Wat vindt de Nederlandse gamepers van Call of Duty: Modern Warfare 2?

Gamehype

Gepost door Niels Peuchen op 1 december 2009

Schrijft voor Schiphol Magazine, is verslaafd aan zijn smartphone en probeert mooie journalistiek te bedrijven.

Gamehype.nl verzamelt Nederlandstalige gamerecensies en berekent uit alle beoordelingen een gemiddeld cijfer. Voor Bashers licht Niels Peuchen er wekelijks één uit.

codmw2-screen

De storm rond Call of Duty: Modern Warfare 2 is gaan liggen. Iedereen heeft gezegd wat men wilde zeggen over de beruchte vliegveldscène, een aantal hackers heeft spelen op dedicated servers mogelijk gemaakt en de verkopen moesten al na twee weken buigen voor Mario’s nieuwste avontuur. Tijd dus om rustig te kijken naar de recensies en de bijbehorende beoordelingen die door de pers her en der geschreven of opgenomen zijn.

“Modern Warfare 2 bevat een hoop fouten en slechte punten, maar zal desondanks weinig mensen echt teleurstellen. De singleplayer is verre van bijzonder en […] is een rollercoaster-ride die je een keer door zult lopen en daarna nooit meer aanraakt. […] De game komt wel echt tot zijn recht in de multiplayer die ten opzichte van Modern Warfare een flinke boost heeft gekregen in mogelijkheden en killstreak-rewards, maar desondanks goed gebalanceerd is met leuke maps die mogelijkheden bieden voor elk type speler. Ik kan me niets anders voorstellen dan dat deze game minimaal net zo lang populair zal blijven onder de multiplayer-gamers als zijn voorganger.” - FOK!games - cijfer: 8,0

“[H]et vorige deel van Modern Warfare was twee jaar na de release nog steeds de meest gespeelde multiplayergame op Xbox Live. Nu kan die kroon eindelijk worden doorgegeven aan de opvolger en er bestaat weinig twijfel dat Modern Warfare 2 de aankomende twee jaar door het merendeel van de gamers online gespeeld zal worden.” - Sp!ts - cijfer: 5/5

“De weergaloze singleplayerervaring, onovertroffen multiplayersessies en briljante coöperatieve samenwerking in de Special Ops-modus van Call of Duty: Modern Warfare 2 maken samen een werkelijk fenomenaal pakket. Vijf delen na de eerste Call of Duty lijkt de serie eindelijk zijn hoogtepunt te hebben gevonden. Een hoogtepunt dat behoort tot de absolute top op shootergebied. “ - Gamer.nl - cijfer: 10

Never change a winning team?

Infinity Ward, de ontwikkelaar van Modern Warfare 2, had met voorganger Call of Duty 4: Modern Warfare goud in handen. Toch werd er besloten het ‘winnende team’ te veranderen; de gameontwerpers van Treyarch behaalden met Call of Duty: World at War dan ook niet hetzelfde succes. Toen de mannen van Infinity Ward weer op de Call of Duty-serie gezet werden, verwachtte iedereen een nieuwe Call of Duty 4-prestatie. Infinity Ward pakte groots uit in de (online) multiplayer, maar besloot tegelijkertijd maat te houden in de singleplayer.

“De multiplayer is dus vooral meer geworden, meer maps, waarin hoogteverschillen een belangrijkere rol spelen, meer wapens, meer modi, meer perks, meer killstreak rewards. Alles is meer. Vooral de killstreaks en perks zijn aardig uitgebreid. Zo kun je […] zelf kiezen wat voor beloning je wilt voor een bepaalde killstreak, […] Sommige rewards, zoals de AC130 en de kernbom zijn misschien wat te krachtig, maar je moet er ook wel respectievelijk 11 of 25 kills achter elkaar voor scoren. Geen makkie dus.” - Gaming Only - cijfer: 8,5

“Dan zijn we eindelijk beland bij wat de sterkste troef was van Modern Warfare. Zijn opvolger heeft het maximale aantal van twaalf tegen twaalf terug geschroefd naar negen tegen negen. Een eerste deuk die we dus al mogen verwachten. Het heeft zijn voor- en nadelen. De veldslagen zijn iets minder groot, maar de verschillende, goed ingeklede maps zijn wel speciaal gemaakt voor deze aantallen.” - 9lives - cijfer: 8,8

“[H]et [is] teleurstellend dan je na zo’n zes uur (echte rushers doen het sneller) deze modus al weer voltooid hebt. Nu zullen de meeste mensen MW2 halen vanwege de multiplayer, maar toch zijn er altijd de mensen die keihard voor de singleplayer gaan. Het zou dan ook verstandiger zijn als hier de volgende keer meer rekening mee wordt gehouden. We willen een langere speelduur, ook op dit vlak!” - XGN - cijfer: 8,9

Omstreden

Het leeuwendeel van de kritiek vooraf ging om een level waarin je burgers kon vermoorden. In een aantal landen werd er in de hoogste kringen hierover gediscussieerd en daarom vroeg Tweakers.net een aantal politici om hun mening. Ook in Nederland ontstond zo een relletje. Maar was deze scène wel alle commotie waard?

“Nu willen we niet te veel vertellen, maar de missie die voor zoveel ophef gezorgd heeft, is ongetwijfeld één van de slechtste uit de complete game. Niet omdat er onschuldige mensen sterven – dat gebeurt nu eenmaal – maar omdat de manier waarop het in beeld gebracht is, zo verschrikkelijk niet subtiel is. […] Het is bloederig om bloederig te zijn, het voelt aan alsof de ontwikkelaar bewust voor zoveel doden heeft gekozen zodat het spel omstreden zou worden.” - Eurogamer - cijfer: 8,0

“[L]aten we stellen dat dit een van de meest indrukwekkendste scènes is die je ooit zult spelen. Niet doordat het bijzonder leuk of innovatief is, maar voornamelijk vanwege de emotionele impact van het schouwspel dat zich voor je ogen afspeelt. Het is een kant van de oorlog die niet eerder op dit niveau door een ontwikkelaar belicht is. Infinity Ward verdient hulde dat ze dit in een ontzettend dure en belangrijke game als Modern Warfare 2 aandurven, zeker gezien alle controverse omtrent het onderwerp. Bovendien, je hoeft deze scène niet per se te spelen. Je kunt aan het begin van de game aangeven of je de scène wilt overslaan. Maar bij dezen: doe dat dus niet.” - Gamer.nl - cijfer: 10

“Dit was voor het eerst een game waarvan ik dacht: “Dit gaat echt te ver, dit kan eigenlijk niet.” […] De mensen vallen echt met bosjes neer en jij staat daar ook met zo’n dikke blaffer in je handen. Ik zat eerst echt serieus zo’n vijf seconden te denken: “Oké, wat moet ik nu doen? Moet ik nu ook het vuur gaan openen op die vrouwen en mannen die daar rond aan het rennen zijn?”“ - Gamekings

In totaal

modern_warfare_2_boxart Call of Duty: Modern Warfare 2 voor de PS3 is door de Nederlandse pers met een 9,1 beoordeeld. Dit gemiddelde is gebaseerd op 24 recensies. Hierdoor sluit deze shooter de releasemaand november af met het hoogste cijfer.

Gamer.nl heeft de eer de beste beoordeling uit te mogen delen: een 10. Het laagste cijfer (een 7,5) is afkomstig van Gamersnet DGS-online, maar hierbij moet opgemerkt worden dat de review enkel de singleplayer behandelt.

Ga naar de Call of Duty: Modern Warfare 2-pagina voor alle recensies en cijfers. Staat jouw recensie er nog niet bij, meld hem dan via de site.

Meer artikelen van Niels

Ook in Gamehype

92 reacties

Menno Schellekens · 1-12-2009 · 12.30 uur

Klein foutje onderaan: het laagste cijfer komt van DGS-Online, niet GamersNet.nl.

