Voel de bliep



Stefan Popa op zondag.
Beeld: Paul Veer.

Ik hoor ze overal en vaker dan het ‘gewone werk’: gamedeuntjes. Waarschijnlijk omdat ze zo ongelofelijk sappig zijn voor het gehoor. Gezapige liederen bestaan bijna niet in de spellen. Zeker niet in die van vroeger, toen gitaren nog bliepjes waren en de compositie bestond uit een korte loop. Tetris bezit natuurlijk het schoolvoorbeeld van een goede gamedeun – door een Rus geschreven in 1861 opdat het ooit als dansnummer mocht promoveren naar het volkslied van het virtuele vermaak.

Pakkend spul. Het laat je ook bijna niet meer los. Ik floot de Korobeiniki wekenlang. Knettergek werd ik ervan – om over mijn vriendin nog maar te zwijgen. Ik kreeg de deun alleen maar verdreven met de eerste van Donkey Kong Country. Dat fluitlied is geschreven voor de getuite lippen. Als ik over de heide loop, het purper groen, kauwende bizons, wil het gebeuren dat de stilte gestoord wordt door het themanummer van Nintendo’s gorilla.

Bitbeperking

Het is de bitbeperking die ervoor zorgde dat componisten kunststukjes uit de hardware persten. Diezelfde beperking zorgde dat ik – met mijn opvallend amuzikaal geheugen – de kunst kon memoriseren en reproduceren met mijn lippen. Anno nu fluit ik nog steeds de Mario van toen (de Mario van nu is die van toen niet meer, helaas, door de beperking die volledig is verdwenen) en trommel ik Battletoads (niet moeilijk).

Koji Kondo en Howard Shore

Soms betrap ik componisten op leentjebuur bij games. Of ik denk ze te betrappen. In werkelijkheid zijn het op zijn hoogst kruisbestuivingen. En zelfs dat niet. Het is heel normaal in de literatuur – en ook in de muziek – dat melodieën met elkaar vrijen. Zo waan ik mij tijdens het kijken van The Lord of the Rings steevast op een vliegend schip van Super Mario Bros. 3. Waarom weet ik niet. Ik heb tevergeefs met succes naar bewijsvoering gezocht, deel één (vanaf 0.30) en deel twee (vanaf 0.10). Ben ik de enige die het hoort?

Gamecomponist Koji Kondo is een baas, zoveel weet ik wel zeker. Dat zal Howard Shore ook wel weten. Ver voor hij de muziek schreef voor The Lord of the Rings, speelden zijn kinderen met Mario en Link. Het kan niet anders dat Kondo bij Shore binnenkwam om daar nooit meer te vertrekken, net als bij mij.

God of War

Eigenlijk mis ik de gamemuziek van vroeger meer dan ik in eerste instantie dacht. Zo wordt er niet meer gecomponeerd tegenwoordig. Of misschien speel ik te weinig om nog gegrepen te worden door de deunen van nu. Het jongste themanummer dat ik mij kan heugen is dat van God of War, tweeduizendvijf.

Maar misschien is mijn melancholie vals gezeik. Op moment van schrijven las ik een pauze in en stuit ik op ‘8-bit is sexy’ van het Opperhooft over het chiptunesfeest dat ik heb overgeslagen. Youtube laat me dezelfde bliepjes horen als vroeger, maar ze doen me niets. Ze brengen me enkel terug naar de bliep van vroeger, bliepjes die mij vergezelden naar bitrijke oorden. Maar misschien ben ik verwend en behoorlijk ongenuanceerd. Die Henry Homesweet, Meneo en Kodek kunnen immers nooit en te nimmer tippen aan de rijpe Korobeiniki. Voel je de bliep?

4 reacties

  1. Roy Swiers · 29-1-2012 · 13.53 uur

    Ik hoor wel degelijk de overeenkomst tussen je aangedragen voorbeelden uit LOTR en SMB. Al deed ik dat niet eerder, als ik zo naast elkaar hoor dan hoor ik absoluut wat je bedoeld.

    Als ik erover nadenk zijn de tunes die ik nog wel eens wil neuriën of zingen bijna allemaal van de Gamecube. Het Isle Delfino Theme uit Mario Sunshine (http://www.youtube.com/watch?v=7JeP1mhoZfw)en het gefluit en gehum van Luigi uit Luigi’s Mansion (http://www.youtube.com/watch?v=EHQ43ObPMHQ) als voorbeeld nemende. Oh ja, en de liedjes van Daytona USA (http://www.youtube.com/watch?v=0EkAVmBVmVE), maar dat is meer een afwijking van mijn kant geloof ik ;)

    Tegenwoordig lijkt bijna alle muziek in games zo onderdeel te zijn van de ervaring dat het geen eigen herinnering oplevert. Muziek ondersteunt de sfeer of is puur voor op de achtergrond en vaak niet meer dan een verzameling licenties. Of het komt omdat ik (wellicht net als jij?) vroeger die ene game over en over speelde waarbij het deuntje vanzelf in je hoofd werd geramd waar ik tegenwoordig de meeste games geen eens uitspeel, laat staan her speel.

  2. Robert August de Meijer · 29-1-2012 · 16.30 uur

    Volgens mij zijn liedjes minder vaak simpel genoeg om in je hoofd te blijven steken. Ik heb Shatter nooit gespeeld, maar Krypton Garden (http://www.youtube.com/watch?v=_AIqAGxaXyo) heb ik maar al te graag (en vaak) in mijn hoofd. Mega Man 9 vond ik nogal meh, maar Tornado Man stage muziek (http://www.youtube.com/watch?v=fTvjc12new0) is een van mijn favoriete deuntjes ooit. ‘t Zelfde met King of Fighters 2001; NESTS Team vind ik briljant (http://www.youtube.com/watch?v=MEzaX1X5C2g). Okay, nog eentje: The Beast! http://www.youtube.com/watch?v=8eBXoDF1BBc&list=FLGIVzgKGYV6KOyS6YAx3mGA&index=11&feature=plpp_video

    @Roy, het is juist dat alle anderen een afwijking hebben! Hoeveel andere spellen hebben een karaoke modus?!? Die hebben zij echt niet alleen voor jou gemaakt :P

  3. Mitch · 29-1-2012 · 18.34 uur

    Dat gefluit in Luigi’s Mansion is echt een van de beste game deuntjes ooit. Sowieso is Meneer Kondo een genie. Ik kwam er jaren later pas achter dat heel Super Mario World in essentie uit slechts 1(!) deuntje bestaat, maar dan telkens net iets anders uitgevoerd. Subliem!

    Maar vergeet ook David Wise niet die ver voor alle epische film achtige soundtracks al het sublieme en surrealistische Stickerbrush Symphony schreef.

    Wat misschien wel het beste stukje (game) muziek ooit gemaakt.

  4. Stefan Popa · 29-1-2012 · 21.21 uur

    Ik ga jullie suggesties eens rustig terugluisteren. Bedankt :-)! En Roy, potjandorie, Luigi’s Mansion ben ik helemaal vergeten te benoemen. Dat is nog wel mijn ringtone!

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>