Unplugged: De simpele steentjes van Keltis



Eén keer per maand verruilt Vincent de beeldschermen voor speelborden, houten vormpjes, dobbelstenen en speelkaarten. Hoe hem dat afgaat lees je hier.

Veel steentjes voor de mens.

Wat doe je als je bordspel succesvol en een tikje groot is? Dan maak je er een kleine spin-off van. Keltis: Der Weg der Steine is een game van Reiner Knizia die dat patroon volgt. Het bordspel zelf is redelijk complex opgezet en groot uitgevallen. Maar bordspelgoeroe Knizia (die tegenwoordig zelfs iPhone-games maakt) heeft dit spel gecondenseerd tot een simpel telraam.

Sluitende stenen

Het spel bestaat uit een collectie kartonnen ‘stenen’. Blank aan de ene kant en met een gekleurd cijfer aan de andere kant. Doel van het spel: zoveel mogelijk rijen tussen 0 en 10 maken. Dat doe je door elke beurt een steen te pakken en er een rij mee starten of deze aan te leggen aan een oude rij. De twist is dat als je een rij start je daarna moet kiezen of je oplopend of aflopend de rij opbouwt.

Stel ik pak een 5 en daar start ik een rij mee. In de volgende beurt pak ik een 7. Nu kan ik die aansluiten, maar dan ga ik omhoog en kan ik daarna alleen nog 8 en hoger aansluiten. Ik mag geen overgeslagen cijfers opvullen en ook niet lager dan m’n startsteen aansluiten. Op dezelfde manier als ik een 2 had gepakt en aangesloten op de 5, dan had ik alleen lager dan 2 mogen aansluiten.

Afwegen

Net zo simpele puntentelling.
Misschien dat je het al opmerkte met die regels, maar een 5 is dus echt een van de meest problematische stenen om een rij mee te beginnen. Liever heb je een 1 of een 9. Van elke kleur zit er een namelijk een volledige rij aan cijfers in, maar alle spelers pakken uit dezelfde pot. Kan of wil je een steen niet aansluiten dan gooi je die open en bloot op een reservestapel waar iedereen een steen van mag pakken in plaats van er blind een te trekken.

Daarmee begint dus de ellende. Elke steen die je oppakt wordt daarmee een afweging. Als ik hem niet kan aansluiten, maak ik er dan een nieuwe rij mee? Of gooi ik hem in de reservestapel? Maar help ik daar niet anderen mee? Heeft een ander al in het rood vanaf 2,3 en 5 liggen dan kan je rustig de rode 4 in de reservestapel gooien, maar een rode 6 betekent ‘gratis’ punten voor die speler.

Punten pakken


Keltis: Der Weg der Steine

Keltis: Der Weg der Steine

Uitgever: Kosmos
Auteur: Reiner Knizia
Adviesprijs: € 9,99
Aantal spelers: 2-4
Leeftijd: 7+
Taal: Duits
Speelduur: ongeveer 15 minuten

Een simpel spelletje? Jazeker. Snel ook, een potje Keltis duurt vaak niet langer dan een kwartiertje. Desondanks is het supervermakelijk omdat je elkaar vrijwel constant in de weg zit. Da’s eigenlijk best apart, want het spel is eigenlijk heel willekeurig; je pakt blind uit de pot en moet maar geluk hebben met de juiste steen. De sleutel tot het spel zit hem dan ook in de keuzes, of beter de illusie van een keuze. Zelfs een steen waar je niets mee kan, mag nog omgevormd worden tot een nieuwe rij. Er is dus altijd een afweging te maken en dat geeft spelers, ondanks de willekeur van blind pakken, een vorm van controle.

De puntentelling aan het eind is niet meer dan een formaliteit: groene markeerders en cijfers naast de steenwaardes leveren bonuspunten op en te kleine rijen kosten zelfs punten. Geluksklavers laten je zelfs tijdens het spel nog meerdere stenen pakken. Simpel, klein en snel: Keltis is een heerlijk efficiënt spelletje.

4 reacties

  1. Robert Gaal · 2-3-2010 · 14.55 uur

    De puntentelling start wanneer alle stenen op zijn? Ik kan me niet bepaald voorstellen dat mensen naar de winkel rennen voor dit spel. Ik vind cijfers altijd zo makkelijk in games, ook op een bord…

  2. skar · 2-3-2010 · 16.49 uur

    Doet me heel erg denken aan Lost Cities. Daarin pak je ook om-en-om kaarten welke je moet aanleggen en de overgeslagen niet meer mag opvullen etc.

  3. Vincent Leeuw · 3-3-2010 · 0.57 uur

    Da’s dan ook de naam van ‘grote’ Keltis in de VS waar dit de spin-off van is. :)

  4. Gerthein Boersma · 3-3-2010 · 13.06 uur

    Spin-off? Wat dacht je van een volledige 1-op-1 remake. Wat dat betreft redelijk ongelooflijk dat Knizia het Spiel des Jahres incasseerde. Niettemin een prima spel, hoor.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>