Verder is de screenshot boven aan uit Call of Duty 4, niet Modern Warfare 2. Verder mijn complimenten aan FOK! en Eurogamer, die gewoon naar het spel hebben gekeken en niet door de hype. 9.8’en uitdelen omdat bezoekers erop zitten te wachten is makkelijk, maar niet terecht. Op veel sites lijkt men het cijfer te geven gebaseerd op de hype, niet het spel.
David Nieborg · 1-12-2009 · 12.33 uur

Vraag die mij bezig houdt, wat is de waarde van reviews (als deze) als de day1 (launch) verkopen zo enorm zijn en reviews daarna verschijnen?
Menno Schellekens · 1-12-2009 · 12.37 uur

@David: Koopadvies voor degenen die twijfelen (die zijn er ook) en analyse. Al is dat laatste natuurlijk alleen voor een kleine groep geïnteresseerden.
Lucas Seuren · 1-12-2009 · 12.57 uur

De game op de lijn zetten met de rest van wat er verschenen is dit jaar? Met al dit soort releases zie je mensen in twee dagen een review eruit rushen, maar zoals David al impliceert heeft het op dat moment voor de doelgroep al weinig meerwaarde meer. Ik snap dan ook niet waarom er mensen zijn die zo gehaast te werk willen gaan. Of je nu een week of een dag bezig bent, voor de verkopen maakt het niks meer uit en dan kun je net zo goed de tijd nemen om de multiplayer uitgebreid te spelen. Review over de singleplayer alleen is zo nietszeggend bij een titel als deze.
Joshua van Middelkoop · 1-12-2009 · 13.10 uur

@Menno: De screenshot is vervangen en de fout is aangepast. Thanks (y)
sven · 1-12-2009 · 13.40 uur

@David: Doel je hiermee bijvoorbeeld op de PU. Deze komt in het januari nummer (vanaf eind december in de winkel) pas met de review van MW2. Misschien is zo’n review wel veel beter vanwege (mogelijk) achterwege blijven van emotionele uitbarstingen, als gevolg van de (media)hype rondom MW2. Ik wil soms wel eens wachten tot zo’n review uitkomt alvorens ik een spel aanschaf.
rogier kahlmann · 1-12-2009 · 14.45 uur

Ons leek het wel nuttig om enkel de singleplayer te recenseren. Bij het beoordelen van iets als MW wordt toch altijd door een van de twee brillen gekeken. Of de recensent in kwestie is een multiplayerfreak, of hij houdt van de singleplayer. Hoezeer mensen ook zeggen dat MW niet gemaakt is om zijn singleplayer geloof ik dat er zat mensen zijn die niets geven om zijn MP component en daarvoor is onze tekst. Dat onze recensie meegenomen wordt in zo’n verzameling en dus het gemiddelde omlaag trekt, daar zet ik mijn vraagtekens bij.
sven · 1-12-2009 · 14.52 uur

Een goede vriend van mij heeft alleen de singleplayer van MW2 gespeeld en omschreef dit heel beeldend als een “rollercoaster ride”. Dat is denk wel een passende omschrijving.
rogier kahlmann · 1-12-2009 · 15.43 uur

Achtbaanrit, dat lees ik tegenwoordig overal. Recensenten mogen weleens iets aan hun synoniemen werken. Vind het ook geen positieve kwalificatie meer, een snelle fix die niet beklijft.
sven · 1-12-2009 · 16.01 uur

Begreep meteen wat hij ermee bedoelde: Voorbij voordat je er erg in hebt met een stoot adrenaline en hartslag 220. :)
Jelle Schut · 2-12-2009 · 14.10 uur

@David, ik heb niet de illusie dat mijn review veel invloed zal hebben op het koopgedrag van mensen. Het is vooral bedoeld om mijn mening over de game te delen met mijn publiek en natuurlijk hoop ik dan op een leuke discussie over het cijfer.

@Joshua/Niels, op jullie site staat Gamer.nl met een 10 onderaan de score lijst, terwijl dit toch echt de hoogste score is.
Lucas Seuren · 2-12-2009 · 14.21 uur

Daarbij is MW2 ook geen achtbaanrit, als het dat is, een hele saaie. Een achtbaan moet spectaculair zijn en je continu opnieuw naar adem laten snakken en in je stoel drukken. MW2 is alsof je na alle gave achtbanen gezien te hebben in een simpele kermisachtbaan stapt en dan vier rondjes achter elkaar maakt.

Maar goed, @rogier, je hebt gelijk dat die term te veel gebruikt wordt door gamesmedia.
bas · 2-12-2009 · 14.22 uur

“Vraag die mij bezig houdt, wat is de waarde van reviews (als deze) als de day1 (launch) verkopen zo enorm zijn en reviews daarna verschijnen?”

Ik ben dan eerder benieuwd hoeveel % van de verkopen op dag 1 geschieden en hoeveel % in de tijd erna. Ik denk dat je vraag dan snel beantwoord is. Maar ik heb nog wel wat woorden voor je erover: Bevestiging, leesdrang, website hypen (waarom denk je dat zoveel reviews elkaar kopieren?). De jeugd wordt zó overschat.
David Nieborg · 2-12-2009 · 14.24 uur

@sven Het was meer een open vraag, niet over een publicatie in het bijzonder. Het is niet zo dat ik vind dat reviews een bepaalde rol moeten hebben, maar ik zit dus te denken over wat reviews dus betekenen bij grote games als deze.

@Jelle Ja, dat is wel een interessante opmerking, want is dat bij al je reviews zo? Of bij deze game in het bijzonder?

@bas Hoe bedoel je overschat?
Bart de Boer · 2-12-2009 · 15.03 uur

Ik denk dat recensies bij een zorgvuldig gehypte titel helemaal niets uitmaken en dus enkel het doel hebben om de site volledig te laten zijn. Immers een site die MW2 niet recenseert is niet compleet voor ieders gevoel, tenzij de insteek van de site echt anders is. Wie zich voordoet als gamessite heeft het dus nodig voor de volledigheid om deze game te recenseren.
sven · 2-12-2009 · 15.16 uur

@David: dat antwoord is simpel: voor het gros betekent een review weinig tot niks. De hype en PR-machine van Infinity Ward heeft zijn werk netjes gedaan en haast een soort ‘I-pod’ gekte gecreerd rondom MW2. Ik geloof ook dat sommige mensen het haast als een soort ‘geloof’ omarmen.

Als ik de podcast met de top 5 beluister valt mij op dat MW2 eigenlijk een super gescripte game is, maar dat het gros hier niks om geeft en geniet van al het ‘Hollywood’ spektakel. Vervolgens krijgt het de label nr.2 beste game. WTF! Klinkt als een bezoek aan de Mac. D. Volvreten en genieten van het moment maar je een uur later leeg en wederom hongerig voelen.

Wat ik me afvraag is: maakt de game de hype waar? En: laten (ook) gamejournalisten zich gek maken door de hype?(lees: objectief blijven of niet)
David Nieborg · 2-12-2009 · 16.38 uur

@sven “Wat ik me afvraag is: maakt de game de hype waar?”

Zeer binnenkort komen Niels en ik met ons/een antwoord op deze vraag.

Of gamejournalisten zich gek hebben laten maken? De vraag is misschien eerder, in hoeverre waren gamejournalisten (denk aan het launch event met medewerking van Gamekings/Insidegamer.nl) veroorzakers van “de hype”? Zegt u het maar :).
mika74 · 2-12-2009 · 18.26 uur

…tja ben 35. Game sinds mijn 8ste ofzo. En kan me geen een game bedenken waar ik de eerste 2 weken zoveel uren in heb gestopt (+60). En heb geeneens de sp, op spec. ops. opgestart.
Dus voor mij is de HYPE meer dan waar.
Ik leef mw2, ik leef XP, ik leef headshots….En heb nog een voltijdbaan, 2kids en een vriendin maar deze pure heroine blijft knagen….

HYPE or not to HYPE
mika74 · 2-12-2009 · 18.35 uur

….gamejournalisten …van Gamekings/Insidegamer.nl…

Zoals david beschrijft, kun je natuurlijk de vraag stellen of de gasten van gameking wel het predikaat game-journalist verdienen.
Het lijkt me dat objectiviteit in die context wel wat bias vertoont
Lucas Seuren · 2-12-2009 · 20.12 uur

@David dat is altijd zo’n heerlijke discussie, volgens mij is daar geen eenzijdig antwoord op. Een hype kan niet zonder drie facetten, de publisher, de media en de consument. Als de publisher een game niet wil hypen is het voor een medium al bijna niet te doen, als een medium niet wil hypen is het voor een publisher niet te doen en als de user geen interesse heeft, zal een hype zijn effect missen.

Maar is het inderdaad wel de taak van de media om launchevents op te zetten? Bij Gamekings vind ik het nog een randgeval, je zou kunnen zeggen dat dat een event is van Blammo. Maar van elke andere site kun je beargumenteren dat het de objectiviteit schaadt en het gewoon absoluut niet thuis hoort in hun takenpakket.

