Undercover bij een sekte



“Het is zo bijzonder dat iedereen over de hele wereld deze simpele melodieën herkent,” zegt Miyamoto terwijl hij doet alsof hij een schatkistje openmaakt. Uit de orkestbak stijgt tiedieliededie op. Iedereen herkent het misschien, maar zo bijzonder is dat niet wanneer je decennia lang dezelfde melodieën onder hetzelfde spel zet. Als het openmaken van een schatkistje in Zelda zou klinken als een natte scheet, zou ik nu ook alle toonwisselingen en nuancen kunnen reproduceren.

De Zelda-terreur tijdens Nintendo’s E3-persconferentie mocht van mij snel ophouden gisteren. Want toen Miyamoto kinderlijk en frivool de dirigent uithing, bemerkte ik een duistere en onaardse zweem van arrogantie om hem heen. Een soort speels narcisme, alleen waarneembaar voor mensen die niet onder de betovering zijn.

Norse frons

Ik had gisteren het gevoel als stiekeme verstekeling aanwezig te zijn op een sektebijeenkomst. Iemand riep vanaf het podium: “Ik weet wat jullie willen!”, maar ik had niet het gevoel dat hij mij aansprak. Zelf weet ik namelijk helemaal niet wat ik wil, zeker niet van Nintendo. Maar de zaal leek het te snappen.

Na aankondigingen van een nieuwe reeks mascottespellen, en opeenvolgend luid gejuich, snapte ik het ook: “We” willen kennelijk meer van hetzelfde. Terwijl ik vanachter mijn laptop mijn handen voor de ogen sloeg en daarbij een glas omstootte, was ik even bang dat Reggie met zijn norse frons in de camera zou kijken en zeggen: “We hebben een indringer onder ons.”

Weyou

Maar er werd, na wat verwarring, toch ook een nieuwe console aangekondigd. Eentje voor onder de tv, waarbij je de tv helemaal niet aan hoeft te zetten. Briljant. Het eerste heldere argument hiervoor leek te zijn: “Je kind zal niet moeilijk doen als je tv wil kijken.” Althans, dat dacht ik omdat dit het eerste scenario was in de promofilm voor de Wii U. In dat geval zal de aantrekkingskracht ervan afhankelijk zijn van de thuissituatie. Aangezien ik geen kinderen heb, en zelden een reden zie om een console uit te zetten voor iets op tv, gaat dit argument voor mij niet op.

Maar misschien heeft Nintendo wel weer iets gevonden waarvan we niet wisten dat we het nodig hadden. Het zou zomaar kunnen dat ik, wanneer ik het in handen heb, denk: “Ja, dat miste ik!” Een beetje zoals het Balance Board. Die dag wacht ik, samen met jullie, in spanning af.

36 reacties

  1. Robert August de Meijer · 8-6-2011 · 12.48 uur

    “We hebben een indringer onder ons.” Hahah!

  2. Rick · 8-6-2011 · 12.53 uur

    Blij dat ik niet de enige ben die een beetje moe wordt van steeds dezelfde games op een nieuwe Nintendo console. Zelda is leuk hoor, maar al sinds de N64 dezelfde game met nieuwe graphics en een nieuw gimmick spelelementje.

  3. DennisU · 8-6-2011 · 13.23 uur

    Ow, ow, ow… Wat jeuken m’n handen toch als ik een artikel of filmpje van Rogier lees of bekijk. Altijd een mening die net anders, controversiëler of uitlokkender is dan de gemeen gedeelde mening…

    Die herkenbare deuntjes in een Zelda-spel zijn juist de bouwblokken waarop je iets maakt. Herkenbaarheid in klank, beeld of zelfs geur zijn de beste manieren om je kijkers, gamers en/of kopers van je product een goed gevoel te geven, en een open deur creëert naar voorgaande goede herinneringen; herinneringen die ervoor zorgen dat jij als consument meteen weet dat je weer met dezelfde hoogstaande kwaliteit te maken hebt - of dat nu een game, film, muziektrack of biefstuk is…

    Die blik op Miyamoto’s gezicht was in de verste verte niet de blik van arrogantie zou noemen, uit zijn houding was nog geen greintje narcisme op te vangen; wat Miyamoto hier uitstraalde was trots. Trots op ZIJN gedachtegoed, zijn kracht, zijn product; als een Steve Jobs die voor het eerst ZIJN iPad aankondigde.

