ellenlange weg. Mijn eerste website maakte ik met Yahoo! Geocities. Hoe meer limegroen, hoe professioneler ik mijn site vond ogen. Nog voordat ik wist wat recenseren was, schreef ik stukjes over mijn Gameboy Advance-spelletjes. Dat wil zeggen: ik schreef het officiële verhaal over uit het boekje, plakte er een alinea aan vast om te beschrijven wat er gebeurde als je op de knoppen drukte en zette er een cijfer onder. Ik ging niet lager dan een zeven, want ik had het spel toch gekocht van mijn zakgeld. En ik had smaak.

Maar na een weekendje recenseren had ik mijn collectie wel becijferd. Via een vriendje leerde ik roms kennen. En hemeltjelief, wat had ik plotsklaps een hoop te recenseren! Dat bleek niet alleen door het magistrale aanbod een helse onderneming: ik moest ook mijn knoppenalinea herevalueren. Want zo’n toetsenbord speelt toch iets anders dan mijn Gameboy. Het verhaalgedeelte moest ik zelf ontcijferen, maar dat lukte niet altijd. Daardoor stopte ik een paar flauwe grappen in de tekst ter vervanging. Ook leuk, dacht ik.

Hockeyfeest

Het is maar goed dat ik snel bij mijn eigen websites ben weggeplukt. Een andere en meer kundige websitebouwer vond mijn schrijfstijl wel leuk; vooral mijn alinea’s over het verhaal van de game. En ik maakte per zin twee spelfoutjes minder dan anderen, waardoor ik opklom op de ladder der bedplasredacteuren. Ik versloeg E3-beurzen vanuit mijn vaders bureaustoel, ik vertaalde nieuwsberichten en ik leerde teksten schrijven. Als ik erover nadenk, heb ik alles wat ik nu ben te danken aan mijn limegroene ‘rombecijferingssite’.

Zoals het ging in die tijd, hopte ik van site naar site. Totdat ik mijn plek vond bij een website die we later uitbouwden tot DS-Gamer. Niet alleen ik ontwikkelde me. Het hele team van bijzondere, grappige en vooral getalenteerde gamers ging met stappen vooruit. Dit werd gezien door Nintendo DS-bezitters (geheel onverwacht werd die groep behoorlijk groot). De site werd niet alleen meer bezocht door onszelf, maar ook door anderen. Eenmaal werd ik op een hockeyfeest aangesproken door een onbekende jongeman die mijn achternaam herkende van DS-Gamer. Plotseling keken we anders naar onze concurrenten. Drie stopten ermee, omdat het niet meer leuk was door ons, en één startte juist omdat ze ons leuk vonden en dat ‘ook wilden’. En wij vonden het nog het leukst.

Recensie-exemplaren

Toen gebeurde het meest magische moment: we kregen een e-mail van een game-uitgever. Niet van Nintendo, het bedrijf waarvan we hielden, maar de pr verguisden. Volgens mij was het Activision die ons een exemplaar van Tony Hawk of Spider-Man offreerde. Of we er iets leuks over wilden schrijven. En dat wilden we wel. We werden als heersers behandeld. ‘Gratis games,’ zullen we destijds wel gejoeld hebben in het ultrageheime crewforum.

De spelletjes stapelden zich op. Zo nu en dan verkocht ik de ramsj op Marktplaats. Natuurlijk was het niet correct om gratis games door te verkopen aan welgestelde huispapa’s en –mama’s, maar ik was dorstig. Als tiener is de drang naar bier groter dan naar een ziel in zedelijke balans. Vriendjes keken naar me op, omdat ik games kreeg. Ik keek naar mezelf op. We groeiden, als DS-Gamer en als mensen. Hoogtepunt was een eindejaarsprijsvraag van onvoorstelbare proporties, die vooral heel erg leuk was. Zoals alles in die tijd. Inmiddels is de website overleden, maar wij zitten overal: hier bij Bashers, bij de krant, bij nieuwssites, bij (online) tijdschriften. We verdienen geld en sommigen van ons komen om in de persexemplaren. Maar zo leuk als in de wildgroeitijd wil het maar niet worden.

14 reacties

  1. Vincent · 25-3-2012 · 16.01 uur

    Wat een leuk stuk! Je hebt van je hobby je werk kunnen, iets wat veel meer van ons zouden willen!

  2. Gillian de Nooijer · 25-3-2012 · 16.52 uur

    Alles is leuk als je nog jong bent en geld nog geen échte waarde heeft :-)

  3. Ronald van der Woude · 25-3-2012 · 17.17 uur

    hahah wat leuk, ik was vast site bezoeker in die tijd. Niet lang nadat ik lid werd onstond er ook wii-gamer. Mooie tijden (A) Via ds-gamer ben ik zelfs naar bashers gekomen. (Menno was een keer te gast in de wekelijkse podcast) Jammer dat de site niet meer is…

    Ik heb nooit dankje kunnen zeggen voor de super gezellige tijd die ik op het forum heb gehad, dus bij deze.

    Ronald

  4. Stefan Popa · 25-3-2012 · 20.57 uur

    Dat is misschien zo Gillian, maar misschien was het gewoon een leuke enthousiaste tijd. Kan ook nog.

    En tof om te horen Ronald. Je hoeft mij niet te bedanken - het was het team dat de site leuk maakte. Maar toch: graag gedaan ;-). Hopelijk vind je het hier net zo leuk!

    Bedankt trouwens Vincent :-)!

  5. Jasper Driessens · 25-3-2012 · 21.34 uur

    DSTopgames <3! Gelukkig hebben wij Niels Peuchen nog.

