Gamehype.nl verzamelt Nederlandstalige gamerecensies en berekent uit alle beoordelingen een gemiddeld cijfer. Voor Bashers licht Niels Peuchen er wekelijks één uit.

Over tien dagen beginnen de Olympische Winterspelen en inmiddels hoort daar vanzelfsprekend een game bij. De meningen over Vancouver 2010 zijn nogal verdeeld. Dat er meer onvoldoendes dan voldoendes gevallen zijn, geeft natuurlijk te denken.

“SEGA laat het goud, zilver en brons liggen door onderweg meerdere fouten te maken. […] Je krijgt niet het heldengevoel van de Winterspelen door dit spel, terwijl dat toch echt de bedoeling is. Jammer maar helaas, blijf wat mij betreft ver uit de buurt van dit stukje digitaal leedvermaak.” - Micyou - cijfer: 4,0

“Vancouver 2010 zorgt in de aanloop naar de echte Olympische Spelen voor sneeuwfun in de huiskamer. […] De invoering van het first-person camerastandpunt, de realistische omgevingen en het wegvallen van het buttonbashen zorgen nog eens extra voor positieve puntjes waardoor deze Olympische game toch wel de moeite waard is om in huis te halen.”- Next-Games - cijfer: 7,2

Overdrijven is ook een ‘sport’

Dat ‘kwantiteit’ en ‘kwaliteit’ niet inwisselbaar zijn, wordt in sommige gevallen pijnlijk duidelijk. Vancouver 2010 wordt geadverteerd als een game met “veertien sporten!”. In de praktijk is dat echter een ballonnetje dat doorgeprikt dient te worden.

“[D]e variëteit van de onderdelen is bedenkelijk; er zijn drie onderdelen waarbij je dezelfde bobsleebaan afgaat (rodelen, skeleton en tweemansbob) en maarliefst zeven onderdelen waarbij je op ski’s of met een snowboard zo snel mogelijk aan de finish moet komen.” - Xboxworld - cijfer: voldoende

“De sporten biatlon, crosscountry skiën, curling, kunstrijden, ijshockey, Noordse combinatie, en langebaanschaatsen zijn niet in het spel speelbaar, wat toch wel wat weinig is.” - XGN - cijfer: 4,8

“Op papier klinkt veertien verschillende sporten indrukwekkend, maar in de praktijk kun je dat getal makkelijk door twee delen. Het slalommen op de ski’s of op het snowboard levert hetzelfde gevoel op, het verschil tussen de tweemansbob of het rodelen is klein en shorttracken kan op een afstand van 500 of 1500 meter.” - Insidegamer - cijfer: 5,0

Buttenbashen

Wat SEGA met Vancouver 2010 (volgens sommige recensenten) wèl goed heeft gedaan, is de besturing onder handen nemen die bij vorige Olympische Spelen-games de controller naar de vaantjes hielp. Het zogenaamde ‘buttonbashen’ is niet verdwenen van de virtuele aardbol, maar wel verminderd. Dat dit echter niet de algemeen heersende ervaring is, wordt al snel duidelijk.

“Met dit soort games verwacht je natuurlijk dat je veelvuldig zal moeten ‘button-bashen’. In Vancouver 2010 wordt dat (gelukkig) een beetje beperkt. In de ski afdalingen en bij de bobslee zal je in het begin om op snelheid te komen even flink op de knoppen moeten rammen, maar daarna is het over. Het enige onderdeel dat dus totaal overgeleverd is aan ‘button-bashen’ is de 500 meter Short Track.” - Gaming Only - cijfer: 4,5

“Het ouderwetse geram op de toetsen is ook weer aanwezig, maar men heeft gelukkig niet al te veel met deze rage uit de jaren 90 in dit spel weten te doen.” - Evilgamerz - cijfer: 5,2

“Wat ook al is gebleken in de vorige versie van het spel, komt nu ook weer terug in Vancouver 2010. Zo moet je wanneer je wilt gaan bobsleeën zo vaak en snel mogelijk op kruisje drukken om een goede start te krijgen. In mijn ogen is dit toch een minpunt aangezien […] de makers hier weinig verbetering in hebben kunnen brengen.” - Techzine - cijfer: 6,5

In totaal

Vancouver 2010 voor de Xbox 360 ontvangt een gemiddelde van een 4,9 van de Nederlandse gamepers. Deze beoordeling is gebaseerd op 12 recensies, waarvan één zonder cijfer.

Het hoogste cijfer is de 7,2 van Next-Games, het laagste een 3,5 van Gamebreak.

Ga naar de Vancouver 2010-pagina op Gamehype voor alle recensies en cijfers. Staat jouw recensie er nog niet bij, meld hem dan via de site.