Leuke discussie kan dat zijn.
sven · 3-12-2009 · 11.25 uur

@Lucas: Ben het niet met je eens dat hype niet zonder 3 facetten kan. Ik ben het wel met je eens als je bedoelt dat een hype niet effectief is zonder 1 van deze 3 facetten. Wat is een hype?
Even googlen:
Wikipedia: “Een hype is een verschijnsel dat tijdelijk bovenmatige media-aandacht krijgt en daardoor belangrijker lijkt dan het in werkelijkheid is”

Van Dale: “iets nieuws dat tijdelijk sterk de aandacht trekt, maar weinig voorstelt”

Volgens mij is 1 van de 3 facetten genoeg om een hype te creëren. Als die namelijk maar hard genoeg schreeuwt (en dat blijft herhalen),(via radio/tv, reclame, internet) krijgt steeds meer aandacht.
Ron Vorstermans · 3-12-2009 · 23.40 uur

Ikzelf ben ook met de hype geconfronteerd. Ik ben naar Londen gevlogen, heb drie dagen de game gespeeld in een luxe hotel en ben naar huis gestuurd met een mooie goodie. Het lijkt haast indoctrinatie. Maar mijn tien kan ik over vijf jaar nog steeds verantwoorden met sterke argumenten. Juist dat maakt het een betrouwbare review en geeft aan dat het geen geval van marketinghype was. Want laten we eerlijk zijn, dat gevoel heeft elke recensent achteraf wel eens gehad. (GTA IV, wink wink)

Ik vind het opmerkingen als “9.8’en uitdelen omdat bezoekers erop zitten te wachten is makkelijk, maar niet terecht. Op veel sites lijkt men het cijfer te geven gebaseerd op de hype, niet het spel” dan ook een beetje flauw. Beweer je dat ik een tien geef omdat mijn lezer dat wil? Lijkt me sterk. Dan zou iedereen het met dit cijfer eens moeten zijn. Laat ik je alvaat verklappen, het geven van een tien backfiret op Gamer vaker dan dat deze lezers verblijdt. Het was eerder een gewaagde stap dan een tegemoetkoming van de verwachtingen.
rogier kahlmann · 4-12-2009 · 12.04 uur

@Ron
‘Maar mijn tien kan ik over vijf jaar nog steeds verantwoorden met sterke argumenten. Juist dat maakt het een betrouwbare review en geeft aan dat het geen geval van marketinghype was.’

Dit neigt naar een cirkelredenering. Het is integer, want over vijf jaar is het nog steeds integer.
Menno Schellekens · 4-12-2009 · 12.38 uur

@Ron: Nee, ik beweer niet dat jij jouw tien hebt gegeven om het publiek tevreden te houden. Ik denk echter wel dat de immense hype rond dit spel de reviewer onder druk zet. Het is namelijk makkelijk om je mee te laten slepen door enthousiaste bezoekers en het PR-plan. Je geeft gewoon dat hoge cijfer, bezoekers reageren met “ja, egt vet spel” en iedereen is gelukkig. Er hoeft niet eens een bewuste redenering te zijn “ik wil Activision tevreden houden, dus geef ik Modern Warfare een 9,5”.

Een persoonlijk voorbeeld: ik moest een review schrijven van Metal Gear Solid 4 ruim een jaar geleden. Dat was voor mij de grootste review die ik ooit had mogen doen en indertijd was er heel wat hype rond dat spel. Een belangrijk spel wil je geen ‘onrecht’ aandoen door het te beoordelen vanuit ‘het verkeerde oogpunt’ (hoe vaak heb je uitgevers wel niet horen roepen dat ze het cijfer onterecht vinden omdat er zogenaamd geen rekening is gehouden met de doelgroep?) of door minputen uit te vergroten als reviewer. Als ik die review teruglees zie ik weer de twijfels die ik toen had. Twijfels die ik niet had gehad als ik het spel nu eens zou herspelen.

In het kort: ik denk dat er veel druk uitgaat van de hype van een spel die de reviewer anders over het spel doet denken (of zijn denken te veel doet overdenken) dan hij zou doen in een neutrale omgeving. Als je twijfelt is het een veilige optie om mee te gaan met de bestaande hype, daarop zal niemand je aanvallen.
rogier kahlmann · 4-12-2009 · 12.58 uur

Ik geloof niet dat Ron onder invloed van hype is geweest, gezien hoe hij over de superlatieven heenstruikelt om zijn liefde te betuigen. Weergaloos, onovertroffen, briljant, fenomenaal in een zin, daarvan zou zelfs Acti vragen om ‘een beetje te dimmen.’

Nadeel van al dat gekwijl over een spel is juist dat de beargumentatie ervan ondersneeuwt en ik betwijfel of je over vijf nog steeds de argumenten hebt. Maar dat hij het een tien vindt, dat geloof ik wel, daar heeft hype niet zoveel aan bijgedragen vermoed ik.
Menno Schellekens · 4-12-2009 · 13.06 uur

Neem deze casus: Modern Warfare 2 krijgt niet zoveel hype met zich mee. Amerikaanse critici hebben zich negatief uitgelaten, de Metacritic is blijven steken op een zesje, het eerste deel is ook niet zo aangeslagen en bezoekers zitten veel meer te wachten op Assassin’s Creed.

Zou GameHype dan een andere gemiddelde score noteren? Zouden reviews er dan anders uitzien? Ik denk het wel. Hoe anders, dat weet niemand, maar dat deze factoren (onderbewust) meespelen bij de beoordeling weet ik wel zeker.
rogier kahlmann · 4-12-2009 · 13.53 uur

Ik geloof dat er eerder afkijkgedrag gaande is tussen sites en zo hangt iedereen een beetje bij elkaar in de buurt, of het nou onder of boven is. Zeker in de race naar de eerste recenesies in Nederland zal er voorzichtig naar buitenlandse recensies gekeken worden en die nemen we hier dan een beetje mee. Een 9.8 van een IGN ofzo, volgens mij heeft dat wel impact. Je casus en gevolgen, daar geloof ik dan wel in ja.

Ik had laatst een NL PR mederwerker aan de lijn, hij kende Gamehype niet, maar zette het meteen in zijn favorieten - stom van me erover te beginnen natuurlijk. Metacritic en Gamehype, geven PR-bureau’s en uitgevers een gevaarlijk handige tool in handen. Sites die lage beoordelingen geven worden er zo uitgepikt, en zo kan de onderhoede makkelijk afgeroomd worden.
David Nieborg · 4-12-2009 · 13.57 uur

Ik vind dat Menno wel een punt heeft als het gaat om het soort van “ophouden van de standaard”. Kijk maar eens wat veel game journo’s zeggen over EDGE. Ik vind het een geweldig blad en de recensies steken met kop en schouders boven de rest uit, maar er zijn ook collega’s die EDGE mopperaars vinden, ik denk deels omdat ze minder meedoen met (of inspelen op) de waan van de dag.
Stefan Keerssemeeckers · 4-12-2009 · 14.16 uur

Misschien dat een ‘serieus gamesblad’ af zou moeten zien van previews. Hoe langer ik over die verhaalvorm nadenk, hoe zinlozer het allemaal wordt.

EDIT - Of hem, zoals in Edge, ‘Hype’ noemen ;) En ook eerlijk zeggen dat een spel tijdens zo’n sessie best knudde kan zijn.
Menno Schellekens · 4-12-2009 · 14.17 uur

Deel van het probleem van EDGE is dat ze vanuit het ‘god’-perspectief schrijven. Alsof het de waarheid is die in het blad staat. Het zijn natuurlijk ook mensen, die ook wel eens de plank misslaan, en dat ze dat niet lijken te erkennen komt over als arrogantie.

Verder is dat precies mijn punt inderdaad. Dat er verschillende perspectieven zijn is alleen maar goed.

@ Stefan: Dat klinkt als stof voor een uitgebreid artikel!
Stefan Keerssemeeckers · 4-12-2009 · 14.22 uur

@ Menno

Dat is geen arrogantie, dat is gewoon staan voor wat je schrijft ;) Moet kunnen.
rogier kahlmann · 4-12-2009 · 14.24 uur

@menno
Dat is een perspectief waarin al jaren alle serieuze boek- en filmrecensies geschreven worden, daar zeurt niemand over een arrogante toon.
Menno Schellekens · 4-12-2009 · 14.36 uur

@Rogier: Je ziet echter wel een algehele verschuiving naar het internet en blogs. Persoonlijke perspectieven worden steeds belangrijker. Ik denk dat omdat game-journalistiek zo jong is wij die ontwikkeling eerder meemaken. Maar de verschuiving is overal.
rogier kahlmann · 4-12-2009 · 14.53 uur

@Menno

Dat de blogcultuur doorsijpelt in gamerecensies, dat zie je inderdaad, vandaar dat persoonlijke perspectief. Misschien ben ik ouderwets, maar ik sla recensies over zodra ik ook maar een keer ‘ik vind’ tegenkom. Dat iets een mening is, is inherent aan de vorm, dat hoeft een schrijver er niet nog eens bij te zeggen. Het Ik-perspectief nuanceert de recensie en dat is dodelijk…

vind ik :)
Menno Schellekens · 4-12-2009 · 15.01 uur

Maar het brengen als een waarheid ondermijnt een fundamenteel aspect van een mening: het is de waarheid voor de persoon zelf. Het opleggen van waarheden is in het verleden pas dodelijk geweest, letterlijk en figuurlijk.

Als je zegt “ik vind” geef je automatisch ruimte voor het bestaan van andere perspectieven en meningen. En dat kan alleen maar goed zijn, vind ik (!)
rogier kahlmann · 4-12-2009 · 15.03 uur

Dan ga je ervan uit dat mensen niet meer kunnen inzien dat een recensie altijd een mening is, dat bij het ontbreken van een ik er een waarheid wordt verkondigd - onzin natuurlijk.
Stefan Keerssemeeckers · 4-12-2009 · 15.11 uur

Dat vind (!) ik niet. Het (nihilistisch) ontkennen van een waarheid is net zo gevaarlijk als het opdringen van een waarheid. Als je een duidelijke maatstaf hebt kun je gemakkelijk aan de hand daarvan bepalen wat een goede game is of niet. Die maatstaf is natuurlijk gebaseerd op je expertise en kennis.

