About
Volg Bashers
Nieuwe posts
Populaire posts
Nieuwe reacties
Yakuza 4 is zo’n spel waarvan de demo eerder afschrikt dan aantrekt. Cutscenes, langer dan Metal Gear Solid, maar wel films die een begrijpelijk verhaal vertellen. In de 27 uur die het duurde om uit te spelen vermoed ik dat ik 30% film gekeken, 30% tekst gelezen en 40% daadwerkelijk gespeeld heb. Soms keek ik zo lang naar een tussenfilm, dat mijn controller ervan uitviel. Ik onderging het allemaal met liefde.
Old school design heeft nog nooit zo fris gevoeld. In tijden waarin we naarstig op zoek zijn naar de beste manier om een verhaal over te brengen in een game, bewijst Yakuza 4 dat spel en vertelling helemaal niet krampachtig hun best hoeven te doen om te mengen. Hier staan spel en verhaal volledig los van elkaar, en deze scheiding komt beide ambachten ten goede.
Yakuza 4 is een misdaaddrama dat zijn personages de tijd geeft om hun polygonen uiterlijk in te wisselen voor mensen van vlees en bloed. Opgedeeld in vier acten waarin de speler in elke acte een ander betrokkene speelt die op zoek is naar de waarheid achter een aanslag die zich in 1985 afspeelde. In die zoektocht – die ze uiteindelijk bij elkaar brengt – leren zij steeds meer over de Japanse onderwereld en hoe deze zich in de maatschappij heeft gemanifesteerd. Yakuza 4 is op en top Japans, maar toch lijkt het daarmee eerder op L.A. Confidential dan Final Fantasy.
Yakuza 4
Ontwikkelaar:Sega
Platform: Playstation 3
Kijkend naar spel alleen is Yakuza 4 net zo van de oude school als de manier waarop het zijn verhaal vertelt. Een arcade-achtige brawler die herinneringen oproept aan Final Fight en Double Dragon. Onder die laag wel oneindig complexer, maar Yakuza 4 vereist geen wetenschap van al zijn combo’s om het einde te halen. Daarvoor zijn de simpele blocks, evades en enkele trappen en stoten wel genoeg. Los van vechten zijn er in de stad legio aan zijmissies en minigames te doen, maar gelukkig wordt de hoofdverhaallijn niet bezoedeld met de derderangs mechanieken die hier vaak mee gepaard gaat. Wijk niet af van het doel, en je zal in Yakuza 4 je bijna louter bezigen met stompen en slaan. Geen probleem, aangezien stompen en slaan zelden zo goed in beeld en gevoel is gevat.
Hoe Yakuza 4 zich verhoudt tot vorige delen, daarop blijf ik het antwoord verschuldigd. Dit was mijn eerste ervaring met een serie die ik, zoals velen, aan me voorbij liet gaan in de valse veronderstelling dat het te traag, te melodramatisch, te Japans zou zijn. Zelden heb ik er zo naast gezeten.
