Volksraadpleging: kies uw voetbalvorst



Koningen worden hofnarren en hofnarren worden koningen. Zo gaat het in de gamewereld. Pro Evolution Soccer is de koning, wordt door FIFA gedegradeerd tot nar, bestijgt de troon weer, enzovoorts. Sta op en recht uw rug, want de twee kroonprinsen zijn gearriveerd. Wie ontvangt de kroon?

Pinokkioproblematiek

Mijn rol is slechts gering in deze kwestie. Ik ben slechts de overspelige lakei, gehuld in een kolderieke en onzinnige livrei. Maar wie is mijn meester? Nooit eerder was de strijd tussen de twee grote voetbalgames zo hevig als deze herfst. Twee giganten staan recht tegenover elkaar; beide klaar om de kroon te claimen. En eindelijk, na al die jaren, twijfel ik wie een betere titeldrager zou zijn. Blijf ik bij EA met FIFA 11 of volg ik het gouden hoofddeksel naar Japan, waar Konami zetelt met PES 2011?

De lancering van FIFA 09 betekende een gloednieuwe stap voor EA. Het oude concept maakte kennis met de prullenbak en de Amerikanen investeerden ruim in de verse FIFA. Het bleek de goede richting, want elke voetbalminnende gamer – op die paar dwarskoppen na – speelde het verbeterde en ideale vervolg: FIFA 10.

Aan de andere kant kwakkelde de conventionele koning Pro Evolution Soccer met gigantische blessures. Koningen hebben één ding gemeen: na een tijdje lijden de leiders aan de welbekende grootheidswaan en verzaken ze hun taken. Daar weet Konami alles van. Hun game leed al drie edities lang aan de houterige ‘Pinokkio-ziekte’.

Pro Revolution Soccer

Nu komt Konami echter met zijn eigen FIFA 09-moment. Pro Evolution Soccer 2011 is helemaal opnieuw opgebouwd. Daar moeten we niet al te bombastisch over doen. Na drie jaar vakantie is hard werken geen crime.

Gewerkt is er in ieder geval zeker. Er is ongelofelijk veel op de schop gegaan. Je zou zelfs kunnen zeggen dat PES 2011 zich voorzichtig weer in de harten van de hardcore-voetbalgamer poogt te wurmen, door zich te concentreren op ongekende spelcontrole. De Japanner heeft mij in ieder geval verleid met zijn charmes. Vooral het passsysteem is voortreffelijk verbeterd. Elke pass moet zorgvuldig worden afgewogen; richting en kracht zijn de twee elementen waar de speler echt rekening mee moet houden. De passes werken zó goed en scherp, dat de virtuele voetballers helaas niet altijd begrijpen wat ze met een perfecte overspeelbal aanmoeten, waardoor ze soms dromerig toekijken hoe ik mijn prachtige passes afvuur. De kunstmatige intelligentie vraagt derhalve nog om een pietepeuterige breinoperatie.

Gelukkig maken karakteristieke PES-pluspunten een hoop goed: pingelen vraagt om precisie, grafisch kloppen de spelers (zie kader) en de strategie van je team kan op alle mogelijke manieren worden aangepast, van spelpositie tot schijnbewegingen en van spelerstaken tot speltactieken. Het absolute hoogtepunt van de game is mijns inziens echter het scoren. Geen doelpunt voelt nog hetzelfde in Pro Evolution Soccer 2011. Dat was altijd typisch PES, tot dat gevoel een paar jaar geleden verdween. Nu zijn de buikkriebelende scoringsemoties weer terug. Goal!

Konami is echter nog niet zo vergevorderd dat ze, zoals voorheen, een misvormde kale knikker, met een fluit tussen de lippen, op de hoes kunnen drukken en toch games blijven verkopen. Maar de kwaliteit benadert die van de gloriedagen. Volgend jaar nog ‘even’ de bugs, het commentaar en die kleine erfenis van Pinokkio op het gebied van animaties wegwerken en Pro Evolution Soccer is weer helemaal terug. Nu mag er slechts gesnuffeld worden aan de troon, voordat ik ‘m in de meestersnaam wegstuur.

