Uitdaging voor de toekomstige gamejournalist



Gillian de Nooijer op zaterdag. Beeld: Paul Veer.

Ik zit in de bus op weg naar een persevent. Op de stoel voor mij zit een meisje van een jaar of zes. Het kind vraagt of ze de telefoon van haar moeder mag lenen. Die geeft haar dochter een iPhone en het meisje start Snake op. De rest van de reis rolt ze vrolijk met de slang over het scherm. Haar moeder deed dertig jaar geleden hetzelfde.

Iedereen kent Snake. Het spelconcept is meer dan drie decennia oud en generatie na generatie heeft kennis gemaakt met de hongerige slang. Net als Tetris, Asteroids en Pong zijn sommige historische games niet te missen. Maar dat geldt niet voor alles. Wolfenstein 3D is een historisch spel. Half-Life is een historisch spel. En er komt een generatie gamejournalisten aan die deze spellen nog nooit heeft aangeraakt…

De gamejournalistiek is jong. Relatief én absoluut gezien. Muziek, tv en filmcritici hebben een eeuw voorsprong op ons, waardoor dat werkveld vol zit met wijze oude knarren. Gamejournalisten zijn voornamelijk twintigers en dertigers, met hier en daar een scholier of eindredacteur van de oude stempel. De instapdrempel is tot nu toe ook redelijk laag geweest. Velen onder ons zijn opgegroeid met de gamesindustrie zelf, waardoor ervaring deels gelijk stond aan kennis.

Wie van deze is het origineel? Trick question. Snake Plissken uiteraard.

‘Neerlandse oudste’ Power Unlimited begon ooit met een clubje geïnteresseerde mensen, geen opgeleide experts (ja, Hoog Spel kent niemand meer :-P ). Tijden veranderen. Je komt de muziekjournalistiek niet meer in met enkel kennis van Britney Spears. En onder filmcritici mag je in het schaamhoekje als je niet minstens een essay hebt geschreven over de Art Deco invloed op Metropolis. Er komt een punt dat deze industrie meer gaat eisen van haar nieuwe deskundigen, omdat die niet kunnen blijven compenseren met jarenlange privé-ervaring.

Daar zijn we ondertussen op beland. Wie op dit moment besluit om gamejournalist te worden (serieus, doe het niet ;-) ), krijgt een hele andere uitdaging voor zich dan de huidige generatie. Je zal je moeten verdiepen. Begon je met gamen met Final Fantasy VII op de eerste Playstation? Maak je borst maar nat jongeman, dat wordt bijspijkeren. Je mist een paar delen.

Hoe grappig, explosief en cool entertainment ook kan zijn, goede muziek-, film- en televisiejournalisten hebben kennis en inzicht van universitair niveau. Wil je je meten met de meest ervaren game experts, dan vereist dat ondertussen een soortgelijke kennis. Iedereen die nu denkt: ‘Ach, met een beetje brallen bij een review á la Gamekings kom ik er ook wel tussen.’ heeft een vertekend beeld van het vak. Kennis is belangrijk.

Dit spel heeft Gears of War 3 mogelijk gemaakt. En een vrouw had de hoofdrol.

Kennis geeft inzicht in de toekomst. Bijvoorbeeld: Als je weet waarom de overgang van platte 2D naar ronde 3D games zo moeilijk was, krijg je beter inzicht in wat voor problemen de stap naar de volgende generatie (controllerloos virtueel 3D) zo lastig maakt. En je ziet de overeenkomsten tussen het jatwerk op de huidige App-markt en het jatwerk in de gamesindustrie van de jaren ‘80, waardoor je ook de gevolgen kunt voorspellen.

Kennis van het verleden is ook belangrijk voor recensies. Bijvoorbeeld: als je over 10 jaar Half-Life 3 moet recenseren, weet je eigenlijk wel wie Gordon Freeman is, de G-Man en waar die aliens vandaan komen? Ik verwacht tenslotte ook dat een filmrecensent weet dat Superman Returns een doorlopend verhaal is van de klassieke films van Christopher Reeve. Dat je destijds nog in de luiers zat maakt mij als lezer niet uit, dat is vakkennis.

