Ik denk dat voor de lezer het plezierig is om consistent te zijn. Van Bashers en Edge weet ik wat kan verwachten. En van Eurogamer & gamespy ook. De rest kom ik te weinig om echt een helder beeld te hebben van hun uitgangshoek. Zonder dat begrip van context zijn sommige sites lastig te plaatsen.

Ik denk dat vormgeving daarbij kan helpen. Bashers vind ik erg goed vormgegeven omdat de uitstraling van de site erg goed past bij de inhoud.

In het geval van HR denk ik dat het te nieuw en anders is, zodat nog veel mensen niet weten of dit spel geschikt voor ze is. Ik denk dat je bij HR wel moet vermelden dat het niet geschikt is voor mensen die van non-stop actie houden.

Ik heb ooit een cd gekocht waarvan de (vooraanstaande) reviewer riep dat het niet mocht ontbreken in de collectie van elke muziekliefhebber. Hij was zo lovend en sprak met zoveel respect voor de muzikant dat ik de CD blind gekocht heb. Ik ben de naam van de artiest vergeten, maar het bleek freestyle-jazz van het meest extreme soort te zijn. Leuk voor de liefhebbers, maar niet voor iedereen. Door dat weg te laten (hoe cliche de uitspraak ook is) maakte hij er een slechte review van. En ik stoot me sindsdien niet nogmaals aan dezelfde steen.

En inleven lijkt me toch echt niet zo moeilijk. Om Megaman aan te halen, ik kan me prima voorstellen dat mensen die van retrospellen houden en die juist lol halen uit het spelen van uiterst precieze en moeilijke spellen daar veel lol uit zullen halen.

Ik raakte vroeger helemaal in de war wanneer ik een nieuwe CD wilde kopen en in de OOR een hele goede recensie las, en elders een hele slechte. Uiteindelijk moest ik er dan toch zelf maar achter komen. Ik begrijp dat er in het geval van games (+50 Euro) er meer op het spel kan staan voor de consument. Daarom gaan recensenten zich inderdaad steeds meer inleven in een doelgroep, veronderstellingen doen, zichzelf wegcijferen. Jij vindt mij misschien een arrogante toon hebben, maar ik vind het arrogant te denken dat je zulke aannames kan doen.

Ik snap dat je als schrijver niet zulke nauwe kader opgelegd wil krijgen en ik ben het met je eens dat er interessante observaties te maken zijn, al dan niet door onbevangen schrijvers. Waar we het denk ik niet eens zijn, is dat ik vind dat een review een niet logische vorm is om dat in te doen. Als consument lees ik reviews (niet alleen van games, maar ook van filsm of apparaten) toch voornamelijk om te bepalen om tot aanschaf over te gaan. Als ik meer wil weten lees ik een opiniestuk of een achtergrondenverhaal.

“Ik denk dat reviews geschreven worden voor de consument zodat hij/zij kan achterhalen of een spel de aanschaf waard is.” Dat is precies wat mis is, in mijn ogen (laat ik dat er vooral bij zeggen), met 90% van de game reviews. Wat is er mis met een ouderwetse cultuurkritiek? Het idee dat je puur voor een “consument” zou moeten schrijven vind ik een gemiste kans. Heavy Rain is bij uitstek een spel om dieper in te gaan op de vraag wat games nu hun eigenheid geeft (is HR nog wel een spel, is het een nieuw genre, hoe vertelt het een verhaal en waarom zo? enz). Of je een spel moet kopen is wel een heel, HEEL erg nauwe invulling van je “werk” als recensent.

Dat je affiniteit moet hebben met een onderwerp is ook een typische opmerking. De beste journalistieke stukken komen vaak van mensen die met een frisse, onbevangen, open blik naar een bepaald fenomeen kijken. Je moet natuurlijk weten waar je het over hebt, maar het idee dat je “fan” zou moeten zijn van een spel om het te recenseren, daar ben ik het zeer mee oneens hoor. Juist bij HR, dat spel is ten eerste zo anders dan anders, en ten tweede gericht op een bredere doelgroep. Dan moet je er juist anders naar kijken. En zo bekeken vind ik de recensie van Rogier waardevoller dan een enthousiaste (lange) uiteenzetting waarom je HR “moet kopen” (want dat stellen blijkbaar 95% van de reviews).

Onthoud tegen wie je ‘t hebt. Rustig doen, dat doe ik wel wanneer ik dood ben.