Je moet niet teveel (eigenlijk helemaal geen) rekening houden met de meningen van anderen, simpelweg omdat het jouw mening niet is.
rogier kahlmann · 4-12-2009 · 15.24 uur

Waarheden zitten misschien verscholen in de meest oppervlakkige zaken (textures, framerate) daar kan iedereen iets over zeggen. Maar geen enkele expert kan een ultieme waarheid verkondigen over de kunst, de muziek en de gameplay. Hij kan pogen het zo bevlogen en onderbouwd mogelijk te verkondigen en het zelfs doen overkomen als waar (en datlukt beter zonder een ‘ik’), maar waarheid wordt het nooit.
Stefan Keerssemeeckers · 4-12-2009 · 15.51 uur

@ Rogier

Waarheid schuilt niet in textures of framerate. De ervaring van een spel kan veranderen op een 15” scherm en een 40” scherm met THX-geluid. Edoch, het spel blijft gewoon hetzelfde. Ik kan een review lezen van een man die zegt dat een bepaald spel goed gebruik maakt van kleur, maar misschien is die fucker wel kleurenblind.

Als je games op een structuralistische manier bekijkt, en de eisen die je stelt aan een spel bij iedereen duidelijk zijn, maak je meer indruk.
rogier kahlmann · 4-12-2009 · 16.06 uur

Welja, als de framrate van een racegame op een console hapert en er zijn nog geen patches, dan zal dat wel waar zijn. Maar zoals je zegt, als iemand beweert dat er goed gebruik gemaakt wordt van kleur (zegt het me nog steeds niets, maar dat terzijde), is dat veel subjectiever.

Recenseren volgens een lijst met eisen en structuur is een poging iets ongrijpbaars te vangen in vaste waarden waarvan we menen dat ze belangrijk zijn. Dat maakt geen indruk, en erger nog, het levert verschrikkelijk saaie en dogmatische recenesies op. Spellen zijn geen auto’s of vishengels die aan banale voorschriften moeten voldoen.
Stefan Keerssemeeckers · 4-12-2009 · 16.12 uur

Saaiheid in een recensie heeft denk ik niet zozeer te maken met de eisen die je aan een game stelt, wel met de schrijfstijl.
rogier kahlmann · 4-12-2009 · 16.19 uur

Het valt mij in ieder geval op dat heel veel recensies een structuur volgen zoals jij voorstelt. Soms met kopjes en soms zonder, maar altijd worden alle onderdelen van het spel netjes afgewerkt. Begenadigde schrijvers kunnen zelfs in deze vorm een vermakelijk betoog houden, maar meestal is er niet om doorheen te komen.
David Nieborg · 4-12-2009 · 16.19 uur

@ Menno “Deel van het probleem van EDGE is dat ze vanuit het ‘god’-perspectief schrijven. Alsof het de waarheid is die in het blad staat.” Huh? Kan je daar een (specifiek) voorbeeld van geven? Ik ben het met je eens dat EDGE een andere toon heeft, maar om te zeggen arrogant of “god”-perspectief, da’s wel een typisch interpretatie.
Stefan Keerssemeeckers · 4-12-2009 · 16.23 uur

@ Rogier

Inderdaad, we hebben gewoon meer begenadigde schrijvers nodig :)
rogier kahlmann · 4-12-2009 · 16.44 uur

@david

Ik denk dat het gaat om het perspectief vanuit de alwetende verteller. Bij EDGE zeggen ze nooit: ‘ik vind dit een kutspel, maar ‘dit is een kutspel’ - veel mooier dus.
JJ · 5-12-2009 · 14.11 uur

Voordat we die knakkers van de Edge weer op een troontje gaan plaatsen. :-) De beste heren doen precies hetzelfde in Engeland waar ze op menig game-event ook aan competities en launches meewerken. Eurogamer heeft zelfs zijn eigen event in Leeds en Londen. En obiectief, ach, ik weet van een nederlandse developer hoe ver ze gaan om een game op de cover te zetten en dat ze dan altijd alles vet vinden om het een paar maanden later eventueel af te branden. En de houding ‘dit is een kutspel’ is helemaal tergend. Wie zijn zij om dat te vinden. Gaming testen is minimaal 70% smaak, zeg gewoon wat jij er van vindt en laat de lezer verder zelf oordelen.

Persoonlijk heb ik weinig op met de eis dat een journalist altijd uit zijn ivoren toren moet werken en zich niet mag inlaten met activiteiten, anders dan kritische reviews maken. Ik ben gestopt met muziek te recenseren toen ik te verstaan kreeg dat een concert van Normaal of Frans Bauer echt niet in de krant kon, want te commercieel. Nee, die schijtherrie van valse bandjes uit Engeland die niemand koopt, dat was de shit. Waar 150 man op afkomt terwijl Bauer de zaal 10 keer uitverkoopt. Niet dat Bauer mijn ding is, maar hij doet iets goed, want mensen diggen het massaal. Waarom dan afbranden, als ware het de universele waarheid.

Ik schrijf en doe dingen omdat ik het leuk vind om games te spelen, omndat ik happy word van een goede game en dat gevoel met mensen wil delen. Ik heb niks met de Edge mentaliteit waarin games als wetenschap wordt gezien. Heb die gasten meerdere keren ontmoet en vraag me keer op keer af of ze wel lol hebben in hun vak. Ik wil gewoon entertainment maken, en pretendeer ook niks meer of minder. want ook de Edge verdwijnt na een maand in de kattenbak of bij geluk in de papierbak.

Anyway, als ik als Gameking of PU-redacteur kan bijdragen aan een event waarbij een in mijn ogen goede game wordt gelaunched, dan heb ik daar echt nul problemen mee. Ik vind het juist mooi om te zien dat er 1500 man komt opdagen om te vieren dat de game waar ze al zo lang op wachten uitkomt. En als we de sfeer kunnen verhogen door aanwezig te zijn, prima. Ik hoop zelfs dat men dit meer gaat doen, en net als in de film en muziek wereld doen jorunalisten daar vrolijk aan mee.
Want waar is het probleem. In de PU of op TV geef ik netjes mijn mening, en heb ik niks te maken met Activision. Ook nergens ben ik door hen onder druk gezet om er positief over te zijn. Omdat men weet dat ik dat toch niet doe. Ik ben niet te koop in die zin. Wat we wel willen doen is gaming propaganderen. want de Edge kan wel heel mals doen, maar ook zijn leven bij de gratie dat games populair zijn.

Daarnaast is het wel een ding dat men Blammo Events moet scheiden van Gamekings. We zijn gewoon een productiebedrjf dat events neerzet. Voor gamers welteverstaan, niet voor pers. En die events zetten we ook neer als iemand anders het host als de Gamekings. In Japan of de VS heb je de ene na het andere vette launch event, veel vette eSports toernooien, etc, hier gebeurd te weinig, terwijl de vraag enorm is. Misschien komt het omdat we hier goed zijn om van een afstand een stukje te schrijven (Nederland heeft echt bizar veel gaming websites), terwijl we te belazerd zijn om zelfs iets op poten te zetten.
Menno Schellekens · 5-12-2009 · 17.07 uur

@JJ: Ik ben het met het grootste deel roerend met je eens, behalve dat “men Blammo Events moet scheiden van Gamekings.” In het geval van de Call of Duty lancering in Rotterdam ging het namelijk om promotie, waar jullie waarschijnlijk voor betaald hebben gekregen, terwijl je als criticus natuurlijk onafhankelijk moet zijn. Vragen om dat de onderscheiden is net als Berlusconi die zegt: “ik ben de eigenaar van de helft van de tv zenders in mijn land, maar dat moet je onderscheiden van mijn rol als president”. Terwijl dat in elkaar overloopt natuurlijk!

Het probleem waar je om vraagt is dus simpel: jij zegt “[ik] heb niets met Activision te maken”. Dat is niet zo, jullie hebt een promotie-event voor hen opgezet. Stel: je had Modern Warfare 2 thuis in de 360 gestoken en je vond het niks? Ben je dan bereid om een maand na een launch-event waar je mensen 1500 mensen hebt verteld hoe groot en geweldig dit spel was, te zeggen “jongens, het is ruk”. Dat lijkt mij niet.
Jason · 6-12-2009 · 12.07 uur

Volgens mij haal je weer dezelfde foute gedachte erbij Menno: JJ heeft niks met Activision te maken, dat heeft Blammo. Ook al heeft een bedrijf een zakelijke relatie met een uitgever, dat wil niet zeggen dat je als recensent als een mak schaap de meute (of wil van de uitgever) moet volgen.

En als het spel echt zo ruk zou zijn had JJ dat ook wel voor het event geweten en zou er überhaupt niet zo’n event komen. Het lyrische wordt al maanden lang gevorm doordat je stukken kunt zien en spelen.

