Unplugged: Projectmanagement in de ruimte



Eén keer per maand verruilt Vincent de beeldschermen voor speelborden, houten vormpjes, dobbelstenen en speelkaarten. Hoe hem dat afgaat lees je hier.

Space Alert doet één ding heel erg fout! Dat is niet vroeg genoeg uitleggen wat het verschil is tussen de twee fases in het spel. Bij deze dus: de eerste fase is enkel om te plannen, in de tweede fase wordt pas alles uitgespeeld. Knoop dat goed in je oren!

Atmosfear

Dat klinkt wat panisch, maar na een half uur de handleiding lezen en dingen uitproberen wordt niet echt duidelijk. Erger nog, speel de starterslessen en het spel vertelt je pas ná het einde van de eerste fase waarom dingen zo gaan. Het deed me denken aan problematische tutorials: veel handelingen uitvoeren maar niet de relatie tussen de handelingen wat duidelijker maken.

Overigens, past dat wel bij Space Alert. Paniek is namelijk een grote factor van plezier in dit spel. Samen met je medespelers zit je aan boord van het ruimteschip ‘Zittende Eend’ (mijn tenen zijn nog steeds gekromd) en alles gaat fout. Jullie taak: alle gevaren overleven en de hyperruimte in ontsnappen. Klinkt bekend? Jazeker, dit lijkt verdacht veel op Red November. En inderdaad, ook dit is een coöperatief spel. Er is alleen een groot verschil tussen de twee: Space Alert is wél leuk.

Het spel wordt namelijk niet alleen op een bord gespeeld, maar ook met een cd. Deze geluidsdrager bevat een soundtrack voor tijdens een hele missie. Het alarm op de achtergrond wordt afgewisseld met waarschuwingen over hoe een onbekende dreiging de witte sector binnendringt. Tijdens deze tien minuten moet je al je handelingen plannen. Eenmaal afgelopen wordt vervolgens (alsof je een recept volgt) elke handeling daadwerkelijk uitgevoerd en zie je je beslissingen in soort stop-motion animatie tot leven komen.

Puzzelen

Zoals de handleiding zelf al sarcastisch opmerkt: het enige wat je doet met een volledig uitgedost speelbord is acties neerleggen. Die komen neer op dingen als: beweeg naar een kamer, of druk op een knop. Het punt is dat het spel een grote puzzel is. Terwijl de soundtrack speelt kondigt het een dreiging aan voor het eerste tijdstip. Deze wordt toegevoegd aan het speelbord en vervolgens moeten spelers plannen hoe ze de dreiging behandelen. Worden de lasers afgevuurd? Wordt het schild opgeladen? Misschien raketten afvuren?

Maar terwijl je dit bespreekt kan er alweer een nieuwe dreiging worden aangekondigd op een nieuw tijdstip. Nu moet de planning overhoop worden gegooid: niet alleen is er een tweede dreiging om me af te rekenen, de vertraagde aankomst moet ook worden meegenomen. Een tweede laser afvuren als de tweede dreiging nog niet verschenen is, dat zet geen zoden aan de dijk. Zo blijft het spel dreigingen aankondigen en komen de acties op een gegeven moment vast te liggen. Actiekaarten van een medespeler nodig? Soms geeft het spel je een paar seconden om kaarten uit te wisselen. En dan ineens houdt de soundtrack op…

Dat is het moment dat alle hectiek verdwijnt en spelers stap voor stap hun acties uitvoeren, soms tot op het belachelijke af. De eerste twee aanvallen gaan nog goed. Tijdens de derde actie is al geen rekening meer gehouden met de reactor, die geen energie meer had: het kanon vuurt niets af. De aliens die het schip binnenvallen zijn compleet verkeerd getimed en dat het andere ruimteschip nog een extra aanval deed, had iedereen toch even over het hoofd gezien.

Samensmelten

Eigenlijk kan je het zien als projectmanagement voor gevorderden, inclusief milestones, feature creep en uitstel. Een beetje wat Pandemie ook zo leuk maakte. Bij Space Alert zorgt de tijdsdruk echter voor een vrolijke drukke boel tijdens het plannen van de acties. En in tegenstelling tot Red November voel je je op elk moment in controle. Oké, soms gaan de plannen de soep in, maar elke zorgvuldig geplande actie bij Red November kan worden afgestraft met een nieuwe ramp. Space Alert geeft je met elke fout meer inzicht over hoe de puzzel een volgende keer op te lossen met een gelimiteerd aantal acties.


Space Alert

Uitgever: QWG Games
Auteur: Vlaada Chvátil
Adviesprijs: € 39,99
Aantal spelers: 1-5
Leeftijd: 12+
Taal: Nederlands
Speelduur: ongeveer 30 minuten

Het is een aparte mix van Rush Hour, Pandemie en het aloude concept van de stoelendans. Terwijl de cd draait en informatie spuwt, begint langzaam het speelbord drukker te worden, problemen groter te worden en ben je als een malle de personen en energieblokjes als puzzelstukken aan het verplaatsen om te overleven. Het machtige moment is dan ook als alle plannen ervoor zorgen dat je alles overleefd. Dat gebeurt misschien niet al te vaak (het spel is een kei in het overrompelen van zijn spelers), maar het boeit weinig als je er zoveel lol aan beleeft.

Natuurlijk, je kan het spel ook zonder cd spelen – het spel heeft ook een setje kaarten om de timers ‘handmatig’ aan te sturen. Maar het leukste is toch wel de soundtrack beluisteren, terwijl je heftig aan het discussiëren bent om een ruimteschip neer te schieten terwijl er nog 10 seconden over zijn. Maar wees gewaarschuwd, met een groepje het spel leren is waarschijnlijk een project an sich.

2 reacties

  1. Jan Willem Rozema · 29-4-2010 · 18.12 uur

    Vincent, leuk artikel. Space Alert klinkt als een tof spel. Om je tenen te ontkrommen; ‘Zittende eend’ is de letterlijke vertaling van …

    … Sitting duck
    n. Informal
    An easy target or victim.

  2. Vincent Leeuw · 29-4-2010 · 18.22 uur

    Dat was juist wat mijn tenen deed krommen. :) Bij zulke teksten en titels heb ik dan liever een beetje creativiteit om het naar een evenwaardige term te vertalen, in plaats van het letterlijk te nemen.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>