Popquiz: Wat is een SEGA? Het publiek wordt ook steeds ouder, dus die verwachten wel dat het toekomstige journalistieke grut op de hoogte is van haar hardwareverleden. Hebben we een verplicht minimum inzicht nodig? 50 spellen die je minstens gespeeld moet hebben? Masterclasses over Qbasic, het belang van John Carmack, 8 versus 16-bits, de innovaties van Trespasser, het falen van Grim Fandango en de netwerkmultiplayerstrijd?

Dit spel maakte de miljarden die Activision-Blizzard nu verdient mogelijk.

Wat verwacht jij van de aankomende generatie game-experts voor inzicht?

20 reacties

  1. HugoSmits · 3-3-2012 · 12.55 uur

    Ik snap waar je naar toe wilt. Maar ik denk dat het op dit moment totaal irrelevant is.

    Vooral omdat vroegere keuzes vooral gebaseerd waren op limieten van de hardware in plaats van echt doelbewust design.

    Daarnaast is het niet zo dat kennis per definitie inzicht geeft omdat we voornamelijk toch steeds weer voor nieuwe problemen staan. Van 2D naar 3D heeft niks te maken met controllerloos virtueel 3D. Dat zijn echt totaal verschillende problemen.

    Als 3D software engineer heeft het werk van John Carmack me natuurlijk enorm geïnspireerd. Maar vandaag de dag is dat redelijk verwaarloosbaar. Vooral ook omdat hij niks heeft uitgevonden.

  2. Stijn · 3-3-2012 · 13.48 uur

    Ik snap eerlijk gezegd het probleem niet echt. Ik word in mei 20 en ik wil ook langzaam maar zeker meer gaan doen in de industrie ( ik heb me aan gemeld voor Bashers Beat). Ik heb zeker veel games gemist die eigenlijk essentieel zijn, zoals bijvoorbeeld Final Fantasy. Ik heb alleen maar FF 10 gespeeld vooral omdat ik JRPG’s totaal oninteressant vind. Alhoewel ik Kingdom Hearts nog wel leuk vond. Hoe dan ook, ik ken veel game “journalisten” als je het zo wilt noemen en die hebben ook lang niet alles gespeeld. Zij moeten heel vaak vorige delen op nieuw spelen of zelfs voor het eerst spelen, alleenmaar om die kennis op te halen voor bijvoorbeeld een review. Mijn punt is dus, als je iets gemist hebt van vroeger en je bent misschien niet goed geïnformeerd over een bepaalde serie of franchise. die games games kan je nog steeds spelen, ze lopen niet weg en beter later dan nooit.

  3. Jules · 3-3-2012 · 15.38 uur

    Kennis is belangrijk maar interesse ook. Een journalist die de kans krijgt om gamejournalist te worden maar net zo graag sportjournalist was geworden heeft de tools maar niet direct de kennis over zijn vakgebied.

    Ik ben geen gamejournalist, maar heb wel een grote interesse waardoor ik soms bij gamejournalisten ‘fouten’ ontdek omdat ik net even over die uitgever, dat spel, dat genre of dat onderdeel van de industrie iets weet.

    Voorbeeld: In de “Kingdoms of Amalur” review in de PU wordt afgevraagd waarom EA niet meer marketing budget op KoA heeft ingezet.
    De reden volgens mij is dat Reckoning een partner program game is, terwijl Mass Effect 3, dat een maand later uitkomt, van een interne studio is. De marge is dus groter op de tweede game. Ik hoop eerlijk gezegd dat het niet de reden is want de ‘partner’ is in feite een klant en het zou netjes zijn als ze hun even veel aandacht geven als intern ontwikkelde games, maar als je het realistisch bekijkt zorgt de druk van een beursgenoteerd bedrijf ervoor dat de aandacht meer zal liggen op games waar een groter aandeel naar EA gaat.