Dat het volgens jou niet waarschijnlijk is dat een gamejournalist later nog kan zeggen “het is ruk”, zegt toch vooral iets over je eigen visie (of mensenkennis).
Vlad Micu · 6-12-2009 · 13.53 uur

In Amerika is er al een wet dat game magazines de inkomsten vanuit advertising, sales, pers trips en review copies moeten vermelden bij de bijpassende preview/review/coverage. In Italië staat het loon van verscheidene TV presentatoren in de credits. Ik ben benieuwd hoe de coverage van Gamekings er uit zou zien als zo’n wet in Nederland wordt ingevoerd.
Menno Schellekens · 6-12-2009 · 14.14 uur

@Jason: Dat vind ik naïef. Toen ontdekt werd dat Ab Osterhaus, een hoogleraar die de overheid adviseert over het kopen van vaccins, ook werkte voor een bedrijf dat vaccins produceert, werd de man door het slijk gehaald. Maar, om de logica van JJ en jou te volgen, is dat volledig onterecht. Het is toch maar een zakelijke relatie? Osterhaus heeft gezegd niet te koop te zijn en staat nog steeds achter zijn advies. Dus dan is het allemaal goed?
Jason · 6-12-2009 · 15.20 uur

Tuurlijk kan je met gemengde belangen zitten, maar ook jij zult weten dat er een aanzienlijke andere wegensfactor zit tussen de integriteit van een gamesjournalist en iemand die adviseert voor miljoenendeals met belastinggeld. Het blijft integriteit, daar kan je geen onderscheid tussen maken en dat zou inderdaad naïef zijn, maar de commotie en impact is wel heel verschillend voor beide situaties. En je moet niet de persoon JJ en het bedrijf Blammo door elkaar halen. Blammo wordt niet beter van recensies van haar medewerkers, Blammo leeft van deals waar uitgevers vooraf al oren naar hebben.

Toch is de kern van dit stuk, het recenseren van iets, nooit objectief te noemen. Zoals JJ al zegt gaat het voor het grootste deel om gevoel. Je geeft wat feiten, maar de verdere interpretatie schrijf je vanuit je eigen gevoel en mening. In die zin kan ik me bijzonder goed vinden in zijn 3e alinea. Alsof je een absolute randdebiel bent als je niet tegen de hype ingaat, alsof je maar zo afstandelijk mogelijk een game moet analyseren. Onzin. Games spreken je aan of niet, een recensent zegt wat hem/haar opvalt en that’s it. Doe er je voordeel mee als lezer, of doe er niks mee.

Cijfers zijn er alleen voor het gemak, om een referentiekader te schetsen. Het zou eens tijd worden dat mensen naar de inhoud kijken, een typische Bashers-filosofie toch? Dan ben je ook meteen van die lange tenen af van de ‘echte puristen’ die zich ergeren aan te hoge cijfers zodra er maar iets lijkt te wijzen op een hype.
David Nieborg · 7-12-2009 · 10.22 uur

@ JJ

Ik vind dat je een aantal zaken door elkaar haalt. Je doet overkomen alsof er twee werelden zijn, jouw weg (of stijl / werkwijze) en die van EDGE.

“Ik heb niks met de Edge mentaliteit waarin games als wetenschap wordt gezien.”

Hoe kan je games als wetenschap zien? Ik denk dat je bedoelt dat games wetenschappelijk benaderd worden door EDGE? Nou echt niet. EDGE is net zo wetenschappelijk als de PU of Vrij Nederland. Ze hebben een andere toon en ze zijn in veel opzichten journalistieker wat betreft hun invalshoeken, stijl en methode. Maar verder is er weinig wetenschappelijks aan de EDGE (overigens maar goed ook want anders zou helemaal niemand het lezen ;).

“Heb die gasten meerdere keren ontmoet en vraag me keer op keer af of ze wel lol hebben in hun vak. Ik wil gewoon entertainment maken, en pretendeer ook niks meer of minder.”

Dat is wel heel makkelijk en eigenlijk ook, zeker vanuit jouw mond, een rare opmerking. Ten eerste bagitaliseer je zo je eigen rol. Je kan wel heel nonchalant zeggen dat je alleen maar lol wilt hebben, maar er zijn heel veel lezers/kijkers die bovengemiddeld veel waarde aan jouw mening hechten. Ik vind het een belediging voor je kijkers om dit te zeggen. Het gaat enkel om de lol die jij hebt? Ten tweede pretendeert EDGE (of de PU bijvoorbeeld) niets anders. Er staat niet op de voorkant dat het blad bedoeld is om “games als wetenschap te zien” oid. Jij verwart de toon van de EDGE, een toon die duidelijk niet de jouwe is, met een bepaalde houding/werkwijze en misschien wel levensstijl. Ik denk dat je daar een vergissing maakt. Ten derde, waar komt het idee vandaan dat het lol hebben in je werk van belang is over de kwaliteit van je werk of de stijl van je schrijven?

Wat heeft lol hebben in je werk nu in hemelsnaam te maken met de stijl van een publicatie? Je kan voor een gamewebsite schrijven en geen lol hebben in je werk en toch exact hetzelfde schrijven als jij. Denk je dat wetenschappers ook allemaal de hele dag chagrijnig zitten te zijn? Dat lees ik tussen de regels door.

Je verwart hier een kritische (lees: journalistieke) houding met irritatie of chagrijn. Neem het aan van iemand die full-time wetenschapper is, je kan behoorlijk kritisch zijn en daar heel veel lol in hebben. Kritisch zijn betekent niet negatief zijn of dat je een zuurpruim bent oid. Ik heb bijvoorbeeld bijzonder kritisch geschreven over America’s Army in mijn onderzoek, maar ik heb het spel honderden uren gespeeld en heb enorm veel lol gehad in mijn onderzoek.

“Wat we wel willen doen is gaming propaganderen. want de Edge kan wel heel mals doen, maar ook zijn leven bij de gratie dat games populair zijn.”

Nogmaals, het idee dat “Edge mals doet” is helemaal jouw interpretatie. Ik snap je houding totaal niet. Met alle respect, EDGE heeft meer betekent voor de game cultuur (en het medium) dan alle Nederlandse gamebladen bij elkaar. Het wordt gelezen door ontwikkelaars, recensenten en allerlei andere bovengemiddeld geïnteresseerde gamers. De kritische en geïnformeerde kijk op game geschiedenis, game technologie en de industrie van EDGE is uniek en bijzonder waardevol.

Voor alles is een publiek, en voor alles is een plek. EDGE bedient een niche en heeft een eigen stijl. Of ze lol hebben in hun werk of dat ze games net zo vet vinden als jij, dat doet niet ter zake. Jouw redering is volledig om te draaien. Wat zou jij er van vinden als ik zou zeggen: “De PU wordt volgeschreven door domme, kinderachtige gasten die zichzelf fantastisch vinden”. Zou je mij (en ik denk iemand anders hier op bashers) echt nooit horen zeggen. De PU heeft een (belangrijke) plek en rol binnen de NL game cultuur en een eigen doelgroep en stijl, de EDGE heeft dat ook.
sven · 7-12-2009 · 10.31 uur

Amen
Ron Vorstermans · 7-12-2009 · 10.38 uur

Ik vind niet dat EDGE hun plek in de gamejournalistiek niet heeft verdiend, maar ik vind het ook geen fantastiek journalistiek medium wat het kaf al jaren met een kritische houding van het koren scheidt.

Mijn grootste probleem met het blad? De consistentie. Natuurlijk mag je kritisch zijn, uiteraard is het geoorloofd te beweren dat spel A verdoemd is te mislikken en spel B de heilige graal van adventuregames is.

Het kan allemaal. Tenminste, zolang je het consequent doet. En in mijn optiek is dat precies het punt waarop EDGE steeds vaker de plank misslaat. De consistentie. Bayonetta een tien en God of War 2 een zeven is niet gerechtvaardigd in de ogen van de meeste critici. Als je streng wilt zijn, ben dan ook echt. Probeer het niet krampachtig te bereiken. Het voelt in de EDGE in mijn ogen altijd vrij geforceerd aan. ‘Zeiken om iets te zeiken te hebben.’
rogier kahlmann · 7-12-2009 · 11.04 uur

@jj
“want ook de Edge verdwijnt na een maand in de kattenbak of bij geluk in de papierbak.”

Zo kan je alles alles bagataliseren. Alles verwijnt inderdaad in de kattenbak en de grootste kunstwerken vergaan ooit tot stof. Dat betekent niet dat het geen nut heeft om over kwaliteit te bakkeleien. Een gevaarlijke houding waarmee je eigelijk zegt dat het toch allemaal niet uitmaakt hoe goed we ons best doen.
David Nieborg · 7-12-2009 · 11.38 uur

@ Ron Dezelfde reviews waar jij nu naar refereert zijn vaak vrij grondig onderbouwde meningen. Een zeven of een tien? Het gaat om de argumentatie erachter, zeker in de EDGE. Wat vind je daar dan van? Die 10 voor Bayonetta wordt toch echt vrij goed onderbouwd vind ik (of je het daar mee eens bent is weer iets anders).