    Over de WiiU zal ik kort zijn: een product waarvan de toekomst onduidelijk is, maar waarbij de eerste aanraking in ieder geval op de eerste plaats een gevoel van verwarring opriep. Nee, op de uitvoering valt veel aan te merken, Rogier, maar een visionair als Miyamoto - de vader van Mario, Zelda, Pikmin en zowat alles waar Nintendo naamsbekendheid mee heft opgebouwd - arrogant en narcistisch noemen, puur en alleen om wéér aandacht naar je toe te roepen, weer reacties uit mensen te trekken, dat gaat gewoon te ver.

    Samen met het feit dat de beste Nederlandse game-podcast al maanden niet meer wordt gemaakt, betekent dit ‘t einde voor Bashers voor mij.

  4. Rogier Kahlmann · 8-6-2011 · 13.27 uur

    Ik dacht even dat je een compliment maakte

  5. Jos Bouman · 8-6-2011 · 13.34 uur

    http://bashers.nl/spelregel-1-over-potten-en-ketels

  6. Rick · 8-6-2011 · 13.41 uur

    @DennisU: Stel je voor dat er mensen zijn met een andere mening dan jij. Schande is het!

  7. Ruud · 8-6-2011 · 14.17 uur

    Ik heb je Zelda top 10 gezien, dus ben me ervan bewust dat je amper tot geen Zelda hebt gespeeld. Tja, dan weet je ook niet waar alle spanning vandaan komt.

    Ga het proberen en kom dan terug. Succes!

  8. Rogier Kahlmann · 8-6-2011 · 14.30 uur

    hmm, ruud. Dat filmpje was nep

  9. Claire Donkersloot · 8-6-2011 · 14.36 uur

    Ik snap echt totaal niks van de Wii U. Dat Nintendo’s presentatie zelf een sterk staaltje knullig communiceren was helpt daar niet bij.

    Dit is zoals ik het begrijp:

    Er zijn twee hardware producten geintroduceerd. De ene is de nieuwe console zelf, de Wii U. We weten hier vrijwel niks over, alleen dat Nintendo zegt dat het qua specs vergelijkbaar is met de PS3 / Xbox 360. Het andere apparaat is een accessoire; Een controller, met een ingebouwd scherm, dat geen multi-touch ondersteunt, en waarvan er maar eentje aangesloten kan worden.

    Vragen:
    De Wii U controller wekte de indruk dat het de standaard manier zou worden om spellen te spelen op de Wii U. Moet ik er van uitgaan dat de Wii U dus eigenlijk ontwikkeld is voor single-player games?

    In de videos zie je mensen met de Wii controller spelen. Als ik dat zie ga ik er van uit dat er Wii U games komen die dat dus ook als besturing gebruiken. Gezien het verschil in gebruik, zie ik niet hoe ik kan overschakelen van de Wii controller naar de Wii U controller. Moet ik dan bijvoorbeeld in een golf game opeens de Wii U controller heen en weer gaan zwiepen?

    Ik vind het zorgwekkend dat er zoveel verwarring over bestaat, zeker onder ons als mensen met bovengemiddelde interesse in games die dus een uitleg van 30 minuten hebben gekregen over hoe het werkt. Hoe gaat de gemiddelde consument hier op reageren?

  10. Stefan Keerssemeeckers · 8-6-2011 · 14.48 uur

    @ Claire

    Hoe de gemiddelde consument erop reageert is een probleem voor Nintendo, niet zozeer voor ‘ons’.

    Persoonlijk vind ik de Wii U wel veel potentieel hebben, maar andere bedrijven werken ook aan dit soort toepassingen (PSP Vita zou ongeveer hetzelfde kunnen doen, smartphones etc.).

