Eén keer per maand verruilt Vincent de beeldschermen voor speelborden, houten vormpjes, dobbelstenen en speelkaarten. Hoe hem dat afgaat lees je hier.

Als kind kwamen m’n zusje en ik nog wel eens bij vriendjes of vriendinnetjes, om daar (voor ons) rare dingen mee te maken. Persoonlijke bakjes chips, een geteld aantal snoepjes of precies afgemeten hoeveelheden limonade: het leek erop dat veel kinderen het concept eerlijk delen op een haast wetenschappelijke manier benaderden. Het was voor ons even wennen, vooral omdat onze oma ons een ander concept van eerlijk delen had aangeleerd. Maar het waren precies díe ervaringen bij andere gezinnen waaraan ik dacht, op het moment dat Sla je Slag(room) aan mij werd uitgelegd.

Eerlijk zullen we alles delen

Het idee achter dit simpele spelletje is namelijk kiezen of delen. Van een grote berg taartpunten worden blind taarten ‘gebakken’. Vervolgens mag degene die de taart heeft gebakken hem verdelen in net zoveel stukken als er spelers zijn. De andere spelers mogen nu éérst een stuk uitkiezen, de verdeler krijgt dan automatisch het laatste stuk.

Nou, dan verdeel je de stukken gewoon zo gelijk mogelijk toch? Niet helemaal. Elke taartpunt is namelijk net zoveel scorepunten waard als er slagroomtoefjes op zitten. Een punt kersentaart heeft dus een waarde van 1, terwijl een machtige chocoladepunt er 3 waard is.

Maar zelfs dan nog zit er een addertje onder het gras. De punten hebben namelijk alleen die waarde als je ze meteen ‘opeet’. Je kan, nadat je een stuk taart gekozen hebt, de punten die erin zitten ook bewaren. Wie na vijf gebakken en verdeelde taarten dan de meeste bewaarde taartpunten van een soort heeft, krijgt niet de slagroomtoefjes, maar het cijfer als score (wat overigens ook meteen aangeeft hoeveel van die taartpunten er in totaal in het spel zitten).

Nog een punt?

Met dat in het achterhoofd wordt kiezen of delen ineens een complexe aangelegenheid. Hoe verdeel je de taart nu zo dat bepaalde stukken aanlokkelijk genoeg zijn voor je tegenspelers? Als je het verkeerd doet, kiezen andere spelers het stuk dat jij wilt hebben! Gooi je dus een extra taartpunt bij de mindere stukken? Of maak je ze een ‘piece of cake they can’t refuse’?



Sla je Slag(room)

Uitgever: PS-Games
Auteur: Jeffrey D. Allers
Adviesprijs: € 14,99
Aantal spelers: 2-5
Leeftijd: 8+
Taal: Nederlands (oorspronkelijk Duits, …aber bitte mit Sahne)
Speelduur: ong. 20 minuten per sessie

Die beslissingen doen Sla je Slag(room) schitteren. De simpele regels van het spel zijn toegankelijk voor iedereen. Ondertussen zit er een geniepige handigheid in het spel, waarbij je als taartenbakker en -verdeler advocaat van de duivel moet spelen. Voor al die bezeten kids die alles te eerlijk willen verdelen is het zelfs een must te noemen.

Zo obsessief als die kids waren met het afmeten en wegen van lekkernijen, zo fanatiek ben ik met het uitpluizen van spelregels. Sla je Slag(room) heeft speltechnisch één probleem: met maar vijf taarten per sessie is het lastig te verdelen hoeveel taarten iedereen mag bakken en aansnijden. Meerdere sessies spelen is dan het devies. Gelukkig kan dat ook makkelijk, want Sla je Slag(room) is vooral een kort spel. Maar toch… het knaagt een beetje.

Oh, en die methode van mijn oma? Dat kwam er op neer dat ze ons na één keer vragen constant volstopte met snoep en lekkers, waardoor we er vanzelf misselijk van werden. Na zo’n ‘Oma Overdosis’ kwam het gewoon niet meer in je botte hoofd op om je nog druk te maken over hoeveelheden!