    Zo was Reckoning ook nooit een MMO die omgezet is naar een Single-Player game. Het was een game genaamd Ascendant, en toen Big Huge Games (de developer) failliet ging werd het bedrijf en het work in progress opgekocht door 38Studios, een developer die bezig was en is met de ontwikkeling van een MMO met de codenaam Project Copernicus. Toen is men aan de slag gegaan om Ascendant om te vormen tot een soort prequel die plaatsvindt duizenden jaren voordat de MMO zal plaatsvinden. Dit hebben ze gedaan om al klantenbinding op te bouwen voor de MMO, maar door de prequel zo ver voor de MMO te laten plaatsvinden is er ook genoeg vrijheid voor de ontwikkelaar (Big Huge Games) om hun eigen ding te doen (Net zoals Bioware veel vrijheden heeft door KOTOR en TOR zo ver voor de films van George Lucas te laten plaatsvinden).

    Natuurlijk zal een journalist deze dingen ook vaak toch wel weten, maar vindt het niet relevant voor het publiek waar hij voor schrijft en laat het achterwege. Maar elke keer als ik zo iets lees moet ik het weerstaan om een e-mail te sturen. Het is ook niet direct een probleem van de gamejournalist, zo is bij een NOS reportage over de gemeente waar ik woon de verkeerde naam onder een wethouder gezet. Dan bekruipt me soms de vraag dat als journalisten deze verifieerbare feiten niet correct hebben, wat klopt er dan nog meer niet in een/nieuwsbericht.

    En natuurlijk hebben niet alle gamejournalisten de mogelijkheid om zich specialistisch te richten op een bepaald onderdeel van de industrie omdat ze breed inzetbaar willen zijn. Iets wat je als fan/volger makkelijker kunt doen. Net zoals bij het NOS nieuwsbericht waar ik toevallig de ‘spelers’ ken omdat ik in de gemeente woon en ik dus niet veel moeite heb moeten doen.

    In mijn geval zijn de PC, Bethesda Softworks/Zenimax, Westerse RPG Games en the Elder Scrolls serie het platform, de publisher, het genre en de game-serie waar ik veel interesse in heb en dus veel van weet. Daarmee geholpen doordat ik de belangrijkse hub-sites over die onderwerpen goed in de gaten hou (zoals Bethblog.com en RPGwatch.com). Als je overal iets van moet weten zul je ook van alle andere publishers alles in de gaten moeten houden.

    Voorlopig kom je zonder opleiding ook niet aan de bak bij de grote mainstream van de Nederlands Game media (PU.nl en Gamekings.tv). Dat de opleiding meer technisch van aard is (media opleiding waarbij je leert filmpjes te editen), zorgt er voor dat kennis over de industrie of het vak journalist nog niet echt een vereiste is.

    Maar ja, ik ben het dus ermee eens, als ik je artikel goed begrijp, dat naast een opleiding (die je de tools geeft) het ook van belang is de interesse hebt en dus de wil hebt om je in het verleden van het onderwerp te verdiepen.

  4. Jules · 3-3-2012 · 15.48 uur

    @HugoSmits

    Modern Warfare 3, loopt nog altijd op een doorontwikkelde engine van John Carmack.

    Je kunt niet zeggen dat ‘John Carmack’ dan niet van belang is. Nu kun je oproepen dat ze ook een andere engine hadden kunnen gebruiken, maar het blijft een feit dat het juist zijn engine is die voor zoveel games is gebruikt.

    http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/63/Quake_-_family_tree.svg

    (bovenstaande feiten zijn me bekend doordat ik een interesse in id Software heb gekregen doordat ik alles rond Zenimax volg. Ik heb Wolfenstein 3D, DOOM , DOOM3, Modern Warfare en Modern Warfare 2 gespeeld. Maar een Quake game heb ik nog nooit gespeeld.)

  5. Gillian de Nooijer · 3-3-2012 · 17.29 uur

    Als je (in de functie van) journalist of deskundige stellig zegt dat John Carmack niet van belang is, dan ben je mij binnen 3 seconden kwijt als lezer.