    Qua gameplay hebben twee afzonderlijke schermen ongelooflijk veel potentie. Toepassingen kunnen variëren van het elimineren van de nadelen van ‘split-screen’, eindelijk een valide besturing voor console-MMORPG’s inspireren, enz.

  11. Claire Donkersloot · 8-6-2011 · 14.54 uur

    @Stefan: Ik benader het wat breder, ook omdat ik bij een software bedrijf werk. Dat er een vraag is en dat je die vervolgens afwimpelt met ‘dat is niet iets voor ons om over na te denken’ is niet goed genoeg.

  12. Ruud · 8-6-2011 · 14.58 uur

    @Rogier: dat weet ik, net als deze gehele posting neem ik aan?

  13. Stefan Keerssemeeckers · 8-6-2011 · 15.13 uur

    @ Claire

    Erover nadenken kan wel, maar de vraag die je stelt is gewoon (nog) niet te beantwoorden; het hangt er van af hoe Nintendo dat het komende anderhalf jaar communiceert. Nu zijn er nog véél te veel vraagtekens.

    Ik weet overigens ook niet of ‘de gemiddelde consument’ nu al reageert, die ziet de ‘Wii U’ wel verschijnen als hij ehm… verschijnt.

    Het was inderdaad een buitengewoon vage presentatie, waar nog weinig gegronds over gezegd kan worden. Aan de andere kant: speculeren is bijna altijd wel leuk.

  14. Rogier Kahlmann · 8-6-2011 · 15.39 uur

    @Ruud, nee dit meen ik

  15. Marijn · 8-6-2011 · 15.46 uur

    Ik kan me echt helemaal in dit stuk vinden, op je beeld van Miyamoto na. Vond het ook meer op trots dan op arrogantie lijken, al is de grens daartussen vrij vraag. De show zelf was voor mijn gevoel meer voor de Nintendo-fan dan voor ‘de gamer’.

  16. Roland van Hek · 8-6-2011 · 15.52 uur

    Sodeju, Kahlmann. Moet ik dankzij jouw stukkie die nintendo-conferentie nog gaan bekijken ook. En bedankt hè…

  17. Zhero · 8-6-2011 · 16.28 uur

    Als ik Miyamoto zie moet ik ook af en toe aan Cruijff denken.

  18. ErikJ · 8-6-2011 · 19.48 uur

    Jammer dat er inderdaad nog steeds mensen zitten te wachten op nieuwe Zelda en Mario games, die vrijwel hetzelfde doen als hun voorgangers… Het mag dan wel kwaliteit zijn, ik heb het inmiddels wel weer gezien (en ik beschouw mezelf toch wel als een Nintendo liefhebber die al jaren dit soort games als zoete koek slikt).

    Denk dat dit komt doordat er niet meer zo’n grote stappen worden gemaakt in graphics. Eerst kon Nintendo de consument nog om de oren slaan met 2d naar 3d transities op de N64, om daar later nog een stapje bovenop te doen met nog betere graphics (N64 naar Gamecube en Wii). De grenzen van de cartoon graphics lijken te zijn bereikt, waardoor elke Zelda of Mario er vanaf nu hetzelfde uit zal gaan zien… Ugh.

    Nintendo zou weer eens ballen moeten tonen door eens echte nieuwe Zelda games te gaan maken die de Zelda formule doorbreekt zoals destijds ongeveer met Majora’s Mask gebeurde. Zodat ik niet zoals bij Twilight Princess de standaard dungeons zit af te vinken in mijn hoofd. Of anders weer eens wat nieuwe franchises tot leven wekken zoals destijds met Pikmin gebeurde.

  19. Bart de Boer · 9-6-2011 · 1.05 uur

    Een vraag aan iedereen die Nintendo kritiseerd op de langlopende series: Vinden jullie games spelen nog wel leuk?

  20. Gerthein Boersma · 9-6-2011 · 1.38 uur

    “Jammer dat er inderdaad nog steeds mensen zitten te wachten op nieuwe Zelda en Mario games”

    Ja nou. Wat een klootzakken.

