
Reggie, je had gelijk. Je zei dat Nintendo er zou zijn voor zijn fans en iedereen lachte je uit… Maar New Super Mario Bros. Wii is zonder enige twijfel een spel voor de fans. Het is een game van de oude stempel: vol clichés, vol verwijzingen naar vroeger en ouderwets moeilijk. Een ode aan Super Mario World en Super Mario Bros. 3. Nintendo-fans over de hele wereld beloonden het spel met hoge cijfers en wij van Bashers zetten het spel op de #3 van onze top 5 van het jaar. Iedereen blij, toch?
Herinneringen
Nee, ik zou mezelf niet zijn als ik niet kritisch zou zijn over het spel wat ik juist het makkelijkst lief zou kunnen hebben. Ik ben extra gevoelig voor de charmes van de loodgieter, ik ben namelijk opgegroeid met Mario. Ik kreeg mijn Super Nintendo ergens rond het eind van de jaren negentig, met in de doos erbij Super Mario Allstars + Super Mario World, samen met The Orange Box misschien wel de beste gamescompilatie ooit. Mijn vroegste gamedagen waren gevuld met de loodgieter en zijn vriendengroep. Mijn favoriet is tot op de dag van vandaag Super Mario World, waar New Super Mario Bros. Wii een directe remake van is.
Maar ik ben dus kritisch. Omdat ik óók nog weet waarom ik zo onder de indruk was van Super Mario World. En van Super Mario 64. En van Super Mario Galaxy. Dat had twee oorzaken. Allereerst stond ik steeds weer verbaasd van de werelden die Nintendo moeiteloos op het scherm leek te toveren. Het is een combinatie van de technische innovaties van de nieuwste consoles en hoe de ontwerpers bij Nintendo daar gebruik van maken. Van technische vooruitgang en fantasie. Als je, met dat in je achterhoofd, kijkt naar New Super Mario Bros. Wii valt het bijzonder tegen. Van slimme technische innovaties is geen sprake, evenmin van fantasievol design. Het spel oogt nauwelijks beter dan zijn DS-voorganger en presenteert de speler cliché na cliché. Alle thematische werelden komen terug, van ijs tot vuur. Het leveldesign is een aaneenrijging van bekende elementen en gimmicks. Waar Super Mario Galaxy me wegblies met het ene na het andere slimme idee, blijft het in dit geval angstvallig stil.
Teleurstelling
Eerder dit jaar kondigde Nintendo aan dat Mario op de Wii ‘in de vierde dimensie zou komen’. De vierde dimensie bleek multiplayer… Een teleurstelling van epische proporties. In reclames van het spel wordt “4-player Mario” door Nintendo grappend vergeleken met de uitvinding van de gloeilamp. Al sinds 1996 heeft Nintendo een console waar je met zijn vieren op kan spelen. Nu proberen ze gamen met vier spelers weer spannend te maken. Ook hier gaat op “alles is leuker in multiplayer”, maar dat maakt het geen innovatie. Sterker nog: in het hele spel zijn geen spannende vernieuwingen te vinden.
Oud
Aan New Super Mario Bros. Wii kun je duidelijk merken dat Reggie, Iwata en andere hoge piefen bij Nintendo aan mij gedacht hebben. Maar ze lijken daarbij wel een monumentale denkfout te hebben gemaakt. Wat ik als fan zo geweldig vind aan Mario is dat het me steeds weet te verrassen, dat het juist nooit oude ideeën heeft gerecycled. Velen zeiden het al voor me: Mario laat je weer kind voelen. Een goede Mario verbaast je met zijn fantasie. Maar New Super Mario Bros. Wii herinnert me enkel aan zijn voormalige gloriedagen. Door deze Mario voel je je niet jong, maar oud.