    Dat is hetzelfde als als (film, literatuur, muziek) journalist de invloed negeren van George Lucas op de gehele moderne filmindustrie, van JRR Tolkien op het fantasy genre en de Beatles op muziek. Wellicht ken je als persoon niet alle draden van het web, cause and effect, maar van een expert verwacht ik dat inzicht of de interesse er in wel.

  6. HugoSmits · 3-3-2012 · 19.24 uur

    @Jules

    John Carmack’s code is er inmiddels al lang en breed uitontwikkeld. Dit komt mede doordat dit soort code altijd maar met een ding ‘in mind’ geschreven wordt; snelheid. De houdbaarheids-datum daarop verloopt echter heel snel.

    Tevens zijn de engines van Carmack helemaal niet veel gebruikt in andere games (althans relatief gezien). De Unreal engine en ook de BUILD engine van Ken Silverman (Duke Nukem 3D) zijn meer gebruikt. Dit komt omdat Carmack niet zo op tech support zat te wachten en daarom liever niet te veel licensies verkocht.

    @Gillian

    Die vergelijking gaat natuurlijk niet op. Het zou eerder John Romero zijn in dat rijtje die deed namelijk het design voor de Id Software games.

    Je kunt dus eerder stellen (in vergelijking met JRR Tolkien) Dat John Carmack een hele fijne typmachine heeft gemaakt waarop John Romero (=JRR) kon typen. Echter heeft Carmack de ‘typmachine’ niet uitgevonden maar gewoon een hele goede variant gemaakt voor die tijd. Die sindsdien is ingehaald door nieuwere modellen.

    —————————————-

    Let wel; ik zeg niet dat John Carmack’s werk niet revolutionair is geweest. De man is een onwijs goede programmeur en die een talent heeft voor het uitkiezen van kern-zaken die er tot doen (en welke niet -> i.e. geen plafonds renderen in Wolfenstein 3D).

    Echter verloopt dat zo snel dat het vandaag de dag niet relevant is.

    Je hoeft niet te weten hoe de engine van Wolfenstein 3D of van Doom in elkaar steken om te begrijpen hoe 3D graphics vandaag de dag in elkaar steken.

  7. Rogier Kahlmann · 3-3-2012 · 21.16 uur

    Kennis van feiten, daar is geen gebrek aan. Bovendien is het makkelijk om te doen alsof met een paar minuten internetten. Hoeft niemand zich ook voor te schamen. Echte journalisten noemen dat research volgens mij.

  8. Matthijs Vermeer · 3-3-2012 · 22.11 uur

    Een goede gamejournalist heeft precies nodig wat andere journalisten ook nodig hebben: de intelligentie om te komen tot inzichten en om z’n onderwerp te begrijpen, de kennis van z’n onderwerp om die inzichten in perspectief te plaatsen/verbanden te leggen en de eloquentie om die inzichten in helder en mooi Nederlands neer te zetten. Ik denk niet omdat videogames een jong medium is dat die eigenschappen anders zijn. Het enige verschil is dat relatief weinig mensen lang genoeg in de gamejournalistiek hebben gezeten om kaas te hebben gegeten van hoe je goede journalistiek moet beoefenen. Al die filmrecensenten die je beschrijft zijn ook geen achttien jaar meer hoor.

    @Rogier Kennis gaat niet alleen over feiten. Aan alleen kennis van feiten heb je niets, zeker niet met het internet als zo’n adequaat alternatief voor die kennis. Dat geldt niet alleen voor de geschiedenis van een kunstvorm of industrie, maar voor alle geschiedenis. Dat je weet wanneer de Bestorming van de Bastille was is op zich leuk voor op een feestje, maar verder niet. Dat wordt pas interessant wanneer je gaat kijken naar wat de effecten van die Bestorming op de geschiedenis van Europa zijn geweest. Dan leer je pas wat over mensen en samenlevingen, wat je vervolgens kunt gebruiken om het heden en de toekomst te leren begrijpen. Dat geldt ook voor de geschiedenis van videogames en gamejournalisten.

  9. Gillian de Nooijer · 3-3-2012 · 23.26 uur

    @Matthijs. Jup, mee eens.