  21. Rick · 9-6-2011 · 9.31 uur

    @Bart: Ja hoor, er zijn zat games waar ik ontzettend veel plezier aan beleef.

    Het is ook niet zo dat ik de langlopende series van Nintendo slecht vind hoor, integendeel. Maar games als Zelda en Mario Kart doen al jaren hetzelfde. Sure, het is in een nieuw jasje gestoken, een nieuwe setting en er zal wel weer een nieuw gameplay elementje zijn, maar voor het overgrote deel speel je dezelfde game als de vorige in de serie. Sommige mensen vinden dat prima en kunnen genieten van wederom een game van hoge kwaliteit. Anderen, zoals ik, zullen zich ondanks de hoge kwaliteit storen aan de herhaling tov vorige delen.

  22. Stefan Keerssemeeckers · 9-6-2011 · 9.55 uur

    Aha, maar waarom speel je graag games uit een bepaalde serie? Omdat van tevoren totaal onduidelijk is waar de games over gaan? Of omdat je (gedeeltelijk) weet wat je kunt verwachten?

  23. Rogier Kahlmann · 9-6-2011 · 10.02 uur

    Het is volstrekt begrijpelijk dat mensen meer van hetzelfde willen, omdat dat het enige is waar ze om kunnen wensen. Je kan nooit werkelijk verlangen naar iets nieuws, omdat je nooit weet hoe dat nieuws eruit ziet. Van een afstand zie ik alleen dat Nintendo de laatste tijd niet zoveer meer geeft om hetzelfde van te verlangen dan Mario en Zelda.

  24. Rick · 9-6-2011 · 10.05 uur

    @Stefan: Je speelt games uit een serie omdat je het vorige deel tof vond en daar meer van wilt spelen, lijkt me.

    Daar zit waarschijnlijk ook het hele issue voor mij. De meeste games ben ik na één of twee maximaal delen wel zat (uitzonderingen daargelaten).

  25. Rick · 9-6-2011 · 10.09 uur

    Ik denk overigens niet dat het iets te maken heeft met weten wat je kan verwachten. Van iedere game weet je tegenwoordig wel min-of-meer wat je kunt verwachten. Je hebt in de meeste gevallen wel even een reviewtje gelezen voordat je tot aankoop over gaat (behalve dan misschien juist over games uit een serie ;)). Ik bedoel, wanneer ben je voor het laatst echt verrast door een game?

  26. RastaHenkie · 9-6-2011 · 11.51 uur

    Ik vond dat de Persconferentie vooral gericht waren op (ex)Hardcore Nintendo Fanboys en dat is ook wel een vrij logische keuze. Zins er geen casual noobs live naar die persconferentie keken.
    Ik behoor blijkbaar wel bij de sekte want ik kon wel van de opening genieten. Zeker door mij goede ervaring met Zelda:OOT.

    Ik snap het bashen van de Nintendo franchisen wel. Maar het is gewoon uitgelegd tijdens de persconferentie.Wij geven wat jullie willen en dat is meer van het zelfde met wat verfrissende effecten. En over het algemeen doet Nintendo dat vrij goed.
    Want als je kijkt naar de rest van de beurs vloer is het vooral het jaar van 3 tot 5+. Zo’n beetje elke game lijkt wel een 3,4 of 5 in zijn naam te hebben. De games die het niet hebben zijn vaak boven de 5 delen. Ik ben blij dat Nintendo niet met jaarlijkse updates komt maar had graag een nieuwe IP gezien met wat gameplay en richtprijzen.

  27. Arjen de Jong · 9-6-2011 · 15.32 uur

    “Samen met het feit dat de beste Nederlandse game-podcast al maanden niet meer wordt gemaakt, betekent dit ‘t einde voor Bashers voor mij.”

    Ik vind dat er een waarschuwing moet komen als je naar de bashers site surft: ‘Pas op! Op deze website worden serieuze discussies gevoerd! Heb je de psychische leeftijd van 12 jaar nog niet bereikt of wordt je om andere redenen emotioneel wanneer iemand een andere mening ventileerd dan de jouwe, verlaat dan nu deze pagina.’