    Ik herken veel uit je verhaal. Heb zelf alleen het gevoel dat ik te vroeg gestopt ben. Ik heb er net niemand meer als echte vriend aan overgehouden, en niet lang na ik stopte begonnen mensen waar ik mee samenwerkte groter te worden.

    Bestaat DS-Gamer nu niet in de vorm van YouGamer.nl?

  6. Thomas · 25-3-2012 · 22.04 uur

    Ik zou YouGamer niet echt meer vergelijken met DS-Gamer/NinYou. Er werkt eigenlijk niemand meer (op wellicht een enkeling na) die destijds aan DS-Gamer werkte, de eigenaar is anders, en het forum is vrijwel uitgestorven. In naam zijn ze wellicht verbonden, maar achter de schermen is er niks meer dat de sites bindt. Helaas. :P

  7. Jasper Driessens · 26-3-2012 · 19.40 uur

    Thomas als in Thomper?

  8. Sjoerd · 27-3-2012 · 1.08 uur

    Hah, mooi verhaal Stefan. :) Ik weet nog dat ik DS-Gamer destijds ontdekte uit één van de eerste nummers van [N]-Gamer, iets over een online toernooi… Dat heeft ook nog wel aardig wat bezoekers getrokken geloof ik. Artikelen werden steeds beter, uitgebreider en grootser opgezet. In de hoogtijdagen waren er bizar veel bezoekers en uiteraard met name tijdens prijsvragen (Adventkalender als hoogtepunt uiteraard). Met een goed en gezellig forum als achterban waren er veel vaste bezoekers, één van de grootste pluspunten vergeleken met andere websites.

    Inderdaad erg leuk om te zien waar de redacteurs van toen nu allemaal zijn belandt. :)

    @Jasper; Waarschijnlijk wel ;)

  9. Jovatov · 27-3-2012 · 22.15 uur

    Tjonge wat een herkenbaar stuk.

    Dank voor deze herinnering aan vroeger tijden :).

  10. Marcel · 27-3-2012 · 23.28 uur

    Ik heb nog wel meegedaan met zo een online toernooi inderdaad. Met Tetris :D

  11. Stefan Popa · 28-3-2012 · 12.31 uur

    Bedankt dat jullie het lezen - anders is zo’n herinnering ook niets waard ;-).

  12. Roy Swiers · 29-3-2012 · 10.55 uur

    Ik kende de website niet, maar nu wel. Ziet er leuk uit. En wat je zegt, wat was er een wildgroei een gamesites. Dat is gelukkig (naar mijn idee) wel weer wat minder tegenwoordig.

    Ik schreef sinds 1999 voor VideoGames.NL (zoals we dat schreven), wat hier terug te vinden is. Ik ervaarde de tijd een beetje als jij. Ondanks dat ik niet de initiatiefnemer van de website was kwam deze wel steeds meer in de mijn handen te liggen. Elke week haalde ik de postbus leeg en verdeelde ik de games, de leukste vaak voor mijzelf. =) Op een gegeven moment was ik misschien nog wel de enige die voor de site schreef, toen stierf de website een langzame dood. In de tijd dat we online waren schreven we teksten vol met aannames en niet gecontroleerde feiten, reviews gebasseerd op screenshots en achterzijdes van hoesjes (de stroom games was groter dan we aankonden) en orakelde we op de ECTS 2001 nog over onze grandiose ideeen bij menig uitgever.

    Wij ( ) zagen als die verschillende gamesites en dachten een mooie verzamelplek te worden met subsites. Je had je eigen site kunnen maken waarmee je een subdomein op onze website kreeg en de beste artikelen en reviews zouden worden doorgeplaatst naar de hoofdpagina van videogames.nl. Je zou vrienden kunnen worden met andere sites en contacten kunnen leggen met andere gamers. Een soort van sociaal netwerk voor gamers die graag over spellen schreven, uitgevers en verkooppunten. Zover zijn we nooit gekomen, maar we hebben erg veel lol gehad, dat is een feit.

    Bedankt Stefan, dat je mij hier aan herinnerde, ik heb weer een heerlijke dag nu!

  13. Jasper Driessens · 31-3-2012 · 0.57 uur

    Voor de liefhebber.

    Toonbeeld van amateurisme: ruzieënde redactieleden in comments onder review. http://web.archive.org/web/20060719045941/http://www.dstopgames.nl/article/Comfortabele-DS_432.html

    Ik, die mijn hele levensverhaal in een sentimentele opwelling maar het internet opgooit tijdens de nadagen van DSTopgames.nl, maar dan gere-post op opvolger DS-Extreme.nl, met extra sentimentele reacties van nostalgisten. Wat waren we lief.
    http://web.archive.org/web/20080511010107/http://www.ds-extreme.nl/forum/thread.php?sid=763ce1e6b3b45d6a76d04ac5586e5b57&postid=89157

  14. Teun · 31-3-2012 · 13.35 uur

    Mooi verhaal, herkenbaar ook. Ik starte in 2000 een website met 2 vrienden. Een was techneut (ik), een vormgever en de hoofdredacteur. We bouwden een bezoekersstroom van een 5.000 per dag. Een deel staat nog online via: http://www.gamecore.nl/index_bup.php. En het trekt nog steeds honderd+ bezoekers per dag, met name oude reviews en cheats…

    Inmiddels in de site een rustige weblog geworden, zonder noemenswaardige bezoekers. En van ons? Een werd kunstenaar, de ander journalist en ik IT consultant. Is het toch nog goed gekomen :)

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>