  10. HugoSmits · 4-3-2012 · 10.41 uur

    @Matthijs

    @Matthijs

    Ik denk dat het in het games landschap toch anders werkt. Als je kijkt naar de muziek wereld; de gitaar vandaag de dag heeft nog even veel akkoorden als 40 jaar geleden. Noten schrijven/lezen gaat ook nog hetzelfde. Dat betekent dat een Beatles nummer nog steeds relevant is omdat het zich in dezelfde ruimte begeeft.

    Kijk je nu naar games, dan zie je dat de verschillen te groot zijn om nog relevant te zijn voor elkaar of om invloed uit te oefenen.

    Zowel de noten (programmeer taal) als de gitaar (engine/tools) veranderde in de jaren 80 en 90 totaal. Waardoor dingen als level design/gameplay en graphics zich nog maar minimaal in dezelfde ruimte bevinden vandaag de dag.

  11. Lolke · 4-3-2012 · 20.14 uur

    Ik zie geen probleem.

    Volgens mij heb je geen kennis nodig over games die zo oud zijn, dat je doelgroep (tieners en twintigers) ze ook niet gespeeld heeft. Dan krijg je alleen maar verwijzingen en vergelijkingen met games die ze nooit gespeeld hebben.
    Als je over 10 jaar HL3 wilt reviewen, kun je even op GiantBomb of Wikipedia kijken wie de personages zijn, daar hoef je de eerdere delen niet voor gespeeld te hebben.

  12. HugoSmits · 4-3-2012 · 20.34 uur

    @Lolke

    precies. Ik denk dat als je 5 jaar terug gaat (of 1 console generatie) dat dit al genoeg is. Verder terug gaan heeft geen nut omdat het werk dan onvergelijkbaar wordt.

  13. Lucas Seuren · 4-3-2012 · 22.24 uur

    @HugoSmits ga ik mooi onderuit met een verwijzing naar Vondels Gijsbrecht van Aemstel (een toneelstuk uit de 17e eeuw mocht je het niet kennen) in een recent artikel. Dit om te laten zien hoe zelfs de grootste creatieve geesten vaak beginnen, en later zelfs doorgaan, met het werk van voorgangers; Vondel liet zich voor dit specifieke stuk inspireren door de Aeneas (al moest ik daarvan wel weer even de auteur Googelen).

    Nu kun je denken: dat soort feitjes gebruik je alleen om te laten zien dat je het weet. Mogelijk waar, maar een ander had hetzelfde punt vast kunnen maken met klassieke films die ik nooit gezien heb, boeken die ik nooit gelezen heb (Midnight in Paris was een pijnlijke confrontatie met mijn gebrek aan kennis op dat gebied) of schilderijen die ik nooit gezien heb. Het gaat niet om het showen van kennis, maar er gebruik van maken.

    Het punt dat ik nu wil maken, is dat zonder kennis je nooit een adequate visie kunt ontwikkelen. Je weet niet hoe de ontwikkelingen zijn gegaan, wat de invloed is van klassieke werken op recente werken, invloeden die mensen zullen waarderen. Die visie is nooit compleet en dat is ook helemaal niet erg, het internet biedt veel informatie en je kunt daardoor eenvoudig research doen. Maar als je al niet bereid bent om die informatie op te zoeken, omdat je denkt dat die niet relevant is, dan begrijp je niet hoe creatieve processen werken, hoe kunst zich ontwikkelt en ook niet geheel onbelangrijk, hoe de eindgebruiker het product ervaart. Met andere woorden, je zult geen goed oordeel kunnen geven als je kennis niet hebt en wilt opdoen.

    Dit alles met het risico dat ik overkom als een elitaire bal :D

  14. Gillian de Nooijer · 4-3-2012 · 23.39 uur

    Kennis is niet vies en je staat niet alleen met deze redenatie Lucas (deze paar comments zijn ook niet representatief ;-) ). Geschiedenis herhaalt zich op allerlei manieren en de gamesindustrie is echt geen uitzondering daar op. Je kan er van leren, negatieve processen aan zien komen en oplossingen bedenken. Als je je voor dit soort inzichten afsluit, zul je dit ook niet inzien :-)

  15. HugoSmits · 5-3-2012 · 10.26 uur

    @Lucas Seuren

    ik vind kennis ook handig. Maar hoeveel kennis is nuttig ? verlang je van een filmcritic ook dat hij alles weet over toneel door de eeuwen heen ?