Maar belangrijker nog, de helft van EDGE bestaat uit zeer goed geproduceerde achtegrondverhalen (specials, interviews, analyses e.d.), kan je enig ander blad/website noemen dat in de buurt komt (met dezelfde brede doelgroep)?

Maar het “voelt aan” als zeiken? Waar komt dat gevoel toch vandaan?

Dit is mijn hypothese: Gamers en game pers zijn door het jarenlange hypen en het gemiddelde cijfer geven van een 7 zo gewend om het enkel het positieve aan games/game cultuur te (willen) zien dat ze in de war raken (en een beetje boos) als er een blad is als EDGE dat een meer historisch geïnformeerd, kritischer en meer journalistiek geluid laat horen.
Ron Vorstermans · 7-12-2009 · 12.17 uur

Ik pak regelmatig een EDGE uit de rekken bij de Bruna. Dat doe ik niet voor niets, aangezien ik weet dat EDGE’s mening kritisch en goed onderbouwd is. Dat is precies wat ik graag zie in deze tak van de journalistiek. En inderdaad, de achtergrondverhalen zijn geweldig. Maar zelfs met goede argumenten, sterke achtergrondverhalen en valide redonaties kun je af en toe de plank misslaan.

Persoonlijk vind ik een tien voor Bayonetta niet geoorloofd, ook niet met de pluspunten die EDGE aankaart. Nu ben ik zeker geen voorstander van de laten-we-dicht-bij-het-metacritic-gemiddelde-gaan-zitten-methode, maar EDGE kiest zo vaak een invalshoek in hun recensies waar ik me niet in kan vinden dat het zo langzamerhand ‘zeikerig’ aanvoelt.

Ik denk dat we kunnen stellen dat EDGE dat aan zichzelf te wijten heeft. Laatst sprak ik in Londen met een redacteur (ik kan me zijn naam helaas niet meer herinneren) en meteen viel me op hoe ‘gezellig’ hij eigenlijk was. Dat kwam totaal niet overeen met het zakelijke “Volkskrant”-gevoel (prima krant, hoor) dat de EDGE bij mij opwekt. Datzelfde gevoel heb ik altijd al gehad bij EDGE. Het voelt allemaal zo geforceerd aan. Alsof ze iets proberen te zijn wat ze niet zijn. Videogames zijn ook een stukje emotie, dat is iets wat ik soms een beetje mis bij EDGE. Then again, het is goed dat er plaats is vooor een blad als EDGE. Ik lees het nog steeds graag, ware het niet dat ik de kwaliteit toch minder vind worden de laatste tijd.
freekdeman · 7-12-2009 · 12.37 uur

Wat JJ probeert te zeggen, maar dit is weer mijn interpretatie, is dat je de waardering van je publicaties intrinsiek moet zijn. Als je er geen lol aan beleeft en dat straal je uit, waarom doe je het dan?

@David Nieborg, recensenten zijn geen journalisten. Per definitie niet. Journalistiek is objectief, een recensie is altijd subjectief.
sven · 7-12-2009 · 12.47 uur

@Freek: Kan een journalist dan per definitie geen recensie schrijven? Of zet hij op dat moment een andere pet op?
rogier kahlmann · 7-12-2009 · 13.09 uur

Mijn theorie: Er zijn journalisten en redacteuren, maar omdat redacteuren die over games schrijven explosief is, is er inflatie ontstaan op die ambacht. Daardoor vragen we nu onterecht om een ‘meer journalistieke benadering’ terwijl we eigenlijk alleen maar betere schrijvers willen. Het redacteursschap moet zijn waarde weer terugwinnen.
Lucas Seuren · 7-12-2009 · 13.20 uur

Niet zozeer een meer journalistieke benadering, dat impliceert dat men journalistiek te werk gaat. Ik ken geen enkele gamessite in Nederland die ik daar onder zou willen noemen. Misschien zijn ze er wel, ik ken ze niet allemaal immers, maar of het nu Gamer, Insidegamer, Gamez, Gamed, FOK!games, Dutch Gaming Society of Female Gamers (wat een namen) is, er komt geen enkele vorm van journalistiek bij kijken.

Wat er zou moeten veranderen is dat journalistiek op 1 staat en recenseren op 2. Nu is het simpelweg overal hetzelfde nieuws vinden, dat ongeveer op dezelfde manier is geschreven en waar geen enkele moeite voor gedaan wordt. Maak een ANP-feed en je hebt dat ook bereid. Het wordt tijd dat men eens echt uitgebreid zelf onderzoek gaat doen naar de gamesindustrie, interviews, achtergrondartikelen, dat soort zaken. Of als het moet zoals het nu moet, probeer dan een echt originele aanpak, want ik zie door de bomen het bos niet meer.

Gruwelijk offtopic inmiddels, maar dat terzijde.
freekdeman · 7-12-2009 · 13.23 uur

@ Sven, ik zeg niet dat een journalist geen recensent kan zijn, dat zeg ik niet. Hij zou die zaken gescheiden moeten houden. Het is een behoorlijk schizofrene positie maar zo is het wel. Je mening hoort niet in de journalistiek, juist wel in een recensie.

@ Rogier, Helaas is de vraag naar betere schrijvers er niet zozeer. Wel SEO marketing-technisch-correcte-communicatie studenten.
Ron Vorstermans · 7-12-2009 · 13.28 uur

Dat vind ik een boute uitspraak. Ik zal niet zeggen dat Gamer.nl pure journalistiek bedrijft (dat is ook niet zo), maar we proberen wel achtergrond te bieden en journalistiek te werk te gaan. Zo heb ik donderdag een artikel geschreven over de NHTV voor Omroep Brabant (http://www.omroepbrabant.nl/?news/1282381003/Opleiding+gamedesign+in+Breda+beste+Brabantse+studie.aspx) en daarvan hebben we ook een nieuwsbericht op Gamer.nl geplaatst. We proberen toch wel enigszins ‘diep’ te gaan. Af en toe. Overigens vind ik dat Bashers ook wel in dat rijtje te plaatsen valt. Er wordt toch vanuit een journalistiek standpunt naar gekeken? ;)
rogier kahlmann · 7-12-2009 · 13.33 uur

Sorry, ik doelde niet op nieuws maar recensies en andere artikelen.
Wat je erover zegt is wel helemaal waar en aan nieuws-kopieergedrag maak ik mezelf ook schuldig.

Maar een goed geschreven recensie (bv van Edge, maar ook Eurogamer)durft stellig te zijn en iets te presenteren als waarheid, als een objectiviteit. Dat het dat niet is, moet iedereen wel in het achterhoofd houden, anders kan het als arrogant overkomen. De blog- en de ‘ik heb lol dus is het een goed spel’ cultuur is een reactie op bladen als Edge, maar wat mij betreft geen prettig alternatief.
sven · 7-12-2009 · 13.39 uur

@Freek: Dan vraag ik jou: Wat schrijft een journalist over gamen? en wanneer is hij niet meer objectief? Is dat als hij zegt dat Microsoft betere verkoopcijfers heeft dan Sony? Kan een journalist überhaupt wel objectief zijn?

Ik begin het begrip ‘game’journalist een beetje kwijt te raken.
freekdeman · 7-12-2009 · 13.53 uur

@ sven, Gamejournalist is eigenlijk ook een loos begrip. In de V.S. waar journalisten veel meer industrie hebben om over te schrijven, daar zien zij zichzelf ook niet als gamejournalist maar als reporter met een passie voor games. Het is gewoon niet zo dat elke tak van de entertainment-industrie zijn eigen journalisten heeft.

Je specialisatie is (in een ideale wereld) ondergeschikt aan je journalist zijn. Wanneer ik recensies schrijf ben ik Freek de Man, daar hoort een mening bij. Als ik nieuws versla, dan zou het niet uit moeten maken of ik het nieuws versla of de broer van Henk de Vries.
David Nieborg · 7-12-2009 · 14.18 uur

@ Freek

Is helemaal geen loos begrip, dat er mensen zijn die zichzelf bewust anders willen profileren, dat is iets anders.

“In de V.S. waar journalisten veel meer industrie hebben om over te schrijven, daar zien zij zichzelf ook niet als gamejournalist maar als reporter met een passie voor games.”

Dat is echt niet waar. Sterker nog, als er ergens mensen rondlopen die zichzelf presenteren als game journalist en kunnen onderbouwen waarom ze dat zijn dan is het juist in de VS. Als je voor de NYT, Newsweek of Rolling Stone over games schrijft, wat ben je dan? Een game journalist.

“Het is gewoon niet zo dat elke tak van de entertainment-industrie zijn eigen journalisten heeft”

Dat kan zo zijn, er zijn idd geen speelgoedjournalisten (ook entertainment toch), maar wat wil je daarmee zeggen?