  28. Ruud · 9-6-2011 · 17.22 uur

    @Arjen: weet je zeker dat dit een serieuze discussie is? Ik zie namelijk een eenvoudige rant, waarin een product wordt afgekraakt omdat het al jaren succesvol is en veel fans daarom heeft gekregen.

    Is dat afdoende voer voor een degelijke discussie? Wat mij betreft is het meer een standaard tekst wat reacties tracht los te krijgen bij haar lezers.

  29. Rick · 9-6-2011 · 18.31 uur

    Of het een rant is daar zijn de meningen over verdeeld, maar je kan toch niet ontkennen dat het de nodige discussie oplevert… ;)

  30. Bart de Boer · 9-6-2011 · 19.32 uur

    @ Rick
    Heel veel vervolgen herhalen de kunstjes uit eerdere delen. Wat ik bedoelde met mijn comment is dat Nintendo zich veel meer richt op de gameplay en vernieuwingen daarin, dan dat ze voor elke Mario of Zelda een nieuw verhaal uit de grond stampen.

    Neem Assassin’s Creed bijvoorbeeld. Die serie blijft continu in dezelfde gameplay cyclus hangen en doet daarmee weinig tot niets nieuws. In elk deel vind je wel een groepje mensen die toevallig de goede kant oplopen, waardoor jij kan schuilen. De gameplay wordt weliswaar verfijnd, maar ik heb niet het idee dat ik puur in de basis met Brotherhood heel andere dingen deed dan met Altaïr in deel 1. Het voltooien van de game brengt weinig nieuws met zich mee. Mario is een type game waarbij elk deel hetzelfde verhaal kent, maar de mogelijkheden in de gameplay zijn altijd anders. Hetzelfde geldt ook voor Zelda, de games zijn altijd anders qua gameplay. Dat houdt de series van Nintendo fris.

  31. ErikJ · 9-6-2011 · 20.00 uur

    “Wij geven wat jullie willen en dat is meer van het zelfde met wat verfrissende effecten. En over het algemeen doet Nintendo dat vrij goed.”

    Dat is dus wat ik bedoelde met mijn vorige post. Ik wil best wel wat nieuws, maar Nintendo wordt tegengehouden door haar eigen formules. Waarom niet even een nieuw verhaal verzinnen voor een nieuwe Zelda of Mario? Het hoeft geen literair hoogstandje te zijn, de overige verhalen waren ook al flinterdun.

    Eigenlijk zou ik steeds weer opnieuw die ontmaagding willen voelen, zoals met Ocarina of Time, Metroid Prime en Super Mario Galaxy gebeurde. Ik denk dat het nog steeds mogelijk is om op een dergelijke manier exited te worden van een game, maar dat wordt steeds moeilijker omdat alles al eens lijkt te zijn gedaan.

    Ik wil gewoon weer graag verrast worden. Als er een bedrijf is dat de fantasie zo kan prikkelen, dan is het Nintendo wel.

  32. Rogier Kahlmann · 9-6-2011 · 20.55 uur

    De woorden `rant` en `bashen` worden beangstigend snel in de mond genomen hier.

  33. Rick · 10-6-2011 · 10.29 uur

    Ik heb hier net een flinke post getypt, maar die blijkbaar zoekgeraakt op het wereldwijde web. Brb, even in een hoekje zitten huilen…

  34. Niels ’t Hooft · 10-6-2011 · 10.47 uur

    @Rick: Sorry! Bashers had wat technische problemen (“PHP memory limiet bereikt”, heb ik mij laten vertellen). Het zou nu allemaal weer moeten werken, maar daar komt jouw reactie niet van terug :(

  35. Rick · 10-6-2011 · 13.39 uur

    Oh well… :p

    Wat ik ongeveer schreef was:

    @Bart: Mario games doen inderdaad altijd (ver)nieuwe(nde) dingen qua gameplay, dat ben ik helemaal met je eens. Maar wat betreft Zelda games ervaar ik dat toch anders. Tuurlijk, in elke Zelda zit wel weer een nieuw gameplay element, een boot, kunnen veranderen in een wolf, etc. Maar daar tussendoor ben ik voor mn gevoel wel steeds dezelfde game aan het spelen. Zoek je schild en zwaard, zoek je boemerang, zoek je pijl en boog, zoek bommen… en gebruik ze ook allemaal op dezelfde manieren als je tien jaar geleden ook al deed. Voor mij zijn de nieuwe gameplay elementen niet genoeg om het been-there-done-that gevoel van de rest van de game weg te nemen. Dat vind ik zelf ook jammer, want ik weet dat het goede games zijn. Maar ik krijg het simpelweg niet meer voor elkaar om er meer dan een paar uur in te steken voordat dat gevoel van herhaling te sterk wordt, en mij mn plezier ontneemt.

    Laat overigens ik duidelijk wezen: Het is niet alleen bij Nintendo games waarbij me dit stoort. Ook de zoveelste CoD, God of War, Halo, etc vind ik niets. Stuk voor stuk goeie games hoor, maar na die eerste (maximaal) twee had ik het wel gezien en lukt het me gewoon niet meer om door opvolgende delen heen te komen. Ik probeer het wel, getuige de vervolgen die nog steeds onuitgespeeld in de kast staan, maar ik strand gewoon na een paar uur. Het frisse is er dan voor mn gevoel vanaf.

    De ellende bij Nintendo is alleen dat zij voor het grootste deel draaien op die serie-games. Naast de bekende franchises zijn er relatief weinig kwaliteitsgames geweest op de Cube en Wii. Dus voor iemand als ik, die de meeste van die series een beetje zat begint te worden, blijft er dan weinig over. Zoals ErikJ hierboven al zegt: Ik wil weer eens iets nieuws.

    Grappig genoeg zijn de Assassin’s Creed games bij mij nou juist de uitzondering op dit alles. Die games heb ik verslonden en van voor tot achter leeggespeeld. Ondanks dat ik me besefte dat het één grote herhalingsoefening was, heeft het me niet genoeg kunnen storen om de game weg te leggen. Go figure.

    Laat ik tenslotte even afsluiten met een ontzettende dooddoener: Smaken verschillen, zo blijkt maar weer. (flauw he ;))

  36. Bart de Boer · 12-6-2011 · 18.41 uur

    @ErikJ
    ‘Waarom niet even een nieuw verhaal verzinnen voor een nieuwe Zelda of Mario?’

    Nintendo geeft niets om het verhaal. Zij geloven in sterk uitgebalanceerde gameplay. Dat gaat echt boven alles bij het bedrijf. Kortom hoe speel jij zo leuk en fijn mogelijk een spel. Dat lukt ze elke keer. Nintendo zit niet vast in de eigen formules. Mario Sunshine is bijvoorbeeld een uitstapje geweest waar je u tegen zegt. Hetzelfde geldt natuurlijk voor The Legend of Zelda: The Four Sword of misschien zelfs wel The Windwaker op de Gamecube.

    Super Mario Galaxy is inderdaad het laatste goede uitstapje in een grote serie geweest (als je Kirby niet ziet als grote serie en Other M als miskleun ziet).

    @Rick
    Fair enough natuurlijk op je laatste zin. Het gaat mij puur om de argumentatie waar ik op stuk loop. Klinkt stom, maar ik verwacht van games dat ze iets nieuws doen. Een game die zich voordoet als een shooter, maar ineens iets anders is, vind ik leuk. Het gaat mij dan niet zozeer om het verhaal of de hele setting. Sommige gameplayelementen vind ik geweldig. De oude adventures bijvoorbeeld, zijn negen van de tien keer briljant. L.A. Noire valt voor mij dan weer enorm tegen, simpelweg omdat de game niet inventief met de gameplay omgaat en de dialogen matig op elkaar aansluiten. Het verhaal is leuk en de sfeer geweldig, maar dat kan een game voor mij niet dragen. Helaas mag ik wel zeggen, watn veel games die leuk schijnen te zijn, boeien mij helemaal niets.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>