    Want dat is eigenlijk wat je vraagt van gamecritics, zoveel verschillen de processen van een ATARI 2600 game en een triple A Xbox360 game.

    Kijk je b.v. naar journalisten hier dan zie je dat de schrijver (Gillian) niet over die kennis beschikt.

    In zijn eerste comment zegt hij namelijk dat als je als deskundige het belang van Carmack niet erkent je de lezer in 3 seconde kwijt bent. Gelijk daar onder schaart hij Carmack in hetzelfde rijtje als Lucas,JRR Tolkien en de Beatles.

    Hij heeft zelf dus geen flauw idee wat het belang van Carmack is of wat die man nou echt doet.

    Eerlijk gezegd verwacht ik dat ook niet van Gillian. Het is naar mijn idee ook niet nodig, hij kan prima artikeltjes schrijven zonder die kennis!

  16. Lucas Seuren · 5-3-2012 · 17.02 uur

    @HugoSmits

    Dat is niet helemaal wat ik bedoel. Ik vraag niet van een gamejournalist dat hij tot in detail bekend is met alles wat er ooit gebeurd is binnen de gamesindustrie, net zomin als ik van een filmcriticus verwacht dat hij alle feitjes paraat heeft over meer dan 120 jaar aan films en evenmin verwacht ik van een wetenschapper dat hij bekend is met alle details van zijn vakgebied.

    Wat ik verwacht is een basiskennis en de bereidheid om die kennis te verbreden en waar nodig extra onderzoek te verrichten om zo tot completere en betere artikelen te komen. Op het meest basale niveau voorkomt dit fouten in een artikel, zoals game A heeft concept X bedacht, terwijl in werkelijkheid dit al in games B, C en D zat in de jaren 80 en 90. Maar je kunt ook beter oordelen over het creatieve proces dat geleid heeft tot dit eindproduct.

    Ik kan je evenmin noemen hoe Carmack de gamesindustrie heeft beïnvloed en evengoed kan ik niet zo opschrijven hoe de Beatles de muziekindustrie gevormd hebben en nog altijd vormen. Maar dat Carmack en de Beatles grote invloed hebben gehad weet ik en ik zal voor ik een artikel schrijf wat research doen, als ik dat relevant acht.

    Journalistiek is veel meer dan het kunnen opdreunen van feitjes. Vergelijk daarvoor een bericht van een persbureau als Novum of ANP waar simpelweg het nieuws geleverd wordt of een goede krant waar deze feiten in perspectief geplaatst worden en gerelateerd worden aan allerlei ontwikkelingen. Dat laatst kan je niet doen zonder kennis en onderzoek en dat is wat ik van een goede journalist verwacht.

  17. Gillian de Nooijer · 5-3-2012 · 18.23 uur

    Zoals al eerder gezegd, ik denk dat jij ‘t voorbeeld onderschat Hugo, niet ik. Verder heb ik niets aan Lucas redenaties toe te voegen.

  18. HugoSmits · 5-3-2012 · 21.47 uur

    @lucas

    Basis kennis en wat research doen is natuurlijk altijd belangrijk. Maar dat staat niet gelijk aan ‘universitair niveau’ zoals Gillian dit ziet/verwacht in zijn artikel.

    Daarnaast is dit ook niet iets ‘nieuws’ voor de laat komers zoals het artikel beschrijft.

  19. Lolke · 6-3-2012 · 9.13 uur

    Haha hier zitten een aantal die ‘gamejournalistiek’ veels te serieus nemen.

  20. Stijn · 7-3-2012 · 0.56 uur

    Yup, pretty much, het is meer een hobby voor meeste mensen. Er zijn er maar weinig die er geld mee verdienen laat staan genoeg om van te leven. Dit komt allemaal wat pretentieus over ahem…

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>