Punt is, je kan bij het schrijven van een recensie journalistiek te werk gaan. Het argument dat recensies subjectief zijn als een soort reactie op a) de rare positie die game recensenten innemen ten opzichte van de game industrie en b) het gebrek aan enige vorm van opleiding (in bijv. media geschiedenis of schrijfvaardigheid) dan ook, is eigenlijk te bizar voor woorden. “Nee het is niet objectief dus wij mogen alles zeggen als het maar ons gevoel is en als wij het zelf maar leuk vinden.” Je kan onafhankelijk en kritisch zijn (een normale journalistieke aanpak dus) en ten dienste van je lezer een game review schrijven, in welke stijl dan ook.

Er bestaat zoiets als filmjournalistiek, en niet geheel toevallig, een deel van de filmrecensten zijn opgeleid als filmwetenschappers. Bij games zie je dat (nog) niet. Dat is het verschil.
freekdeman · 7-12-2009 · 14.30 uur

Een gamejournalist, bestaat niet, de mensen die zichzelf zo noemen en dat niet als grap doen, die geloof ik niet. Als je journalist bent, en jouw specialisatie games is, is er niks aan de hand. Echter als je persberichten overtikt en jezelf dan gamejournalist noemt, dan geloof ik dat dus niet.

Schrijven voor Rolling Stone is een ander tak van sport, dat blad is entertainment. Ter vergelijking: Als je voor Playboy schrijft ben je dan pornojournalist? En als je voor de Playboy over games schrijft?

Een journalist is iets anders dan een schrijver. Op een journalistieke manier reviewen is dodelijk. Er is niets zo saai als een droge opsomming van feiten, een rescensie mag ietsje meer zijn dan een offline wiki over de game. Maar die discussie is al meerdere malen gevoerd.
freekdeman · 7-12-2009 · 14.43 uur

Ai, even uitleggen. Een journalist heeft als plicht waarheidsvinding. Het hoeft niet leuk, mooi of aardig te zijn maar de meest accurate weergave van de werkelijkheid die je publiceert. Daarom zijn journalisten (in ideale geval) allemaal hetzelfde. Of je nu over AZ schrijft/filmt/praat of over de ABN. Dus onafhankelijk en kritisch zijn twee gevolgen uit de oorzaak, waarheidsvinding. Dat ligt aan de grondslag van journalistiek werken.

Ik ben het dus totaal niet eens met je filmjournalistiek opmerking, daar is helemaal niks journalistieks aan, in mijn ogen.
Je verslaat een tak van de entertainment-industrie, goed dat bekt niet lekker, dus dan zeg je ik ben filmjournalist…
sven · 7-12-2009 · 14.58 uur

@ David: Een logische redenering zou dus zijn, dat er in de toekomst gamejournalisten ten tonele verschijnen met mogelijk een gamewetenschapsopleiding. Hierdoor (mogelijk) beter in staat zich als zodanig te profileren? En daardoor ook beter het journalistieke aspect beheersen.

M.a.w. het staat nog in de ‘kinderschoenen’. Iets wat Freek en Mirik Smit (xboxworld) wellicht onbewust pretenderen?
freekdeman · 7-12-2009 · 15.53 uur

@Sven Nee, dat pretendeer ik niet.
Lucas Seuren · 8-12-2009 · 11.09 uur

Maar er is in Nederland absoluut de mogelijkheid om journalistiek te werk te gaan. Er zijn enorm veel gamestudio’s in ons land, ook op het gebied van serious games, maar die worden door vrijwel alle grote media gewoon genegeerd. Ik sprak een tijdje terug met Tim Laning van Grendel Games en die gaf maar weer aan dat tijdens de Tokyo Game Show de Holland Booth straal genegeerd wordt door mensen van iets als GameKings.

Dat is gruwelijk zonde want juist de Holland Booth verdient de aandacht, ga eens kijken wat er uit ons eigen kikkerlandje komt, doe daar verslag van. Ikzelf ben vorig jaar langs geweest bij twee studio’s voor interviews en achtergrondartikelen en ik vond dat veruit de leukste dingen die ik gedaan heb in vier jaar redactioneel werk. Daar had ik nog echt het gevoel journalistiek bezig te zijn. Zelfs als ik naar een Gamescom ga heb ik dat gevoel eigenlijk niet, omdat het toch standaard presentaties zijn waar iedereen hetzelfde weer over zegt.

Een site als gamesindustry is wellicht lastig in NL, maar zeker niet onmogelijk. Je moet alleen niet verwachten dat je dan continu interviews hebt met de belangrijkste mensen in de industrie, je zult onderaan moeten beginnen. Als het goed aangepakt wordt komen er vanzelf mogelijkheden om uit te breiden.

Games”journalistiek” staat in Nederland amper in de kinderschoenen, volgens mij zitten we nog op de peuterspeelzaal.
Han · 8-12-2009 · 11.37 uur

Freek volgens mij heb je een vreemde definitie van ‘journalist’, het strookt in ieder geval niet met de definities die er van zijn.

Van dale zegt: jour·na·list [zjoernaalist] de; m,v -en redacteur die werkt voor pers of omroep; verslaggever

Dictionary.com: –noun
1. a person who practices the occupation or profession of journalism.
2. a person who keeps a journal, diary, or other record of daily events.

En daar lijkt Google het redelijk mee eens te zijn: http://www.google.com/search?q=define:journalism

Strikt gezien valt game journalistiek daar ruim onder natuurlijk. Maar inderdaad is dit wel erg ruim geformuleerd, met deze definitie valt Fox News ook onder journalistiek. Het gaat hier denk ik om ‘goede’ journalistiek. Wat dat is daar zijn de meningen over verdeeld. Ik denk dat er wel consensus over is dat journalistiek zo ‘objectief’ mogelijk is en bij voorkeur ‘fact-finding of een analyse’. Dan vallen wat mij betreft simpele recensies buiten de boot, maar dat sluit journalistiek over dezelfde branche niet uit. Bijvoorbeeld de analyse van Jesse Zuurmond laatst op Bashers http://bashers.nl/de-nieuwe-prinsen-van-perzie-hoe-het-staat-met-games-in-iran is wat mij betreft game journalistiek. Je redenatie waarom gamejournalistiek niet bestaat is behoorlijk tegenstrijdig, maar je bedoelt dat gamejournalistiek deels over entertainment gaat en daarom geen journalistiek kan zijn? In dat geval zou er niets onder journalistiek kunnen vallen want elke branche heeft zijn entertainment. Bovendien zijn games (en films) veel meer dan alleen entertainment.
freekdeman · 8-12-2009 · 11.59 uur

@Han mijn definitie van journalistiek komt inderdaad niet van Google. Jouw spelletje jouw regels. Dit zijn de definities van Game journalism http://www.google.com/search?hl=nl&q=define%3Agamejournalism&btnG=Zoeken&lr=
en Gamejournalism http://www.google.com/search?hl=nl&q=define%3Agamejournalism&btnG=Zoeken&lr=

Het stuk van Jesse is voor zover ik het kan beoordelen journalistiek verantwoord en het gaat over games.

Dat neemt niet weg dat het belachelijk is om te pretenderen dat er een markt is voor journalisten om alleen maar games te schrijven. Er zit namelijk niet genoeg nieuws in tenzij je voor het grootste gedeelte de economische kant wil doen, de debatten over wetgeving omtrent videogames in europa of puur industrieel gezien. Dat zijn geen onderwerpen die lezers trekken. Je kunt ook vol in de platte sensatie zoals Shownieuws.

De gamejournalistiek discussie is niet uniek, de sportjournalistiek ligt in een zelfde morele spagaat.
rogier kahlmann · 8-12-2009 · 12.29 uur

Als de term gamejournalist bestaat, dan bestaat de functie. Maar of het een serieuze vorm van journalistiek is betwijfel ik. Als gitaarspelen net zo populair als gamen zou zijn, dan zouden er opeens “guitar-journalists” opduiken. Misschien is de gamejournalist in het leven geroepen om een collectief gebrek aan eigenwaarde te verhullen achter een veel te deftige term.
freekdeman · 8-12-2009 · 12.32 uur

Ik ben het eigenlijk met je eens. Ik schrijf over games, dat is wel best verder.
Stefan Keerssemeeckers · 8-12-2009 · 12.37 uur

@ Rogier

Voor zover ik weet is gitaarspelen nog steeds populairder dan gamen, daar bestaan ook bladen voor als ‘Gitarist’, ‘Bass Player’, ‘Total Guitar’ etc. Ze ‘reviewen’ instrumenten en houden interviews met muzikanten over muziek.

Dat collectieve gebrek aan eigenwaarde lijkt me totale onzin. Jurjen Tiersma had het daar laatst ook al over. Beetje sneue psychologie van de koude grond. Alsof je per se verongelijkt bent over de status van ‘gamejournalistiek’ als je er een discussie over voert.
sven · 8-12-2009 · 12.49 uur

@Rogier: “Maar of het een serieuze vorm van journalistiek is betwijfel ik.” Wie bepaalt dat? Dat vind ik echt grote onzin. Onderbouw dit eens voor me. Want tot nu toe lees ik hier alleen argumentatie waaruit blijkt dat mensen zichzelf vooral niet serieus nemen. Wat is dat toch met game-journalisten en gevoel van minderwaardigheid?
sven · 8-12-2009 · 12.52 uur

@Freek: “Er zit namelijk niet genoeg nieuws in tenzij je voor het grootste gedeelte de economische kant wil doen, de debatten over wetgeving omtrent videogames in europa of puur industrieel gezien. Dat zijn geen onderwerpen die lezers trekken.”

