Al ben ik het met je eens hoor, dat je het beste beeld via een artikel krijgt ipv cijfers. Ik stoor me erg aan dat cijfer gegooi.

Cijfers zijn een waardeoordeel en in dat opzicht een mening van de reviewer. Het beste beeld krijg je door een artikel te lezen, cijfers zijn er voor de teletekst-gebruikers (het merendeel van de lezers kortom).

Wat ik me wel afvraag is, hoe berekent iemand bij de PU zijn score?

Als hij ergens helemaal gek van is, geeft ie het dan maar een torenhoog cijfer? Of zit er nog een systeem achter? Ik vrees het eerste.

Misschien ben ik objectief, want ik heb de PU altijd als exemplarisch kutblad gezien.

Misschien ben ik objectief, omdat ik een PC gamer ben, en totaal geen interesse in dit soort typische console games heb, en tussen mijn klassiekers geen Zelda of FF vind, maar games zoals System Shock (voorouder van Bioshock), Half Life, of Baldur’s Gate.

Maarja. Smaken verschillen..

Maarja. Dit hoort blijkbaar bij console gaming. Net zoals slechte magazines. En slechte game(r)s.

Maar goed. Een recensie is ter informatie van de lezer. De lezer wil een beeld krijgen van een game. Bovenal hoort in een recensie een standpunt te staan, compleet met argumenten. Sommige media (en dan doel ik niet alleen op recensies van games) vullen dit aan met een cijfer of ster; of ze gebruiken alleen de tekst.

Ik ben groot voorstander van deze laatste methode. Probleem is: gamers niet. Zij willen een cijfertje. Ze lezen vaak alleen de conclusie, bekijken het cijfer en leggen de tekst dan weer weg.

Maar goed, ik raak een beetje kwijt wat ik eigenlijk wilde schrijven. Gelukkig veranderen wij (de game-industrie) niets aan onze methodes, dus ik zal mijn mening wel duidelijk maken in de volgende soortgelijke discussie (AC2, Call of Duty, we zullen zien).

De reviewers strijden we degelijk om de aandacht van de kijker/lezer. Het geouwehoer om een cijfer is leuk, dat hoort erbij. Afwijkende cijfers geven ook de leukste reacties en voor de duidelijkheid Vlad: Een tien is een afwijkend cijfer.

Ik zou dit toch sterk herformuleren Freek. Hiermee stel je dus eigenlijk dat de meest ‘afwijkende’ cijfers de meeste aandacht verdienen. Waarom lees ik dan bijna nergens discussie over recensenten die Uncharted 2 een lager cijfer dan een 8 geven? Ze zijn er wel, ergens…

Jaren geleden was er een spellenblad dat principieel weigerde cijfers aan beoordeelde spellen toe te kennen, omdat de redactie zich niet kon vinden in deze subjectief/objectief-verbinding. Let wel, ‘objectief’ staat niet gelijk aan ‘eerlijk’: een recensent kan een eerlijke recensie schrijven waarin hij zijn mening over een spel verkondigd, alle voors en tegens afwegend, maar dit kan nooit als objectief worden beschouwd.
Het blad in kwestie is uiteindelijk ter ziele gegaan, omdat uitgevers ze geen recensie-exemplaren wilde geven. Waarom? Ze gaven geen cijfers, en juist die cijfers waren de feedback die deze lokale (marketing)kantoren terugkoppelde naar hun buitenlandse moederbedrijf om meer budget los te weken voor de volgende ‘toptitel’. Want die cijfers zijn maar ten dele voor de lieve lezertjes thuis; ze zijn voornamelijk voor de mensen die de producten aan de man proberen te brengen. Vandaar vaak ook de druk/moeite die wordt gestoken in het positief beïnvloeden van deze cijfers en de manipulatie ervan (zie ook het Gunk-artikel van een tijdje geleden) en voor de inkopers van de grote detailhandelsketens. Die mensen hebben geen tijd/zin/gelegenheid om zich door al die teksten te worstelen om te bepalen of ze een bepaalde titel moeten inslaan. Zij bladeren gewoon door de blaadjes en denken: 8 = kopen, 7 = niet interessant.

Die cijfers zijn gewoon voor de industrie, en om die reden zullen ze ook blijven bestaan, hoe krom ze ook zijn.

Het blad in kwestie was overigens HoogSpel.

* Jan had de game uit moeten spelen voordat hij zijn cijfer gaf (of minstens daarover moeten zwijgen)!

* Een tienpuntsschaal is onzin. Ik kies voor het 5-sterren systeem.