Viva FIFA

De koningstroon is namelijk nog steeds van de meester die ook vorige jaren de zetel warm hield: FIFA 11. Dit komt omdat EA Sports hun eeuwenoude specialiteit weer mag uitvoeren: kleine verbeteringen doorvoeren, het nummertje achter de titel verhogen, de geldzak openhouden en er lachend mee wegkomen. Tegen koningen geldt namelijk een protesteerverbod, dus we – het volk en deze ‘opstandige’ knecht – houden onze mond.

Of misschien gebruiken we de mond niet, omdat hij openstaat? De nieuwe FIFA speelt namelijk wederom voortreffelijk. Door kleine verbeteringen werkt de game weer iets verfijnder dan de voorganger. De sensationeelste verandering is – hoe toevallig? – ook het passsysteem, dat meer nauwkeurigheid van de gamer vraagt, waardoor het veld niet meer aanvoelt als een flipperkast. Jammer dat de bal wel erg veel gelijkenissen vertoont met zo’n zilveren balletje, of op zijn minst met een stuiterbal. G4M3.nl legde de vinger ook al op de zere plek: ‘Een bal hoort bij een schot te versnellen en vervolgens op basis van de wind en het contact met andere oppervlakten te vertragen tot uiteindelijk stilstand. In FIFA 11 werkt dit niet goed en zie je de bal als in een flipperkast keihard terugkomen in het veld’.

Over het schieten valt sowieso genoeg te klagen. Balletjes – en dan specifiek de lobjes en krulballen – kussen nog net zo makkelijk als voorgaande edities het net. Dat vlakt één van de, voor mij, belangrijkste aspecten van een voetbalgame af: het scoren. Elk potje draait om mooie, prachtige en doeltreffende doelpunten maken. Bij de kroonprins voelt vrijwel elk doelpunt als een beloning. In FIFA 11 pluk je een pulkje uit je neus, schiet hem met een omhaal achter de bank en druk je de herhaling weg, om het spel na het fluitsignaal snel voort te zetten. Daarentegen staat er al een aantal bekoorlijke PES-doelpunten op mijn persoonlijke harde schijf opgeslagen. Een klein, maar o zo belangrijk verschil.

Voor de rest is de trouwe regel ‘meer, beter, meer, beter en nog eens meer en beter’ toepasbaar op FIFA 11. Meer teams, meer spelers, betere AI, meer en beter uitgewerkte modi, meer (nog meer, kan dat? Jazeker!) sfeer en meer mogelijkheden. ‘Komt dat zien, komt dat zien,’ schreeuw ik als lakei. De koning heeft een nieuwe mantel aan, een extra zegelring om de vinger en zijn kroon blinkt door goed poetswerk. En wij maar applaudisseren.

Wereldverbonden

Kop op!

Ondanks de sprint van Konami, is FIFA 11 grafisch nog steeds superieur aan Pro Evolution Soccer 2011. Maar op één vlak moeten we allemaal buigen voor Konami, want wat hebben ze meesterlijk alle spelers een ‘eigen gezicht’ gegeven. Er zit duidelijk minder boetseertijd in FIFA 11 dan in de herziende PES. Dat is toch een beetje jammer. Zoals onze vrinden van InsideGamer mooi lieten zien, is het echt geen gezicht wat EA heeft uitgespookt. Bravo, Konami. Kop op, EA!

Sinds de nieuwe generatie spelconsoles kunnen wat mij betreft alle modi uit de voetbalgames geknipt worden, hoe uitgelezen en briljant de Master League of carrièremodus ook is. Slechts één optie blijkt belangrijk: de multiplayer. Of je nu online tegen Amerikaanse speenvarkens speelt of op de bank – wat uiteindelijk nog altijd leuker is, zelfs in deze “sociale” 2.0-wereld – een groep vrienden uitdaagt: het is altijd vermakelijker dan een potje tegen de voorspelbare computer.

Op onlinegebied verschillen Pro Evolution Soccer 2011 en FIFA 11 behoorlijk, ondanks dat ze dezelfde sport nabootsen. Door de lage instap is FIFA vrijwel meteen leuk voor iedereen. De game doet het uitstekend op feestjes en partijtjes. De game laat zich spelen. Ook al zit er een gebruiksaanwijzing in het doosje, volgend jaar ruikt die nog steeds naar vers drukwerk. Iedereen kan er meteen plezier aan beleven. Duidelijk een game uit de ‘Wii-generatie’.