Is dat zo? Dat vind ik nogal een uitspraak? Wie ben jij dan om te bepalen dat dit geen lezers trekt? Hangt dat niet van je publiek af? M.a.w. in de PU of op PU.nl zal dit inderdaad weinig aftrek vinden. Maar op Bashers weet ik zeker dat er lezers zijn, heel veel zelfs, die dit juist interessant vinden.
Niels ’t Hooft · 8-12-2009 · 13.06 uur

Freek, je schreef gister:

ik zeg niet dat een journalist geen recensent kan zijn […]. Hij zou die zaken gescheiden moeten houden. Het is een behoorlijk schizofrene positie maar zo is het wel. Je mening hoort niet in de journalistiek, juist wel in een recensie.

Ik denk dat ‘recensent’ een subcategorie is van de paraplu ‘journalist’. Maar los daarvan: wat je beschrijft is wat Seth Schiesel van de New York Times op een gegeven moment heeft gedaan. Hij heeft zich teruggetrokken uit het reporten, dus geen achtergrondverhalen meer, er niet meer op uit om studio’s te spreken, en is zich puur gaan richten op het reviewen. Dat was voor hem (en volgens mij vanuit NYT-principe) een grote omschakeling.

In de praktijk zou dit in Nederland, voor PU bijvoorbeeld, betekenen dat de mensen die contact hebben met developers en interviews doen (dus de previewschrijvers) geen recensies mogen doen en andersom. Omdat ze teveel sympathie kunnen hebben voor de mensen erachter, en die twee dingen eigenlijk losgekoppeld moeten worden.

Ik ben het trouwens niet eens met “Je mening hoort niet in de journalistiek”, maar dat kan komen doordat mijn definitie van journalistiek breder is dan de jouwe. Er hoort meer mening in een review dan in een reportage, maar helemaal geen? Hangt er vanaf wat het medium is en voor wie je schrijft misschien.
freekdeman · 8-12-2009 · 13.15 uur

@ sven, je noemt precies 1 site. Je bewijst m`n punt eigenlijk alleen maar meer.

Maar goed, als je journalist wilt worden en alleen maar over de industrie schrijven dan moet je er dus een baan bijnemen, voor de huur en het eten. Dan maak je van je journalistiek wat een normale baan is dus een hobby. Leuk.

Ik bepaal niet wat lezers trekt, maar kijk eens op het internet, check de sites die iets anders doen dan nieuws RSS-en, pre-en reviews.

Wereldwijd zijn er een stuk of zes specialistische gameindustrie sites die niet omkomen in de bezoekers, Gamepolitics is er daar een van.

Persoonlijk heb ik geen last aan het gestelde gebrek aan eigenwaarde, wel kun je rustig stellen dat de meeste posters zichzelf te serieus nemen.
freekdeman · 8-12-2009 · 13.23 uur

@Niels, onze opvattingen verschillen dan wat, das niet erg. Voorbeeld van Seth Schliesel vind ik erg tof. Ga ik over nadenken of dat beter is dan de huidige situatie.
rogier kahlmann · 8-12-2009 · 13.53 uur

Ik denk niet dat de recensent een subcatagroie van de journalist is. De recensent is een subcategorie van het redacteursschap en een journalist is gewoon een journalist, of zoals in NL gamesite-land, iemand die buitenlandse RSS feeds kopieert en vertaalt. Ik doe dat laatste in ieder geval ook, voor DGS. Interviews nemen we ook af, met binnen- en buitenlandse ontwikkelaars, en ik schrijf weleens een lijvige editorial. Maar om in de openbaarheid te zeggen dat ik een gamejournalist ben, of zelfs een redacteur, daar heb ik moeite mee. Ik denk dat mijn veronderstelde ‘minderwaardigheid’ echt helemaal vanuit mezelf komt, en dat had ik niet over de grote kam moeten scheren. Ik zal een spiegel zoeken en zeggen dat ik wel de moeite waard ben -excuses.
Stefan Keerssemeeckers · 8-12-2009 · 13.54 uur

@ Rogier

Je bent het waard! :D
David Nieborg · 8-12-2009 · 14.27 uur

@ Freek

Ik ben oprecht benieuwd, waarom irriteert het je als mensen zichzelf serieus nemen? Of moet ik zo’n opmerking niet serieus nemen (verwarring alom hier…)

“Persoonlijk heb ik geen last aan het gestelde gebrek aan eigenwaarde, wel kun je rustig stellen dat de meeste posters zichzelf te serieus nemen.”

Persoonlijk heb ik last van mensen die in een inhoudelijke (en interessante) discussie continue menen te moeten zeggen dat mensen zich niet “zo serieus moeten nemen”. Het zal mijn achtergrond zijn, maar ik neem misschien niet zozeer mijzelf, maar mijn werk (als game journalist en onderzoeker) bijzonder serieus. Mensen zonder mening, zonder passie, die alles menen te moeten relativeren en gewoon doen omdat dat al gek genoeg is, die mensen, die moeten vooral zichzelf geen game journalist noemen.

Waarom zeg ik dat? Misschien maakt dat dan het grote verschil tussen game journalisten en “schrijvers met een mening”. Niet zozeer wat ze doen, maar hun houding, zie het als een cultureel verschil.

Game journalisten nemen hun werk serieus en pogen objectief, onpartijdig en onafhankelijk te zijn, durven zichzelf game journalist te noemen en voelen zich thuis in een wereld met gelijkgestemden. De game-schrijvers hebben een mening en vinden hun werk dope shit anders doen ze het niet, en iedereen die zichzelf (te) serieus neemt is zuur en zeikerig. Die tweede groep, laten we wel wezen, bereikt een veel groter publiek want er zijn nu eenmaal minder mensen die lange doorwrochte analyses lezen over games dan een overgetypt persbericht over het onvermijdelijke vervolg op Modern Warfare 2.
rogier kahlmann · 8-12-2009 · 14.36 uur

@David
In je laatste alinea maak je wel een erg rigide tweededling en ik zie je voorbeeld eerder als een afbakening waarin twee uitersten een gebied afbakenen waartussen -ergens in het midden- ook gewoon op een bevlogen, degelijke en vermakelijke manier over computerspelletjes wordt geschreven. Tussen de Volkskrant en de Telegraaf zitten ook nog genoeg nuances.
freekdeman · 8-12-2009 · 14.43 uur

@ David, ik neem mijn werk als journalist serieus, ik laat echter niet mijn eigenwaarde afhangen van externe factoren. Dan til je overal te zwaar aan, dat is mijns inziens niet handig. Van een collectieve depressie in de “game” journalistiek heb ik dus geen last.

Ik mag graag relativeren en bagatelliseren, dat jij het daar niet mee eens bent daar kan ik mee leven.

Ik ben het verrassend genoeg eens in grote lijnen met je slotalinea. Als je het game voor journalist en schrijver weghaalt. Maar als je eerlijk bent, hoeveel betaald werk is er in Nederland voor journalisten gespecialiseerd in games? Voor 3 of 4 personen?

De rest zou dan schrijver/redacteur zijn. Dat is in mijn ogen helemaal niks minder…
rogier kahlmann · 8-12-2009 · 15.15 uur

Dankjewel Stefan, het gaat al beter. Het doet me gek genoeg denken aan het nemen van kinderen. Mijn vriendin en ik zeiden altijd dat we beter geen kinderen op deze, al veel te vervuilde, wereld kunnen zetten. Maarja, als je dan ziet dat alle aso’s in de buurt het wel doen dan kunnen wij net zo goed meedoen. Ergo: als iedereen zich dan toch gamejournalist moet noemen, nou, dan ik ook maar.
Niels ’t Hooft · 8-12-2009 · 15.54 uur

Sterker nog, als alleen de aso’s kinderen krijgen, gaat het helemáál mis met de wereld. Dus het is je plicht om er ook een paar op de wereld te zetten :-) Kortom, noem jezelf gamejournalist, werk hard, wees vindingrijk, laat je hersens kraken, zorg dat je beter bent en beter werk aflevert dan wie dan ook!
rogier kahlmann · 8-12-2009 · 15.58 uur

you guys..

Morgen ben ik er ook bij, gaan we knuffelen.
sven · 8-12-2009 · 17.33 uur

Dat vind ik toch wel een mooie afsluiting van deze discussie :)

@Niels: Mooi samengevat.
Salma · 2-1-2010 · 18.25 uur

I love this game, ik speel elke dag.
Enn jhaa ik ben een meisje en daar ben ik trots op.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>