* Laat het duidelijk zijn dat 5-sterren ook niet alles willen zeggen. Games zoals Red Alert of films zoals Titanic zouden bijvoorbeeld gezien hun reputatie de vijf sterren moeten krijgen, terwijl ik me goed voor kan stellen dat veel mensen (zoals ik) er niks aan vinden. Vijf sterren wil voor mij dus zeggen; ‘in het genre een mijlpaal’, ‘goed kwaliteitsproduct’, of ‘zorg dat je het even probeert’.

* Ben nu ook met U2 begonnen en zit nu in chapter 7. Kan nu wel al zien dat de game goed in elkaar steekt en beter is dan deel 1.

Je moet een recensie daarnaast nooit los zien van de recensent. Lees de tekst gewoon. Het is naar mijn idee ook een bizarre gedachte dat je dingen als Dragon Age en MW2 nu aan deze beoordeling moet toetsen, of iets dergelijks. Recensies zonder strikte schaal, dat zou volgens mij best hip zijn. Een 94 in plaats van een 93 zegt toch al geen drol.

Terzijde: Heeft het wellicht iets te maken met een fixatie op de ‘Gold Awards’?

Op zich zou een beoordeling die enigszins overeen komt met de standaard die in het onderwijs gehanteerd zijn wel handig zijn: iedereen is naar school geweest en weet in die context ook wat het verschil is tussen een 7 en een 8.

Wel leuk deze discussie: we zijn ‘net echte journalisten’. In de zin dat navelstaarderij, een belangrijk ritueel in de journalistiek, ons niet vreemd is!

Bij een 10/10-verdeling zijn er ook weer nadelen. Want de ene 7 is de andere 7 niet, en bovendien geven ‘we’ niet zo snel cijfers onder de 5. Het is echter wel makkelijker om één of twee sterren te geven, maar wat zegt een ster? Is twee sterren een ‘6’? een 4? Je zou denken een vier. Maar drie sterren is voor mijn gevoel een 7. Het ding is dat een ster ook nog eens subjectief geïnterpreteerd kan worden. Een cijfer is een vaststaande waarde die een mening vertegenwoordigd, terwijl een ster een interpretatie vereist.

Moeten we onze beoordelingen wetenschappelijk gaan verantwoorden met een mooie formule zoals Wouter (c) het doet (mooie formule overigens :))? Dat zou onzin zijn. Op dit moment hanteren we bij ons een simpele 1 tot 10-schaal. Regelmatig een discussie over waarom een game een zeker cijfer krijgt bla bla bla. Voorheen gaven we - bij het inmiddels in coma liggende Ownage.nl - geen cijfers. Die luie lezers moesten in ieder geval de conclusie lezen. (whuahaha!).

Lezen is goed, denk ik dan maar. Ik was altijd een groot voorstander van het mensen laten lezen. Waarom zouden we een oordeel van een recensie niet gewoon als dikke subtitel in een recensie verwerken? Of misschien als een korte zin onderaan de recensie? “De lekkerste actie van dit najaar” of misschien nog korter “Reuze spannend!”.

Hmm misschien dat ik dat maar eens even ga proberen, gewoon voor de grap op mijn eigen blog. Alles in de wereld draait staat meer om afbeeldingen, pictogrammen en visuele prikkelingen. Wat gaan wij doen? Wij gaan mensen weer lekker laten lezen! Mooi! :D - en als ik deze laatste alinea sarcastisch zou bedoelen (no worries…) dan zouden recensies gewoon maximaal een paar simpele afbeeldingen moeten zijn. hehe.

Ik heb er persoonlijk weinig ervaring mee, mede omdat ik gewoon geen tijd heb ervoor, maar de Ubidays van 08 zijn een mooi voorbeeld. Je krijgt een reis naar Parijs, toegang tot het Louvre, een 4-sterrenovernachting, eten etc. Dit alles om als klapvee bij een persconferentie te zitten die live op internet te volgen is en kort even de games spelen de dag erna. Dit soort dingen kunnen ook nationaal geregeld worden, waarbij de pers naar Utrecht afreist om kort de games te spelen op een dagje en daarna weer naar huis gaat. Je kunt stellen dat het een voordeel heeft voor de pers dat er gesproken kan worden met publishers, maar volgens mij is het goedkoper om een team van tien man door een paar landen te laten reizen dan honderden mensen vanuit de hele wereld naar Parijs te brengen. En natuurlijk klaag ik niet dat ik daar zat, en dat is wellicht een tikje hypocriet, maar feit blijft dat al die decadentie natuurlijk als doel heeft dat wat ik naderhand schrijf wat positiever is en wat extra aandacht krijgt.

Nee, als iets niet waar is, dan is het wel dat publishers willen dat de pers onbeïnvloed reviews schrijft. Dat dat wel zo zou moeten zijn is natuurlijk evident, maar niet de realiteit.

True. Doorsnee Spiderman/Stan Lee fan zou dat inderdaad niet weten.