Pro Evolution Soccer vraagt om een omgekeerde behandeling. Je bankvrienden (op een paar van je gelijken na natuurlijk) zullen zich door een paar PES-potjes depressief gaan voelen, je drankvoorraad plunderen en langzaam wegzakken in de sofa, terwijl jij – omdat al je vrienden luidkeels snurken – een online potje opstart. Het is namelijk een typische onlinegame, die dit jaar ook daadwerkelijk te spelen valt via het Internet, in tegenstelling tot de knullige online gameplay van voorgaande jaren (sterker nog: bij mij loopt PES online soepeler dan FIFA).
Online tref je namelijk experts, net als jijzelf, die zich willen verdiepen in een spel. Dan is het leuk. Dan is het uitdagend. Dan voelt elke kans, elk schot en zelfs elke gelukte pass alsof je de wereld eigenhandig een beetje beter hebt gemaakt, ook al ben je maar een lakei.

Kroonjuweel

Dé hoofdvraag is persoonlijker dan ooit: wie van de twee kies jij? Het volk heeft nog niet gesproken, maar de stemmingmakers, propagandaheersers, doorgeefslaven en hooggeplaatste lieden hebben dat al wel. FIFA 11 is ook in seizoen 2010/2011 het kroonjuweel, al ga ik waarschijnlijk de meeste uurtjes spenderen aan PES 2011. De game speelt nu eenmaal een stuk frisser en bevredigt mij meer dan de nieuwe FIFA, die eigenlijk een simplistische voortzetting is van zijn voorganger. Daarnaast houd ik mijn schunnige vloekvocabulaire goed op peil door het spelen van PES, wanneer één van de vervelende Japanse bugs mij weer eens tergt.

Maar dat is smaak. Ik buig voor de kroonprins, die spoedig het kroontje op zijn ververste haarbos plaatst. Vroege volgers worden rijkelijk beloond. Het merendeel van de gamers zal echter wederom gaan voor FIFA 11. De game heeft nog één regeertermijn te gaan en zal dan de eenpersoonszetel zeer waarschijnlijk omruilen voor een dubbeltroon, waar ook de sterk verbeterde PES 2012 plaatsneemt (mits de Maya’s ongelijk krijgen). Samen zullen footies in harmonie de voetbalgamer omarmen en hen geniepig uitbuiten.

Want hoelang gaat dit nog door? Beide games laten een jaartal hun titel afsluiten. 2009. 2010. 2011. 2012. Eind dit jaar beginnen we kotsmisselijk van de oliebollen en drankjes aan 2011; dan kunnen we de preview van de 2012-versies bijna verwachten. FIFA 11 heeft de perfectie benaderd; Konami heeft hoogstens nog twee jaar nodig om hun equivalent te vervolmaken. Wanneer gaan we eindelijk over op een downloadvariant, die jaarlijks (of halfjaarlijks, maandelijks) kleine verbeteringen inlast en vervelende bugs verwoest, zoals ze nu al doen met transfers?

Een dergelijke aanpak zou pas echt heersen. Maar koningen kennende, laat zo’n geldbesparende revolutie nog lang op zich wachten. De eerste monarch die het volk boven geld plaatst, moet nog geboren worden. Maar niet doorvertellen dat ik dat heb gezegd hè? Dat accepteren de koningen niet van een lakei.

3 reacties

  1. Bart · 12-10-2010 · 20.11 uur

    Selectief hoor, die kop van Afellay. Als ik in FIFA met mijn Groningen speel hebben de voetballers in ieder geval nog de goede haarkleur en lengte, dat is in PES wel anders.

    Beide voetbalgames zijn totaal anders, maar allebei goed. Je kan beide games op allerlei punten aanpakken, met de concurrent zet er dan wel weer iets tegenover.

  2. Stefan Popa · 12-10-2010 · 20.28 uur

    Vind je? De Eredivisie is anders vrij goed vertegenwoordigd in PES. (In tegenstelling tot andere competities, natuurlijk.)

    Maar voor de rest ben ik het hartstikke met je eens. Het zijn beide gewoon ontzettend goede games.

  3. Jeffrey van Maurik · 13-10-2010 · 14.50 uur

    Mooi stuk proza, klopt ook als een bus. PES heb ik nog niet, maar ga ik van de week zeker even halen dankzij deze column.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>