Je kunt mij bijvoorbeeld Megaman laten reviewen. Op jouw manier van beoordelen krijgt ‘ie dan een 1, want ik vind zo’n spel niks aan. Wat heeft een consument daaraan en zeker de consument die deze game het meest overweegt om te kopen?

Megaman heeft als voordeel dat er al 10 delen (of niet meer) verschenen zijn en men dus al weet wat er te verwachten is. Zelfde geldt voor de honderden shooters die er zijn. Maar Heavy Rain kent nauwelijks gelijke games (Ik begrijp van destructoid dat deadly premonition qua structuur er op lijkt, zie het hilarische artikel http://www.destructoid.com/deadly-premonition-is-blatantly-better-than-heavy-rain-165288.phtml ). Waar ik wel nut zie in je huidige review, voor mensen om te bepalen voor wie dit spel wel of niet geschikt is, zie ik het nut niet in van een review van een vervolg (tenzij HR2 dingen echt compleet anders aanpakt).

Overigens sluit ik mij volledig aan bij Zhero zijn opmerking.

o jee, gaan we die kant op? In dit geval is het simpel. Met Dante’s Inferno heb ik me kostelijk vermaakt. Met Heavy Rain heb ik me stierlijk verveeld.

@coen
Die redenering volg ik niet. Spellen moeten dus beoordeeld worden door mensen die het goed vinden? En natuurlijk zou ik Heavy Rain 2 willen recenseren.

Maar stel, er komt een vervolg, ga je dat dan weer zelf reviewen?

Ik weet niet precies in hoeverre mijn verwachtingen hebben meegespeeld. Ze waren er wel, en ze waren inderdaad hoog. Maar ook zonder verwachtingen had ik het een oersaaie beleving gevonden, daar ben ik wel zeker van. En het acteerwerk even goed als in GTA? Nee, sorry.

@samuel: In eerste instantie ging het mij om de inhoud van Rogier’s stuk. Daarna, na enige reacties van Rogier begon ik me steeds meer te storen aan zijn houding in het algemeen. Ik heb een probleem met zijn presentatie (en ik ben daar geloof ik niet alleen in), die ik inderdaad arrogant vind. Ik heb al mezelf al meerdere herhaald, maar nogmaals: dit staat helemaal los van zijn mening over HR.

Wat ik opvallend vind is dat Rogier heel rustig en beschaafd blijft terwijl jij en bijvoorbeeld Ruud zo gebrand reageren. Ik ben geen hater, ik heb gewoon stevige (maar onderbouwde) kritiek.

@Dennis H: Jammer dat je als gever van de 10 niet verder reageert, want ik ben nog steeds wel benieuwd hoe het mogelijk is dat je dit een 10 geeft. Vind je werkelijk dat het plot zich kan meten met se7en en the Usual Suspects?

Zolang je op objectieve wijze een product kunt beoordelen terwijl je je subjectieve visie goed beargumenteerd, schrijf je een goede review. Zo simpel is, en dat is precies wat Rogier heeft gedaan. Dat hele gezeik over “rekening houden met je doelgroep” is zulke bullshit: mensen willen lezen wat de reviewer in kwestie vindt, niet een homogeen verhaal dat geschreven is om een bepaalde groep te bekoren. Ik heb een hekel aan RPG’s maar moet toch regelmatig voor de NGamer RPG’s reviewen. En dat kan ik prima, zelfs wanneer ik duidelijk m’n haat jegens RPG-conventies laat zien, omdat ik goed uitleg waarom. Ik zeg niet enkel dat ik iets stom vind, ik leg ook uit waarom. En dat heeft Rogier ook gedaan. Dat nu ook de persoon Rogier aangevallen wordt (“Arrogant”? Really now?) in plaats van wat hij geschreven heeft, is typerend.

Rogier is nu al een paar keer in herhaling gevallen, puur omdat sommige mensen hier maar niet willen begrijpen/accepteren dat Rogier daadwerkelijk teleurgesteld is in Heavy Rain als game en hij niet de game al vanaf moment één haatte ofzo. Hij heeft zijn mening meer dan grondig onderbouwd. Well done, Rogier. I say, fuck the haters. Die blijf je toch wel houden.

Ook LOL @ de mensen die de game nog niet gespeeld hebben maar wel al een mening hebben. Kus m’n perineum, echt.